บทที่ 11 : การยึดบ้านเท่านั้นที่จะสามารถทําเงินได้อย่างมหาศาล!

บทที่ 11 : การยึดบ้านเท่านั้นที่จะสามารถทําเงินได้อย่างมหาศาล!

"ลอร์ดบารอน, เราควรทําอย่างไรกับอาหารพวกนี้ดี" ยิร์มาราถาม

เรย์มอนด์คิดอยู่ครู่หนึ่ง….จากนั้นเขาก็พูด

"แค่เอามันออกมาขายในราคาต้นทุน!"

"ราคาต้นทุน​?" ยิร์มาราอุทานอย่างสับสน​

ทุกคนรู้ว่าราคาอาหารต้นทุนนั้นต่ำแค่ไหน แต่ปัญหาคือราคาขายไม่เป็นแบบนั้น

การขายอาหาร, เป็นกําไรมหาศาล!

กําไรสูงกว่าต้นทุน​ อย่างน้อยสามหรือสี่เท่า!

ดังนั้นการขายราคาต้นทุน​จึงไม่แตกต่างจากการเเจกฟรี

ในฐานะคนเก็บภาษี…..เขารู้สึกเสียใจจริงๆสําหรับพฤติกรรมไม่โก่งราคาของท่านบารอน!

แต่คราวที่เเล้ว,​ เขาได้เรียนรู้บทเรียนของการขัดคำสั่ง​ท่านบารอนไปเเล้ว……ดังนั้น,​ เขาจึงไม่ได้ถามคําถามที่เขาไม่ควรถาม

"รับคำสั่ง​ลอร์ดบารอน….ข้าจะทําทันที!"

จากนั้น​ยิร์​มารา​ก็จากไปอย่างรวดเร็วเพื่อพาผู้คนไปเตรียมสวัสดิการ

ในเวลาเดียวกัน พอร์ทเเมนก็ได้เข้ามาหาเรย์มอนด์​แล้วพูดด้วยความเคารพ!

"ท่านลอร์ด​บารอน ยังมีสมบัติ​อื่นอยู่ในโกดัง ท่านอยากดูหรือไม่"

"นําทางข้าไป" เรย์มอนด์พูดโดยไม่ลังเล!

ไม่นานหลังจากนั้น, พวกเขาก็มาถึงคลังสินค้าขนาดเล็กที่ไม่มีอาหารใดๆ……แต่ที่นี่มีกล่องสีดำดูธรรมดาๆหลายกล่อง

เรย์มอนด์ทำการเปิดกล่องแรกและมองดูภายใน​!

มันเป็นเหรียญทองแดง, เหรียญเงิน, และเหรียญทอง

"ท่านลอร์ด​บารอน, โกดัง​นี้มีเหรียญทองประมาณ 5 เหรียญ เหรียญเงินกว่า 300 เหรียญ และเหรียญทองแดงกว่า 20,000 เหรียญ" พอร์ทแมนเริ่มอธิบาย​จากด้านข้าง

เรย์มอนด์ไม่ได้พูดอะไร แต่ทำการเปิดกล่องใบที่สองและใบที่สามต่อไป

ในกล่องที่สองมีหนังสือทักษะการต่อสู้อยู่หนึ่งเล่ม

"หืมมม…..ทักษะการต่อสู้?"

เรย์มอนด์หยิบมันขึ้นมาเเล้วมองไปทันที​

นี่เป็นหนังสือทักษะการต่อสู้ระดับสาม…..นอกจากชื่อของมันยังธรรมดามาก

ทักษะดาบพายุ!

…….

เรย์มอนด์เลิกสนใจเเละโยนมันกลับเข้าที่

จากนั้นเขาก็มองไปยังกล่องที่สาม

ในเวลาเดียวกันเขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

เพราะข้างในมีเยอะมาก….เเละทุกอย่างเป็นแกนเวทย์มนตร์​

"ท่านลอร์ด​บารอนในนี้มีแกนเวทย์มนตร์ระดับสาม 2 เเกน, แกนเวทย์มนตร์ระดับสอง 8 เเกน, และแกนเวทย์มนตร์ระดับหนึ่งมากกว่า 30 เเกน!" พอร์ทแมนกล่าว

"ฮ่าๆ…ดีมาก” เรย์มอนด์อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

เขาไม่ได้คาดหวังว่ากองทัพศักดิ์สิทธิ์ที่เขาปรารถนาจะเริ่มเป็นรูปเป็นร่างอย่างช้าๆด้วยวิธีนี้​ (ปล้นพ่อค้า​ (-_-))​

แม้ว่าระดับสูงสุดจะเป็นเพียงแกนเวทย์มนตร์ระดับ 3 เท่านั้น

แต่สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้ไม่ใช่คุณ​ภาพ​เเต่คือปริมาณ!

ด้วยจํานวนแกนเวทย์มนตร์ซึ่งมีจำนวนเกือบถึง 40 ชิ้นนั้น….มันเพียงพอสําหรับเขาที่จะสร้างกองทัพศักดิ์สิทธิ์ขนาดใหญ่ขึ้นมา!

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้…..เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เขาเดินตรงไปยังแกนเวทย์มนตร์เหล่านั้น

เเละในเวลาเดียวกัน,​ เสียงเเจ้ง​เตือนของระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นทันที!

“ติ๊ง!”

“ตรวจพบทรัพยากรการอัญเชิญ คุณต้องการอัญเชิญ​ยูนิต​ระดับหนึ่ง, อัศวินเทมพลาร์หรือไม่!”

“ติ๊ง!”

“ตรวจพบทรัพยากรการอัญเชิญ คุณต้องการอัญเชิญ​ยูนิต​ระดับสอง, อัศวินแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์หรือไม่!”

“ติ๊ง!”

“ตรวจพบทรัพยากรการอัญเชิญ คุณต้องการอัญเชิญ​ยูนิต​ระดับสาม, นักธนูเทมพลาร์หรือไม่!”

...

"อัญเชิญ……อัญเชิญ​พวกเขาทั้งหมด!" เรย์มอนด์พูดโดยไม่ลังเล

ทันใดนั้น, ลำเเสงจํานวนมากก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา!

ณ​ ขณะนี้​

ในที่สุดความแข็งแกร่งในปัจจุบันของกองทัพศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว!

ซึ่งกองทัพ​ตอนนี้ประกอบไปด้วย, นักธนูแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ x2, นักธนูเทมพลาร์ x4, อัศวินแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ x8 และอัศวินเทมพลาร์ x36!

"ยอดเยี่ยม​มาก!" เรย์มอนด์กล่าวอย่างตื่นเต้น

การเป็นรูปเป็นร่าง​ของกองทัพหมายความว่าการควบคุมของเขาเหนือหมู่บ้านเกรย์สโตนจะได้รับการปรับปรุงเพิ่มเติม

ยิ่งไปกว่านั้น, ถ้ากลุ่มโจรที่เรียกว่ากลุ่ม​โจรราตรี​เเดงเข้ามาโจมตี…..เขาก็ไม่ได้หวาดกลัวพวกมันอีกเเล้ว

ไม่ต้องพูดถึงอัศวิน​คนอื่น……เพียงแค่มีนักธนูเทมพลาร์ทั้งสี่คนยืนอยู่

ใครก็ตามที่กล้ายั่วยุพวกเขาก็จะต้องตายรอบละสี่คน….สองรอบแปดคน

สำหรับ​กองโจรที่มีกำลังคนยี่สิบหรือสามสิบคนนั้นไม่มีปัญหา​ใดๆเลย

ยิ่งไปกว่านั้น, เขายังมีนักธนูแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ชีนน์ที่เทียบได้กับมืออาชีพระดับสี่

นอกจากการยิงระยะไกลเเล้ว, เขายังมีความสามารถในการโจมตีสองครั้ง

ซึ่งมันเทียบเท่ากับหนึ่งฆ่าสอง

ถ้ายังอยู่ในเเนวคิดแบบนี้…..แม้ว่าสิ่งที่เรียกว่ากลุ่มโจรราตรีแดงจะโจมตีอย่างเต็มกําลัง, เขาก็ไม่กลัวพวกมันเลย!

และในความเป็นจริง…..ตอนนี้เขามีแผนการที่คลั่งไคล้และป่าเถื่อนมากขึ้นในใจ

ถ้าเขาลอง…..เป็นโจรแทนล่ะ?

ท้ายที่สุดเเล้ว, ธุรกิจอันธพาลในการฆ่าคนและขายสินค้านั้นก็ทำกําไรได้มากมายจริงๆ

ดูตัวอย่าง​ก่อนหน้า​นี้ที่เขาทําเงินได้มากโดยการบุกรุกบ้านคนขายข้าว

แค่คลื่นลูกนี้…..เขาก็มีความสุขกับกำไรนี้อย่างมากจริงๆ

เมื่อเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้, ความคิดในใจของเขาก็ชัดเจนและมุ่งมั่นมากยิ่งขึ้น!​ (เอ็งเป็นพระเอกนะโว้ย (-_-)​)​

……

ในเวลากลางคืนของหมู่บ้านเกรย์สโตนอันเงียบสงบ

แม้ว่าหมู่บ้านเกรย์สโตนแห่งนี้จะมีอาณาเขตไม่ใหญ่มาก แต่ก็ยังมีการเเบ่งเขตกัน

ด้านตะวันออกของเมืองถูกจัดเป็นพื้นที่ของคนร่ำรวย, นักธุรกิจและขุนนางเกือบทั้งหมดล้วนมาอยู​่ที่นี่

ในเวลานี้ผู้คนจํานวนมากได้มารวมกันที่บ้านของพ่อค้าข้าวรายใหญ่คนหนึ่ง

"มันน่าเกลียดมากจริงๆ…..บารอนงี่เง่าคนนี้คิดอะไรอยู่? ทําไมเขาถึงกล้าขึ้นภาษีพวกเรา,​ แถมเขายังกล้าที่จะฆ่าแกรนท์ด้วย….นี่เขาอยากตายงั้นหรือ?" พ่อค้า​ข้าวคนหนึ่งตะโก​นขึ้นมา

ตอนนี้เขาโกรธมาก….และเขาเริ่มใช้โต๊ะใกล้ๆเพื่อระบายความโกรธของเขา

เเละไม่เพียงมีแค่เขาเท่านั้นที่โมโหมากขนาดนี้

คนอื่นๆ ในที่นี้ก็เป็นเเบบนี้เช่นกัน

สําหรับนักธุรกิจอย่างพวกเขา….พวกเขามักจะให้ความสําคัญกับผลกําไรและการไล่ล่าเงินทอง

ดังนั้น, การขึ้นภาษีของพวกเขาจึงเป็นสิ่งที่พวกเขายอมรับไม่ได้

แต่สิ่งที่ยอมรับไม่ได้ยิ่งกว่านั้นคือ​ บารอนงี่เง่านั่นกล้าที่จะลดภาษีของคนจนเหล่านั้น

สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร

หมายความว่าบารอนใช้เงินและอาหารของพวกเขาเพื่อเลี้ยงคนจนไร้​ค่าเหล่านั้น?

สิ่งนี้จะสามารถปล่อยให้เป็นไปได้ได้อย่างไร?...... นี่มันบ้าไปแล้ว!

……..

“ฮึ่ม…..ข้าจะขึ้นราคาอาหาร,​ ข้าจะปล่อยให้พวกมันทั้งหมดอดตาย!”

"เจ้าโง่เหรอถึงจะขึ้นราคาอาหาร…. เจ้าลืมไปแล้วว่าแกรนท์ตายยังไง?”

“บารอนงี่เง่านั่นคลั่งไปอย่างสมบูรณ์เเล้ว…..และนักธนูของเขาก็ดูเหมือนจะไม่ธรรมดา​เลย!”

"แล้วเราควรทําอย่างไรดี? เราเป็นนักธุรกิจนะ​ จะให้เราจะใช้เงินของพวกเราเพื่อสนับสนุนคนจนเหล่านั้นได้อย่างไร?”

“อีกอย่าง, ข้าเป็นคนของ​ ไวเคานต์ วิลล์นะ….เขาจะกล้าแตะต้องข้าได้อย่าง​ไร”

…………..