Chapter 1390 หนี่ปู่ซาที่เปลี่ยนไป.

ภพหยิน เมืองซ่าง! ตำหนักปู่ซือ!

“!”

เสียงของหยกสัญญาณของหวังจิงเหวินที่แตกหัก.

"เรียนเซิงหวัง จุนเทียนเซี่ยได้มาถึงเมืองซ่างแล้ว!"หวังจิงเหวินที่กล่าวอย่างเคร่งขรึม.

"!"จงซานที่เคาะไปที่บัลลังก์มังกรเบา ๆ .

"ไป!"จงซานเอ่ยออกมาเบา ๆ

ระหว่างที่กล่าวนั้น จงซานที่ลุกขึ้น ออกมาที่ด้านนอกทางเข้าตำหนักปู่ซือเช่นกัน.

เหล่าหวงโหวเองก็ตามออกไปเช่นนั้น เหล่าขุนนางของต้าเจิ้งภพหยิน เองก็ก้าวตามจงซานออกไป ที่ด้านนอกตำหนักปู่ซือ.

ทุกคนที่ก้าวออกมาที่ด้านหน้าลานของตำหนักปู่ซือช้า ๆ .

จงซานที่ก้าวนำเหล่าเสนาธิการด้านหน้า.

"มาแล้ว!"เทียนหลิงเอ๋อที่ตื่นเต้นเล็กน้อย เอ่ยออกมาเสียงเล็ก.

"จิบ ..................!”หงสาเพลิงที่อยู่บนไหล่ของเทียนหลิงเอ๋อเอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้นเช่นกัน.

"เซียนเซียนและเห่าเม่ยลี่ เข้าไปในค่ายกลกับหนานกงเซิ่ง ชิงซือ โหยวโหยว หลิงเอ๋อถือว่าเป็นมือใหม่ หลังจากนี้เจ้าต้องดูแลความปลอดภัยของหลิงเอ๋อด้วย."

"โปรดวางใจ!"เนี่ยนโหยวโหยวและเป่ยชิงซือพยักหน้ารับ.

"ข้ามีเสี่ยวหงปกป้อง ข้าจะไม่เป็นไร!"หลิงเอ๋อที่กล่าวออกมาทันที.

"เจ้าเป็นคนที่โชคดีที่สุด ทุกคนจะปลอดภัยเมื่ออยู่ข้างเจ้า หลิงเอ๋อเจ้าต้องอยู่กับชิงซือและโหยวโหยว อย่าได้แยกจากกันเด็ดขาด!"เป่าเอ๋อที่กล่าวขึ้นมาอีกเสียง.

แม้นว่าจะรู้ว่าเป่าเอ๋อหาเหตุผลให้ ทว่าก็ไม่สามารถโต้แย้งอะไรได้ หลิงเอ๋อที่ได้แต่พยักหน้ารับ "อืม!"

จงซานที่ไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของเหล่าหญิงสาวแต่อย่างใด เพราะว่าเขาได้เตรียมการเอาไว้อย่างดีแล้ว.

จงซานที่จ้องมองขึ้นไปยังทิศใต้.

"ฟิ้ว ~~~ ~~~~~~~~~~~~~~~~!”

ที่ทิศใต้นั้น พายุกระหน่ำที่รุนแรงโบกพัดขึ้นมาในทันที บนท้องฟ้าเมืองซ่าง เกิดพายุใหญ่ขึ้น พัดผ่านทุกสิ่งทุกอย่างรอบ ๆ ให้กระเจิง.

"วูซซซ!“”วูซซซ!“”วูซซซ!”..............................

ที่ด้านนอกประตูสวรรค์ทิศใต้ ทันใดนั้น วิถีสวรรค์ พวยพุ่งขึ้นทะยานค้ำยันท้องฟ้า ปรากฎขึ้นมาสามสิบเส้นทันที วิถีสวรรค์ที่ค้ำยันสวรรค์ แผ่กลิ่นอายพลานุภาพสยบ ทำให้ห้วงมิติสั่นไหวไปมา.

ที่ด้านหน้าวิถีสวรรค์สามสิบเส้นนั้น จุนเทียนเซี่ยในชุดสีดำ ขณะจดจ้องมองไปยังรอบ ๆ ค่ายกลเมืองซ่าง จะจ้องมองเหล่าเสนาธิการที่ด้านหน้าตำหนักปู่ซือ.

"จุนเทียนเซี่ย ท้ายที่สุดเจ้าก็มา!"จงซานเอ่ย.

"จงซาน สถานการณ์ภพหยางเป็นอย่างไรบ้าง?"จุนเทียนเซี่ยด้านนอกประตูหนานเหมินเทียน เอ่ยออกมาด้วยเสียงเคร่งขรึม.

"เจ้าคิดว่าอย่าง ๆ ไร?"จงซานตอบกลับ.

"ข้าคิดว่ามันคงจะยอดเยี่ยมอย่างแน่นอน!"จุนเทียนเซี่ยกล่าวออกมาด้วยเสียงเคร่งขรึม.

"เจ้าสามารถลองได้!"จงซานเอ่ย.

"โห่ว?"จุนเทียนเซี่ยที่จ้องมองจงซานด้วยความเย็นชา.

"ในเมื่อมาแล้ว ไม่เห็นต้องซ่อนตัว เผยหางออกมาแล้ว อีกร่างของเจ้า ออกมา!"จงซานที่กล่าวออกมาอย่างสบาย ๆ .

จุนเทียนเซี่ยนที่จ้องมองไปยังจงซาน ขมวดคิ้วไปมาเล็กน้อย เพราะว่าการตอบสนองของจงซานดูสุขุมนัก แน่นอนบางทีเขาอาจมีแผนการซ่อนอยู่ ทว่าจุนเทียนเซี่ยที่มาในวันนี้ มีหรือที่จะไม่เตรียมตัว?

"ฟิ้ว ~~~ ~~~~~~~~~~~~~~~~!”

แสงสีขาวที่ผุดออกมาปรากฎขึ้นด้านข้างจุนเทียนเซี่ย เป็นบุรุษอีกหนึ่งคน.

บุรุษในชุดสีขาว ที่มีร่างกายเหมือนกับจุนเทียนเซี่ย ทว่าใบหน้าที่เลือนลาง ไม่สามารถมองเห็นด้านใน.

"ปราชญ์เทพสังสารวัฏ?"จงซานที่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม.

ชายชุดขาวและจุนเทียนเซี่ยที่ปรากฏขึ้นพร้อม ๆ กัน ปราชญ์เทพทวีปเหนือ ปราชญ์เทพสังสารวัฏ ผู้ครอบครอง สังสารวัฏวิถีสวรรค์!

ปราชญ์เทพจุนเทียนเซี่ยที่ไม่เอ่ยอะไร ราชาจุนเทียนเซี่ยที่กล่าวออกมา "อย่างไร?"

"วูซซ!“”วูซซ!“”วูซซ!”....................................

ที่ด้านหลังจงซาน ทันใดนั้นวิถีสวรรค์ 18 เส้นก็ปรากฎขึ้นในทันที.

วิถีสวรรค์ 18 เส้นที่ตั้งตระหง่าน ห้วงมิติที่สั่นไหว.

เซียนบรรพชน 18 คนของต้าเจิ้ง ที่จ้องมองไปยังฝ่ายตรงข้าม.

"เซียนบรรพชนทวีปเหนือที่เพิ่งรับมา? ดูเหมือนว่าเผ่าโครงกระดูกเองก็คงถูกเรียกไปยังภพหยาง? เจ้าเชื่อว่าเซียนบรรพชนแค่นี้จะขวางพวกเราได้อย่างงั้นรึ?"จุนเทียนเซี่ยที่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม.

การประจันหน้าที่เมืองซ่าง ไม่ใช่ว่าจุนเทียนเซี่ยชอบพูดยืดยื้อ แต่หากว่าสังหารจงซานได้ในทันที จุนเทียนเซี่ยคงไม่เคลื่อนไหวด้วยตัวเอง ในเวลานี้ เขาต้องการค้นหาพิจารณารายละเอียดต่าง ๆ ของจงซานให้ดี.

นอกจากนี้ สิ่งสำคัญที่สุดเซียนบรรพชนที่มีเวลานี้ เพียง 18 คน  คาดไม่ถึงพวกเขาจะไร้ซึ่งความหวาดกลัว? พวกเขาไม่ได้ติดตามจงซานมาตั้งแต่แรก เหมือนว่าเพิ่งเข้าร่วมต้าเจิ้ง ความเทิดทูนน่าจะยังต่ำอยู่ ทว่าพวกเขากลับไม่หวาดกลัวเลยรึ? ไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น ผิดปรกติ ทำให้จุนเทียนเซี่ยนั้นเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ดังนั้นจึงจำเป็นต้องพูดคุยหยั่งเชิงจงซานก่อน มีอะไรซ่อนไว้หรือไม่ เพื่อป้องกันเรื่องที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้น.

ภายในใจของจุนเทียนเซี่ยนั้น การต่อสู้มีเพียงชนะเท่านั้น ไม่สามารถแพ้ได้!

"เกินพอ พวกเขาเพียงแค่ขวางคนของเจ้า ข้าจะทำการล่าสังหารเจ้าจุนเทียนเซี่ย!"จงซานที่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา.

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~~~~~~~~~~~~~~!”จุนเทียนเซี่ยที่หัวเราะออกมาด้วยความเหยียดหยัน.

"มีปัญหาอะไร เจ้าไม่เชื่ออย่างงั้นรึ?"จงซานที่กล่าวออกมาอย่างนุ่มนวล.

"ลำพังเจ้านะรึ?"จุนเทียนเซี่ยที่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา.

"ใช่!"จงซานทีเอ่ยออกมาเบา ๆ .

"ข้าไม่เชื่อ เพราะเจ้านั้นไม่มีโอกาส!"จุนเทียนเซี่ยที่กล่าวหยัน.

"หืม?"จงซานที่กล่าวออกมาอย่างนุ่มนวล.

"ซือหยางเทียน มีปัญหาอะไร? คิดจะตระบัดสัตย์อย่างงั้นรึ?"จุนเทียนเซี่ยที่เอ่ยออกมาเบา ๆ .

"ฟิ้ว ~~~ ~~~~~~~~~~~~!”

ลำแสงสีเหลืองที่ปรากฎขึ้น อยู่ไม่ห่างจากจุนเทียนเซี่ยมากนัก ร่าง ๆ หนึ่งที่ปรากฎขึ้น มาในชุดสีเหลืองอ่อน ใบหน้าที่เลือนลาง แม้นว่าจะมองไม่เห็นทว่าก็ย่อมบ่งบอกได้ถึงความสูงศักดิ์ ส่วนขุนนางของต้าเจิ้งทุกคนเคยเห็นมาก่อน.

ในอดีต ปราชญ์เทพซือหยางเทียนและเทียนเต๋าจื่อที่ได้ร่วมมือกันเข้ามาโจมตีเมืองซ่าง.

"ปราชญ์เทพซือหยางเทียน?เจ้าก็มาอย่างงั้นรึ?"จงซานที่ไม่ได้เผยท่าทางตกใจ ยังคงกล่าวออกมาอย่างไม่แยแส.

สิบแปดเซียนบรรพชนของต้าเจิ้งที่ขมวดคิ้วเล็กน้อย จุนเทียนเซี่ยที่เผยท่าทางเหยียดหยัน.

"จงซาน พบกันอีกแล้ว!"ซือหยางเทียนที่เอ่ยออกมาเบา ๆ .

"มีปัญหาอะไร? ซือหยางเทียนเจ้ามายังต้าเจิ้งทำอะไร? กล่าวออกมาให้ชัดเจนจะเป็นการดี ครั้งนี้มันคงจะไม่เหมือนกับครั้งก่อนอีกแล้ว!"จงซานเอ่ย.

ในอดีต? เอ่ยถึงเมื่อครั้งที่แล้ว ซือหยางเทียนที่ถูกเทียนเต๋าจื่อสั่งให้ขวางจงซานเอาไว้ ทว่าเขากลับขวางร่างแยกจงซาน ทำให้แผนการของเทียนเต๋าจื่อล้มเหลว แม้แต่เอ่ยกล่าวว่า ไม่ได้ตั้งใจ และจากไปในที่สุด.

"ปราชญ์เทพภพหยางเก้าคนที่ไปรวมกัน ภพหยินเองก็เช่นกัน ต้าเจิ้งเวลานี้รับมือทั้งสองด้าน ช่างน่าเสียดายที่หมี่เทียนร่วงหล่นจากสวรรค์แล้ว ซือหยางเทียนเองก็มาเหมือนกัน ต้องการทำลายล้างต้าเจิ้งของเจ้า!"จุนเทียนเซี่ยที่กล่าวกดดันซือหยางเทียนให้แสดงท่าทีออกมา.

"ใช่!"ซือหยางเทียนที่พยักหน้ารับ.

จงซานที่ใบหน้าเปลี่ยนเป็นซับซ้อนจ้องมองไปยังซือหยางเทียน "ปราชญ์เทพซือหยางเทียน เจ้ากล่าวชัดเจนแล้ว จะกลับคำไม่ได้อีก จะกล่าวว่าไม่ตั้งใจไม่ได้อีกแล้ว วันนี้ข้าคงต้องเอาชีวิตของเจ้า ปราชญ์เทพภพหยางร่วงหล่นจากสวรรค์ ภพหยินเอง ปราชญ์เทพก็คงต้องร่วงหล่นจากสวรรค์ด้วยเช่นกัน.

กับคำพูดของจงซาน ที่เผยแววตาเย็นชาออกมา.

"อ่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ภพหยิน ปราชญ์เทพร่วงหล่นอย่างงั้นรึ? ข้าจะดูจงซานเจ้าจะมีความสามารถเท่าใด!"แววตาของจุนเทียนเซี่ยที่เผยความดุร้ายออกมา.

"!"จงซานที่ปรบมือเบา ๆ .

"ปัง!“”ปัง!“”ปัง!”....................................

ไม่ไกลออกไปจากห้องโถง ค่ายกลที่ถูกเผยออกมา  15 วิถีสวรรค์ที่ตั้งตระหง่านขึ้นมา.

15 วิถีสวรรค์ปรากฎ ใบหน้าของจุนเทียนเซี่ยที่เปลี่ยนเป็นจริงจัง.

"ปัง!"

ห้องโถงระเบิดออกมา เผยให้เห็นคนในชุดดำด้านใน.

"หวังคู? เผ่าโครงกระดูก? นี่พวกเจ้าไม่ได้เดินทางไปยังภพหยางหรอกรึ?"ใบหน้าของจุนเทียนเซี่ยที่ซับซ้อนเคร่งขรึม.

ความเป็นจริงหวังคู 14 โครงกระดูกที่คุมตัวองค์รักษ์และข้าราชบริพารของต้าเจิ้ง พวกเขากำลังถูกคุมตัวคนทั้งเจ็ดเอาไว้ พวกเขาไม่สามารถขยับได้ ใบหน้าที่กำลังหวาดผวา.

"เซิ่งหวัง ข่วยข้าด้วย!"คนเจ็ดคนที่เอ่ยกล่าว

แน่นอนว่าคนเหล่านั้นที่เวลานี้ได้แต่จ้องมองไปยังจุนเทียนเซี่ย ชัดเจนว่าพวกเขาก็คือสายลับที่จุนเทียนเซี่ยส่งมา ซึ่งถูกจงซานคุมตัวอยู่.

"ไม่เช่นนั้น เจ้าจะมาอย่างงั้นรึ?"จงซานที่กล่าวหยัน.

"หวังคู!"จงซานเอ่ย.

"เฉินอยู่นี่แล้ว!"

"นำเซียนบรรพชนเผ่าโครงกระดูก จับตาปราชญ์เทพซือหยางเทียนให้กับข้า."จงซานที่สั่งการ.

"น้อมรับบัญชา!"หวังคูที่รับคำทันที.

สิบห้าเซียนบรรพชนที่บินออกไป ขณะจับจ้องมองไปยังซือหยางเทียน.

"เจ้าจงใจให้ข้ามาอย่างงั้นรึ?"จุนเทียนเซี่ยที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

จงซานที่เผยยิ้มออกมาเล็กน้อย "ใช่ ตอนนี้เจ้าควรเลือกจากไป หรือจะอยู่ในแผนการของข้า ต่อสู้กับข้า!"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า จากไป? เจ้าถึงกับย้ายกลุ่มเซียนบรรพชนออกมาจากภพหยางเลยรึ? คิดว่ายอดเยี่ยมแล้วรึ? ช่างน่าเสียดาย เจ้าไม่มีโอกาส เพราะว่าหากพลาดวันนี้ คงยากจะสังหารเจ้า แผนการของเจ้ารึ?แล้วอย่างไร? ลำพังเจ้านะรึ?"จุนเทียนเซี่ยที่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา.

จุนเทียนเซี่ยที่กล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ วันนี้ เขาจะต้องสังหารจงซานให้จงได้.

ซือหยางเทียนที่ขมวดคิ้วไปมา เพราะว่า เวลานี้ดูเหมือนว่าแผนการจะผิดเพี้ยนไปเล็กน้อย!

สิบห้าเซียนบรรพชน? ขวางเขาอย่างงั้นรึ?

การต่อสู้ที่หนักหน่วงในภพหยิน ที่เริ่มต้นขึ้นเรียบร้อยแล้ว.

----------------------------------------------------------

ภพหยาง ทางใต้ของสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

ภายในป่าทึบแห่งหนึ่ง มีตำหนักหลายแห่ง มีใครบางคนที่กำลังกระวีกระวาดในการทำอะไรบางอย่าง ที่ด้านหน้าของตำหนักหลัก.

ทางเข้าตำหนักหลัก เจี้ยนเจิ้งเทียนเจียนของต้าเจิ้ง หนี่ปู่ซายืนอยู่.

หนี่ปู่ซาที่จ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้าเมฆชื่อเสียงวาสนาที่ส่องประกายภาพเหตุการณ์บนสวนสวรรค์ลอยฟ้า ขณะจ้องมองไปยังลานตำหนักซ่างเฉิน จงซานและเซียนเซิงโหยวหมิงที่ประจันหน้ากัน.

หนี่ปู่ซาที่ไม่ได้มองไปยังจงซาน ขณะจ้องมองไปยังเซียนเซิงโหยวหมิง.

ในเวลานั้น ดวงตาของหนี่ปู่ซาเป็นประกายและกล่าวออกมาว่า "เซียนเซิงโหยวหมิง? โลกนรกอย่างงั้นรึ? ท้ายที่สุดใครจะกลายเป็นโหยวหมิงคงบอกไม่ได้ รอดูก็แล้วกัน!"

"หนี่ปู่ซา!"เสียงของโหลวซิงเฉินที่กล่าวออกมาในทันที.

หนี่ปู่ซาที่ดวงตาเป็นประกายเย็นชาหายไปในทันที ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่มีใครรู้ เขาหันหน้ากลับไปและเอ่ยบางอย่างออกมาว่า "มีอะไรอย่างงั้นรึ?

"ที่ทิศใต้มีเสียงบางอย่าง เจ้าเห็นหรือไม่!"โหลวซิงเฉินเอ่ย.

"อืม!"หนี่ปู่ซาพยักหน้ารับ.

จากนั้นเขาก็จ้องมองลึกเข้าไปที่สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องโถง.

-------------------------------------------------

ที่ด้านหน้าตำหนักซ่างเฉิน เซียนเซิงโหยวหมิงที่เผยท่าทางอหังการออกมา เขาไม่ต้องการอยู่ใต้ใคร ไม่ได้ต้องการเป็นไท่จื่อต้าเจิ้ง และนอกจากนี้ยังบอกว่าเป็นเพียงแขกชั่วคราวของศาลสวรรค์เหยาจู่อีกด้วย.

สายตาของทุกคนที่หันไปมองไท่อี้ช้า ๆ .

ไท่อี้ที่หันไปมองจงซาน กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม "ดี เซียนเซิงโหยวหมิง เขาที่มาอาศัยศาลสวรรค์เหยาจู่ชั่วคราว ในอนาคตนั้น ข้าไม่คิดจะขวางเขาอยู่แล้ว!"

คำพูดของไท่อี้ ทำให้ลู่หยาที่พ่นลมหายใจที่เย็นชาออกมา ส่วนคนอื่น ๆ นั้นเผยใบหน้าแปลก ๆ .

จงซานที่จ้องมองไปยังเซียนเซิงโหยวหมิง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นซับซ้อน เงียบไปชั่วครู่ ก่อนที่จะกล่าวออกมาว่า "เจ้าทรยศคฤหาสน์จง เห็นแก่ความสัมพันธ์ในอดีต ข้าจะไม่ถือความ ทว่า เจ้าสังหารหยิงหลาน."

ขณะที่เอ่ยถึงหยิงหลาน แววตาของจงซานที่ระเบิดจิตสังหารออกมา!