บทที่ 94 ชำระล้างรัศมีวิญญาณ ทะลวงสู่ระดับแปรรูปนภา!
บทที่ 94 ชำระล้างรัศมีวิญญาณ ทะลวงสู่ระดับแปรรูปนภา!
มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวพัดผ่านทุ่งร้างที่เต็มไปด้วยรอยแผล หอบเอาฝุ่นผงและเศษซากพลังงานลอยละล่อง ราวกับจะเล่าขานถึงอาณุภาพของหมัดสะเทือนโลกเมื่อครู่
การยอมรับพ่ายแพ้ของ หลินเจิ้ง เปรียบเสมือนหินยักษ์ที่ทุ่มลงกลางสระน้ำที่เงียบสงบ แม้หินจะจมลงไปแล้ว แต่คลื่นระลอกที่เกิดขึ้นกลับแผ่ขยายไปในใจของทุกคนอย่างบ้าคลั่ง ทั้งตกตะลึง หวาดหวั่น และเลื่อมใส... อารมณ์อันซับซ้อนนับไม่ถ้วนรวมศูนย์อยู่ที่ร่างซึ่งยืนอยู่ขอบหลุมยักษ์นั่น
เย่เทียน พยุงร่างกายที่แทบจะแหลกสลายให้ยืนตรงอย่างยากลำบาก เขาปาดคราบเลือดที่มุมปาก มองไปยังหลินเจิ้งที่อยู่ในสภาพสะบักสะบอมไม่ต่างกันแต่กลับยอมรับความพ่ายแพ้อย่างผ่าเผย เขาประสานมือคารวะ: "รุ่นพี่หลินเจิ้ง ขอบพระคุณที่ชี้แนะ ศึกนี้ข้าได้เรียนรู้มากมาย" น้ำเสียงนั้นแม้จะแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความจริงใจ
หลินเจิ้งโบกมือ ไม่กล่าววาจาใดต่อ เขาหันหลังเดินกลับไปหาโจวชิงซานและกู่เทียนเหยียน ผู้แพ้ไม่จำเป็นต้องแก้ตัว เขาต้องการเวลาในการย่อยผลการต่อสู้และรักษาอาการบาดเจ็บ เพื่อนร่วมศึกทั้งสองรีบเข้ามาพยุงเขาไปพักฟื้น ทิ้งไว้เพียงตำนานที่เพิ่งเกิดขึ้น
เมื่อผู้นำสามแม่ทัพพ่ายแพ้ ปราการด่านสุดท้ายของแท่นรัศมีวิญญาณสำหรับเย่เทียนก็มลายหายไปสิ้น
เสียงหัวเราะอันห้าวหาญของ เสิ่นชางเซิง ทำลายความเงียบ: "ฮ่าๆๆ! สะใจ! สะใจจริงๆ! เย่เทียน เจ้ามันแน่มาก! ตำแหน่งอันดับหนึ่งบนแท่นรัศมีวิญญาณนี้เป็นของเจ้า!" เขาเดินเข้ามาตบบ่าเย่เทียนเบาๆ แต่เปี่ยมไปด้วยความชื่นชม
หลี่เสวียนทง เดินตามเข้ามา จ้องมองเย่เทียนด้วยสายตาจริงจัง: "นับถือ" คำสั้นๆ สองคำจากปากของอันดับสองแห่งทำเนียบนักศึกษาช่างมีน้ำหนักมหาศาล
เย่เทียนพยักหน้าให้ทั้งคู่ เขาไม่ได้กล่าวคำเกรงใจใดๆ เพราะตอนนี้สภาพร่างกายถึงขีดจำกัด พลังวิญญาณเกือบแห้งเหือด เส้นชีพจรและอวัยวะภายในบอบช้ำ เขาต้องรีบใช้การชำระล้างจากแท่นรัศมีวิญญาณเพื่อฟื้นฟูและทะลวงระดับ
เขาสูดหายใจลึก จ้องมองไปที่แท่นหินสีเขียวขจีอันเก่าแก่ ทันใดนั้น กระแสพลังเจ็ดสีที่หมุนวนรอบแท่นราวกับสัมผัสได้ถึงผู้ชนะ พวกมันเริ่มเคลื่อนไหวอย่างเริงร่าและส่งเสียงครางต่ำอย่างยินดี
เย่เทียนทะยานร่างที่เริ่มหม่นแสงขึ้นสู่ยอดแท่น ระหว่างทาง แรงกดดันมหาศาลที่เคยขวางกั้นยอดฝีมือคนอื่นๆ กลับสลายออกราวกับข้าราชบริพารที่หลีกทางให้ราชาเมื่อสัมผัสถึงกลิ่นอายกายศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลและเจตจำนงของ "หมัดจักรพรรดิเทพ"
เพียงพริบตา เขาก็ลงจอดบนยอดแท่น ซึ่งมีลักษณะเป็นสระรัศมีวิญญาณเจ็ดสี พลังงานในนั้นเข้มข้นจนดูเหมือนของเหลวหนืด แผ่ซ่านด้วยพลังงานที่บริสุทธิ์และมหาศาล ใจกลางสระมีอาสนะหินโบราณซึ่งเป็นจุดรวมของการชำระล้าง
เย่เทียนก้าวลงไปนั่งขัดสมาธิบนอาสนะหิน
วึม——!
ทันทีที่เขานั่งลง แท่นรัศมีวิญญาณทั้งมวลสั่นสะเทือนกึกก้อง! กระแสพลังวิญญาณยักษ์เก้าสายที่โอบล้อมแท่นอยู่ประดุจมังกรที่ตื่นจากการหลับใหล พวกมันแผดคำรามและม้วนตัวพุ่งเข้าสู่สระน้ำรัศมีวิญญาณบนยอดแท่นอย่างบ้าคลั่ง!
ตูมมม!
รัศมีวิญญาณเจ็ดสีราวกับทางช้างเผือกที่ถล่มลงมา กลืนกินร่างของเย่เทียนหายวับไปทันที! วังวนพลังงานขนาดมหึมาเกิดขึ้นโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง ดูดซับแก่นแท้จากทุกสารทิศเข้าสู่ร่างกาย
พลังงานที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุดไหลผ่านรูขุมขนและลมหายใจเข้าสู่ร่างกายโดยไม่ต้องผ่านการกลั่นกรอง มันอ่อนโยนทว่ามหาศาล ช่วยสมานบาดแผล ฟื้นฟูเส้นชีพจรที่แห้งผาก และเยียวยาอวัยวะที่เสียหายอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน พลังงานส่วนใหญ่เริ่มพุ่งเข้าปะทะกับกำแพงระดับ เทพสถิต ขั้นปลายที่เขาติดอยู่นาน
เย่เทียนครางออกมาด้วยความสบาย เขาสัมผัสได้ถึงพละกำลังที่ฟื้นคืน และกำแพงคอขวดที่เคยแข็งแกร่งกำลังเริ่มสั่นคลอนและปริร้าว!
"โอกาสมาแล้ว!" เขารวบรวมสมาธิ เร่งโคจรวิชาเพื่อนำทางพลังรัศมีวิญญาณพุ่งเข้าชนปราการของระดับ แปรรูปนภา อย่างเต็มกำลัง!
ทว่า ในขณะที่เขากำลังทุ่มเทสมาธิอยู่นั้น ก็นึกถึงสิ่งหนึ่งขึ้นมาได้
"จริงด้วย ยังมีสิ่งนี้..."
ด้วยความคิดเพียงวูบเดียว แกนกลางราชาวิญญาณสีฟ้าทองขนาดใหญ่ที่เขาเก็บไว้ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า มันบรรจุแก่นแท้พลังวิญญาณและเศษเสี้ยวของกฎเกณฑ์พิเศษที่เหนือกว่ารัศมีวิญญาณทั่วไปหลายเท่า!
เย่เทียนกดมือลงบนแกนกลางนั้นทันที เร่งวิชาจนถึงขีดสุดเพื่อดึงเอาพลังจากแกนกลางราชาวิญญาณมาผสมโรงกับการชำระล้างจากแท่น!
วึม! วึม!
แกนกลางราชาวิญญาณระเบิดแสงเจิดจ้า พลังงานที่ดุดันและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าพุ่งเข้าสู่ร่างเย่เทียนประดุจเขื่อนแตก! แรงกระแทกนี้ทำให้พลังทำลายล้างคอขวดเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว!
เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!
กำแพงระดับที่ปริร้าวอยู่แล้ว เมื่อถูกกระหน่ำด้วยพลังจากทั้งภายในและภายนอก ในที่สุดก็พังทลายลงอย่างไม่อาจต้านทาน!
"ทะลวงซะ!"
เสียงคำรามก้องในจิตวิญญาณ เย่เทียนรวมเจตจำนงและพลังหมัดจักรพรรดิเทพที่เพิ่งบรรลุเข้าด้วยกัน ประดุจขวานเบิกฟ้าฟาดลงบนซากปราการที่เหลืออยู่!
ตูม——!!!
เสียงระเบิดกึกก้องในส่วนลึกของวิญญาณประดุจการกำเนิดโลกใหม่! กำแพงที่กั้นขวางเขามาเนิ่นนานสลายไปสิ้น ความรู้สึกปลอดโปร่งแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ระดับชีวิตของเขาได้รับการยกระดับขึ้นไปอีกขั้น!
ระดับแปรรูปนภา ... สำเร็จ!
แต่มันยังไม่จบเพียงเท่านี้! ร่างกายของเย่เทียนประดุจหลุมดำที่หิวกระหาย ดูดซับพลังจากแกนกลางราชาวิญญาณและสระเจ็ดสีอย่างบ้าคลั่ง รากฐานพลังวิญญาณของเขามั่นคงและพุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง... แปรรูปนภาขั้นต้น... มั่นคง... จนถึงจุดสูงสุดของขั้นต้น!
ในเวลาเดียวกัน กายศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล ที่ถูกชะล้างด้วยพลังงานระดับสูงก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่ง ลวดลายสีทองใต้ผิวหนังชัดเจนและลึกซึ้งยิ่งขึ้นราวกับภาพวาดลึกลับ กระดูกส่องประกายดุจหยก กล้ามเนื้อแฝงด้วยพลังระเบิดของยุคบรรพกาล เลือดเนื้อสูบฉีดรุนแรงประดุจเสียงฟ้าร้องสะท้อนในกาย!
เมื่อแกนกลางราชาวิญญาณสลายกลายเป็นผงและพลังงานในสระสงบลง เย่เทียนก็ลืมตาขึ้นช้าๆ ในแววตามีประกายสายฟ้าสีทองและดวงดาวที่ลึกซึ้งวาบผ่านก่อนจะกลับสู่ความสงบนิ่ง กลิ่นอายของเขาตอนนี้กลมกลืนไปกับฟ้าดิน แต่เพียงแค่เขาขยับตัวเพียงนิด พลังที่ซ่อนอยู่ภายในก็แผ่ออกมาจนผู้ที่สัมผัสได้ต้องใจสั่นสะท้าน
"ยินดีด้วยรุ่นพี่เย่เทียน ทะลวงสู่ระดับแปรรูปนภาได้สำเร็จ!" เสิ่นชางเซิงตะโกนยินดี พร้อมกับเจตนาต่อสู้ที่รุนแรงขึ้น เย่เทียนในตอนนี้คู่ควรที่จะเป็นคู่มือให้เขาลงมือสุดกำลังแล้ว!
หลังจบแดนรัศมีวิญญาณ: ภารกิจใหม่
เมื่อออกจากแดนรัศมีวิญญาณ กลับสู่สำนักเป่ยชาง ความรู้สึกเหมือนเกิดใหม่แผ่ซ่านในใจของทุกคน เย่เทียนที่บัดนี้แข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด ได้รับคำเชิญสำคัญจากเสิ่นชางเซิงและหลี่เสวียนทงบนยอดเขาที่เงียบสงบ
"เจ้าคิดอย่างไรเรื่องที่ข้าเคยชวน?" เสิ่นชางเซิงเอ่ยเข้าประเด็น "การล่า โม่หลงจื่อ "
"ที่กบดานของมัน?" เย่เทียนถามย้ำ
"ใช่ ล่าสุดมันปรากฏตัวแถว เหวปีศาจดำ ในเขตซากปรักหักพังที่ล่มสลาย" เสิ่นชางเซิงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง "มันมีพลังอย่างน้อยระดับท่องนภา ขั้นกลาง และมีวิชามารที่ชั่วร้าย หากพวกเราสามคนร่วมมือกัน จะไม่มีทางที่มันจะหนีรอดไปได้ และรางวัลหนึ่งล้านแต้มรวมถึงสมบัติในตัวมัน เราจะแบ่งกันคนละส่วน"
สมบัติที่เกี่ยวข้องกับกายาในตำนาน? หัวใจเย่เทียนเต้นแรงขึ้น การฝึกกายศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลในขั้นต่อๆ ไปต้องการทรัพยากรระดับสูง และเบาะแสนี้ก็น่าสนใจเกินกว่าจะปฏิเสธ
จิ่วโยว ในร่างสื่อสารออกมาอย่างคาดหวัง: "เจ้าหนู ตอบตกลงซะ! ที่นั่นอาจมีของที่ช่วยฟื้นฟูวิญญาณของข้าหรือช่วยวิวัฒนาการสายเลือดก็ได้!"
เย่เทียนมองหน้ายอดฝีมือทั้งสองแล้วเอ่ยด้วยสายตาคมกริบ: "ตกลง... จะเริ่มออกเดินทางเมื่อไหร่?"
เสิ่นชางเซิงยิ้มอย่างพึงพอใจ: "ดี! อีก 3 วัน เจอกันที่ลานหน้าตำหนักแลกแต้ม เตรียมโอสถและเครื่องรางป้องกันไอปีศาจให้พร้อม งานนี้ไม่ใช่แค่การฝึกฝน แต่มันคือความเป็นความตาย!"