เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 1197 แปดหางสวรรค์แห่งจุดจบที่ตื่นเต้น.

Chapter 1197 แปดหางสวรรค์แห่งจุดจบที่ตื่นเต้น.

Chapter 1197 แปดหางสวรรค์แห่งจุดจบที่ตื่นเต้น.


"คำพูดสุดท้าย? ลำพังเจ้า? น่าขัน!"

แววตาของจงซานที่เผยท่าทางเหยียดหยัน คิดว่าตัวเองยอดเยี่ยมจริง ๆ อย่างงั้นรึ?

หากเป็นหงจวินจริง แน่นอนว่าจงซานต้องรู้สึกระวังหวั่นเกรงอยู่ ต้องไม่ลืมว่าด้วยชื่อเสียงของเขา ไม่ว่าอย่างไรก็คือบุคคลอันดับหนึ่งของโลกหล้าในอดีต ที่มีชื่อเสียงมาจนมาถึงทุกวันนี้.

กับคนเช่นนี้ ไม่ได้ใช่แค่พลังที่มี การได้รับนามอันดับหนึ่ง ต้องมีแผนการที่มากมาย เหนือกว่าความแข็งแกร่งอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นคงจะไม่มีชื่อเสียงมาจนถึงทุกวันนี้.

ภพหยางมี 9 ปราชญ์เทพ หงจวิน คือผู้นำปราชญ์เทพในอดีต หมี่เทียนถึงแม้นว่าจะไม่เชื่อฟัง แต่ก็ไม่กล้าขัดขืน แม้แต่หนีไปซ่อนตัวอยู่ในโลกใบเล็ก.

ด้วยการตัดสินใจของเขา ทำให้กลุ่มปราชญ์เทพยินดีที่จะตกตายไปพร้อมกับเขา นี่คือหงจวิน.

ต้องมีความกล้าหาญเพียงใด? ต้องเป็นคนแบบใด?

กับบุคคลอันดับหนึ่งของโลกหล้า จะเป็นเซอคงได้อย่างไร? เขาต้องหวาดกลัวเซอคงอย่างงั้นรึ?

ความเป็นจริง เซอคงนั้นเป็นคนที่เข้าใจวิถีความอดทนเป็นอย่างมาก เข้าใจการเอาเปรียบหาประโยชน์จากคนอื่น ๆ  ทว่า เขายังไม่มีความกล้าพออย่างที่บรรพชนหงจวินมี.

นามนี้สั่นคลอนไปทั่วหล้า ถึงแม้นว่าจะร่วงหล่นจากสวรรค์ไปหลายแสนปีแล้ว ผู้คนก็ยังมิรู้ลืม แล้วจะนำเซอคงไปเทียบได้อย่างไร?

ไม่ว่าอย่างไรเซอคงและหงจวินนั้นมีร่างต้นกำเนิดเหมือนกัน ถึงแม้นว่าหงจวินนั้นจะเป็นร่างหนอนดินในตำนานที่สามารถฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ ทว่าจงซานก็ยังไม่เชื่อว่าจะเป็นคนเดียวกัน.

จงซานไม่มีทางเชื่อว่าเซอคง คือหงจวิน.

คำสองคำ หงจวิน เพียงแค่ได้ยินก็ทำให้จงซานรู้สึกชื่นชมเช่นกัน จะเป็นคนที่ดูชั่วร้ายได้อย่างไร จะเป็นคนที่ยอมให้ตัวเองถูกข่มเหงรังแก หวาดกลัวความแข็งแกร่งได้อย่างไร?

{ [1] "หงจวินเหล่าจู่" (鴻鈞老祖) คือ "เง็กเซียนฮ่องเต้" หรือในสำเนียงจีนกลางก็คือ "อวี้หวงซ่างตี้" (玉皇上帝) ลำดับที่สี่ มีความเชื่อที่ว่า "เง็กเซียนฮ่องเต้" มีทั้งหมด 18 พระองค์ และผลัดเปลี่ยนกันปกครองสวรรค์ตามวาระ }

เซอคงไม่ใช่หงจวินอย่างแน่นอน.

ในเมื่อไม่ใช่หงจวิน จงซานต้องหวาดกลัวอย่างงั้นรึ?

พลังของหงจวิน? พลังของคนอื่นโดยพื้นฐาน ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามถึงจะครอบครองพลังของหงจวิน ก็ไม่สามารถใช้พลังของหงจวินได้อย่างถ่องแท้.

เซอคงที่ในเวลานี้ ไม่เห็นจงซานร้องขอความเมตตาดังเช่นที่ตัวเองคิด ใบหน้าที่เปลี่ยนเป็นดำมืด ก่อนที่จะโกรธเกรี้ยวออกมาในทันที "ก็ดี จงซาน ข้าคิดอยู่แล้วว่าเจ้าจะไม่ยอมจำนน!"

ระหว่างที่กล่าวนั้น ฝ่ามือของเขาที่สะบัดออกไป แสงสีขาวพุ่งตรงไปยังทิศทางของจงซาน.

แสงสีขาวที่กวาดม้วนสั่นคลอนมิติ ห้วงมิติที่สั่นไหวเล็กน้อย.

"ตูมมมม ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

เกิดระเบิดดังสนั่น แสงสีขาวแตกกระจาย กระบี่สีม่วงปรากฎขึ้น เป็นปราณกระบี่ที่ดุร้ายไร้ที่สุดสิ้น ที่ใต้เท้าของจงซาน ปรากฎร่างขนาดใหญ่โตมโหฬาร.

"ฟริบ ๆ!"

เสียงแหลมเล็กเหมือนเด็ก แปดหางสวรรค์แห่งจุดจบที่กำลังกวัดแกว่งหางไปมา หางขนาดใหญ่แปดหางที่ราวกับเสาที่ค้ำยันสวรรค์ พลังอำนาจที่สั่นคลอนสวรรค์ เต็มไปด้วยกลิ่นอายที่หนักหน่วงน่าเกรงขาม.

แปดหางแปดสี ส่องประกายแสงสีวับวาว สายตาของทุกคนที่จับจ้องสั่นคลอนจิตใจของทุกคน.

หางของแปดหางสวรรค์แห่งจุดจบราวกับว่าไม่ได้สนใจอะไรนัก เสียงของมันที่ส่งออกมานั้นกำลังตื่นเต้นดวงตาเป็นประกาย.

ในเวลานี้ สายตาของแปดหางสวรรค์แห่งจุดจบที่จดจ้องมองเขม็งไปยังเซอคงที่อยู่ตรงข้าม.

“ฟริบ  ฟริบ  ฟริบ ..............................!”

ความตื่นเต้นอย่างที่สุด หางของมันที่กวัดแกว่ง ส่องประกายแสงวับวาว จับมองเซอคง ราวกับว่าน้ำลายของมันกำลังไหลออกมา.

ดางตาของมันที่เป็นประกายจดจ้องมองซ้ายทีขวาที และยังมองตรงกลางอีก ดวงตาของมันที่เผยความโลภออกมา แน่นอนว่าที่ภายในอกเสื้อของเซอคงนั้นมีลูกแก้วลูกหนึ่งซ่อนอยู่ สิ่งสำคัญที่สุดมันยังแผ่พลังที่มากมายออกมาไม่หยุด.

"ฟริบ ฟริบ............!”

แปดหางสวรรค์ที่ราวกับว่าต้องการขออนุญาตจงซานให้ปล่อยมันมัน เป็นความคาดหวังตามสัญชาตญาณ ทว่าต่อหน้าจงซาน มันไม่กล้าที่ตัดสินใจเอง อย่างไรก็ตามสายตาของมันที่จดจ้องมองเซอคงราวกับว่าเป็นสหายที่รู้จัก.

ชื่อเสียงของแปดหางสวรรค์นั้น เซอคงย่อมรู้ดี.

กับท่าทางที่ราวกับเป็นมิตรของแปดหาง ทำให้ขนทั่วร่างของเซอคงลุกตั้งชันขึ้นมาทันที กับสายตาของมันที่จดจ้อง ทำให้เขาราวกับเข้าใจอะไรบางอย่างได้.

"แส่หาความตาย!"เซอคงที่เผยความโกรธเกรี้ยวออกมา.

ธวัชหยวนซือที่ขยับสะบัดออกไป บนท้องฟ้า เมฆที่มารวมตัวกันบิดเบี้ยวหมุนวน ฟ้าดินกลายเป็นความโกลาหล หมอกสีฟ้าที่มากมาย ปราณกระบี่ฮุ่นตุ้นที่พวยพุ่งไปยังทิศทางของจงซาน พลังอำนาจแห่งการทำลายล้างที่ระเบิดออกมาทันที.

[ฮุ่นตุ้น (混沌 หรือ ) คือเทพแห่งความชั่วร้ายในสมัยโบราณ ใน “ซานห่ายจิง” (《山海) กล่าวบรรยายถึงฮุ่นตุ้นว่า มีรูปร่างอ้วนกลม มีสีแดงดุจเปลวเพลิง มีปีกสี่ปีก มีขาหกขา ไม่มีใบหน้า แต่รู้แจ้งในดนตรีกาล.]

"ปัง!"

ปราณกระบี่ฮุ่นตุ้น ที่ทรงพลังเต็มไปด้วยปราณแห่งความตายสาดกระจายไปทั่วทุกสารทิศ ในเวลานี้เกิดเสียงดังสนั่นดังลั่น.

แผ่นดินเลื่อนที่ดังกระหึ่มในเวลานั้นพื้นที่ด้านล่างมีผู้ฝึกตนอยู่ไม่น้อยที่ยังสู้กันอยู่ ทันใดนั้นถูกกลบฝังทำลายล้างไปทั้งหมดในทันที.

การเติบโตของแปดหางสวรรค์นั้น ไม่จำเป็นต้องหวั่นเกรงพลังในระดับนี้ ไม่เช่นนั้นแล้วมันจะกลืนกินของวิเศษระดับนี้ได้อย่างงั้นรึ?

นับตั้งแต่ที่มีกลืนกินตำราปฐพี พร้อมกับของวิเศษปราชญ์เทพอีกหลายชิ้น แปดหางสวรรค์ก็เติบโตขึ้นอีกมากมาย หางทั้งสี่ของมันเวลานี้ค่อย ๆ กลายเป็นของวิเศษระดับปราชญ์เทพทีละน้อย ๆ  แน่นอนว่าอยู่ห่างไม่มากแล้ว ทว่าก็สัมผัสได้ถึงพลังที่ใกล้เคียงของวิเศษปราชญ์เทพ.

ปราณกระบี่ที่ทรงพลังทั้งสี่สายถูกปลดปล่อยออกมา พร้อมกับหยุดปราณกระบี่ฮุ่นตุ้นเอาไว้ในทันที.

"เซอคง!"จงซานที่ตะโกนออกไปเสียงดัง.

เซอคงเงยหน้าขึ้นมองจงซาน ทว่าเวลานั้น จงซานที่หลับตาข้างหนึ่ง.

"เนตรนิมิตร้าย!เปิด!"จงซานที่ตะโกนออกมาเสียงดัง.

จงซานที่ไม่รู้สึกหวาดกลัวเซอคงแม้แต่น้อย จงซานไม่เชื่อว่าเขาคือหงจวิน ไม่มีทางที่เขาจะจัดการจงซานได้ กล่าวอีกอย่างหนึ่ง การต่อสู้ทุกครั้งเขาให้ความสำคัญมาตลอด การต่อสู้ที่แขวนบนความเป็นความตาย กับการต่อสู้ที่เสี่ยงชีวิต เขาไม่เคยประมาทนั่นเอง.

เนตรนิมิตร้ายเปิด ลำแสงสีน้ำเงินที่พุ่งเข้าหาเซอคง.

"ชิ!"

เซอคงที่สะบัดมือ สร้างมั่นแสงสีม่วงป้องกัน แสงสีน้ำเงินของเนตรนิมิตร้าย.

"วูซซซซซ!"

ทว่าม่านสีม่วงไม่สามารถป้องกันแสงสีน้ำเงินของเนตรนิมิตร้ายได้ พริบตานั้น แสงสีน้ำเงินที่พุ่งทะลวงผ่านเข้ามาในร่างของเซอคง.

ใบหน้าของเซอคงที่เปลี่ยนเป็นซับซ้อน ทว่าเขากลับพบว่าร่างกายของเขาไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอย่างงั้นรึ?

จงซานหลอกข้าอย่างงั้นรึ? แม้ว่าเซอคงไม่พบอะไรผิดปรกติ ทว่าภายในใจของเขารู้สึกหนักอึ้ง.

เซอคงที่สะบัดส่งธวัชหยวนซือ พุ่งออกไป ก่อนที่จะปรากฎเมฆครึ้มกว่าหนึ่งแสนลี้ปิดบังท้องฟ้า ปราณกระบี่ฮุ่นตุ้นที่ร่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝน เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง.

"ฟริบ ฟริบ!"

แปดหางสวรรค์ที่ดูกังวล เพราะว่าแปดหางสวรรค์เห็นธวัชหวนซือแยกออกมาจากฝ่ามือของเซอคง มันที่ต้องการกลืนกินธวัชหยวนซือเป็นอย่างมาก ทว่าจงซานนั้นไม่อนุญาต.

จงซานบนร่างแปดหางสวรรค์พุ่งเข้าหาเซอคง.

หวนจียังคงอยู่รอบ ๆ  เป้าหมายของนางก็คือเฝ้าระวังจับจ้องมองคนที่อยู่รอบ ๆ จะลอบโจมตีจงซาน.

"ตูมมม ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

กระบี่จูเซียนเข้าปะทะตำราชุนชิว ห้วงมิติสั่นหวั่น เกิดหลุมดำขนาดนี้ขึ้นมาในทันที.

เซอคงที่เต็มไปด้วยความดุร้าย ตำราชุนชิงที่ทรงพลัง นี่คือของวิเศษอุปกรณ์ปราชญ์เทพ ที่ปลดปล่อยอำนาจแห่งความเที่ยงธรรมพัดม้วนออกไปยังร่างของจงซาน.

ในเวลาเดียวกัน ปราณกระบี่ฮุ่นตุ้น พร้อมกับปราณกระบี่แห่งความเที่ยงธรรมก็พวยพุ่งออกมา มุ่งเป้าไปยังร่างของจงซานพร้อม ๆ กัน.

เซอคงที่ใช้วิชาลับกดไปยังห้วงอากาศ ก่อนที่จะเกิดเป็นพายุหมุนพุ่งไปยังร่างของจงซานอีกครั้งด้วย.

ของวิเศษอุปกรณ์ปราชญ์เทพสองชิ้น รวมถึงพลังของหงจวิน กลายเป็นพลังที่น่าเหลือเชื่อ แม้นว่าจงซานจะมีพลังของแปดหางสวรรค์คอยคุ้มกาย ที่ปกปิดล้อมรอบทั่วร่างเหมือนกับบัวตูมก็ตาม.

แปดหางสวรรค์แห่งจุดจบที่ถูกกระแทกโจมตีอย่างหนักหน่วงรุนแรง ด้วยร่างกายของมันที่ทรงพลังน่าเกรงขาม แม้นว่าจะไม่ทำให้มันตกตายไปในทันที ทว่าเริ่มปรากฎช่องสีน้ำเงินขึ้น.

อย่างไรก็ตาม แปดหางสวรรค์แห่งจุดจบยังคงพุ่งตรงเข้าหาเซอคง.

ปราณกระบี่ฮุ่นตุ้น และอำนาจแห่งความเที่ยงธรรม ที่รวมพลังกัน ทำให้เซอคงตอนนี้เต็มไปด้วยความมั่นใจ กับพลังของบุคคลอันดับหนึ่งของโลกหล้าที่ร้ายกาย ยังจะมีใครสามารถต้านทานได้ อีกทั้งพลังในร่างของเขายังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อีกด้วย.

จงซานมีรึ? ที่จะเทียบเขาได้.

เซอคงเวลานี้ ภายในใจมีความสุขเหลือล้น นี่สิความรู้สึกที่เขาต้องการ.

ที่ไกลออกไป ที่มุมแห่งหนึ่ง หมี่เทียนที่จดจ้องเขม็งไปยังสนามการต่อสู้.

หมี่เทียนที่เผยท่าทางแปลกประหลาดขณะดูการต่อสู้ ราวกับว่าเผยท่าทางประหลาดใจเป็นอย่างมาก.

"เซอคง? ไม่ใช่หงจวินจริง ๆ  อย่างไรก็ตาม พลังที่หงจวินทิ้งเอาไว้ก็นับว่าไร้เทียมทาน กับเซียนโบราณอันกระจ้อยร่อย คาดไม่ถึงเลยว่าหลังจากดูดซับพลังดังกล่าว จะก้าวไปถึงระดับเซียนบรรพชน ไม่ แม้แต่ไม่ได้อ่อยด้อยกว่าข้า ดูเหมือนว่าฝ่ายตรงข้ามจะกลายเป็นหงจวินอีกคนไปแล้ว ช่างน่าเสียดายคนที่ได้ไปครองกับเป็นเซอคง."

"เซอคง แม้นว่าจะมีสมบัติมากมาย แต่ก็ยังยากจะได้รับชัยชนะที่สมบูรณ์ การจะจัดการจงซานจำเป็นต้องมีสมบัติมากขนาดนี้เลยรึ? เพียงแค่ชิ้นเดียวก็พอแล้ว น่าเสียดายนักที่เขามีประสบการณ์การต่อสู้น้อย สมบัติเช่นนี้ข้ากับไม่มีเลย คาดไม่ถึงจะไปอยู่ในมือของเซียนโบราณกระจิริดนั่น."

หมี่เทียนที่เผยความรู้สึกอิจฉาริษยาเป็นอย่างมาก.

คาดไม่ถึงเลยว่าเซอคงผู้นี้จะมีโชควาสนามากมายถึงเพียงนี้.

"จงซาน? เจ้าตายแน่ แปดปางสวรรค์แปลกประหลาดเติบโตอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซอคง! ยังมีอะไรซ่อนอยู่ก็แสดงออกมา ไม่เช่นนั้นเจ้าต้องตายในทันที!"หมี่เทียนที่เผยท่าทางเหยียดหยัน.

ส่วนหวนจี ที่คอยตรวจสอบพื้นที่รอบ ๆ  ด้วยปราชญ์เทพหมี่เทียนมีวิธีการที่พิเศษ ทำให้หมี่เทียนซ่อนตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบ หวนจีไม่สามารถหาหมี่เทียนเจอได้.

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การตรวจสอบของหวนจี การต่อสู้นี้ หวนจีไม่ได้เป็นห่วงเกี่ยวกับจงซาน ทุกคนต่างก็เชื่อมั่นในตัวจงซาน ในเมื่อจงซานกล้าออกไปสู้ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะพ่ายแพ้.

พลังมากมายที่โจมตีมายังแปดหางสวรรค์ แต่กระนั้นแปดหางก็ผลักดันฝืนพุ่งเข้าไปหาตำราชุนชิวได้ในที่สุด.

ตำราชุนชิว แผ่นริ้วไม้ไผ่ ที่มีอักษรรูนมากมายเวลานี้กำลังลอยอยู่ อักษรรูนแต่ละตัวเปล่งแสงสีขาวมากมาย พร้อมกับปล่อยอำนาจแห่งความเที่ยงธรรมออกมา ดูทรงพลังเป็นเป็นอย่างมาก.

แปดหางสวรรค์ที่ดวงตาเบิกกว้าง ก่อนที่จะขยายร่างใหญ่โต พร้อมกับอ้าปากพุ่งเตรียมงับกลืนกินตำราชุนชิว.

"อ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"เซอคงที่เผยเสียงหัวเราะเหยียดหยันดูแคลน.

เพราะว่าแปดหางสวรรค์ขยายร่าง ตำราชุนชิวก็ขยายขนาดด้วยเช่นกัน กลายเป็นกำแพงฟ้าดินขนาดใหญ่ สูงใหญ่ทะลวงหมู่มวลเมฆา เป็นไปไม่ได้ที่แปดหางสวรรค์จะกลืนกินมันได้.

นอกจากนี้ แปดหางสวรรค์ยังขยายร่างได้อย่างจำกัด นั่นก็เพราะมันจำเป็นต้องป้องกันปราณกระบี่ฮุ่นตุ้นและอำนาจแห่งความเที่ยงธรรมด้วยนั่นเอง.

"ฟริบ ฟริบ ............!”

แปดหางสวรรค์ที่เผยท่าทางร้อนใจ ไม่กล้าที่จะขยายร่างขึ้นอีก ทำได้แค่เพียงปล่อยกระบี่จูเซียนเข้าโจมตีตำราชุนชิว.

ทว่าตำราชุนชิวนั้น เป็นถึงอุปกรณ์ปราชญ์เทพ สามารถทะลวงได้ง่าย ๆ อย่างงั้นรึ? กำแพงฟ้าดิน ที่แยกเซอคงเอาไว้ ทำให้ไม่สามารถเข้าใกล้เซอคงได้.

"จงซาน อสุกายของเจ้าต้องการกลืนกินสมบัติของข้าอย่างงั้นรึ?ต้องการกลืนอย่างงั้นรึ? ก็ลองดูซิ! ฮ่าฮ่าฮ่า!"เซอคงที่ยืนอยู่ด้านหลังตำราชุนชิว ใบหน้าที่เผยแววตาแห่งความชั่วร้ายออกมา.

หางของแปดหางมีสองหางที่ทรงพลังปกป้องร่างของจงซานเอาไว้ ทำให้ไม่มีพลังอะไรส่งมาถึงร่างจงซาน.

แม้นว่าแปดหางสวรรค์จะไม่สามารถกินตำราชุนชิวได้ ทว่าจงซานก็ยังคงใจเย็นจดจ้องมองไปด้านหน้า ยืนไพล่หลัง จดจ้องมองหาจุดอ่อนของเซอคง.

แม้นว่าจงซานจะมีอายุพันกว่าปีเท่านั้น ทว่าตลอดชีวิตก็ต่อสู้มากมายมายนับไม่ถ้วน มุมมองและประสบการณ์ของเขานั้นยากที่จะมีใครสามารถเทียบได้.

ไม่ต้องบอกด้วยว่าเซอคงนั้นไม่ใช่หงจวิน เซอคงถึงจะมีพลังก็ไม่สามารถใช้พลังหงจวินได้อย่างสมบูรณ์ อีกทั้งประสบการณ์ต่อสู้ของเซอคงยังนับว่าน้อยมาก ๆ .

จบบทที่ Chapter 1197 แปดหางสวรรค์แห่งจุดจบที่ตื่นเต้น.

คัดลอกลิงก์แล้ว