Chapter 1183 โดนแฉ.

ตำหนักหงจวินแห่งที่สาม บนเขตแดนทิศตะวันตกของอาณาเขตหนานจานปู่ ปรากฎขึ้นแล้ว.

สถานที่แห่งนี้มีชีพจรฟ้าหลินโผทะยานพุ่งขึ้นค้ำยันท้องฟ้า ทะลวงหมู่มวลเมฆ และด้านล่างก็พุ่งต่ำลงไปยังพื้นดินที่ลึกสุดหยั่ง.

กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ทรงพลังแผ่ออกมาเป็นเหมือนดั่งสุสานนิกาย จ้องมองแต่ไกล สามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่น่าเคารพ ที่สะกดทะลวงเข้าไปในจิตใจ.

แน่นอนทั้งชีพจรฟ้าหลิน ทั้งวิหารหงจวินทิศเหนือและทิศใต้ต่างก็เผยพลังนี้ออกมาพร้อมกลิ่นอายเจาหัว.

อย่างไรก็ตามที่แห่งนี้ ไม่ได้มีเพียงกลิ่นอายเจาหัว แต่ยังมีกลิ่นอายของกาลอากาศด้วย.

อำนาจอีกอย่างหนึ่งที่วิหารทิศใต้และทิศเหนือไม่มี.

รอบ ๆ วิหารหงจวินแห่งนี้ มีพลังกาลอากาศ ที่ทำให้ห้วงมิติกำลังบิดเบี้ยวสั่นไหวเป็นระลอกคลื่นไม่หยุดหย่อน.

มองดูคล้ายกับม่านพลังที่มีความหนาสิบเมตรปรากฎขึ้นรอบ ๆ วิหารหงจวิน.

ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกตนคนใดที่ก้าวเข้าไปในม่านพลังดังกล่าว การเคลื่อนไหวจะช้าลง ความเร็วของพวกเขาจะลดต่ำลงถึงสิบเท่าในทันทีหากมีใครรุกเข้าไป.

ทักษะเทวะเวลา?

ทักษะเทวะของหงจวินอย่างงั้นรึ?

ทันใดนั้น ผู้คนมากมายราวกับรับรู้อะไรบางอย่างได้ ทักษะเทวะเวลา ในโลกใบใหญ่คือทักษะเทวะลำดับเก้า เป็นหนึ่งในสิบของทักษะเทวะ ที่ล้านปีจะมีสักคน ทุก ๆ คนต่างก็รู้ว่าหงจวินมีทักษะเทวะเวลา ทันใดนั้น ทุกคนต่างก็เชื่อว่าวิหารหงจวินแห่งนี้ต้องเป็นของจริงแน่นอน.

ด้วยม่านป้องกันที่มีพลังกาลอวกาศ ทำให้ทุกคนบอกกันปากต่อปากกระจายออกไป.

ทันทีที่ทุกคนได้ยิน ว่ามีวิหารหงจวินเกิดขึ้น ต่างก็ต้องมาสืบข้อมูลเพื่อเทียบกับตำหนักหงจวินที่ปรากฎขึ้นก่อนหน้านี้ เหล่าคนที่เอ่ยถึงจริงหรือไม่?

เพราะว่าเพียงแค่ได้ยินมานั้นไม่สามารถบ่งบอกตัวตนว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับหงจวินไหม? อีกอย่างในเวลานี้ภายในใจของผู้ฝึกตนทุกคนต่างก็เต็มไปด้วยความระมัดระวังระแวงความเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง.

ทว่ากับวิหารทั้งสามที่พวกเขาเห็นนี้ทำให้พวกเขารู้สึกลึกล้ำ ดูโอ่อ่ายิ่งใหญ่เป็นอย่างมาก.

ทุกคนที่มาเยือนต่างก็เผยแววตาชื่นชมหลงใหล.

วิหารหงจวินแห่งนี้มีสถานที่แสดงเทศนาเต๋าให้กับคนที่มาเยือนด้วย.

ที่ด้านข้างวิหาร.

จงซานที่จ้องมองเหล่าผู้ฝึกตนที่มาเยือนสักการะ.

"หวนจี อำนาจมารสวรรค์ของพวกเจ้า ทำให้พวกเขาหลงใหลมากขึ้นเรื่อย ๆ  มีผู้ฝึกตนมากมาย แต่กระนั้นก็ไม่มีใครคิดว่าเป็นอำนาจมารสวรรค์!"จงซานที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"ด้วยม่านพลังป้องกันพลังกาลอากาศจากทักษะเทวะเวลา ถึงแม้นจะมีจิตใจที่แข็งแกร่งก็ยากที่จะต้านทานได้!"หวนจีที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

จงซานพยักหน้ารับ.

"เซิ่งกงเป้า เหล่าคนที่มาฟังเทศนาเต๋าของโหลวซิงเฉิน มอบให้เจ้าจับตามองคัดเลือกคนที่มีพรสวรรค์ จะช่วยต้าเจิ้งของพวกเราได้มาก!"จงซานที่จ้องมองไปยังเซิ่งกงเป้า.

"เฉินจะทำสุดความสามารถ!"เซิ่งกงเป้าที่พยักหน้ารับ.

"หวังคู ช่วงนี้ต้องรบกวนเจ้าแล้ว ดูเหมือนการต่อสู้กำลังจะเริ่มแล้ว."จงซานที่จ้องมองไปยังหวังคู.

"เซิ่งหวังโปรดวางใจ ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของเซิ่งหวัง เฉินและคนอื่น ๆ ทำได้เพียงแค่ต่อสู้เท่านั้น ไม่ถือว่าลำบากเลย!"หวังคูเอ่ย.

"อืม!"จงซานพยักหน้ารับ.

ทว่าในเวลาเดียวกันด้านนอกวิหารหงจวินที่จงซานอุปโลกน์ขึ้น.

พื้นที่รอบ ๆ เองเวลานี้ทั้งเทือกเขาป่าไม้ มีผู้ฝึกตนมากมายที่มาสังเกตการณ์ ทว่าก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปด้านใน ยังคงจับจ้องมองวิหารหงจวินด้วยความระมัดระวัง.

ในพื้นที่ราบแห่งหนึ่ง.

สถานที่ดังกล่าวนั้นมีชายในชุดสีดำสามคน ชุดดำที่คลุมไปทั่วร่างไม่สามารถมองเห็นใบหน้าท่าทางได้.

"ไป!"หนึ่งในนั้นที่เอ่ยออกมา.

คนทั้งสามที่บินมาด้วยความเร็วสูง.

คนเหล่านี้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ทว่าพวกเขาก็มาหยุดอยู่ที่แห่งหนึ่ง คนผู้หนึ่งที่กำลังครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ.

"สัมผัสนี้ ความรู้สึกนี้ คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นจงซาน? นี่เขายังไม่ไปอย่างงั้นรึ? ฮ่าฮ่าฮ่า ใจกล้านัก คาดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าปลอมตัวเป็นหงจวิน?คนที่นำพวกเขามานั้นตกใจเล็กน้อยกล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึมจริงจัง.

แน่นอนคนที่ใช้สัญชาตญาณในการรับรู้ใต้หล้านี้ มีเพียงคนเดียว เซอคง.

วิหารหงจวินปรากฎขึ้นแห่งที่สาม เซอคงไม่ได้คิดว่าเป็นจงซานแม้แต่น้อย คราวแรกนั้นเขาต้องการที่จะพิสูจน์โชคตัวเอง สถานที่แห่งนี้แตกต่างจากวิหารอีกสองแห่ง แต่เมื่อมาถึงเกินกว่าที่เขาจะคาดได้ นึกไม่ถึงว่าจะเป็นจงซาน.

หลังจากที่พวกเขาได้มาหยุดยังพื้นที่ปลอดภัยของพวกเขา ศิษย์คนหนึ่งที่สอบถามออกไปด้วยความสงสัย.

"เจ้านิกาย!"คนกลุ่มหนึ่งที่โค้งคำนับให้เซอคง.

เหล่าศิษย์นิกายจงหรู ทั้งที่ศิษย์กว่าห้าหมื่นคนก่อนหน้านี้ถูกเซิ่งกงเป้าจัดการไปหมดแล้ว ทว่าคนที่เหลืออยู่ก็ยังมีอีกมากมาย คนส่วนมากนั้นกระจายไปทั่วอาณาเขตหนานจานปู่ เป็นเซอคงส่งออกไปตามหาตำหนักจื่อเซียวนั่นเอง คนที่ส่งออกไปนั้นมีจำนวนมากมายมหาศาลก็ว่าได้ ตราบเท่าที่เขาต้องการ ก็สามารถรวบรวมศิษย์จำนวนมากกลับมาได้เช่นกัน.

เซอคงจ้องมองไปยังผู้ใต้บังคับบัญชาสองคน สูดหายใจลึก ดวงตาหรี่เล็กและกล่าวออกมาว่า "เจ้านำคำสั่งของข้าไปแจ้งต่อศิษย์ของนิกายจงหรูทุกคน!"

"จ้าวนิกายเชิญกล่าว!"

"ให้ศิษย์ของนิกายจงหรูทั้งหมดแจ้งข่าวออกไป วิหารหงจวินแห่งที่สามนั้น ที่ด้านในเป็นจงซานจากทวีปทิศเหนือ เซิ่งหวังต้าเจิ้งจงซาน คนที่สร้างความวุ่นวายที่นรก เอาชนะจื่อลู่ และแขกคนสำคัญของต้าฉิน!"เซอคงกล่าว.

"รับทราบ!"ศิษย์หงหรูทั้งสองคนที่รับคำในทันที.

"ไป!"

คนทั้งสองที่เร่งรีบบินออกไปอย่างรวดเร็ว.

เซอคงที่ยืนอยู่บนยอดเขาแห่งหนึ่ง จ้องมองไปยังพื้นที่ไกลออกไป ใบหน้ามืดครึ้ม "ชิ จงซาน ข้าไม่ให้เจ้าตายดีแน่ ถึงกับสร้างวิหารหงจวินอย่างงั้นรึ? เจ้าคิดที่จะกวนน้ำจับปลารึอย่างไร? ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง!"

-----------------------

จากนั้น ข่าวเรื่องวิหารหงจวินแห่งที่สาม เป็นจงซานที่สร้างขึ้นก็แพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว.

เรื่องนี้ ทำให้ผู้คนมากมายต่างส่งเสียงอื้ออึ้ง.

แม้นว่าพวกเขาจะยังไม่ได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นในทวีปภาคเหนือ เกี่ยวกับต้าเจิ้งที่ไล่ปราชญ์เทพสามคนกลับไป ทว่านามจงซาน ในทวีปตะวันออกก็เป็นที่รู้จักเช่นกัน.

ในอดีตทวีปจู่ลู่ทางเหนือเขาได้เอาชนะยอดฝีมือหลายคน สร้างความวุ่นวายขึ้นในนรกเส้นทางแม่น้ำเหลือง และยังเป็นแขกผู้ทรงเกียรติของหยิงในอดีต........

แม้นว่าจงซานจะมีพลังฝึกตนไม่สูงในเวลานั้น แต่ชื่อของเขาก็เป็นที่รู้จักทั่วทวีปตะวันออก ในวันนี้ นาม จงซานกลับมาอีกแล้ว ทำให้ผู้ฝึกตนมากมายเผยท่าทางประหลาดใจออกมา.

เรื่องเขาสร้างวิหารหงจวินปลอมก็กระจายไปทั่ว.

ไม่ว่าอย่างไรก็ทำให้ผู้คนเกิดความสงสัย กลับนามจงซาน ทำให้ลดความน่าเชื่อถือลงเป็นอย่างมาก วิหารหงจวินกลายเป็นวิหารจงซานไปซะแล้ว.

จงซานภายในห้องโถง.

"เป็นไปได้ว่าใครบางคนกำลังสร้างปัญหาให้กับเซิ่งหวัง จากข่าวที่ได้รับมา ดูเหมือนว่าพวกเรากำลังจะล้มเหลวอย่างงั้นรึ?"จินเผิงที่เผยท่าทางเป็นกังวล.

"ใครเป็นคนเผยเรื่องของพวกเราออกไป?"เต้าเหรินถูที่เผยท่าทางร้อนใจเช่นกัน.

"หากจะเป็นใครล่ะก็ แน่นอนว่าจะต้องเป็นเซอคง!"จงซานที่กล่าวออกมาเบา ๆ  ที่มุมปากเผยท่าทางเหยียดหยัน.

"เช่นนั้น ก็ไม่นับว่าเป็นปัญหาแต่อย่างใด!"เซิ่งกงเป้าที่เผยรอยยิ้มออกมา.

"หืม?"จินเผิงที่ไม่เข้าใจ.

"แกร๊กก!"

จงซานที่ฉีกผ้าคลุมดำออกมา.

"ในเมื่อพบแล้วก็ไม่จำเป็นต้องปิด พรุ่งนี้ เซิ่งกงเป้า จินเผิง พวกเจ้าทุกคนก็ฉีกผ้าคลุมออก พร้อมกับเข้าร่วมฟังเทศนาเต๋าของหงจวินพร้อมกับข้า "จงซานที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"หืม?"จินเผิงที่ตกใจเล็กน้อย ไม่เข้าใจเท่าใดนัก.

"ความหมายของเซิ่งหวัง ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร ก็มีทางให้เดินได้ทั้งสองทาง สามารถที่จะพลิกวิกฤติเป็นโอกาส หากเวลานั้นสามารถกำราบยอดฝีมือที่อยู่รอบ ๆ ได้อย่างหมดจด ข้าก็จะสามารถลอบรวบรวมเหล่าผู้มีความสามารถได้ แผนการของพวกเราก็จะเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอีก และสามารถที่จะรวบรวมคนได้มากกว่าการใช้ชื่อเสียงของหงจวินด้วย!"เซิ่งกงเป้าตอบ.

"!"จินเผิงที่พยักหน้าอย่างงง ๆ .

วันที่สอง จงซานที่นำเซิ่งกงเป้า จินเผิง เข้าร่วมฟังเทศนาเต๋าของหงจวิน.

ทันใดนั้นผู้คนมากมายต่างก็ส่งเสียงดังอื้ออึงอีกครั้ง ในเวลานี้ทุกคนก็รับรู้ว่าจงซานเองก็เป็นผู้ศรัทธา ทำให้พวกเขามีความสุขเป็นอย่างมาก.

การปรากฎตัวขึ้นของจงซาน ที่ทำให้เขาดูลึกลับเป็นอย่างมาก ทันใดนั้นผู้คนที่มาสักการะดูคึกคักเป็นอย่างมาก และในเวลาเดียวกันเซิ่งกงเป้าที่กำลังหว่านล้อมคนที่มาสักการะด้วยเช่นกัน.

เซิ่งกงเป้า แม้นว่าชื่อเสียงในอดีตของเขาจะไม่ดีนัก ทว่าทุกคนก็รู้ดีว่าประวัติศาสตร์นั้นถูกเขียนโดยผู้ชนะ ดังนั้นการที่กล่าวหาว่าเขาเป็นกบฏนั้นไม่ได้มีความเชื่อถือ อีกทั้งเวลานี้เซิ่งกงเป้ายังได้ใช้โอกาสนี้แก้ไข พร้อมกับสร้างเครือข่ายหว่านล้อมชักชวนล้างสมองทุกคนได้อีกด้วย.

---------------------------------

ตำหนักหงจวินทิศใต้ ราชันย์เทวะเทพไท่อี้ในห้องโถงแห่งหนึ่ง.

"ราชันย์เทวะเทพ ที่ให้เฉินไปนั้น คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นจงซาน เฉินและมันเป็นคู่แค้นกันมานาน ขอให้ราชันย์เทวะเทพได้อนุญาต!เฉินต้องการจะต่อสู้กับจงซาน ขอแลกเปลี่ยนกับคุณงามความดีทั้งหมด"ใบหน้าของซุนเฉินที่เคร่งขรึมเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้.

ภายในห้องโถง ทุกคนที่จ้องมองซุนเฉินที่เป็นคนอาสา เพื่อชำระหนี้แค้น! คาดไม่ถึงเลยว่าจะเอ่ยว่าขอให้คุณงามความดีทั้งหมดแลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้ต่อสู้ในครั้งนี้รึ? ซุนเฉินเขาบ้าไปแล้ว?

"อืม!"ไทอี้ที่พยักหน้ารับ.

-----------------------------------

วิหารหงจวินทางเหนือ ภายในห้องโถง.

ภายในห้องโถง เหมือนกับห้องโถงของไทอี้ สถานที่แห่งนี้มีคนกลุ่มหนึ่งพำนักอยู่.

บุรุษผู้หนึ่งที่ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าได้ ยืนไขว้แขวนอยู่ด้านหลัง แผ่นกลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่ออกมารอบ ๆ .

คนผู้นี้ก็คือหนึ่งในเก้าปราชญ์เทพของภพหยาง เจียงยวี.

คนของเขาได้กลับมารายงานเกี่ยวกับเรื่องที่จงซานสร้างวิหารขึ้นที่ทิศตะวันตกแล้ว.

"คาดไม่ถึงว่าจะเป็นจงซาน?"หนึ่งในคนที่อยู่ด้านล่างเอ่ยออกมาพร้อมกับขมวดคิ้วไปมา.

คนผู้นี้ ดูเหมือนว่าจะเฉื่อยช้าเกียจคร้าน ทว่าหลังจากได้ยินเรื่องดังกล่าวแล้ว ดวงตากับเปล่งประกาย ก่อนที่จะเผยแววตาดุร้ายขึ้นมาทันที.

"ข้าจะเป็นคนไปหยั่งเชิงเอง!"ชายที่ขี้เกียจเอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้น.

"นายน้อยมารสวรรค์ เจ้าจะไปอย่างงั้นรึ?"ปราชญ์เทพเจียงยวีที่เผยท่าทางสงสัยออกมา.

คนอื่น ๆ เองก็เต็มไปด้วยความสงสัย เรื่องที่ปรากฎวิหารหงจวินขึ้นนี้ พวกเขาไม่ได้ไปตรวจสอบเพียงแค่วันสองวัน ก่อนหน้านี้นายน้อยมารสวรรค์ไม่เห็นเคยสนใจ ทว่าวันนี้คืออะไร?

"ดี ข้าจะไปเอง หลายปีมานี้ข้าเต็มไปด้วยความสงสัย ข้าจะไปถล่มวิหารทิศตะวันตกให้ราบคาบ ทุกคนโปรดวางใจ.

"นายน้อยมารสวรรค์ วิหารตะวันตก ต้าเจิ้งจงซาน เขาไม่ใช่คนธรรมดา."เจียงยวีเอ่ย.

"ข้ารู้ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา!"นายน้อยมารสวรรค์ที่เอ่ยออกมาซ้ำยังเต็มไปด้วยความมั่นใจเหมือนเดิม.

"ไม่ เจ้าไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ ต้าเจิ้งจงซาน ถูกปราชญ์เทพสามคนเข้าล้อม เจ้ารู้หรือไม่ว่าผลลัพธ์เป็นเช่นไร?"เจียงยวีที่ส่ายหน้าไปมา.

"ถูกสามปราชญ์เทพล้อมอย่างงั้นรึ?"นายน้อยมารสวรรค์ตกใจเล็กน้อย.

คนอื่น ๆ เองก็เผยท่าทางสงสัย.

"สามปราชญ์เทพถูกไล่กลับไป ต้าเจิ้งไม่มีแม้แต่คนตาย จงซานที่ต่อสู้ตัวต่อตัวกับหยิงเห่า ในเวลานั้นผู้คนมากมายต่างก็เห็น หยิงเห่าถูกตบหน้าถึงสองครั้ง เจ้ารู้หรือไม่?"เจียงยวีเอ่ย.

"แฮก ๆ !"

ภายในห้องโถงทุกคนที่สูดหายใจที่เย็นเยือบเข้ามา มีอะไรผิดพลาดหรือไม่?

"อาจารย์ เป็นเรื่องจริงอย่างงั้นรึ? จงซานร้ายกาจขนาดนั้นเลยรึ?"หนึ่งในนั้นเอ่ยออกมาด้วยความประหลาดใจ.

"เป็นเรื่องจริงแน่นอน ด้วยการที่หยิงเห่าถูกดูหมิ่นอย่างรุนแรง ทวีปตะวันออกเวลานี้ไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา จงซานผู้นี้ ไม่สามารถดูแคลนได้!"ปราชญ์เทพเจียงยวีเอ่ยอย่างเคร่งขรึม.

ทุกคนที่กลายเป็นงงงวย จงซานผิดปรกติขนาดนี้เลยรึ?

"โปรดวางใจ ข้าจะจัดการเขาเอง!"นายน้อยมารสวรรค์ยังคงกล่าวยืนยันหนักแน่นเหมือนก่อนหน้า.