Chapter 1165 ธวัชหยวนซือ

ภพหยิน เมืองซ่าง ห้องอักษรของจงซาน.

เทียนหลิงเอ๋อและเนี่ยนโหยวโหยวที่กำลังปลอบใจเซียนเซียนที่กำลังโศกเศร้า.

เซียนเซียนที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ในห้องอักษรด้วยความเสียใจ หากแต่ไม่มีใครเข้าไปหา ก่อนที่เทียนหลิงเอ๋อจะกล่าวเตือนร้องเสียงดัง ให้เซียนเซียนหยุดร้อง เซียนเซียนที่รับรู้ว่าตัวเองไม่น่ามองต่อหน้าคนอื่น จึงได้หยุดร้องไห้.

เสี่ยวหวัง หนี่ปู่ซา จ้าวโส่วเซี่ยงและคนอื่น ๆ "..................!”

เสียงร้องของเทียนหลิงเอ๋อทำให้ทุกคนพูดไม่ออก แม้แต่เนี่ยนโหยวโหยวก็เผยท่าทางแปลกประหลาด การปลอบของเทียนหลิงเอ๋อกลับได้ผลจริง ๆ .

บางทีต้าเจิ้งยกเว้นจงซานแล้ว คนที่เซียนเซียนสนิทที่สุดคงจะเป็นเทียนหลิงเอ๋อ หลังจากที่พยายามปลอบหลายครั้ง เซียนเซียนที่ค่อย ๆ หยุดสะอื้นทีละน้อยทีละน้อย จนสามารถที่จะระงับความรู้สึกได้บ้าง.

"จงซาน เจ้าอย่าได้ทำร้ายท่านปู่!"เซียนเซียนเอ่ย.

เนี่ยนโหยวโหยวที่อยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้วไปมา ความแข็งแกร่งของตี้เสวียนชานั้นเกินกว่าจะประมานการได้ ทำร้ายตี้เสวียนชา? ต้องมีพลังขนาดใหน ถึงจะสามารถทำร้ายตี้เสวียนชาได้? ภายในใจของเนี่ยนโหยวโหยวนั้น ความปลอดภัยของจงซานต้องมาที่หนึ่ง ตี้เสวียนชาจะเป็นหรือตายหาได้ใช่นางต้องใส่ใจ.

ทว่าเห็นท่าทางเศร้าสร้อยของเซียนเซียนแล้ว เนี่ยนโหยวโหยวก็พูดอะไรไม่ออกเช่นกัน.

"ไม่ต้องกังวลตี้เสวียนชานั้นได้กลับไปเรียบร้อยแล้ว!"ร่างแยกเงาจงซานที่นั่งอยู่ส่ายหน้าไปมาขณะพูด.

"กลับไปแล้ว! กลับไปแล้วอย่างงั้นรึ?"เซียนเซียนที่หยุดสะอื้น ชัดเจนว่าไม่คาดคิดว่าจะเป็นเช่นนั้น.

"ใช่ เพิ่งจากไป เขาไม่คิดที่จะต่อสู้กับข้าแล้ว!"จงซานที่เผยยิ้มออกมา.

"?หืม ใครทำให้ท่านปู่ถอยกลับไป?"เซียนเซียนที่เผยท่าทางประหลาดใจ.

คนอื่นที่เผยท่าทางสงสัย โดยเฉพาะเสี่ยวหวัง เหยี่ยนฉงจื่อและเหล่ากุนซือคนอื่น ๆ  ไม่เข้าใจแม้แต่น้อย การเปลี่ยนไปรวดเร็วเช่นนี้เป็นอะไรที่แปลกประหลาด.

"เป็นเจ้า!"จงซานเอ่ย.

"ข้า?"เซียนเซียนที่ดวงตาเบิกกว้าง ใบหน้าเผยท่าทางไม่อยากเชื่อ.

"ใช่ เป็นเจ้า ความรู้สึกของเจ้าได้ส่งไปถึงเขา จิตสำนึกส่วนของตี้เสวียนชา เวลานี้เริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ  บางทีหากเป็นเช่นนี้ ตี้เสวียนชาจะต้องกลับมาแน่!"จงซานที่พยักหน้ากล่าวยืนยัน.

"ท่านปู่ ท่านปู่จะเอาชนะเจ้าวิญญาณร้ายนั่นได้จริง ๆ รึ?!"เซียนเซียนที่เผยท่าทางตื่นเต้นพร้อมกับเข้ามากอดแขนจงซาน.

"หากไม่มีอะไร ตราบเท่าที่ไม่มีอุบัติเหตุอะไรเกิดขึ้น ก็จะเร็ว ๆ นี้!"จงซานที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"อืม!"เซียนเซียนที่กล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น.

"ทว่า เจ้าเองก็จำเป็นต้องร่วมมือด้วย!"จงซานกล่าว.

"ร่วมมือ? ร่วมมืออะไรอย่างงั้นรึ? เจ้าบอกมาข้ายินดี!"เซียนเซียนที่กล่าวออกมาด้วยใบหน้าจริงจัง.

"อืม นับจากนี้ เจ้าต้องส่งมอบหยกบันทึกออกมาทุกเดือน บันทึกคำพูดต่าง ๆ ที่ตี้เสวียนชาเคยพูด เกี่ยวกับชีวิตของเจ้า กล่าวถึงเรื่องตอนเด็ก ข้าจะให้คน นำหยกบันทึกส่งไปยังแดนเทวะซือเทียน ส่งมอบให้กับตี้เสวียนชา ให้เขาได้เห็นภาพและเสียงของเจ้า!"จงซานกล่าว.

"ง่ายขนาดนี้เลยรึ?"เซียนเซียนที่เผยท่าทางประหลาดใจ.

"ง่าย ๆ เอง แน่นอน เจ้าสามารถทำให้ตี้เสวียนชามองเห็นภาพของเจ้า และให้เขาเล่าเรื่องจากภายนอกให้กับเจ้าได้ฟัง!"จงซานที่เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"ข้อค้าน.....!"

----------------------------------------------------------------

ภพหยาง.

จงซานที่ทำการจัดการราชกิจต่าง ๆ ของต้าเจิ้ง.

หลังจากที่เสร็จสิ้นเรื่องอื่น ๆ  จำเป็นต้องเก็บตัวฝึกฝนสักเล็กน้อย ต้องต้องไม่ลืมว่ายังมีเรื่องอีกหลายอย่างที่เขาต้องออกไปจัดการ.

ภายในห้องฝึกฝนของเขา.

จงซานที่หายไป เข้าไปในโลกเทวะของตัวเอง.

เนตรเทียนฟาที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า เวลานี้ดวงตาของมันที่มีเส้นโลหิตปูดขึ้นไปทั่ว ได้ผสานร่างเข้ากับพลังของเนตรแสงสวรรค์เรียบร้อยแล้ว.

จงซานที่จ้องมองขึ้นไปยังเนตรเทียนฟา เนตรเทียนฟาที่ขยิบตาให้กับจงซาน.

"ดูเหมือนว่า เจ้าจะไม่โง่ เข้าใจพลังที่สอง นั่นคือวิถีแห่งความแข็งแกร่ง!"จงซานที่กล่าวต่อเนตรเทียนฟาเล็กน้อย.

เนตรเทียนฟาในเวลานั้น มันได้เผยเงาของวิถีสวรรค์ฉายออกมา จากนั้นก็ปรากฎขึ้นภายในโลกเขตแดนเทวะ เป็นภาพเงาของวิถีสวรรค์มากมาย.

พริบตาเดียวที่มีอยู่ร้อยเส้น ทว่าดูเหมือนว่าจะไม่ได้สิ้นสุดเท่านั้น.

101  110  130  200!

ในเวลานี้ ภายในโลกเทวะ ปรากฎเงามายาวิถีสวรรค์ 200 เส้นขึ้นในทันที มีพลังที่เหนือกว่าเดิมเท่าตัว.

นี่คือการเก็บเกี่ยวได้ของเนตรเทียนฟา.

จงซานที่จ้องมองไปยังวิถีสวรรค์ทั้งสองร้อยเส้น พร้อมกับพยักหน้าให้เบา ๆ.

"ข้าเวลานี้มีระดับเซียนโบราณขั้นที่ 8 แล้ว อีกไม่นานก็จะก้าวไปถึงระดับเซียนบรรพชน เมื่อก้าวถึงเซียนบรรพชน ก็จะมีวิถีสวรรค์ของตัวเอง เจ้าก็จะสามารถนำมันมาใช้เองได้ ทว่าตอนนี้พลังฝึกตนของเจ้ายังไม่ถึง เจ้าจำเป็นต้องช่วยข้าในการตระหนักรู้ ช่วยให้ข้าสามารถใช้มันออกไป เมื่อมหาวิถีข้าปรากฎ ก็จะมีพลังเป็นหนึ่งในใต้หล้าได้!"

เนตรเทียนฟาที่ส่องประกายแสงสีเจิดจ้า จากนั้นฟ้าดินรอบ ๆ ก็ปรากฎลำแสงกระจายไปทั่ว ช่วยจงซานในการตระหนักรู้ถึงวิถีสวรรค์.

--------------------------------------------------------------------

สามเดือนหลังจากนั้น.

ภพหยิง สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว ตำหนักเทียนหยวน.

ภายในห้องอักษรในเวลานี้ มีเพียงแค่จงซานที่นั่งอยู่ด้านหน้าโต๊ะหนังสือ ขณะที่ตรวจสอบตำราต่าง ๆ  ก่อนที่จะวางมันเบา ๆ  จ้องมองไปยังด้านหน้า.

ในเวลานี้แม้แต่ขันทีก็ไม่มี ทำให้ข้างในดูเงียบเป็นอย่างมาก.

"เข้ามา?"จงซานที่เอ่ยออกมาเบา ๆ .

"วูซซซซ!"

ที่ด้านหน้านั้น ปรากฎร่างในชุดสีดำ ชายผู้หนึ่งที่คุกเข่าลงด้วยความเคารพ.

"องค์รักษ์เงาต้าเจิ้ง หัวหน้าหน่วยปฐพีองค์รักษ์เงาคารวะเซิ่งหวัง!"ชายในชุดดำที่กล่าวออกมาด้วยความเคารพ.

"อืม!อันหวงแจ้งอะไรมาอย่างงั้นรึ?"จงซานที่สอบถามออกไปเบา ๆ .

"ครับ ผู้บัญชาการได้ส่งสัญญาณหยกสัญญาณชีพหนูจากทวีปตะวันออกเกี่ยวกับเรื่องบางอย่าง!"ชายในชุดสีดำที่เอ่ยออกมาด้วยความเคารพ.

"หืม?"

"ธวัชหยวนซือ ตอนนี้อยู่ในมือของเซอคง เขาเป็นสายโลหิตของกงจื่อ และยังได้รับสืบทอดแก่นแท้ของกงจื่อ ในสำนักหงหรูนั้น ไม่มีใครสามารถเทียบเขาได้ เซอคงในเวลานี้ได้เตรียมการที่จะสร้างสำนักหงหรูขึ้นมาใหม่เป็นนิกายจงหรู!"ชายในชุดสีดำที่เอ่ยออกมาด้วยความเคารพ.

"ธวัชหยวนซือ? เซอคง? นิกายจงหรู?"จงซานที่เคาะไปที่พนักพิงบัลลังก์มังกร.

ชายในชุดสีดำที่รอคอยด้วยความเคารพ ไม่กล่าวอะไรอีก.

"มีเรื่องอื่นหรือไม่?"จงซานที่กล่าวออกมา.

"ไม่มีแล้ว!"

"ออกไปก่อน!"จงซานที่เอ่ยออกมาเบา ๆ .

"รับทราบ!"ชายในชุดสีดำที่เคลื่อนไหวกลมกลืนกับความมืดหายไปในทันที.

ภายในห้องอักษรที่กลายเป็นเงียบงันอีกครั้ง จงซานเวลานี้ตกอยู่ในห้วงความคิด ทุกอย่างเปลี่ยนเป็นเงียบสนิททันที.

"นิกายจงหรู? พร้อมกับรวบรวมคนของนิกายหงหรูในอดีตกลับมา! สร้างเป็นกลุ่มอิทธิพลใหม่?"ภายในห้องอักษรที่เผยเสียงของสตรีผู้หนึ่งดังขึ้น.

"เจ้าได้ยินด้วยรึ?หวนจี!"จงซานที่เงยหน้าขึ้นมอง.

สตรีในชุดสีขาวที่งดงามก้าวเข้ามาหาช้า ๆ .

"ผ่านเข้ามาโดยบังเอิญ!"สตรีคนดังกล่าวที่นั่งตรงข้ามของจงซาน พร้อมกับยกขาขึ้นไขว้กันขณะพูด.

ผ่านมาโดยบังเอิญ? จงซานที่เผยยิ้มออกมาเล็กน้อย ไม่ได้กล่าวอะไรต่อ.

"งั้น เจ้าต้องการเดินทางไปยังทวีปตะวันออกอย่างงั้นรึ?"ดวงตาของหวนจีที่เผยท่าทางตื่นเต้นขึ้นมาทันที.

"ทวีปตะวันออก? อันหวงนั้นเป็นเสนาธิการคนสำคัญของต้าเจิ้ง มีเชาว์ปัญญาไม่ได้ด้อยกว่าอี้เหยี่ยน สุ่ยจิง พลังฝึกตนเองก็ไม่ได้ด้อยกว่าจ้าวโส่วเซี่ยงและคนอื่น ๆ  นิสัยที่หนักแน่นไม่ได้ด้อยกว่าตี้เสวียนชา เข้าใจสถานการณ์ต่าง ๆ ดี และยังมีทักษะมือสังหารที่ยอดเยี่ยม เวลานี้เขาเพียงแค่แจ้งข่าวเท่านั้น ในเวลานี้ดูเหมือนว่าจะเตรียมการอะไรบางอย่างไว้แล้ว คาดไม่ถึง การเดินทางไปยังทวีปตะวันออกจะรวดเร็วขนาดนี้!"จงซานที่ขมวดคิ้วไปมา.

"เร็วอย่างงั้นรึ?"หวนจีที่เผยท่าทางสงสัย.

"ใช่แล้ว เซอคงผู้นี้ เป็นคนที่มีความอดทนเป็นเยี่ยม มีความขลาดหลบเลี่ยงได้อย่างว่องไวเหมือนกระต่าย ด้วยความหวั่นเกรงในความตายทำให้เขาสามารถหลบเลี่ยงภัยได้ทุกครั้ง เข้าใจในชีวิต ดังนั้นเขาจึงไม่ใช่คนที่ชอบเปิดเผยตัวเองออกมา ไม่เพียงครั้งนี้เขาเผยธวัชหยวนซือออกมา เพื่อที่จะรวบรวมพลังรบของนิกายหงหรูเดิม นิสัยที่เปลี่ยนไป ดูเหมือนว่าในทวีปตะวันออกในครานี้ กำลังมีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น!"จงซานที่ส่ายหน้าไปมา.

"เรื่องสำคัญ? แล้วอันหวงไม่พบอย่างงั้นรึ?"หวนจีที่เผยท่าทางสงสัย.

"เพราะว่าเป็นเรื่องสำคัญ อันหวงจึงไม่ได้แจ้งมา ข้าเข้าใจว่าข้าจะคาดเดาเรื่องต่าง ๆ ในทวีปตะวันออกได้ ว่าเวลานี้มีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น."จงซานที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"เช่นนั้นเจ้าจะไปยังทวีปตะวันออกใช่หรือไม่?"หวนจีที่เอ่ยออกมาในทันที.

"ธวัชหยวนซือเผยออกมาแล้ว ข้าจะต้องไป!"ดวงตาของจงซานที่กล่าวออกมาอย่างหนักแน่น สลักลงไปในกระดูก บันทึกเอาในหัวใจ.

"ข้าไปกับเจ้าด้วย เวลานี้ข้าสามารถออกไปจากที่นี่ได้แล้ว!"หวนจีที่เอ่ยออกมาในทันที.

จงซานที่จ้องมองไปยังหวนจี ใบหน้าที่กระตุกเล็กน้อย ราวกับว่ากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง.

"ข้าสามารถช่วยเจ้าได้อย่างแน่นอน ในวันนั้นข้ายังเปิดโลกมารสวรรค์ ไม่ใช่ว่า ได้ช่วยเจ้าหรอกรึ?"หวนจีที่กล่าวออกมาด้วยท่าทางร้อนใจ.

"ไม่ ข้ากำลังคิดการที่เซอคงเป็นคนขลาดเขลาระมัดระวังตัว ยังต้องเผยตัวออกมาแสดงว่ามีเรื่องสำคัญเกิดขึ้น การเดินทางไปยังทวีปตะวันออก บางทีย่อมมีอันตรายมากมายนับไม่ถ้วน ทว่าร่างกายของเจ้านั้นพิเศษมาก เกรงว่าหากเจอกับปราชญ์เทพจะไม่เป็นผลดีกับเจ้า!"จงซานที่ส่ายหน้าไปมา.

"เห็นจงซานแสดงท่าทางเป็นห่วง  ใบหน้าของหวนจีที่เผยรอยยิ้มที่เฉิดฉายออกมา.

"เจ้ากลัวสิ่งใด หากว่ามีอันตราย ข้าสามารถเข้าไปซ่อนตัวในโลกมารสวรรค์ได้ ข้าไม่เชื่อว่าปราชญ์เทพจะไล่ล่าข้าเข้าไปด้านในด้วย!"หวนจีที่กล่าวออกมาในทันที.

"ได้ ตราบเท่าที่เจ้ารับปากข้า ข้าจะให้เจ้าเดินทางไปกับข้า!"จงซานที่ชำเลืองมองไปยังหวนจี.

"เจ้าพูดมา!"

"การเดินทางไปทวีปตะวันออกครั้งนี้ จะต้องเชื่อฟังคำสั่งของข้าทุกอย่าง ถึงแม้นว่าข้าต้องการให้เจ้าเข้าไปซ่อนในโลกมารสวรรค์ในทันที เจ้าก็ห้ามโต้แย้ง!"จงซานที่จ้องมองไปยังนาง.

"ได้ ข้าสัญญา!"ดวงตาของหวนจีที่ส่ายไปมา.

--------------------------------------------------------------------------

ในเวลาเดียวกัน ภพหยิน เมืองซ่างห้องอักษรของร่างแยกเงา.

จงซานที่นั่งบนโต๊ะทรงอักษร ที่ด้านหน้านั้นมีเหล่าเสนาธิการคนสำคัญของต้าเจิ้ง และเหล่าแม่ทัพเกือบทุกคน แม้แต่เซิ่งกงเป้าและโหลวซิงเฉิน.

ก่อนหน้านี้โหลวซิงเฉิน ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการประชุม ครั้งนี้เมื่อได้รับอนุญาตทำให้เขาตื่นเต้นเป็นอย่างมาก.

เซิ่งกงเป้าที่เพิ่งปรากฎตัวก็ได้รับตำแหน่งเสนาธิการคนสำคัญในทันที ในเวลานี้เขาเห็นเสนาธิการคนสำคัญของต้าเจิ้งเป็นจำนวนมาก ทำให้เซิ่งกงเป้าที่สูดหายใจลึก ต้าเจิ้งมีคนที่มีความสามารถมากมายจริง ๆ  แม้แต่เขายังไม่สามารถที่จะเข้าใจได้ทั้งหมด.

"เซิ่งหวัง จื่อหยางจิงหงรอคอยอยู่ถึงสามเดือน ไม่ให้เขาเข้าพบอย่างงั้นรึ?"อี้เหยี่ยนที่กล่าวต่อจงซาน.

"รอก่อน ไม่ต้องรีบ!"ร่างแยกเงาจงซานเอ่ย.

"รับทราบ!"อี้เหยี่ยนพยักหน้ารับ ก่อนที่จะหันหน้ากลับเข้าไปในแถว.

อี้เหยี่ยนและแม้ทัพคนอื่น ๆ เข้าใจถึงความสำคัญของผู้ฝึกตนช่วงชิงชะตาดี ตอนนี้จื่อหยางจิงหงต้องการเข้าพบเอง นับว่าเป็นนิมิตหมายที่ดี หากแต่กับปล่อยให้เขารออีกนานเท่าใดกัน?

อย่างไรก็ตามในเมื่อเซิ่งหวังได้เตรียมการไว้แล้ว ก็ไม่มีใครเสนอความเห็นใด.

จงซานที่จ้องมองเหล่าเสนาธิการทุกคนและกล่าวออกมาว่า "ครั้งนี้ มีสามปราชย์เทพเข้าล้อมสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว ต้องลำบากขุนนางทุกคนแล้ว!"