Chapter 1132 หยิงเห่าผู้บ้าคลั่ง.

เห็นตี้เสวียนชาที่เปลี่ยนเป็น กับความเป็นมาของแดนเทวะซือเทียนที่มีอายุหลายสิบล้านปี แน่นอนว่ามีบันทึกในตำราโบราณของพวกเขา อาวุโสหลายคนของเผ่าหมาป่าต่างคาดเดาว่ามันต้องเป็นเรื่องจริง.

บรรพชนหมาป่าหวนคืนอย่างงั้นรึ? ผู้ก่อตั้งแดนเทวะซือเทียน นามตี้ซือเทียน นี่คือผู้ปกครองคนแรก เขาคือตี้ซือเทียน.

ตี้ซือเทียนนั้น คือบรรพชนอัจฉริยะของเผ่าหมาป่าได้หวนคืนกลับมาแล้วรึ?

ผ่านมาแล้ว 90 ล้านปี คาดไม่ถึงว่าจะกลับมา? ไม่ต้องเอ่ยถึงสถานะของตี้ซือเทียน ไม่ต้องกล่าวถึงยุคสมัยก่อน เพียงเท่านี้ก็สร้างความตื่นตะลึงกับทุกคน?

มีอายุขัยได้มากมายขนาดนั้นเลยอย่างงั้นรึ?

นอกจากนี้ตี้เสวียนชาความจริงได้เลือกใช้ชื่อใหม่ว่าตี้ซือเทียนแล้ว นับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ผู้ปกครองจะใช้นามตี้ซือเทียน.

"คารวะบรรพชนชรา!"อาวุโสเผ่าหมาป่าที่แสดงความเคารพออกมาในทันที.

"คารวะบรรพชนชรา!"เหล่าหมาป่าทั้งหมดที่เอ่ยออกมาด้วยความเคารพทุก ๆ ตน.

ที่ไกลออกไปนั้น ตี้เสวียนชาไม่สนใจใครแต่อย่างใด ทว่าทันใดนั้นก็คำรามออกมาเสียงดังขึ้นท้องฟ้า.

"โฮกกก ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

ตี้เสวียนชาที่คำรามขึ้นบนท้องฟ้า ทันใดนั้นท้องฟ้าเมฆที่บิดม้วนออกจากกัน แดนเทพหมาป่าเกิดสนามพลังวายุที่หนักหน่วง เสียงคำรามของตี้เสวียนชา ไม่เกิดความผันผวนจากอภินิหาร แต่กลับสามารถทำให้ท้องฟ้าเปลี่ยนแปลงได้.

ท้องฟ้าเปลี่ยนแปลง จงซานที่อยู่ไกลออกมายังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันวิญญาณที่หนักหน่วงนั่น.

จินเผิงที่จ้องมองออกไป ด้วยแววตาไม่อยากเชื่อเช่นกัน กลิ่นอายนี้ กลิ่นอายนี้มัน?

เมฆที่หนาแน่นบิดม้วน ท้องฟ้าทั่วแดนเทพหมาป่า พริบตาเดียวก็เปลี่ยนไปเป็นสีเหลือง ฟ้าดินที่หยุดนิ่ง เผยให้เห็นวิถีสวรรค์ทั้งหมด สามพันวิถีสวรรค์ปรากฎออกมา.

เมฆสีเหลืองที่ปรากฎขึ้นตรงกลางนั้น ปรากฎรอยแยกออกจากกัน แรงกดดันมากมายไร้ที่สิ้นสุดโถมทับลงมา.

กลิ่นอายที่ยิ่งใหญ่อลังการ แรงกดดันที่บดบี้กดทับทุกคน จินเผิง เต้าเหรินถูและเทียนหลิงเอ๋อและคนอื่น ๆ ยังจำเป็นต้องคุกเข่าลง.

จงซานที่ปรากฎแท่นบูชาฟ้าดินขึ้น แต่กระนั้นก็ยังทำให้ขนทั่วร่างลุกตั้งชัน.

แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวนี้ แทบทุกคนในแดนเทพหมาป่าต้องคุกเข่าลง.

คนที่ไม่คุกเข่านั้น มีเพียงสามคน.

จงซาน หยิงเห่าและตี้เสวียนชา!

จงซานและหยิงเห่าที่ก้าวขึ้นไปบนแท่นบูชาฟ้าดิน ทว่าตี้เสวียนชานั้นไม่ ทว่ากลับมีตำหนักเต๋าหลี่เทียนที่ปรากฎสนับสนุนเขา สามารถต้านทานอำนาจดังกล่าวได้.

"ฟิ้ว!"บนท้องฟ้าเมฆสีเหลืองที่แยกออกจากกัน.

แรงกดดันที่ราวกับจะชอนไชบดขยี้ไปถึงดวงวิญญาณที่ค่อย ๆ ปรากฎขึ้น ทุกคนจำเป็นต้องก้มหน้าลง รวมทั้งจงซาน หยิงเห่าและตี้เสวียนชา!

บนท้องฟ้าที่ค่อย ๆ ปรากฎดวงตาดวงหนึ่งขึ้น ดวงตาสีขาวดำสลับกัน แผ่อำนาจฟ้าดินสยบทุกโลกหล้า ตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุด เนตรเทียนชู.

เสียงคำรามของตี้เสวียนชา คาดไม่ถึงเลยว่าจะปลุกเร้าเรียกเนตรเทียนชูออกมาเลยรึ?

นี่มัน?

ภายในใจของจงซานภายในใจที่สั่นไหวเป็นระลอกคลื่น เนตรเทียนชูคือสิ่งใด จงซานรู้ตัวดี ในโลกใบใหญ่คือตนที่ทรงพลังที่สุดยากที่จะมีใครเทียบเคียง คาดไม่ถึงเลยว่าตี้เสวียนชาจะเรียกออกมาได้.

ตี้เสวียนชาที่เงยหน้าขึ้นช้า ๆ  จงซานเองก็เช่นกัน แม้นว่าต้องต่อต้านกับแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่ ในอดีตหมี่เทียนที่ระเบิดแท่นบูชาฟ้าดินของตัวเองก็สามารถเรียกเนตรเทียนชูออกมาได้เช่นกัน ทว่าจงซานล่ะ?

แม้นว่าจงซานจะไม่สามารถบอกได้อย่างแจ่มแจ้ง แต่ก็รู้ดีว่าการที่เรียกเนตรเทียนชูออกมานั้นไม่ใช่ตี้เสวียนชา ทว่าคือตี้ซือเทียน!

ทว่าเนตรเทียนชูที่ไม่สนใจรายละเอียดความเป็นไปของโลกหล้า นี่ทำไม?

"เปรี้ยง!"

สวรรค์และปฐพีในเวลานี้ ปรากฎปราณสวีมากมายมารวมตัวกัน ไม่ว่าจะเป็นชื่อเสียงวาสนา กรรมวาสนา ต่างถูกปราณสวีกดข่ม จนกลายเป็นลิขิตรวมตัวกันมากมาย ลิขิตที่พุ่งทะยานไปยังร่างของตี้เสวียนชา.

ตี้เสวียนชาที่ยื่นมือสองข้างขึ้น ดวงตาหลับลงดื่มด่ำจากลิขิตที่มากมายทะลวงเข้ามาภายในร่างของตี้เสวียนชา ร่างของตี้เสวียนชาที่ส่องประกายแสง ส่องสว่างเจิดจรัสอย่างที่สุด.

ได้รับการประทาน? เนตรเทียนชูประทานให้กับตี้เสวียนชาอย่างงั้นรึ?

ทำไมถึงได้รับการประทานล่ะ?

จงซานไม่เข้าใจแม้แต่น้อย บนท้องฟ้าเนตรเทียนชูหลังจากประทานพร ก็ค่อย ๆ หลับลง จากนั้นก็หายไปในทันที เมฆสีเหลืองที่ค่อย ๆ สลายหายไปเช่นกัน.

ที่เหลืออยู่มีเพียงปราณสวีมากมาย ปราณสวีที่กำลังส่งผ่านกรรมวาสนาและชื่อเสียงวาสนา ผสานรวมตัวกันให้กลายเป็นลิขิต ส่งต่อมายังร่างกายของตี้เสวียนชาไม่หยุดหย่อน.

ร่างของตี้เสวียนชาที่เริ่มแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ  เขาที่กำลังดื่มด่ำกับลิขิตที่หล่อเลี้ยงผสานเข้ามาในร่าง.

เนตรเทียนชูหายไปแล้ว แรงกดดันพลานุภาพสยบกระชากขวัญทุกคน ค่อย ๆ หายไป หลาย ๆ คนที่ค่อย ๆ ลุกขึ้นมาได้แล้ว.

เหล่าผู้ฝึกตนเผ่าหมาป่า ที่จ้องมองตี้เสวียนชาด้วยความเคารพ จดจ้องมองลิขิตที่กำลังไหลบ่าเข้ามาในร่างของตี้เสวียนชาไม่หยุดนิ่ง.

"นี่คือลิขิตไร้ฐาน!"เซียนเซิงซือที่เอ่ยออกมาด้วยความประหลาดใจ.

"อะไรคือลิขิตไร้รากฐาน?"เทียนหลิงเอ๋อกล่าวออกมาด้วยความอยากรู้.

"ผู้คนมากมายที่ต่อสู้กันนั้น ก็เพื่อแย่งชิงชื่อเสียงวาสนาและกรรมวาสนา ทว่าไม่สามารถแย่งชิงลิขิตได้ ลิขิตวาสนาโดยทั่วไปนั้นจะปนเปื้อนด้วยชื่อเสียงวาสนาของราชวงศ์และผู้ถือครองคนก่อน ทำให้ไม่สามารดูดซับได้ ทำได้เพียงแค่ทะลวงกรรมวาสนาและชื่อเสียงวาสนา ให้แตกออก ก่อนที่จะสร้างเป็นเมฆชื่อเสียงวาสนาหรือเมฆกรรมวาสนา จากนั้นค่อยสร้างเป็นลิขิตของตัวเองอีกครั้ง ลิขิตนั้นเป็นของบุคคล ๆ หนึ่ง ถึงแม้นว่าจะแย่งชิงลิขิตของคนอื่นมาได้ แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนให้เป็นของตัวเองได้ ทว่าลิขิตไร้รากฐานนี้ต่างออกไป ชื่อเสียงวาสนาและกรรมวาสนานี้ เทียนชูได้ประทานให้ เพื่อเปลี่ยนให้เป็นลิขิตของเขา แต่ยอดฝีมือทั่วหล้าก็สามารถครอบครองแย่งชิงมาเป็นของตัวเองได้เช่นกัน."จงซานตอบ.

"เปรี้ยง ~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

ไม่ไกลออกไป ปรากฎหลุมดำขนาดใหญ่ขึ้นในทันที.

"ปราชญ์เทพหยิงเห่า เจ้าต้องการทำอะไร?"เสียงคำรามที่ดั่งสนั่น.

ตี้เสวียนชาที่ยังคงดูดซับลิขิตอยู่ ไม่มีเวลาสนใจด้านนอก หมาป่าขนสีทองปรากฎขึ้นปกป้องตี้เสวียนชาในทันที.

หมาป่าขนสีทองที่เผยสายตาที่เย็นชาออกมา จดจ้องมองปราชญ์เทพหยิงเห่าที่อยู่ไกลออกไป.

ปราชญ์เทพหยิงเห่าจ้องมองตี้เสวียนชา ราวกับว่าต้องการกลืนกินเขา.

"ตี้ซือเทียน ไปให้พ้น!"หยิงเห่าที่คำรามออกมาด้วยความโกรธ.

"ข้าไม่ใช่ตี้ซือเทียนอีกต่อไปแล้ว บรรพชนก็คือตี้ซือเทียนที่แท้จริง ในเวลานี้บรรพชนชรากลับมาแล้ว กับเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่ ถึงเจ้าจะเป็นปราชญ์เทพก็ไม่สามารถลบหลู่บรรพชนชราได้!"หมาป่าขนสีทองที่คำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว.

นามตี้ซือเทียนจากอดีต? มอบให้กับตี้เสวียนชา!

"ชิ!"หยิงเห่าที่คำรามออกมาด้วยความโกรธ ยื่นมือออกไป ส่งแผ่นหยกกลมออกมา เป็นแผ่นหยกที่ดูงดงามมีลวดลายมุมอักขระสี่ทิศ.

ปราชญ์เทพลงมือ ใหนเลยยอดฝีมือเผ่าหมาป่าจะทนรับได้ กลุ่มยอดฝีมือเผ่าหมาป่าบินออกมาอย่างรวดเร็ว ป้องกันปราชญ์เทพหยิงเห่าลงมือ.

"เปรี้ยง ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

พลังอำนาจของปราชญ์เทพ แม้แต่คนที่จับจ้องมองไม่วางตายังมองไม่เห็น พริบตาเดียวที่ห้วงมิติสั่นไหว ก็ปรากฎหลุมดำขนาดใหญ่แล้ว.

ยอดฝีมือเผ่าหมาป่า 18 เซียนบรรพชน ที่เข้าต้านหยิงเห่า.

เซียนบรรพชนไม่สามารถต่อกรกับปราชญ์เทพได้ ทว่าที่นี่คือแดนเทวะของเผ่าหมาป่า เซียนบรรพชนเผ่าหมาป่ามีอยู่มากมาย.

18 ต่อหนึ่ง ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ ก็สร้างความเสียหายให้กับหยิงเห่าได้.

วิถีสวรรค์ที่ตั้งตระหง่าน เข้าปะทะกับพลังของหยิงเห่า เกิดเป็นหลุมดำขนาดยักษ์ปกป้องตี้เสวียนชาในทันที.

ทว่าเซียนบรรพชนหมาป่าไม่ได้โง่งม สิบสองเซียนบรรพชนป้องกันการโจมตีของหยิงเห่า ส่วนอีกหกคนที่คอยคุ้มกันตี้เสวียนชาอยู่ด้านหลัง.

ไม่ใช่เรื่องง่าย หยิงเห่าที่ถูกผลักออกไปบนอวกาศ หลุมดำที่เลื่อนไหลลากยาวห่างออกไปจากผืนปฐพี.

"ปราชญ์เทพ? คาดไม่ถึงเลยว่าจะถูกผลักออกไป?"เห่าเม่ยลี่ที่เผยท่าทางดูแคลน.

ทว่าเห่าเม่ยลี่ที่ดูแคลน ไม่ไกลออกไป ร่าง ๆ หนึ่งก็กลับมาปรากฎขึ้นที่ไม่ไกลออกไปในทันที เป็นหยิงเห่า.

ทุกคนที่เงยหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อม ๆ กัน เข้าใจได้ในทันที ปราชญ์เทพไม่ได้ถูกผลักขึ้นไปบนอวกาศ ทว่าเป็นการจงใจล่อ 12 เซียนบรรพชนให้แยกออกไป.

"ปัง!"หมาป่าขนสีทองที่เข้าปะทะกับหยิงเห่าอีกครั้ง.

บนอวกาศ 12 เซียนบรรพชนเห็นชัดเจนว่าไม่สามารถกลับมาได้ทัน.

"จินเผิง เต้าเหรินถู ลงมือ!"จงซานที่ตะโกนออกมาเสียงดัง.

"รับทราบ!"

จินเผิงและเต้าเหรินถูที่บินออกไปเข้าร่วมวง แปดเซียนบรรพชนเข้าต้านหยิงเห่า.

หยิงเห่าที่ลงมืออีกครั้ง อย่างไรก็ตามในครั้งนี้ถอยไม่ได้อีกแล้ว ภายในใจของเขาไม่สนสิ่งใด เพราะลิขิตไร้รากฐานบนศีรษะของตี้เสวียนชาที่ค่อยน้อยลงเรื่อย ๆ แล้ว.

"ตูมมมม!"

รอบ ๆ ร่างหยิงเห่าปรากฎมหาวิถีสีดำระเบิดออกมาในทันที เซียนบรรพชนทั้งแปดที่ยากจะต้านทานได้ จากนั้นเขาที่ปล่อยหยกวงกลมที่งดงามพุ่งตรงไปยังทิศทางของตี้เสวียนชา.

ที่มุมทั้งสี่ของเหรียญหยกนั้นปรากฎพลังสูบที่น่าสะพรึง ถูกส่งออกไปปกคลุมร่างของตี้เสวียนชา ด้วยพลังสูบมหาศาล ปราณสวีมากมายเริ่มสั่นไหว.

อุปกรณ์ปราชญ์เทพ ที่ทำให้เกาะที่อยู่รอบ ๆ ถึงกับระเบิดออกมาด้วยแรงกดดันที่ทรงพลัง.

หยิงเห่าที่ถูกแปดเซียนบรรพชนสะกดไว้ ทว่าของวิเศษของเขานั้นถูกปล่อยออกมาถูกส่งออกไปโจมตีตี้เสวียนชาแล้ว.

ตี้เสวียนชาที่หลับตาพริ้ม ราวกับว่าไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอกเลยแม้แต่น้อย.

หยิงเห่าบ้าคลั่งยิ่งนัก เหล่าหมาป่าทุกตนที่คิดว่าเขาเสียสติไปแล้ว เขาจะทำอะไร? คิดที่จะทำลายล้างศูนย์รวมของเผ่าหมาป่าอย่างงั้นรึ? อุปกรณ์ปราชญ์เทพ ทุกคนต่างรู้จัก นี่คือเทียนกง.

อุปกรณ์ปราชญ์เทพของหยิงเห่า เทียนกง เป็นของวิเศษที่สูงศักดิ์นัก.

"บรรพชนชรา ตื่นเร็วเข้า ~~~~~~~~~~~~~~!”

"สารเลว ~~~~~~~~~~~~~~~!”

..............................

............

......

เสียงของเหล่าหมาป่าที่คำรามลั่น ทว่าก็ไร้ซึ่งเวลาและพลังที่จะต้านทาน ทว่าตี้เสวียนชากับไม่รู้สึกตัว.

เทียนกงที่กำลังขยายใหญ่ปิดท้องฟ้า พุ่งตรงเข้าหาตี้เสวียนชาที่อยู่ไม่ไกลออกไป ซึ่งตี้เสวียนชากำลังจะถูกเทียนกงสูบไป เป็นความตั้งใจของหยิงเห่า.

เหล่าผู้ฝึกตนหมาป่าที่ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะว่าเทียนกงกำลังจะกลืนกินตี้เสวียนชาแล้ว ทว่าในเวลานั้นได้เกิดเรื่องที่แปลกประหลาดขึ้น เวลานี้ปรากฎอสุรกายแปดหางที่มีขนาดหมื่นลี้ปรากฎขึ้น.

อสุรกายแปดหาง หางของมันที่สะบัดไปมา ทำให้ห่วงมิติสั่นไหวเป็นระลอก.

ปากที่กว้างใหญ่ไพศาลของมัน พุ่งเข้ามาไล่ตามเทียนกงอย่างบ้าคลั่ง.

"สว๊วฟ!"

อสุรกายแปดหางที่กลืนกินเทียนกง จากนั้นก็หายไปต่อหน้าต่อตาทุกคน.

ทุกคนที่อยู่รอบ ๆ "........................!”

หยิงเห่าที่หยุดต่อสู้ในทันที เซียนบรรพชนเองก็หยุดด้วยเช่นกัน เทียนกงก่อนหน้านี้หายไป หยิงเห่าที่แทบกลายเป็นบ้าคลั่ง แม้แต่เซียนบรรพชนทั้งแปด ก็พบว่าปากที่ใหญ่โตนั้นปรากฎขึ้นและหายไปอย่างรวดเร็ว.

อุปกรณ์ปราชญ์เทพที่น่าเกรงขาม พริบตาเดียวก็หายไปแล้วอย่างงั้นรึ? จริงหรือเท็จกัน?

"เทียนกง เทียนกง!"หยิงเห่าที่ร้องออกมาด้วยความเศร้า สัมผัสได้ว่าเทียนกงกำลังถูกทำลายไปอย่างรวดเร็ว.

พริบตาเดียวหลังจากนั้น หยิงเห่าที่จ้องมองมายังจงซาน ราวกับว่ารู้เป็นฝีมือจงซาน.

"สารเลว เทียนกงเป็นของข้า."หยิงเห่าที่คำรามลั่น ที่หนีออกจากวงล้อมเซียนบรรพชนทั้งแปด พุ่งตรงมายังทิศทางของจงซาน.

ปราชญ์เทพที่โกรธเกรี้ยว คำรามลั่นอย่างบ้าคลั่ง พุ่งเข้ามาโจมตีจงซาน.

ผู้ฝึกตนหมาป่าที่เข้าใจได้ในทันที รับรู้ว่าจงซานเป็นคนช่วยตี้เสวียนชา ทว่าเหล่ายอดฝีมือเผ่าหมาป่าที่ต้องการช่วย ยังอยู่ห่างออกไป  12 เซียนบรรพชนบนอวกาศที่เร่งรีบกลับมา ส่วนคนอื่น ๆ ไม่มีเวลาแล้ว จินเผิงและเต้าเหรินถูที่เผยท่าทางร้อนรนขึ้น.

จงซานที่ต้องต้านรับหายนะของปราชญ์เทพที่กำลังบ้าคลั่ง!