ตอนที่ 235 ไม่มีสมุนไพรวิญญาณหมื่นปี

“กู่ ดูเหมือนจะค้นพบหนทางแล้ว เขาจึงพยายามและค้นคว้าทั้งวันทั้งคืนอีกครั้ง แต่ก็ยังคงล้มเหลว!”

“แต่กู่ไม่ได้ยอมแพ้ ในที่สุด หลังจากผ่านไปอีกร้อยปี เขาก็ค้นพบว่าสามารถใช้พลังชีวิตอันมหาศาลของทารกวิญญาณถ่ายทอดไปยังสมุนไพรวิญญาณได้ เพื่อป้องกันไม่ให้สมุนไพรวิญญาณเหี่ยวเฉา ยืดอายุขัยของมัน และเพิ่มโอกาสในการเลื่อนระดับของสมุนไพรวิญญาณได้อย่างมาก”

“กู่ ทำสำเร็จแล้ว แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีอายุขัยเหลือไม่ถึงร้อยปีก็ตาม!”

“เมล็ดพันธุ์ที่ถูกหว่านไว้ตั้งแต่สมัยเด็ก ในที่สุดก็หยั่งรากงอกงาม และออกผลในท้ายที่สุด!”

ร่างแยกที่แปดสิบสี่ พูดถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“หมดแล้วหรือ?”

หลินห่าวตะลึงไป กู่เหลืออายุขัยเพียงร้อยปี ต่อให้ค้นพบวิธีเลื่อนระดับสมุนไพรวิญญาณได้ ก็อาจจะไม่มีโอกาสได้ใช้เอง

อีกทั้ง จะมีวิธีเช่นนี้ได้อย่างไร หลินห่าวจนถึงบัดนี้ก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน

“หมดแล้วหรือ? หึๆ นายท่าน ท่านดูถูกกู่เกินไปแล้ว”

“กู่ คือตัวตนที่เจิดจรัสที่สุดในทวีปสุ่ยหยู นอกเหนือจากพี่ชายของเขา และเคยมีช่วงหนึ่งที่ชื่อเสียงของเขาโด่งดังยิ่งกว่าพี่ชายเสียอีก!”

“ให้ตายเถอะ แม่ของพวกเขาให้กำเนิดพี่น้องคู่นี้มาได้อย่างไรกัน ช่างเป็นมารดาที่ยิ่งใหญ่เสียนี่กระไร!”

ร่างแยกที่แปดสิบสี่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทอดถอนใจ

“กู่ เคยเดินทางไปทั่วทั้งทวีปสุ่ยหยูถึงสามครั้ง เขาได้ลิ้มลองสมุนไพรวิญญาณมาแล้วเกือบทุกชนิด และยังได้สร้างสรรค์โอสถขึ้นมานับไม่ถ้วน ในโอกาสหนึ่งโดยบังเอิญ เขาได้ปรุงโอสถอายุวัฒนะขึ้นมา แต่เนื่องจากสรรพคุณของสมุนไพรวิญญาณไม่เพียงพอ จึงสามารถยืดอายุขัยได้เพียงแค่สามปีเท่านั้น”

“แต่ครั้งนี้เขาได้ค้นพบวิธีเลื่อนระดับสมุนไพรวิญญาณ เขาจึงถ่ายทอดวิชานี้ให้แก่ศิษย์ของตน ในตอนนั้นกู่คือนักปรุงยาระดับสูงสุดที่มีชื่อเสียงไปทั่วทั้งทวีป ภายใต้สังกัดของเขามีนักปรุงยาขอบเขตทารกวิญญาณอยู่มากมาย”

“เขาให้ศิษย์เลื่อนระดับสมุนไพรวิญญาณสำหรับโอสถอายุวัฒนะ ในไม่ช้าเขาก็สามารถปรุงโอสถอายุวัฒนะที่ยืดอายุได้สิบปีและสามสิบปี”

“แต่ยังไม่พอ เพียงแค่การเลื่อนระดับสมุนไพรวิญญาณ กู่ยังไม่พอใจ เขารู้สึกว่าการเติบโตของสมุนไพรวิญญาณเช่นนี้ยังช้าเกินไป”

“เขาจึงทุ่มเทให้กับการค้นคว้าอีกครั้ง ในที่สุดเขาก็ได้สร้างสรรค์วิชาที่เรียกได้ว่าสะท้านฟ้าสะเทือนดิน สั่นคลอนภูตผีเทวดา และฝ่าฝืนลิขิตสวรรค์ขึ้นมา นั่นคือ: วิชาช่วงชิงต้นกำเนิด!”

“วิชาช่วงชิงต้นกำเนิด สามารถช่วงชิงอายุขัยของตนเองโดยตรง เพื่อให้สมุนไพรวิญญาณเติบโตอย่างรวดเร็ว ด้วยวิชานี้ ในที่สุดกู่ก็ได้ปรุงโอสถอายุวัฒนะที่เพิ่มอายุขัยได้ถึงสามร้อยปีในครั้งเดียว!”

“ในตอนนั้น เรียกได้ว่าทั้งทวีปสุ่ยหยูต่างเดือดพล่าน ผู้ฝึกตนทุกคนต่างโห่ร้องเรียกชื่อของ 'กู่'!”

“ชื่อเสียงของเขาในขณะนั้น ได้บดบังรัศมีของทุกคนไปแล้ว รวมถึงพี่ชายของเขา ไท่!”

“การปรากฏขึ้นของวิชาช่วงชิงต้นกำเนิด ทำให้โอสถสร้างรากฐานไม่ใช่สิ่งที่ใฝ่ฝันอีกต่อไป ทำให้โอสถรากฐานมั่นคงไม่ใช่ความฝันอีกต่อไป และทำให้โอสถหยวนหยางเข้าถึงบ้านของผู้ฝึกตนขอบเขตทารกวิญญาณนับหมื่นนับแสน”

“เขาทำให้ทุกคนสามารถฝึกฝนได้ ทำให้ทุกคนสามารถสร้างรากฐานได้ หลอมแก่นได้ เขาทำให้จำนวนผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด!”

“เขาได้เปลี่ยนแปลงโลกทั้งใบ!”

“นี่คือ 'กู่'”

“นี่คือบุรุษที่... ไม่ว่าจะเป็นเด็กสามขวบไปจนถึงคนแก่อายุ 1999 ปี ล้วนอยากจะแต่งงานด้วย ไม่ว่าจะชายหรือหญิง!”

ร่างแยกที่แปดสิบสี่กำหมัดแน่น นี่สิถึงจะเป็นสิ่งที่ลูกผู้ชายควรมี

“เอ่อ แล้วหลังจากนั้นล่ะ?”

หลินห่าวเข้าใจอารมณ์ของเขาในตอนนี้ดี

แต่หลินห่าวก็มีข้อสงสัยมาตลอด ในเมื่อวิชาช่วงชิงต้นกำเนิดทรงพลังถึงเพียงนี้ เหตุใดจนบัดนี้ตนเองถึงไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน?

หลินห่าวถามข้อสงสัยของตนเองออกไปทันที

“เรื่องนี้ข้าก็ไม่ทราบ ในความทรงจำที่สืบทอดมาก็ไม่มีบันทึกที่เกี่ยวข้อง”

ร่างแยกที่แปดสิบสี่กล่าวอย่างสงสัยเช่นกัน

“แล้ว 'กู่' ทะลวงสู่ขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์หรือไม่?” หลินห่าวถามต่อ

"แน่นอน หลังจากอายุขัยเพิ่มขึ้น 300 ปี เขาก็ทะลวงสู่ระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างรวดเร็ว และมีอายุขัยเพิ่มขึ้นอีก 1,000 ปี แต่ทว่า เขาทนอยู่ได้เพียง 500 ปี อายุขัยก็หมดลงและละสังขารไป"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ อารมณ์ของร่างแยกที่แปดสิบสี่ก็หดหู่ลงเล็กน้อย

"ทำไมหรือ?"

เมื่อรวมกับโอสถอายุวัฒนะแล้ว กู่ควรจะมีอายุขัยมากกว่าหนึ่งพันปี เหตุใดจึงหมดอายุขัยในเวลาเพียงห้าร้อยปี?

“เป็นเพราะใช้เคล็ดวิชาช่วงชิงต้นกำเนิดบ่อยครั้งเกินไป” ร่างแยกกล่าว

“ไม่น่าจะเป็นไปได้ บุคคลที่เก่งกาจเช่นเขา ไม่จำเป็นต้องใช้เคล็ดวิชาช่วงชิงต้นกำเนิดด้วยตนเองนี่!” หลินห่าวกล่าวอย่างไม่เข้าใจ

"เพราะหลังจากทะลวงสู่ระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แล้ว เขาก็เริ่มค้นคว้าโอสถที่สามารถให้ผู้ฝึกตนระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ใช้ฝึกฝนได้ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่สำเร็จ โอสถที่สามารถให้ผู้ฝึกตนระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ใช้ฝึกฝนได้นั้น ต้องใช้สมุนไพรวิญญาณที่มีอายุถึงหมื่นปี แต่ไม่ว่าจะใช้วิธีใด ก็ไม่สามารถทำให้สมุนไพรวิญญาณยกระดับเป็นหมื่นปีได้"

ร่างแยกที่แปดสิบสี่อธิบาย

"ไม่สามารถทำให้สมุนไพรวิญญาณยกระดับเป็นหมื่นปีได้ เพราะเหตุใด?"

หลินห่าวตะลึงไปอย่างเห็นได้ชัด

"เพราะโลกนี้ไม่มีสมุนไพรวิญญาณหมื่นปี ต่อให้มอบพลังชีวิตให้สมุนไพรวิญญาณมากเพียงใด มันก็ไม่สามารถทะลวงผ่านไปได้"

กู่และศิษย์ของเขาได้ทำการวิจัยมาเป็นเวลาห้าร้อยปี ข้อสรุปสุดท้ายที่ได้คือ อาจเป็นเพราะข้อจำกัดของโลกใบนี้เองที่ทำให้ไม่สามารถเลื่อนระดับได้”

“ไม่จริงน่า ถ้าอย่างนั้นผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็สามารถใช้ได้เพียงหินวิญญาณระดับสูงในการฝึกฝนงั้นหรือ?”

หลินห่าวรีบสอบถามซ่งซินเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ทันที คำตอบที่ได้คือ ไม่มีโอสถใดที่สามารถให้ผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ใช้ฝึกฝนได้จริงๆ

ทำได้เพียงใช้หินวิญญาณระดับสูงเท่านั้น

หลินห่าวพลันรู้สึกราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง

ขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ยังไม่มีโอสถ เช่นนั้นขอบเขตประจักษ์แจ้งก็ย่อมไม่มีเช่นกัน

เช่นนั้นความเร็วในการฝึกฝนของตนเองจะไม่ลดลงอย่างมากหรือ

"นายท่าน ยังมีอีกวิธีหนึ่งที่อาจจะทำให้สมุนไพรวิญญาณทะลวงสู่ระดับหมื่นปีได้ แต่ 'กู่' ไม่มีเงื่อนไขที่จะทดลองมาโดยตลอด"

ร่างแยกที่แปดสิบสี่กล่าวขึ้นมาทันที

“วิธีใด?” หลินห่าวถามทันที

“กู่ ผ่านการทดสอบมาหลายปี ได้ข้อสรุปอย่างหนึ่ง เขารู้สึกว่าการเลื่อนระดับของสมุนไพรวิญญาณกับการเลื่อนระดับของผู้ฝึกตนมีความคล้ายคลึงกันอย่างมาก”

"ตัวอย่างเช่น ผู้ที่มีรากวิญญาณสีขาว หากต้องการทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐาน ถ้าเจ้ากินโอสถสร้างรากฐานปีละหนึ่งเม็ด ติดต่อกัน 10 ปี โอกาสที่จะทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐานก็ไม่สูงนัก แต่ถ้าเจ้ากินโอสถสร้างรากฐาน 10 เม็ดติดต่อกันในระยะเวลาสั้นๆ โอกาสที่จะทะลวงผ่านได้มีเกือบเก้าในสิบส่วน"

"เขาจึงอนุมานได้ว่า สมุนไพรวิญญาณก็อาจจะเหมือนกัน หากคนคนหนึ่งถ่ายทอดอายุขัยหลายร้อยปีให้กับสมุนไพรวิญญาณโดยตรง สมุนไพรวิญญาณอาจจะทะลวงสู่ระดับพันปีได้ในทันที แต่หากให้คนหลายร้อยคน แต่ละคนถ่ายทอดอายุขัยเพียงหนึ่งปี โอกาสที่จะทะลวงผ่านก็ไม่สูง"

"และเขาก็ได้ทดสอบแล้ว ซึ่งก็เป็นไปตามที่เขาคิดจริงๆ แต่สมุนไพรวิญญาณหมื่นปีต้องใช้อายุขัยเท่าไหร่กันแน่ ไม่มีใครรู้ เพราะไม่มีใครยอมใช้อายุขัยนับพันปี หรือแม้กระทั่งหลายพันปีไปทดสอบ"

ดังนั้น ต่อให้สิ่งที่ 'กู่' คิดจะถูกต้อง ก็ไม่มีความหมาย

การใช้อายุขัยหลายพันปีไปแลกกับการยกระดับของสมุนไพรวิญญาณนั้น ไม่คุ้มค่าเลยแม้แต่น้อย

“เจ้าหมายความว่า ให้ร่างแยกทำการทดสอบได้?” หลินห่าวดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก

"ใช่แล้ว ร่างแยกสามารถถ่ายทอดอายุขัย 2,000 ปีได้โดยตรงโดยไม่เป็นอะไร เพียงแค่นอนพักในพื้นที่ระบบหนึ่งวันก็ฟื้นฟูได้แล้ว"

ร่างแยกที่แปดสิบสี่กล่าวทันที

"แต่ปัญหาคือ ต่อให้พวกเราเพาะเลี้ยงสมุนไพรวิญญาณหมื่นปีได้สำเร็จ พวกเราก็ไม่มีตำรับโอสถสำหรับปรุงโอสถฝึกฝนระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์อยู่ดี ท่านคงไม่ให้ข้าคิดค้นขึ้นมาเองหรอกนะ"

ตอนนี้หลินห่าวยังทำได้แค่ปรุงโอสถหวงหลิง แม้แต่โอสถสร้างรากฐานก็ยังปรุงไม่เป็น ไม่ต้องพูดถึงโอสถสำหรับผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เลย

“ข้าทำได้ นายท่าน ข้าได้รับความรู้การปรุงยาทั้งหมดของ 'กู่' การสร้างโอสถสำหรับผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ไม่น่าจะมีปัญหา

ข้าแค่ปรุงยาไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องให้นายท่านเป็นคนทำ สิ่งที่นายท่านต้องทำตอนนี้ก็แค่ยกระดับฝีมือการปรุงยาของตนเองให้ถึงระดับสี่ก็พอ”