เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 1107 จงซานออกโรง.

Chapter 1107 จงซานออกโรง.

Chapter 1107 จงซานออกโรง.


สาบาน?

จงซานไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นที่ได้เต้าเหรินถูมาใช้งาน ในทางตรงข้าม เข้ารู้สึกโศกเศร้าเล็กน้อย จงซานจดจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเจี่ยหยินได้ ในเวลานั้นชะตาวิถีของเจี่ยหยินแตกสลาย เพียงแต่ว่าเจี่ยหยินนั้นหนักหนาทั้งกายวิญญาณและชะตาวิถีของเขาแตกสลายหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงร่างภาชนะเท่านั้นที่ยังคงเคลื่อนไหวได้ในครั้งนั้น.

ทว่าเต้าเหรินถู ยังคงเหลือร่างภาชนะและวิญญาณ เพียงแค่ชะตาวิถีฉีกขาด ชาตาวิถีที่เป็นรากฐานของร่างวิญญาณ เหมือนกับการคงอยู่ของร่างวิญญาณจำเป็นต้องมีการคงอยู่ของชะตาวิถีด้วย ร่างวิญญาณเกิดจากรากฐานของชะตาวิถี ทั้งสองต่างเติมเต็มกันและกัน ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้ ในอดีตเขาไม่สามารถช่วยเจี่ยหยินได้ เพราะว่าวิญญาณและชะตาวิถีของเจี่ยหยินแตกสลายไปพร้อม ๆ กันนั่นเอง.

เต้าเหรินถูที่มาพบจงซานนับว่าโชคดีอยู่บ้าง แต่น่าเสียดายที่เจี่ยหยินไม่สามารถช่วยได้.

"เซิ่งหวัง?"จินเผิงที่จ้องมองจงซานด้วยความประหลาดใจ.

"จงซาน เจ้ากำลังคิดอะไรอย่างงั้นรึ?"เห่าเม่ยลี่เอ่ยออกมาด้วยความสงสัย.

"ไม่มีอะไร เป็นเรื่องไม่น่าจำในอดีต เริ่มได้ เต้าเหรินถู เจ้าบำเพ็ญลมหายใจตัวเองก็พอ!"จงซานเอ่ยพลางถอนหายใจ.

"รับทราบ!"เต้าเหรินถูที่กล่าวรับคำในทันที.

"เนตรนิมิตดี เปิด!"

--------------------------------------------------------

ภายในห้องอักษรของเนี่ยห่านเฉิน.

จงซานที่นั่งบนเกาอี้อีกฟากหนึ่ง ยกชาขึ้นจิบ "ก่อนหน้านี้ได้ยินเจ้ากล่าวถึงตำรา วิถีแห่งการเปลี่ยน ของผู้ฝึกตนช่วงชิงชะตา ข้าไม่ได้สอบถาม เพียงแต่ว่า ข้าต้องการให้เจ้าปกคลุมความเป็นความตายของเต้าเหรินถูนั้น ก็เพื่อเจ้า!"

"การใช้สวรรค์ลี้ลับปกปิดนั้น ทำให้คนอื่น ๆ ยากที่จะพยากรณ์เต้าเหรินถู ข้าเองก็สงสัย ชะตาเต้าเหรินถูฉีกขาด มีวิธีรักษาด้วยอย่างงั้นรึ?"เนี่ยฟ่านเฉินสอบถามด้วยความสงสัย.

จงซานเผยยิ้มออกมาเล็กน้อย ส่ายหน้าไปมา "นับว่าเขามีโชคอยู่ ทำให้ชะตาชีวิตของเต้าเหรินถูค่อนข้างดี!"

จงซานที่ไม่ได้กล่าวอธิบายแต่อย่างใด เนี่ยฟ่านเฉินก็ได้แต่พยักหน้ารับ ไม่ได้ไล่เลียงสอบถาม ต้องไม่ลืมว่าทุกคนย่อมมีความลับ เมื่อจงซานไม่เล่า ก็ไม่สามารถบับคับได้.

"การต่อสู้อีกสองรอบ เจ้ามั่นใจว่าจะชนะอีกหรือไม่?"เนี่ยฟ่านเฉินกล่าวออกมาพลางยกชาขึ้นจิบ.

"โปรดวางใจ ในเมื่อได้รับชัย ท้ายที่สุดก็จะได้รับชัยอีกทั้งหมด ผู้ฝึกตนฮวงจุ้ยรอบที่สาม เจ้าเองก็มีผู้ฝึกตนฮวงจุ้ยเองจากโลกใบเล็กเซียนเซิงซี ไม่น่าจะมีปัญหาใหญ่ ข้าจะให้อาวุโสเทียน และยังมีเซียนเซิงซือร่วมมือกัน!"จงซานเอ่ย.

"การต่อสู้รอบสามของผู้ฝึกตนฮวงจุ้ย ไม่ได้มีคนมากมายนัก เป็นเรื่องแน่นอน"เนี่ยฟ่านเฉินพยักหน้ารับ.

"ส่วนการต่อสู้ที่สี่ ข้าจะเป็นคนจัดการเอง!"

"เจ้าจะออกโรงรึ?"

"ข้าจะลงมือเอง หากข้าลงมือ ครั้งที่ห้าหรือหก อาจไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงแล้ว อย่างไรก็ตามเจ้าควรจะเตรียมยอดฝีมือไว้สองคน ผลจะออกมาอย่างไรก็จะรู้เอง!"จงซานกล่าวออกมาอย่างนุ่มนวล.

"ครั้งที่สี่? อาจจะเป็นเซียนบรรพชนก็ได้ไม่ใช่รึ?"

"โปรดวางใจ! การแข่งขันหนึ่งถึงหกนั้นได้ตัดสินแล้ว ข้าคิดว่าการต่อสู้ครั้งที่เจ็ดระหว่างเจ้าและกงซูจื่อนั้นไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร เจ้าก็จะชนะการต่อสู้ในครั้งนี้ หนึ่งถึงหกนั้นเจ้าควบคุมเอาไว้หมดแล้ว เมื่อเอาชนะทั้งหกครั้ง ครั้งสุดท้ายแม้นว่าเจ้าพ่ายแพ้กงซูจือ กงซูจื่อก็จำต้องจำนนต่อต้าโจว!"จงซานเอ่ย.

เนี่ยฟ่านเฉินที่จ้องมองจงซาน ท้ายที่สุดก็พยักหน้ารับ.

-----------------------------------------------------------------

การต่อสู้สี่ ห้า หก ได้ถูกส่งไปยังอาณาเขตน้ำพุเหลืองอย่างรวดเร็ว เวลานี้อยู่ในมือของกงซูจื่อ ซึ่งได้ถูกส่งไปยังตระกูลเทียนในทันที.

ศพของเทียนเหยี่ยนที่กำลังถูกนำส่งกลับไปยังทวีปเทียน ทว่ายังจำเป็นต้องใช้เวลาอยู่.

อาวุโสเทียนและเทียนฉู่ สองคนที่นั่งอยู่ในห้องโถง ที่ด้านหน้ามีเซียนบรรพชนกลุ่มหนึ่ง.

"อาวุโสเทียน? นี่คือคนที่ได้รับสืบทอดอาวุโสเทียนอย่างงั้นรึ?"อาวุโสเทียนของตระกูลปัจจุบันกล่าวหยัน.

"อาวุโสเทียน อย่าได้ประมาท เทียนเหยี่ยนก่อนหน้านี้ประมาท สุดท้ายแล้วต้องจบชีวิต อาวุโสเทียนควรจะฟังคำแนะนำของกงซูจื่อ ศัตรูนั้นอยู่ในระดับเซียนโบราณ แม้นว่าจะไม่เสถียรนัก ทว่าท่านก็ควรจะเตรียมการรับมือ!"เทียนฉู่เอ่ยออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"เจ้าคิดว่าข้าไม่ได้เตรียมตัวอะไรรึอย่างไร?"อาวุโสเทียนตระกูลปัจจุบันกล่าวแค่นเสียง.

"แล้วท่านเตรียมอะไรไว้?"

"ค่ายกลยักษ์น้ำพุเหลืองหยินหยางพลิกกลับ!"อาวุโสเทียนที่เอ่ยไม่เร็วไม่ช้าแต่ชัดเจน.

"โครม!”

เทียนฉู่เผลอบีบถ้วยน้ำชาแตกกระจาย.

"ค่ายกลยักษ์น้ำพุเหลืองหยินหยางพลิกกลับอย่างงั้นรึ?"เทียนฉู่ที่ตื่นตระหนกตกใจ.

"ดี ไม่ว่าอย่างไรข้าจะให้ทุกคนได้เห็น ผู้ฝึกตนฮวงจุ้ยหมดสมัยนั่น เกี่ยวกับเรื่องของตระกูลเทียน จะให้ชดใช้อย่างสาสม ฝังมันไว้ในเขตแดนน้ำพุเหลือง ข้าจะให้พวกมันได้ตกตายทุกคน การประลองของกงซูจื่อ? เกี่ยวอะไรกับตระกูลเทียน!"อาวุโสเทียนที่กล่าวออกมาอย่างบ้าคลั่ง.

ภายในห้องโถง เหล่าผู้เยาว์ตระกูลเทียนที่สูดหายใจอันเย็นเยือบเข้ามา.

ค่ายกลยักษ์น้ำพุเหลืองหยินหยางพลิกกลับ? ไม่ใช่ว่าเป็นหนึ่งในห้าค่ายกลที่ทรงพลังที่สุดของตระกูลเทียนหรอกรึ? ไม่ สำหรับผู้สืบทอดฮวงจุ้ยแล้ว นี่จะกลายเป็นค่ายกลที่ร้ายกาจอันดับหนึ่งก็ได้ เมื่อเปิดใช้งานค่ายกล ภพหยินหยางจะสลับข้าง ทั่วทั้งเขตแดนน้ำพุเหลืองแห่งนี้จะปรากฎเจตภูตที่บ้าคลั่งมากมาย จะต้องสร้างความวุ่นวายโกลาหลขึ้นที่ดินแดนแห่งนี้อย่างแน่นอน!

"อาวุโสเทียน ท่านจะลงมือจริง ๆ รึ?!"เทียนฉู่ที่อุทานออกมา.

"เรื่องนี้ข้าเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว เวลานี้ เมื่อข้าเปิดการใช้งาน ก็ไม่สามารถมีใครหยุดได้ ถึงจะเป็นปราชญ์เทพก็ไม่มีทาง ทว่าเจ้าใช้โอกาสนั้นหาเทียนหลิงจื่อให้เร็วที่สุด ค้นหาข้อมูลของ ตราสวรรค์ เทียนเหยี่ยนที่จะตายไปจะไม่ได้ตายเปล่า!"อาวุโสเทียนที่กล่าวออกมาเบา ๆ .

"โปรดวางใจ! ในเมื่อท่านไม่ได้สนใจการประลองของกงซูจื่อ แล้วข้าต้องสนด้วยรึ? ทว่าจงซาน คนนี้แฝงไปด้วยความชั่วร้าย ข้าต้องการหยั่งเชิงเขา!"เทียนฉู่เอ่ย.

"หยั่งเชิงรึ? มีอะไรให้ต้องกลัวกัน?"อาวุโสเทียนที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"ไม่ การหยั่งเชิงนี้ ข้าและเทียนเหยี่ยนต่างกัน ข้าไม่มีทางที่จะให้ตัวเองไม่รู้เรื่องอะไร ตามข้อมูล จงซานที่เป็นเซิ่งหวังไม่นาน มีภูมิหลังไม่มากแต่กลับเติบโตได้ขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็นใครย่อมต้องระวังเขา ข้าเองก็ไม่มีทางที่จะปล่อยให้ตัวเองผิดพลาดอย่างแน่นอน!"เทียนฉู่เอ่ย.

"แล้วเจ้าจะตอบรับกงซูจื่ออย่างไร?"อาวุโสเทียนที่กล่าวออกมาด้วยความสงสัย.

"การต่อสู้ที่สาม แน่นอนว่าต้องเป็นผู้ฝึกตนฮวงจุ้ย ส่วนการต่อสู้ที่สี่เป็นเทียนชิง แม้ว่าเทียนชิงจะอยู่ในระดับเซียนโบราณขั้นปลาย ทว่าร่างกายของเขาพิเศษ สามารถเรียนเพลงกระบี่ปิดสวรรค์เฉือนนภาได้ ข้าจะส่งเข้าไปหยั่งเชิงจงซาน เรื่องนี้ไม่น่าจะเป็นเรื่องยาก ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ ก็จะสามารถมองเห็นไพ่ตายของจงซานในมือ! จะทำให้ข้าเข้าใจเกี่ยวกับการป้องกันของเทียนหลิงจื่อ เมื่อเข้าใจแล้วข้าจึงจะลงมือ!"เทียนฉู่เอ่ย.

"อืม!"อาวุโสเทียนพยักหน้ารับ.

ในเวลานั้น ชายผู้หนึ่งที่ก้าวออกมา กล่าวออกมาด้วยความเคารพ "เทียนชิงจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังอย่างแน่นอน!"

-------------------------------------------------------

สี่เดือนที่แล้ว เนี่ยฟ่านเฉินต้อนรับการมาเยือนของกงซูจื่อ.

สี่เดือนถัดมา กงซูจื่อต้อนรับอีกฝั่งที่เขตแดนน้ำพุเหลือง.

อาณาเขตน้ำพุเหลือง เพราะว่าเชื่อมต่อกับเส้นทางน้ำพุเหลือง ดังนั้นฟ้าดินรอบ ๆ จึงดูมืดสลัว ๆ .

ที่ใจกลาง เป็นแดนเทวะของกงซูจื่อ! พื้นที่รอบ ๆ นั้นมีกรรมวาสนามากมายกระจายเต็มทั่วท้องฟ้า.

บนตำหนักใจกลางแดนเทวะนั้นมีพระราชวังที่กงซูจื่อนั่งอยู่บัลลังก์รอคอยอย่างใจเย็น ด้านข้างมีศิษย์ของกงซูจื่อยืนอยู่.

ห่างออกไปมีคนอีกกลุ่มหนึ่ง เทียนฉู่ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เช่นกัน มีผู้เยาว์ตระกูลเทียนอีกหลายคนที่ติดตามอยู่ด้านหลัง.

สายตาของทุกคนที่จ้องมองอย่างใจเย็นไปยังทิศตะวันออก.

ที่ไกลออกไปนั้น บนท้องฟ้าหลายหมื่นลี้ เมฆขนาดใหญ่ก็ปรากฎขึ้นในทันที มีหงสาเพลิงที่บินไปรอบ ๆ อากาศ เสียงดนตรีจากสวรรค์บรรเลง กลิ่นหอมของพฤกษากระจายไปทั่วทุกสารทิศ.

บนเมฆมีที่นั่งอันทรงเกียรติของเนี่ยฟ่านเฉิน.

เมฆขนาดใหญ่โตค่อย ๆ ร่อนลง เนี่ยฟ่านเฉินที่นั่งอยู่บนบัลลังก์เก้ามังกร สายตากำลังจ้องมองไปยังกงซูจื่อ   ข้างกายของเขามีขุนนางต้าหลี่และในนั้นก็มีกลุ่มของจงซานด้วย.

"เป็นมัน เจ้าสารเลวนั่น!"เทียนหลิงเอ๋อที่ชี้ไปยังเทียนฉู่ที่นั่งออกไปไม่ไกลจากกงซูจื่อ.

"เป็นเขา!"สตรีข้าง ๆ หลิงเอ๋อเอ่ย ขณะกล่าวลอบมองจงซานด้วย.

สตรีผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากเนี่ยชิงชิงที่เห่าเม่ยลี่ช่วยกลับมา.

"ข้ารู้!"จงซานพยักหน้า.

"อืม ข้าหายดีแล้ว เรื่องความแค้น ขอให้จบเท่านี้ เซิ่งหวังไม่.... เจ้าช่วยข้าล้างแค้นแล้ว หาก....!"เนี่ยชิงชิงที่เอ่ยออกมาด้วยความกังวลจ้องมองไปยังจงซาน.

"โปรดวางใจ ข้าจะไตร่ตรอง! ในเมื่อเขาทำเจ้าบาดเจ็บ หากล้างแค้นได้ข้าถึงจะทำ "จงซานกล่าวปลอบ.

"อืม!"เนี่ยชิงชิงพยักหน้ารับ ใบหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย.

"เนี่ยฟ่านเฉิน!"

"กงซูจื่อ!"

เนี่ยฟ่านเฉินและกงซูจื่อเอ่ยออกมาพร้อม ๆ กัน.

"การต่อสู้รอบสามเจ้าพร้อมรึยัง!"กงซูจื่อเอ่ยออกมาเบา ๆ .

ที่ทิศใต้ บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเมฆที่มืดครึ้ม ปราณทมิฬที่อบอวล ไม่สามารถมองเห็นภายในได้อย่างแจ่มแจ้ง.

อาวุโสเทียนที่หรี่ตามอง และอีกคนที่สวมชุดผ้าป่าน ในโลกใบเล็ก นับเป็นผู้ฝึกตนฮวงจุ้ยที่มีชื่อเสียงของต้าหลี่ เซียนเซิงซี

"ที่นี่คือเส้นทางน้ำพุเหลือง!"ซีกล่าวตอบ.

"เส้นทางน้ำพุเหลือง?"อาวุโสเทียนที่ดวงตาหดเกร็ง.

"มีอะไรอย่างงั้นรึ?" ซีสอบถาม.

"แน่นอน เข้าไปถึงจะรู้!"อาวุโสเทียน ส่ายหน้าไปมา.

"เข้าไประวังตัวด้วย หากไม่สามารถต้านไหว ให้ถอยกลับมาในทันที!"จงซานที่เอ่ยปากออกมาในทันที.

"รับทราบ!"อาวุโสเทียนและเซียนเซิงซือพยักหน้ารับในทันที.

จากนั้น เซียนเซิงซีได้ขอคำแนะนำจากเนี่ยฟ่านเฉิน จากนั้นอาวุโสเทียน เซียนเซิงซี เซียนเซิงซือ และคนกลุ่มหนึ่งก็เข้าไปด้านใน บินเข้าไปในค่ายกลใหญ่ทิศใต้.

การต่อสู้กันของวิชาฮวงจุ้ย ไม่มีใครรู้ว่าต้องใช้เวลานานเท่าใด ดังนั้นการต่อสู้อื่นก็ต้องดำเนินต่อไป แน่นอนไม่สามารถที่จะรอผลดังกล่าวจบก่อนได้.

"จงซาน เจ้ามีปัญหาหรือไม่?"เนี่ยฟ่านเฉินสอบถามออกไป.

"ไม่มีปัญหา!"จงซานพยักหน้ารับ.

เทียนหลิงเอ๋อจ้องมองจงซานที่กำลังออกโรง ทันใดนั้นก็รู้สึกเป็นกังวลในทันที.

"จงซาน เจ้าระวังตัวด้วย!"เทียนหลิงเอ๋อที่เอ่ยปากออกมาในทันที.

"ใช่ ระวังตัวด้วย!"เห่าเม่ยลี่ที่เอ่ยปากออกมาในทันที.

เนี่ยชิงชิงที่ขบริมฝีปาก ท้ายที่สุดก็เอ่ยออกมาเบา ๆ เป็นลมซะส่วนใจ "ระวัง!"

"อืม!"จงซานพยักหน้ารับ.

จงซานที่รับดาบมาจากจินเผิง ก่อนที่จะก้าวขึ้นไปบนเมฆขนาดเล็กลอยออกไป.

จงซานที่บินออกมา ที่ไกลออกไปนั้น เทียนฉู่เปลี่ยนเป็นจริงจัง พร้อมกับยกมือขึ้น และมีคนบินออกไป.

"เทียนชิง ขอคำแนะนำด้วย!"เทียนชิงที่บินออกมาเอ่ยออกมาในทันที.

จงซานที่จ้องมองไปยังเทียนชิง ดวงตาที่หรี่เล็กลงเอ่ยออกมา "เพลงกระบี่ปิดสวรรค์เฉือนนภา?"

"เดิมที่เจ้ารู้อยู่แล้ว!"เทียนชิงที่เอ่ยออกมาเบา ๆ .

สายตาของทุกคนที่จ้องมองไปยังจงซานและเทียนชิง เทียนชิงที่ใช้เพลงกระบี่ปิดสวรรค์เฉือนนภา แล้วจงซานล่ะ?

จงซานที่กุมดาบยาวพร้อมกับกระชับมันเบา ๆ .

ดาบยาว ส่องประกายแสงสีโลหิตออกมา ประกายแสงสีโลหิตที่ราวับว่าสั่นคลอนจิตใจของทุกคนในทันที.

"ดาบปิงเสวี๋ย? นั่นมันดาบโลหิตของเต้าเหรินถู!"มีใครคนหนึ่งที่เอ่ยออกมาด้วยความตื่นตระหนกตกใจ.

"นี่มันดาบโลหิตของเต้าเหรินถู เป็นของที่ลู่ยวีใช้เดิมพัน!"

ผู้คนมากมายที่อุทานส่งเสียงอื้ออึ้ง พวกเขาที่ตื่นตระหนกตกใจ หลาย ๆ คนที่ลอบจ้องมองไปยังกงซูจื่อ พวกเขาประเมินคนผู้นี้ต่ำไปแล้ว.

จบบทที่ Chapter 1107 จงซานออกโรง.

คัดลอกลิงก์แล้ว