Chapter 1102 ของเดิมพัน

หนึ่งเดือนหลังจากนั้น ภายในเมืองหลี่เห่าเซิ่ง.

ระหว่างนี้จงซานและหวังจิงเหวินที่นั่งเล่นหมากรุกรอ จินเผิงและคนอื่นเองก็รอคอยอย่างใจเย็นเช่นกัน.

"รายงาน!"ในเวลาเดียวกันนั้นองค์รักษ์วังหลวงที่เข้ามาภายในตำหนัก.

"กล่าว!"จงซานที่วางหมากลงเบา ๆ .

"เซิ่งหวังให้ข้ามารายงานว่า กงซูจื่อนั้นได้ส่งสารมาแล้ว ตอนนี้ได้บอกเกี่ยวกับรายละเอียดการต่อสู้แล้ว!"องค์รักษ์คนดังกล่าวเอ่ย.

"หืม?"จงซานที่จ้องมองไปยังองค์รักษ์.

"การต่อสู้เจ็ดรอบ หนึ่งและสองต่อสู้กันในเขตแดนหงส์เพลิง ส่วนอีกห้ารอบต่อสู้ที่เขตแดนแม่น้ำเหลือง การต่อสู้ครั้งที่สามเป็นการต่อสู้ของผู้ฝึกตนฮวงจุ้ย ส่วนรอบอื่น ๆ อาจมีผู้ฝึกตนฮวงจุ้ยเข้าร่วมด้วย และการต่อสู้ครั้งที่เจ็ด เป็นการต่อสู้ของเซิ่งหวังและกงซูจื่อ ส่วนคนอื่น ๆ ต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่ง การต่อสู้ครั้งที่สี่ ห้าหก นั้น เซิ่งหวังจะต้องเป็นคนกำหนดเอง."องค์รักษ์เอ่ย.

หวังจิงเหวินที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้ารับ "นับว่ายุติธรรม!"

"แล้วที่กงซูจื่อกำหนดล่ะ?"จงซานเอ่ย.

"คนแรก เต้าเหรินถู คนที่สอง เทียนเหยี่ยน!"องค์รักษ์เอ่ย.

"เซียนบรรพชน เต้าเหรินถู?เทียนเหยียน?"หวังจิงเหวินที่ครุ่นคิดเล็กน้อย.

"เนี่ยฟ่านเฉินที่เป็นคนสั่งการจริง ๆ  ไม่คิดจะลงมืออะไรเลยรึ?"จงซานที่เผยยิ้มออกมาเล็กน้อย.

"จงซาน ให้ข้าต่อสู้กับเทียนเหยี่ยน ข้าจะชิงอายุขัยเขามาได้อย่างแน่นอน!"เห่าเม่ยลี่ที่เอ่ยออกมาในทันที.

"เจ้ารึ?"จงซานที่ครุ่นคิดเล็กน้อย.

"ตอนแรกไม่ใช่ว่าตกลงกันแล้วรึ? ตอนนี้ทำไมถึงได้ลังเลเล่า?"เห่าเม่ยลี่เอ่ย.

"คราวแรกนั้นเป็นพวกเราร่วมมือกันจัดการเทียนเหยี่ยน ในเวลานี้เป็นการประลองหนึ่งต่อหนึ่ง ข้าเป็นห่วงความปลอดภัยของเจ้า!"จงซานเอ่ย.

ได้ยินคำพูดของจงซานที่แสดงท่าทางเป็นห่วง เห่าเม่ยลี่ที่แสดงท่าทางกระวนกระวายเล็กน้อย ใบหน้าที่จ้องมองจงซานอย่างอ่อนโยน จากนั้นก็เอ่ยออกมาอย่างมั่นใจ "โปรดวางใจเทียนเหยี่ยนไม่สามารถทำอะไรข้าได้ ข้าและเขาต่างก็ใช้วิชาคำสาป นอกจากนี้เทียนเหยี่ยนมีระดับเซียนโบราณเท่านั้น ไม่ได้ห่างกันมากนัก ส่วนวิชาคำสาปนั้นเขาจะต้องด้อยกว่าข้าอย่างแน่นอน."

จงซานจ้องมองไปยังเห่าเม่ยลี่ ท้ายที่สุดก็พยักหน้าให้ "ได้ ทว่า หากไม่สามารถสู้ได้ อย่าได้ฝืน หลังจากนี้พวกเราค่อยหาวิธีจัดการเขาด้วยกัน!"

"อืม!"เห่าเม่ยลี่ที่พยักหน้ารับในทันที.

ดังนั้น คู่ต่อสู้ของเทียนเหยี่ยนจึงได้ตัดสินแล้ว.

"เต้าเหรินถู?"หวังจิงเหวินที่จ้องมองไปยังองค์รักษ์คนดังกล่าว.

"ครับ คนผู้นี้เคยเดินทางมายังเมืองหลี่เห่าเซิ่ง!"องค์รักษ์คนดังกล่าวเอ่ย.

"หืม? เป็นใคร?"หวังจิงเหวินที่ดวงตาเปล่งประกาย.

"ในเวลานั้นพวกเขามาด้วยกันสามคน เต้าเหรินถู เจียงฉวง ลู่ยวี!"องค์รักษ์เอ่ย.

"เต้าเหรินถู เซิ่งหวังได้มอบข้อมูลมาให้ข้าแล้ว ส่วนเจียงฉวนข้าได้ลองพยากรณ์ได้ข้อมูลมาบ้าง ส่วนลู่ยวีนี้ เจ้ามีข้อมูลหรือไม่?"หวังจิงเหวินเอ่ย.

"ลู่ยวี ผู้น้อยก็เพิ่งรู้จัก ว่าเขาใช้วิชาสร้างภาพให้ท่านได้เห็น!"องค์รักษ์คนดังกล่าวเอ่ย.

จากนั้นก็ปรากฎภาพผู้ฝึกตนคนหนึ่งขึ้นมา.

"หืม นี่คือคนที่มีนามว่าลู่ยวีอย่างงั้นรึ?"เห่าเม่ยลี่เอ่ย.

"ใช่ นี่คือนายน้อยลู่!"จินเผิงที่พยักหน้ารับ.

ภาพที่ปรากฎขึ้นนั้น ก็คือนายน้อยลู่ที่ปรากฎขึ้นในเมืองปุถุชนที่เห่าเม่ยลี่และเสี่ยวจินสั่งสอนไป.

"ลู่ยวี มาพร้อมกับเจียงฉวง ดูเหมือนว่าเจียงฉวนจะเป็นตัวหลักในการเจรจา ลู่ยวีเพียงแค่ตามเขามา ไม่ได้มีจุดประสงค์อะไร ทว่ามาในฐานะลูกหลานของกงซูจื่อ เต้าเหรินถูก็คือคนคุ้มครองความปลอดภัยในการเดินทางครั้งนี้!"องค์รักษ์ที่เอ่ยปากออกมา.

"คนกันเอง ง่ายที่จะจัดการ เซิ่งหวัง!"หวังจิงเหวินที่เผยยิ้มอย่างมั่นใจจ้องมองไปยังจงซาน.

จงซานที่จ้องมองไปยังหวังจิงเหวิน ท้ายที่สุดก็พยักหน้ารับ "เรื่องนี้มอบให้กับเจ้า ต้องการสิ่งใดสามารถร้องขอกับเนี่ยฟ่านเฉินได้โดยตรง.

"รับทราบ!"หวังจิงเหวินที่ตอนรับด้วยความเคารพ.

"พวกเจ้าร่วมมือกังหวังจิงเหวิน!"จงซานที่หันหน้าจ้องมองไปยังคนอื่น ๆ .

"รับทราบ!"จินเผิงและคนอื่น ๆ พยักหน้ารับพร้อมกัน.

----------------------------------------------------------------------------

เมืองหลี่เห่าเซิ่ง ภายในตำหนักแห่งหนึ่ง.

ข้างในมีคนสามคนยืนอยู่.

หนึ่งในนั้นคือนายน้อยลู่ที่เคยถูกเห่าเม่ยลี่ข่มเหง.

และยังมีเจียงฉวนที่ก่อนหน้านี้ออกมาช่วยลู่ยวีในครั้งนั้น.

และยังมีคนอีกคนที่สวมชุดสีโลหิต แววตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร ในมือถือดาบยาวสีแดงโลหิต ที่มุมปากเผยยิ้มออกมาเล็กน้อย เขาก็คือเต้าเหรินถู.

"อาวุโส นี่คือคนที่มีนามว่า จินเผิง คนผู้นี้ท่านไปหยั่งเชิงเป็นอย่างไรบ้าง?"เจียงฉวนที่เอ่ยปากสอบถาม.

"จินเผิง? เป็นเซียนบรรพชนที่ร้ายกาจ ข้าพ่ายแพ้ต่อเขา!"เต้าเหรินถูเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"พ่ายแพ้? ท่านเป็นเซียนบรรพชนที่บรรพชนบอกว่าแข็งแกร่งที่สุด จินเผิงผู้นี้ร้ายกาจจริง ๆ รึ?"ลู่ยวีที่เอ่ยออกมาด้วยท่าทางร้อนใจ.

เต้าเหรินถูเผยยิ้มออกมาเล็กน้อย.

"อาวุโสจงใจพ่ายแพ้!"เจียงฉวนที่เผยยิ้มออกมาเล็กน้อย.

"จงใจพ่ายแพ้?"ลูยวีที่เผยท่าทางประหลาดใจ.

"เขาไม่ได้คิดต่อสู้ เขาต้องการทดสอบข้าเท่านั้น เนี่ยฟ่านเฉินนั้นไม่ได้เหมือนกับจี้กงหนี่ในอดีต เขาจะรู้ความแข็งแกร่งของข้าอย่างงั้นรึ? ข้าใช้ความแข็งแกร่งเพียง10% จงใจพ่ายแพ้เขา ทว่าข้านั้นก็เห็นความแข็งแกร่งของเขาแล้ว!"เต้าเหรินถูที่เอ่ยออกมาด้วยความมั่นใจ.

"หากเป็นไปตามที่คาดการณ์ เร็ว ๆ นี้ คงจะมีรายชื่อฝ่ายตรงข้ามส่งมาถึง!"เจียงฉวนที่เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม.

กล่าวยังไม่จบดีด้วยซ้ำ ก็มีองค์รักษ์ขอเข้าพบ.

"เซิ่งหวังส่งข้ามาแจ้งรายชื่อคู่ต่อสู้กับทุกท่าน!"องค์รักษ์คนดังกล่าวยื่นสารส่งให้ก่อนที่จะเดินจากไป.

คนทั้งสามถือสาร จดจ้องมองพร้อม ๆ กัน.

"เป็นความจริง คนแรกก็คือจินเผิง ส่วนอีกคน เห่าเม่ยลี่อย่างงั้นรึ?"เจียงฉวนที่เผยยิ้มออกมา.

"จินเผิง เจ้าสามารถวางใจได้ ส่วนการต่อสู้ที่สอง ใครคือเห่าเม่ยลี่กัน?"เต้าเหรินถูเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย.

"อาวุโส ตราบเท่าที่ท่านสามารถชนะในการต่อสู้แรก เห่าเม่ยลี่จะเป็นใครนั้นอาจารย์บรรพชนจะเป็นคนตัดสินใจเอง!"เจียงฉวนเอ่ย.

"งั้นข้าจะเร่งรีบกลับไปยังเขตแดนน้ำพุเหลืองทันที?แจ้งเรื่องนี้ต่อกงซูจื่อ!"เต้าเหรินถูเอ่ย.

"เช่นนั้นต้องรบกวนอาวุโสแล้ว ข้าและลู่ยวีจะหาข้อมูลรอ เนี่ยฟ่านเฉินย่อมไม่กล้าทำอะไรพวกเรา พวกเราจะอยู่ที่นี่ชั่วคราว เพื่อไม่เป็นตัวถ่วงท่าน สองเดือนหลังจากนี้ บรรพชนคงจะเดินทางมา ในเวลานั้นค่อยพบกันอีกครั้ง!"เจียงฉวนเอ่ย.

"ตกลง!"

เต้าเหรินถูที่บินออกไปด้วยความเร็ว.

-------------------------------------------------------------------------

หนึ่งเดือนหลังจากนั้น.

ตลอดเดือนนี้ จงซานไม่ได้สนใจการประลองนัก ทว่าอยู่เป็นเพื่อนเทียนหลิงเอ๋อ เรื่องทุกอย่างนั้นถูกจัดการโดยหวังจิงเหวิน.

"การเตรียมการเป็นอย่างไรบ้าง?"จงซานสอบถามออกไป.

"แผนการต่าง ๆ ได้เผยออกมาแล้ว."หวังจิงเหวินที่เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"หืม?"

"เนี่ยฟ่านเฉินและกงซูจื่อพวกเขาที่ยืนอยู่บนตำแหน่งประมุขของตระกูล แน่นอนข้าพบว่าลู่ยวีได้แจ้งเรื่องไปยังเนี่ยฟ่านเฉินแล้ว เกี่ยวกับการเดิมพันเล็ก ๆ ของพวกเขา!"หวังจิงเหวินที่เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"เดิมพันอะไร?"

"เดิมพันเกี่ยวกับชัยชนะครั้งแรกนี้ จะเป็นจินเผิงหรือเต้าเหรินถู!"

"ของเดิมพันรึ?"

"หากจินเผิงพ่ายแพ้ ฝั่งพวกเราจะต้องสูญเสียอุปกรณ์เซียนบรรพชนและแส้ต้าเฉินของเจียงจื่อหย๋า!"

"แล้วเจียงจื่อหยายอมอย่างงั้นรึ?"

"เนี่ยฟ่านเฉินที่และเจียงจื่อหยาเองก็ยอมรับ เป็นเนี่ยฟ่านเฉินเองที่เสนออุปกรณ์เซียนบรรพชนอีกชิ้นออกมา!"

"สองอุปกรณ์เซียนบรรพชน และหนึ่งในนั้น ใต้สวรรค์แห่งนี้ทุกคนต่างก็รับรู้ถึงแส้ต้าเฉิน การเดิมพันนี้นับว่ามากมายนัก แล้วฝ่ายตรงข้ามเดิมพันด้วยอะไร?"

"ดาบปิงเสวี๋ยของเต้าเหรินถู นี่คือดาบที่เป็นดั่งโลหิตของเต้าเหรินถูเลยก็ว่าได้!"หวังจิงเหวินที่เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"เต้าเหรินถูนั้นได้เดินทางไปยังเขตแดนน้ำพุเหลืองแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าเป็นสิ่งที่ลู่ยวีตกลงไปเองรึ?"จงซานที่เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"เป็นเช่นนั้นแน่นอน หลังจากที่เขาได้ยินแส้ต้าเฉิน ก็ดวงตาเป็นประกายแล้ว นอกจากนี้จินเผิงได้ไปตรวจสอบเต้าเหรินถู สร้างความเข้าใจผิดว่าเต้าเหรินถูต้องชนะแน่นอน มีรึที่พวกเขาจะไม่ยอม?"หวังจิงเหวินที่เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"หากพวกเขาพ่ายแพ้ แล้วจะยอมรับอย่างงั้นรึ?"จินเผิงที่เอ่ยสอบถาม.

หวังจิงเหวินที่จ้องมองไปยังจินเผิง ส่ายหน้าไปมาและกล่าวออกมาว่า "ตราบเท่าที่เจ้าชนะ เขาจะยอมหรือไม่ยอมก็ตาม แต่เรื่องนี้ได้มีการบันทึกเอาไว้ในหยกบันทึกแล้ว และยังได้ส่งไปทั่ว กระจายไปทั่วเขตแดนหยินแล้วด้วย!"

"กับข้อตกลงของลูยวีนี้ เป็นไปไม่ได้ที่เต้าเหรินถูจะไม่รู้!"จินเผิงที่แสดงท่าทางไม่เข้าใจ.

"แน่นอนว่าเต้าเหรินถูไม่ยินยอมมอบดาบแน่ ทว่านี่เป็นคำพูดจากลูกหลานของกงซูจื่อ เขาก็คงได้แต่สาปแช่งอยู่ในใจ เขาที่ติดตามช่วยเหลือกงซูจื่อ คงไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้."หวังจิงเหวินที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"นี่เป็นจุดอ่อนที่เปราะบาง หากสามารถควบคุมจิตใจของฝ่ายตรงข้ามได้ ก็จะสามารถได้รับชัยชนะ!"จงซานที่พยักหน้ากล่าวชมและยอมรับ.

กับคนเช่นจงซาน ยังมีวิธีอีกหลายอย่างที่ใช้ในการต่อสู้กับฝ่ายตรงข้าม และหนึ่งในนั้นคือการควบคุมจิตใจของฝ่ายตรงข้าม.

"ควบคุมใจฝ่ายตรงข้ามรึ? เซียนเซิงหวัง ท่านช่างอมหิตนัก!"จินเผิงที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"อมหิต? นี่เพียงแค่เริ่มเท่านั้น รอดูไปก่อน ยังมีเรื่องที่ยอดเยี่ยมหลังจากนี้อีก!"หวังจิงเหวินที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"เพียงแค่เริ่มรึ?"จินเผิงที่จ้องมองไปยังหวังจิงหวินเงียบ ๆ  ก่อนที่จะกล่าวในใจ "โชคดีที่ไม่ใช่ข้าอยู่ฝั่งตรงข้าม!"

-----------------------------------------------------------

ภายในห้องอักษรของเนี่ยฟ่านเฉิน.

ด้านในนั้นมีเพียงเหล่าเสนาธิการคนสำคัญ ซึ่งรวมกัวซือฝู เจียงซ่างและเส้าเฟยโห่ว.

เนี่ยฟ่านเฉินที่ใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ  เหล่าขุนนางทุกคนที่ได้แต่เงียบรอคอย.

หลังจากผ่านไปชั่วขณะ เนี่ยฟ่านเฉินที่เอ่ยปากออกมา "เจ้าเห็นว่าอย่างไร?"

"เซิ่งหวัง หวังจิงเหวินคนนี้ ช่างเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่หายากยิ่งนัก!"เจียงซ่างที่เอ่ยปากออกมาเป็นคนแรก.

"เขานำแส้ต้าเฉินของเจ้าไปเดิมพัน เจ้าไม่โกรธเขาอย่างงั้นรึ?"เนี่ยฟ่านเฉินที่เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"แส้ต้าเฉิน? เป็นของนอกกาย เจียงซ่างต้องใส่ใจกับสิ่งไม่มีชีวิตได้อย่างไร หากเซิ่งหวังสามารถแลกเปลี่ยนสิ่งนั้นกับหวังจิงเหวินได้ เจียงซ่างผู้นี้ย่อมเต็มไปด้วยความยินดี!"เจียงซ่างที่กล่าวออกมาตามตรง.

"เสนาบดีเจียงกล่าวได้ถูกต้อง หวังจิงเหวินที่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้อย่างทรงพลัง และยังมีแผนการร้ายซ่อนเอาไว้ด้วย เป็นคนที่เกินกว่าจะจินตนาการถึง."เส้าเฟยโห่วที่พยักหน้ารับ.

"เซิ่งหวังต้องการหวังจิงเหวินอย่างงั้นรึ?"กัวซือฝูที่สอบถามออกไป.

"ดูไปก่อน!"เนี่ยฟ่านเฉินที่เอ่ยออกมาเบา ๆ .

---------------------------------------------------------

ภายในตำหนักแห่งหนึ่งซึ่งมีเจียงฉวนและลู่ยวี.

"อาจารย์อา ท่านกล่าวว่าของเดิมพันไม่คู่ควรอย่างงั้นรึ?อุปกรณ์เซียนบรรพชนและแส้ต้าเฉิน ข้าได้บันทึกเอาไว้หมดแล้ว ในเวลานั้นไม่มีทางที่พวกเขาจะกล้าบิดพลิ้วเรื่องแส้ต้าเฉินรึ? และยังมีอีกหนึ่งอุปกรณ์เซียนบรรพชนที่ได้มาเปล่า ๆ  คุ้มค่านัก."ลู่ยวีที่เอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้น.

"พวกเราคุ้มค่าเกินไป ทำให้ข้ารู้สึกไม่ดีนัก."เจียงฉวนที่ส่ายหน้าไปมา.

"อาจารย์อาไม่จำเป็นต้องกังวล ชัยชนะนั้นได้ถูกกำหนดแล้ว ถึงพ่ายแพ้ ดาบโลหิตที่พวกเขาต้องการ เต้าเหรินถูก็ไม่มีทางมอบให้แน่ นอกจากนี้เรื่องนี้มีแต่พวกเราที่มีแต่ได้กับได้!"ลู่ยวีเอ่ยตอบ.