ตอนที่ 111 พลิกแพลงได้แบบนี้ และก็แบบนี้ แล้วก็ยังเป็นแบบนี้ได้อีก!

“หึ เห็นว่าเป็นความผิดครั้งแรก ข้าจะจดบัญชีไว้ก่อน รอพวกเจ้าไปทำความดีชดเชยความผิดในการบุกเหนือ!” เหออี้หมิง เอ่ยปากเสียงเรียบ

“ครับ! ศิษย์เข้าใจแล้วครับ!” เหล่าผู้เล่นต่างปาดเหงื่อและรีบตอบรับทันที

เหออี้หมิง รู้ดีว่าผู้เล่นยอมจำนนแค่ชั่วคราว หากไม่มีอะไรมากระตุ้นอย่างมีประสิทธิภาพ คาดว่าเดี๋ยวก็คงเกิดเรื่องตีกันเองแบบนี้อีก

ดังนั้น เหออี้หมิง จึงคิดแผนเด็ดขึ้นมาได้

“เหล่าศิษย์ทั้งหลาย สิ่งที่พวกเจ้าต้องทำตอนนี้ คือตั้งใจทำภารกิจสำนักให้สำเร็จ และขยันหมั่นเพียรยกระดับการบำเพ็ญเพียรของตนเอง!”

“ในภายภาคหน้า เมื่อการบำเพ็ญเพียรของพวกเจ้าสูงขึ้น สิ่งที่ทำได้จะเหนือกว่าตอนนี้มากนัก! ยกตัวอย่างเช่น...” เหออี้หมิง ยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะกระทืบเท้าลงพื้นอย่างแรง

“ตู้มมม!” เบื้องหลังของ เหออี้หมิง ปรากฏปีกน้ำแข็งขนาดยักษ์ความยาวถึงหกเมตรจำนวนสิบสองปีก ลอยเด่นขึ้นมาทันที!

ไม่ต้องถาม!

ถ้าถามคำตอบก็คือ ร่างสถิตเทวทูตน้ำแข็งปีกสวรรค์ สิบสองปีกมันเทพซ่าไร้เทียมทานไงล่ะ!

“เชี่ย!” จอมเวทน้ำแข็ง No.1 เห็นแล้วถึงกับยืนเอ๋อไปเลย

“และยังทำแบบนี้ได้ด้วย!” เหออี้หมิง ขยับความคิด ยกสองมือขึ้นกอดอก

“แดนอัคคีผลาญภพ!” สิ้นเสียงพึมพำของ เหออี้หมิง ใต้ฝ่าเท้าก็พลันปรากฏวงแหวนเปลวเพลิงลุกโชน เพียงชั่วลมหายใจ มันก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้า กลายเป็นพายุหมุนเปลวเพลิง!

“แม่ร่วง!!!” ผู้เล่นถอยกรูดไปกว่าสิบเมตร ยืนงงเป็นไก่ตาแตก

“หรือจะแบบนี้ก็ได้อีก!” เหออี้หมิง กระโดดลอยตัวขึ้นกลางอากาศ พลังแห่ง กายาอัสนีสวรรค์ ระเบิดออกมาอย่างเต็มพิกัด!

“โฮก! โฮก! โฮก!” งูสายฟ้าความยาวกว่าสิบเมตรที่ก่อตัวจากพลังอัสนีคำรามก้อง เลื้อยวนกลางอากาศ พันรอบกายของ เหออี้หมิง แผ่กลิ่นอายแห่งความน่าเกรงขามไร้ที่สิ้นสุด!

พายุหมุนเปลวเพลิงโอบล้อม

งูสายฟ้าคุ้มกาย!

ด้านหลังสยายปีกน้ำแข็งสิบสองปีก!

ฉากนี้ สร้างความสะเทือนเลือนลั่นให้แก่ผู้เล่นทุกคนจนถึงขีดสุด!

“สักวันหนึ่ง เมื่อพวกเจ้าก้าวเข้าสู่ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน พวกเจ้าก็จะทำได้เหมือนข้า! ดั่งใจปรารถนา! อยากได้ท่าทางแบบไหน ก็จัดได้แบบนั้น!”

“แค่เพื่อของเล่นพรรค์นั้น กลับมาตีกันเองกับศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนัก ช่างโง่เขลาสิ้นดี!” เหออี้หมิง สั่งสอนเสียงดังฟังชัดทีละคำ

“พี่หมิง พวกเราผิดไปแล้ว!” ครั้งนี้ ผู้เล่นทุกคนยอมจำนนแล้ว ยอมใจจริงๆ

อ๊ากกก!

ตัวเองช่างโง่เขลานัก!

เสียเวลาตั้งมากมายมาทะเลาะกับคนอื่นหาพระแสงอะไรฟะ!

แค่เพื่อแย่ง ดาบเพลิงกับกัลป์? ปีกน้ำแข็ง? หรือลายพาดกลอนสายฟ้าว่าอันไหนเท่กว่า?

ถุย!

พอมาเทียบกับร่างสมบูรณ์แบบทรีอินวัน (3 in 1) ของพี่หมิงแล้ว ทั้งหมดนั่นมันก็ขยะดีๆ นี่เอง!

“พี่น้ำแข็ง ผมผิดไปแล้ว!” หวังลู่เฟย หันไปมอง จอมเวทน้ำแข็ง No.1 แล้วยอมรับผิดจากใจจริง

“พี่ลู่เฟย ผมเองก็ผิด!” จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ก็ตาสว่างเช่นกัน ตัวเองตื่นเต้นเกินเหตุจนลืมปณิธานแรกเริ่ม ก่อความผิดมหันต์ขนาดนี้!

“ฉันผิดไปแล้ว ดาบเพลิงมันก็แค่กากกัง!”

“ข้าก็ผิด ต่อไปจะไม่ใช้ปีกน้ำแข็งคู่เดียวมาเกรียนแตกอีกแล้ว! มันกระจอกงอกง่อยเกินไป!”

“ใช่เลย เกราะสายฟ้าจะไปเทียบกับงูสายฟ้าบินวนโชว์ได้ไง! เชี่ย! มันต่างกันอย่างกับมังกรกับขี้เลยว่ะ!”

ผู้เล่นต่างขอโทษขอโพยกัน ลบเลือนความบาดหมาง และกลับมาคืนดีกันอีกครั้ง!

“ดีมาก! ในที่สุดพวกเจ้าก็บรรลุแล้ว!” เหออี้หมิง รู้สึกปลื้มปริ่มยิ่งนัก

“ศิษย์ทุกคน เตรียมตัวให้พร้อม อีกหนึ่งชั่วโมงออกเดินทาง!”

“เริ่มปฏิบัติการ บุกเหนือครั้งที่สอง!” เหออี้หมิง เอ่ยเสียงเรียบ

“รับทราบ พี่หมิง!” ผู้เล่นตอบรับอย่างพร้อมเพรียง!

เหออี้หมิง พยักหน้า สั่งการให้ เจ้าแห่งฟาร์ม, คณิตศาสตร์ชั้นสูง และศิษย์ส่วนน้อยบางคนเฝ้าสำนัก จากนั้นก็เดินลงเขาไป เตรียมจะนำ รถศึกวิญญาณยุทธ์ ออกมาที่ตีนเขา

พอ เหออี้หมิง จากไป

เหล่าผู้เล่นก็ขยับเข้ามาใกล้กัน แววตาแต่ละคนแฝงไปด้วยความชั่วร้ายเข้มข้น

“ลูกพี่ พี่ปั้นปีกน้ำแข็ง ผมปั้นลายพาดกลอนสายฟ้า พวกเราจับมือกัน ก็เป็นน้ำแข็งสายฟ้าทูอินวัน (2 in 1) เทพซ่าแน่นอน!”

“ไอ้น้อง ความคิดเข้าท่า!”

“พวกแก เรามาจอยกัน ข้าปั้นงูสายฟ้า เอ็งปั้นเปลวไฟ สายฟ้าผสานไฟ ต้องแกร่งไร้เทียมทานชัวร์ป้าบ!”

“อันนี้จัดว่าเด็ด!!”

“ข้าน้ำแข็ง เอ็งไฟ เรามาทำเป็นไฟเย็นรัญจวนจิต (Ice & Fire) เท่ระเบิดเถิดเทิงแน่!”

“จัดไป!”

ผู้เล่นกอดคอกันอย่างรวดเร็ว ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมไวว่อง เริ่มต้นสไตล์การโชว์พาวแบบใหม่!

ไม่ใช่การแบ่งแยกสำนักแล้วตีกันเองอีกต่อไป!

แต่เป็นการร่วมมือกันไม่แบ่งเขาแบ่งเรา รวมร่างกันเกรียน!

ใช่!

ไม่เกรียน?

ไม่มีทาง!

กายาเทพสีคราม ไม่ฝึกก็ได้!

อาวุธวิญญาณไม่เอาก็ได้!

แต่ความเกรียนจะหยุดไม่ได้เด็ดขาด!

จากนั้น ผู้เล่นก็ทำกันอย่างคล่องแคล่ว

เริ่มจากขนเตาปิ้งย่างขึ้น รถศึกวิญญาณยุทธ์

ตามด้วยขนหม้อไฟขึ้น รถศึกวิญญาณยุทธ์

แล้วก็กระทะเหล็ก, เสี่ยวหลงเปา, ขาหมูทอด ฯลฯ

สุดท้าย ค่อยเป็นพวกอุปกรณ์สวมใส่ ยาเม็ด อะไรพวกนี้...

“ออกเดินทาง!” เมื่อเตรียมพร้อมเสร็จสรรพ เหออี้หมิง ก็โบกมือใหญ่ ควบคุม รถศึกวิญญาณยุทธ์ ออกเดินทาง!

“ซิงเฉิน เจ้ามานี่!” เหออี้หมิง กวักมือเรียก ซิงเฉิน เข้ามาหา

“พี่หมิง มีไรเหรอ?” ซิงเฉิน มองสำรวจห้องคนขับของ รถศึกวิญญาณยุทธ์ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ข้าจะสอนเจ้าควบคุม รถศึกวิญญาณยุทธ์ วันหน้าหากมีเหตุจำเป็น อาจจะมอบหมายให้เจ้าเป็นคนขับ รถศึกวิญญาณยุทธ์ ออกปฏิบัติการเอง!” เหออี้หมิง เอ่ยช้าๆ

“จริงดิ?” ซิงเฉิน ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น!

รถศึกวิญญาณยุทธ์ คันนี้เทพซ่าขนาดไหน วันหน้าตัวเองจะมีโอกาสได้ขับออกไปงั้นรึ?

การควบคุม รถศึกวิญญาณยุทธ์ นั้นง่ายมาก ใช้เวลาเพียงครู่เดียว เหออี้หมิง ก็สอนเสร็จ แล้วปล่อยให้ ซิงเฉิน ลองขับ

“ว้าวซ่า เกมฝึกตนนี้ขับรถได้ด้วยเหรอเนี่ย? ฟินจัด!” ซิงเฉิน ขับ รถศึกวิญญาณยุทธ์ ตัวลอยไปด้วยความฟิน

ภายใต้การกำกับของ เหออี้หมิง ซิงเฉิน ขับ รถศึกวิญญาณยุทธ์ มาถึงเหมืองหินวิญญาณที่พบในการบุกเหนือครั้งก่อนอย่างรวดเร็ว

ที่นี่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เห็นได้ชัดว่าช่วงเวลานี้ ไม่มีนักพรตคนไหนเฉียดกรายเข้ามาใกล้

“ตู้ม!” เหออี้หมิง ยกมือขึ้น ซัดก้อนหินที่ขวางทางจนแตกกระจุย เปิดทางสู่ส่วนลึกของเหมือง และถือโอกาสประกาศภารกิจขุดหินวิญญาณต่อทันที

ยังคงเป็นอัตรา หินวิญญาณ 3 ก้อน แลกได้ 100 คะแนนสมทบ

รถศึกวิญญาณยุทธ์, ค่ายกลรวมวิญญาณ และ หอปรุงยา ในตอนนี้ ล้วนต้องใช้หินวิญญาณ การใช้จ่ายในอนาคตจะยิ่งมหาศาล ดังนั้นหินวิญญาณที่เหลือในเหมืองนี้ จะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้เด็ดขาด!

หลังจากสั่งให้ผู้เล่นตั้งค่ายพักแรม เหออี้หมิง ก็เรียก ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ มาหา

“พี่หมิง เรียกผมมีไรป่าว?” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ วิ่งก้นบิดก้นงอนเข้ามาหา

“ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ตอนนี้ข้าจะมอบหมายภารกิจสุดหินให้เจ้าหนึ่งอย่าง!” เหออี้หมิง เอ่ยปาก แล้วประกาศภารกิจให้โดยตรง

【ภารกิจระดับตำนาน: ตามหา มูลมังกรเหินเวหา】【ภารกิจปาร์ตี้】

เป้าหมาย: ตามหา มูลมังกรเหินเวหา แล้วนำกลับมา ยิ่งเยอะยิ่งดี

รางวัลภารกิจ: 40,000 คะแนนสมทบสำนัก 【แบ่งเท่ากันตามจำนวนผู้เล่นที่เข้าร่วม】

รางวัลพิเศษ: X? ?

“? ? ?” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ยืนงงเป็นไก่ตาแตก

“นี่... นี่จะให้ผมไปหาขี้ (SH) เหรอ?” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ แทบไม่อยากเชื่อ เหออี้หมิง ถึงกับมอบภารกิจโคตรระยำตำบอนแบบนี้ให้ตัวเอง

“ไม่สิ มันคือการตามหา... มังกรเหินเวหาต่างหาก!” เหออี้หมิง หน้าดำคล้ำ รีบแก้ตัวพัลวัน

เหออี้หมิง เองก็จนปัญญาแล้ว

การจะหลอมยาอีกแปดพันกว่าเม็ด ต้องใช้หญ้าวิญญาณอย่างน้อยหมื่นต้น!

เวลาแค่ยี่สิบวัน ต่อให้ผู้เล่นออกไปหาหญ้าวิญญาณทุกวัน ก็รวบรวมไม่ครบหรอก!

โอกาสเดียวที่มี คือต้องหาขี้ของ บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บ มาอีกสักกอง เอามาทำเป็น เซียงเคอลา! เร่งการเจริญเติบโตของแปลงสมุนไพรวิญญาณร้อยเท่า ถึงจะมีโอกาสเพาะปลูกหญ้าวิญญาณหมื่นต้นได้ในเวลาไม่กี่วัน

ภารกิจอันหนักอึ้งนี้ ย่อมต้องมอบให้แก่... ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ แล้วล่ะ!

“เจ้าสามารถหาเพื่อนร่วมทีมไปกับเจ้าได้อีกสามคน! อืม คนไม่ต้องเยอะ เน้นคุณภาพ!” เหออี้หมิง เสริมอีกประโยค

“พี่หมิง ผม ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ลูกผู้ชายอกสามศอก จะให้ไปหาขี้ได้ไง?” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ทำหน้าหยิ่งผยอง

แม้ 4 หมื่นแต้มสมทบจะไม่น้อย แต่จะให้เอาแค่นี้มาซื้อศักดิ์ศรีอันสูงส่งของนักพรตอย่างเขาเหรอ? ไม่มีทาง!

เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

“ขอแค่เจ้าทำภารกิจสำเร็จ รางวัลจะมากมายจนเจ้าพอใจแน่นอน!”

“พี่หมิง นับแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน ภารกิจตามหา มูลมังกรเหินเวหา นี้ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากผม!” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ตบหน้าอกดังปึก กลับคำพูดทันควัน

ไอ้เด็กเปรตนี่!

เหออี้หมิง อยากจะอ้วก อยากจะตบกะโหลกไอ้เด็กเวรนี่ให้ตายชัก

หลังจาก เหออี้หมิง จากไป ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ก็เริ่มขบคิดเรื่องชีวิต

“ถ้าเป็นปาร์ตี้ ต้องหาเพื่อนอีกสามคน เอาใครดีวะ?”