ตอนที่ 107 วิถีแห่งการปรุงยาด้วยคณิตศาสตร์

"กำหนดให้เวลาเป็นค่าคงที่ T ให้สมการอุณหภูมิเป็นฟังก์ชัน Y(X)..." คณิตศาสตร์ชั้นสูง ผ่านการคำนวณอย่างช่ำชอง ไม่นานก็ถอดสมการสูตรยา โอสถรวมปราณ ทั้งห้าแบบออกมาได้ทีละสูตร ค่าอุณหภูมิที่ดีที่สุด เวลาที่ดีที่สุด และค่าอื่นๆ ถูกถอดสมการออกมาอย่างรวดเร็ว

ต่อไปก็คือการพิสูจน์!

หลังจากจดจำเวลาและอุณหภูมิไว้อย่างเงียบๆ คณิตศาสตร์ชั้นสูง ก็เริ่มลงมือปรุงยา

หนึ่งก้านธูปผ่านไป...

"ปัง!" เสียงใสกังวานดังขึ้น คณิตศาสตร์ชั้นสูง เปิดฝาเตาปรุงยาด้วยมือที่สั่นเทา

เม็ดยาที่ใสกระจ่างดุจคริสตัลกำลังส่งกลิ่นหอมจางๆ ออกมา

"สำเร็จแล้ว!!!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง ตื่นเต้นสุดขีด!

ผู้เล่นอีกสิบกว่าคนที่ยังกัดฟันสู้อยู่ ตอนนี้เตาระเบิดรัวๆ จนเริ่มสงสัยในชีวิต พอได้ยินเสียงโห่ร้องของ คณิตศาสตร์ชั้นสูง ก็วิ่งมาดู แล้วก็ต้องตะลึงงัน

"เชี่ย มีเทพปรุงยาสำเร็จแล้วเรอะ?"

"อย่างเอาอ่ะจารย์ ทำได้ไงเนี่ย?"

"ท่านเทพสุดยอด! พาผมบินไปด้วยได้ไหมครับ?"

ผู้เล่นเหล่านี้พุ่งเข้ามาอวยยับ

"ฮ่าๆ ทุกคนอย่าเพิ่งรีบ จากการคำนวณของผม ผมได้ถอดสมการหาคำตอบที่ดีที่สุดของทั้งห้าสูตรยาออกมาแล้ว!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง ไม่ได้หวงวิชา อธิบายให้ผู้เล่นเหล่านั้นฟังอย่างชัดเจนทันที

ผู้เล่นที่เก่งคณิตฟังปุ๊บก็เข้าใจปั๊บ รีบทำตามทันที ไม่ถึงหนึ่งก้านธูป แต่ละคนก็ปรุงยาสำเร็จ

ส่วนพวกตกเลข ฟังอยู่ตั้งนานก็ยังทำหน้ามึนตึ้บ

"ไอ้บ้าเอ๊ย ตูเล่นเกม ปรุงยา แท้ๆ ทำไมต้องมาเรียนเลขด้วยวะเนี่ย?" ผู้เล่นพวกนี้แทบอ้วก อ้วกจริงๆ นะ

อ้วกเสร็จก็รีบออฟไลน์ไปขุดหนังสือเรียนคณิตศาสตร์มาเริ่มติวเข้มอย่างบ้าคลั่ง

"ลูกพี่ โอสถรวมปราณ สำเร็จแล้ว แล้วยาระดับต่ำล่ะ?" ผู้เล่นหลายคนถามต่ออย่างตื่นเต้น

"ไม่ต้องรีบ รอผมคำนวณแป๊บ!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง พยักหน้า มั่นใจเต็มเปี่ยม รีบหยิบสูตรยาระดับต่ำที่ง่ายที่สุดอย่าง โอสถหวนคืนขนาดย่อม ขึ้นมา

โอสถหวนคืนขนาดย่อม อัดแน่นไปด้วยพลังวิญญาณบริสุทธิ์ กินแล้วช่วยบำรุงร่างกาย ฟื้นฟูพลังบำเพ็ญได้อย่างรวดเร็ว!

เป็นยาพกพาที่ผู้บำเพ็ญเพียรต้องมีติดตัวเวลาออกเดินทางไกล

คณิตศาสตร์ชั้นสูง รวบรวมสูตร โอสถหวนคืนขนาดย่อม ทั้ง 22 แบบที่ เหออี้หมิง ประกาศออกมา ใช้เวลาไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม ในที่สุดก็คำนวณเสร็จสิ้น!

นี่ขนาดสูตร โอสถหวนคืนขนาดย่อม ค่อนข้างง่าย พื้นฐานคือวัตถุดิบหลักหนึ่งอย่างบวกกับส่วนผสมรองสองสามอย่าง ดังนั้นแค่ตั้งระบบสมการสามตัวแปรยกกำลังสอง หรือสี่ตัวแปรยกกำลังสองก็แก้ได้แล้ว!

"ลองดู!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง ตื่นเต้นทำตามผลการคำนวณของตัวเอง ใช้อุณหภูมิที่ดีที่สุด และจุดเวลาที่ดีที่สุดในการปรุง!

หนึ่งก้านธูปผ่านไป

"ตูม!" เสียงระเบิดทุ้มต่ำดังขึ้น

คณิตศาสตร์ชั้นสูง ใจหล่นวูบ เปิดฝาดู

วัตถุสีดำเหมือนก้อนโคลน

ล้มเหลว!

"ทำไมล่ะ?" คณิตศาสตร์ชั้นสูง อึ้งไปเลย

เขาทำตามอุณหภูมิและเวลาที่ดีที่สุดเป๊ะๆ ไม่เกี่ยวกับความชำนาญของมือไม้เลย

ล้มเหลวไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เป็นไปได้อย่างเดียวคือคำนวณผิด

คณิตศาสตร์ชั้นสูง ใช้เวลาอีกครึ่งชั่วโมง ตรวจทานผลการคำนวณก่อนหน้านี้อีกรอบ

ก็ไม่ผิดนี่หว่า!

ทำไมถึงล้มเหลวล่ะ?

คณิตศาสตร์ชั้นสูง ไม่ยอมแพ้ เปิดเตาปรุงยาต่อ!

"ตูม!"

"ตูม!"

"ตูม!"

สามครั้งติด ล้มเหลวทุกครั้ง!

คณิตศาสตร์ชั้นสูง มึนตึ้บไปแล้ว

หรือว่าไอ้คำโบราณที่บอกว่า 'เก่งคณิตวิทย์เคมี ไปที่ไหนก็ไม่ต้องกลัว' มันจะหลอกตู?

"ให้ข้าลองหน่อย!" ตอนนั้นเอง เจ้าแห่งฟาร์ม ก็เอ่ยขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เจ้าแห่งฟาร์ม ในฐานะคนรักการปลูกผัก ย่อมยืนหยัดปรุงยามาจนถึงตอนนี้

"อืม! นายลองดู!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง พยักหน้า

ผลปรากฏว่า...

"ปัง!" เสียงใสๆ ดังขึ้น เจ้าแห่งฟาร์ม ดันทำสำเร็จเฉยเลย!

แถมเตาเดียวได้สามเม็ด!

โอสถหวนคืนขนาดย่อม ระดับต่ำสามเม็ด!

"เชี่ย!"

"เทพว่ะ!"

"ขิงจัด เตาเดียวสามเม็ด! เท่าพี่หมิงเลย!"

ผู้เล่นคนอื่นต่างตื่นเต้น พากันเปิดเตาปรุงยาบ้าง

แต่ทว่าหนึ่งก้านธูปผ่านไป ผู้เล่นเจ็ดแปดคนมองดูไอ้ก้อนดำๆ ที่ตัวเองปรุงออกมา แล้วหันไปมอง โอสถหวนคืนขนาดย่อม ระดับต่ำสามเม็ดของ เจ้าแห่งฟาร์ม

"เชี่ยเอ้ย บั๊กป่าววะ!" ผู้เล่นเจ็ดแปดคนนี้แทบกระอักเลือด

ทุกคนใช้วิธีเดียวกัน ระดับพลังเท่ากัน ใช้ผลการคำนวณของ คณิตศาสตร์ชั้นสูง เหมือนกัน

ทำไมมีแค่ เจ้าแห่งฟาร์ม ที่ทำสำเร็จ?

"???" คณิตศาสตร์ชั้นสูง เองก็หน้ามึนงง

เจ้าแห่งฟาร์ม ทำสำเร็จ แสดงว่าวิธีปรุงยาด้วยคณิตศาสตร์ของเขาได้ผลจริง!

แต่ตัวเขาและคนอื่นกลับล้มเหลวซ้ำซาก แสดงว่าวิธีปรุงยาด้วยคณิตศาสตร์ของเขา มีจุดบกพร่องร้ายแรงอยู่หนึ่งจุด!

มันคืออะไรกันแน่?

"ผมออฟไลน์ก่อนนะ!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง บอกลา แล้วหลับตาลง ล้มตัวลงนอนกรนทันที

"จ๊ะทิงจา มาจ๊ะทิงจา!" เจ้าแห่งฟาร์ม ร้องเพลงอย่างอารมณ์ดีท่ามกลางสายตาอิจฉาริษยาของผู้เล่นคนอื่น ปรุงยาเตาแล้วเตาเล่า เตาละสามเม็ด ปั๊ม คะแนนสมทบสำนัก สบายใจเฉิบ

"ปังๆๆ!" ฝั่ง เจ้าแห่งฟาร์ม โอสถหวนคืนขนาดย่อม ออกจากเตาสดใหม่เม็ดแล้วเม็ดเล่า

"ตูมๆๆ!" ฝั่งผู้เล่นคนอื่น วัตถุปริศนาสีดำก่อตัวขึ้นไม่หยุด

"แม่ง เกมส้น*นี่จ้องจะเล่นพวกตูชัดๆ!" ผู้เล่นเจ็ดแปดคนระเบิดลง! โกรธจนกระอักเลือด ทรมานใจสุดๆ

ในขณะเดียวกัน ที่ดาวบลู

ภายในมหาวิทยาลัยชื่อดังทางตอนเหนือ

"หืม? วันนี้ทำไมว่างมาหาอาจารย์ได้ล่ะ?" ชายชราผมขาวเต็มศีรษะยิ้มเล็กน้อย

ชายหนุ่มตรงหน้าคือลูกศิษย์ที่ชายชราภาคภูมิใจที่สุด อายุแค่สามสิบต้นๆ ก็เป็นถึงศาสตราจารย์ภาควิชาคณิตศาสตร์ที่มีชื่อเสียงแล้ว!

ชายหนุ่มคนนี้ก็คือผู้เล่น ID คณิตศาสตร์ชั้นสูง ในเกมนั่นเอง

หลังจากทักทายตามมารยาท ชายหนุ่มก็เข้าเรื่องทันที อธิบายรายละเอียดเรื่องการลองใช้วิธีปรุงยาด้วยคณิตศาสตร์ในเกม 'ท้าทายอสูรสวรรค์' อย่างละเอียด

"อาจารย์ครับ การคำนวณของผมไม่มีข้อผิดพลาด แต่ทำไมมีคนหนึ่งใช้สูตรของผมแล้วสำเร็จ แต่ผมกับคนอื่นกลับทำไม่ได้ล่ะครับ?" ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะขอคำชี้แนะ

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ศิษย์เอ๋ย!"

"อย่าได้สงสัยในคณิตศาสตร์!" ชายชราลุกขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ

"ครับ ผมจำคำสอนของอาจารย์ได้ขึ้นใจ! เก่งคณิตวิทย์เคมี ไปที่ไหนก็ไม่ต้องกลัว!" ชายหนุ่มพยักหน้า

"ปัญหาที่เธอพูดถึง แม้ฉันจะไม่รู้ว่าเกมนั้นเป็นยังไง แต่ฉันพอจะรู้สาเหตุแล้ว!" ชายชรายิ้มอย่างผู้รู้แจ้งเห็นจริง

"คณิตศาสตร์ไม่มีวันผิดพลาด! ถ้าผิดพลาด แสดงว่าเธอตกหล่นตัวแปรที่ไม่รู้ค่าไปหนึ่งตัว!"

"จะเป็นไปได้ยังไงครับ? เวลา อุณหภูมิ วัตถุดิบวิญญาณทุกชนิด ทุกอย่างที่มีในใบสูตรยา ผมพิจารณาและคำนวณหมดแล้วนะครับ!" ชายหนุ่มส่ายหน้า ปฏิเสธเสียงแข็ง

"แต่เธอลืมจุดที่สำคัญที่สุดไป..."

"จุดไหนครับ?"

"คนปรุงยาไง!"

"!!!"

ชายหนุ่มพลันตาสว่าง

"ในเกมที่เธอว่า บางทีตัวบุคคลแต่ละคน อาจจะเป็นตัวแปรที่ไม่รู้ค่าก็ได้! ไม่มีใครเหมือนกันเป๊ะ ก็หมายความว่าค่าสเตตัสของแต่ละคนย่อมไม่เท่ากัน!"

"เธอลองกำหนดให้ตัวนักปรุงยาเอง เป็น ตัวแปร X ดูสิ!"

"ก่อนจะคำนวณสูตรยา เธอต้องแก้สมการหา ตัวแปร X ที่เป็นของแต่ละคนให้ได้ก่อน!" ชายชรากล่าวเรียบๆ

"ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณครับอาจารย์!!!" ชายหนุ่มตื่นเต้นสุดขีด รู้สึกเหมือนได้เปิดโลกทัศน์ใหม่

บอกลาอาจารย์ ชายหนุ่มรีบกลับบ้าน สวมหมวกกันน็อคเสมือนจริงออนไลน์ทันทีด้วยความกระตือรือร้น

ภายใน หอปรุงยา

"ผมกลับมาแล้ว!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง ตะโกนลั่น กระโดดตัวลอย

"?? พี่สูงกลับมาแล้ว?"

"พี่สูงเป็นไงบ้าง?"

"พี่สูง พี่ไขปริศนาได้ยัง?"

ผู้เล่นเจ็ดแปดคนรอมานานแล้ว รีบเข้ามารุมล้อม พร้อมกับมอง เจ้าแห่งฟาร์ม ด้วยความอิจฉาริษยา

"จ๊ะทิงจา มาจ๊ะทิงจา!" เจ้าแห่งฟาร์ม ปรุงยามาสองชั่วโมงกว่า โอสถหวนคืนขนาดย่อม ระดับต่ำ 24 เม็ดวางเรียงรายอยู่ข้างๆ พูดง่ายๆ ก็คือ

สองชั่วโมง

เจ้าแห่งฟาร์ม ฟันกำไรไปแล้ว 9600 คะแนนสมทบสำนัก!

รวยเละเทะ!!!

ผู้เล่นคนอื่นอิจฉาจนตาแทบลุกเป็นไฟ

ถึงแม้การปรุง โอสถหวนคืนขนาดย่อม ผู้เล่นต้องจ่าย คะแนนสมทบสำนัก ซื้อวัตถุดิบจากคลังของ หอปรุงยา เอง

แต่ต้นทุนการปรุง โอสถหวนคืนขนาดย่อม หนึ่งเตาแค่ 350 คะแนน

เจ้าแห่งฟาร์ม ปรุงสำเร็จ หนึ่งเตาได้ 3 เม็ด ส่งภารกิจปุ๊บ ได้ 1200 คะแนน ปรุงครั้งเดียวกำไรเน้นๆ 850 คะแนน!

หักต้นทุนแล้ว สองชั่วโมง เจ้าแห่งฟาร์ม กำไรสุทธิถึง 6800 คะแนน!

ถ้าปล่อยให้ เจ้าแห่งฟาร์ม ปั๊มต่อไป คงซื้ออาวุธวิญญาณที่ เหออี้หมิง แขวนขายไว้ได้แน่!

"ทุกคนอย่าเพิ่งร้อนใจ!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง ปลอบโยน แล้วเริ่มปรุง โอสถรวมปราณ เองก่อนสามรอบ

ปรุงไปพลาง คำนวณไปพลางไม่หยุด

"???" ผู้เล่นคนอื่นมองอย่างงงๆ ท่านเทพทำอะไรน่ะ?

"ที่แท้ ตัวแปร X เฉพาะตัวของผม คือ 57 แต้ม!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง คำนวณเสร็จ ก็จ้องมอง เจ้าแห่งฟาร์ม พลางคำนวณพลางจดบันทึก ครู่ต่อมา

"ที่แท้ ตัวแปร X ของ เจ้าแห่งฟาร์ม คือ 101!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง รู้สึกเหมือนค้นพบความลับของมันแล้ว

"สรุปคือ สูตรยาพวกนี้ไม่ใช่สมการหลายตัวแปรหลายชั้นที่ตายตัว แต่เป็นสูตรที่มีเงื่อนไขฟังก์ชันในตัว!"

"พูดง่ายๆ คือ ยาบางชนิด ต้องให้ ตัวแปร X ของนักปรุงยาถึงค่าที่กำหนด ถึงจะปรุงสำเร็จ!"

"ถ้า ตัวแปร X ของนักปรุงยาไม่ถึงเงื่อนไข ยังไงก็ล้มเหลว!"

คณิตศาสตร์ชั้นสูง เข้าใจแจ่มแจ้งทันที

ดังนั้น คณิตศาสตร์ชั้นสูง จึงคำนวณอีกยกใหญ่ ในที่สุดก็หาสูตรยาที่ ตัวแปร X ของตัวเองผ่านเงื่อนไขเจอ

"ต่อไป คือช่วงเวลาแห่งปาฏิหาริย์!" คณิตศาสตร์ชั้นสูง สูดหายใจลึก แล้วเริ่มปรุง โอสถหวนคืนขนาดย่อม

หนึ่งก้านธูปผ่านไป

"ปัง!"

เสียงใสกังวาน โอสถหวนคืนขนาดย่อม ระดับต่ำสามเม็ด เปล่งประกายวิบวับ!

"อย่างนี้นี่เอง..." คณิตศาสตร์ชั้นสูง ถอนหายใจยาว ในที่สุดก็ยิ้มออกมา

"ความลับของการปรุงยา ถูกผมตีแตกแล้ว!"

"เจ้า ตัวแปร X ที่เป็นของนักปรุงยาแต่ละคนนี้... ตั้งชื่อให้มันว่า..."

"เจตจำนงโอสถ!"

.