ตอนที่ 105 ภารกิจอัปเกรดระบบ

"ประกาศภารกิจอัปเกรด ระบบสำนักที่แข็งแกร่งที่สุด! รากฐานสำนัก"

"เป้าหมายที่ 1: ปรุงยาระดับต่ำหนึ่งหมื่นเม็ด! ระดับกลางห้าร้อยเม็ด! ระดับสูงสิบเม็ด!"

"เป้าหมายที่ 2: สังหารสัตว์อสูร ขอบเขตชีพจรวิญญาณ หนึ่งแสนตัว, สังหารสัตว์อสูร ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน สามร้อยตัว, สังหารปีศาจยักษ์ ขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์ หนึ่งตัว!"

"เป้าหมายที่ 3: ติดตั้งค่ายกลพิทักษ์สำนัก!"

"เป้าหมายที่ 4: แต้มโชคชะตา สำนักทะลุหนึ่งหมื่น ปัจจุบัน 0"

"เวลาจำกัด: ยี่สิบวัน!"

"ยิ่งทำภารกิจสำเร็จเร็ว ความสมบูรณ์ยิ่งสูง การประเมินยิ่งสูง รางวัลยิ่งงดงาม!"

"คำเตือน เมื่อภารกิจสำเร็จ รางวัลจะมีเพียงหนึ่งเดียว ระบบจะอัปเกรดเป็นเวอร์ชัน 2.0! สามารถอัญเชิญวิญญาณจากต่างโลกมาเป็นศิษย์โฮสต์ได้มากขึ้น!"

อ่านเงื่อนไขภารกิจจบ เหออี้หมิง สูดหายใจเข้าลึก

ความยากนี่มัน เกินไปปะเนี่ย!

สี่เป้าหมาย ยากขึ้นเรื่อยๆ!

เหออี้หมิง มีหญ้าวิญญาณในมือรวมกันแค่ไม่กี่พัน ต่อให้ปรุงเป็นยาระดับต่ำทั้งหมด เต็มที่ก็ได้แค่เกือบพันเม็ด!

ตัวเองขยันแทบตาย วันหนึ่งปรุงได้ร้อยเม็ด ก็ยังไม่ทันเวลา!

ที่สำคัญ ไปเอาสมุนไพรมาจากไหนเยอะแยะ?

"ถ้าขี้ของ บรรพชนจักรพรรดิมังกรทองห้าเล็บ มีไม่อั้น ก็อาจจะพอรวบรวมสมุนไพรได้มากขนาดนั้น... แต่นั่นก็พอแค่ปรุงยาระดับต่ำ! ยาระดับกลางต้องใช้สมุนไพรหายากมากมาย เช่นหญ้าวิญญาณระดับกลาง ซึ่งมีแค่ในแดนเหนือ หุบเขาแสนขุนเขา เท่านั้น!"

"ส่วนยาระดับสูง วัตถุดิบหลักต้องใช้สมุนไพรอายุสิบปีขึ้นไป! มีแค่ในส่วนลึกของ หุบเขาแสนขุนเขา เท่านั้น!" เหออี้หมิง ขมวดคิ้ว แค่เป้าหมายแรกก็เป็นไปไม่ได้แล้ว

เป้าหมายที่ 2 ยิ่งยาก สัตว์อสูร ขอบเขตชีพจรวิญญาณ หนึ่งแสนตัว?

ต่อให้ผู้เล่นกระจายกำลังไปทั่ว หุบเขาแสนขุนเขา ฆ่ากันทั้งวันทั้งคืน ยี่สิบวันก็ฆ่าไม่ครบแน่!

ยกเว้นฝูงสัตว์อสูรจะเป็นบ้า ต่อแถวมาให้ฆ่าถึงหน้าประตูสำนัก! แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง?

"ปีศาจยักษ์ วัฏจักรอัมฤทธิ์..." เหออี้หมิง กลัวอันนี้ที่สุด

มีชีวิตอยู่พันปี ถึงจะมีสิทธิ์เรียกว่าปีศาจยักษ์!

สัตว์อสูรทั่วไป ต้องใช้เวลาพันปี ถึงจะก้าวเข้าสู่ ขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์!

สิ่งที่เรียกว่า วัฏจักรอัมฤทธิ์ คือการเปิดทะเลปราณในร่างกาย กักเก็บพลังบำเพ็ญเพียรของตน! ทะเลปราณหมุนเวียนเอง ดูดซับพลังฟ้าดินมาขัดเกลาพลังบำเพ็ญเพียรไม่หยุดหย่อน เหมือนวงปีต้นไม้ที่หมุนวน

นั่นคือ วัฏจักรอัมฤทธิ์!

ตอนนี้ เหออี้หมิง ไม่กลัวสัตว์อสูร ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน หน้าไหนทั้งนั้น!

แต่ถ้าเจอปีศาจยักษ์ ขอบเขตวัฏจักรอัมฤทธิ์ ล่ะ? เหออี้หมิง ไม่มีควมมั่นใจเลย

ส่วนเป้าหมายที่ 3 และ 4 อันนึงขาดอุปกรณ์ค่ายกล อีกอันก็จับต้องไม่ได้ เป็นจุดบอดความรู้ของ เหออี้หมิง ชัดๆ

ในโลกผู้ฝึกตน ความรู้ล้ำค่าต่างๆ แต่ละขุมกำลังล้วนหวงแหน เก็บซ่อนไว้อย่างดี ตายก็ไม่ยอมแบ่งปัน

ความลับเรื่องโชคชะตาสำนัก เหออี้หมิง ไม่มีทางเรียนรู้ได้จาก สำนักศึกษาเฮ่าเทียน

เหออี้หมิง ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ในใจก็มีแผนการ!

แม้โอกาสสำเร็จของแผนนี้จะต่ำมาก แต่นี่คือแผนที่ดีที่สุดที่ เหออี้หมิง คิดออกแล้ว

ดังนั้น เหออี้หมิง จึงเรียกรวมพลผู้เล่นทันที

"พี่หมิง มาแล้ว!"

"เร็วเข้า พี่หมิง เรียกพวกเราแน่ะ!"

"ไป ไป ไป!"

ผู้เล่นต่างวางมือจากสิ่งที่ทำอยู่ รีบมารวมตัวกันหน้า หอปรุงยา

เห็น หอปรุงยา ที่โผล่ขึ้นมาในชั่วข้ามคืน ผู้เล่นไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิด

ไม่มีคนก่อสร้าง ไม่เห็นใครสร้าง

จู่ๆ ก็มี หอปรุงยา ใหญ่โตโผล่มา ถ้าเป็นผู้ฝึกตนปกติคงนึกว่าผีหลอก

แต่ผู้เล่นชินแล้ว

แค่อัปเดตแบบไม่ปิดเซิร์ฟไง! แปลกตรงไหน?

"หอปรุงยา ในที่สุดก็เปิดระบบปรุงยาแล้วเหรอ?"

"ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าชายแห่งวงการปรุงยาอย่างข้า จะได้โชว์ฝีมือสักที!"

"รอมานาน ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ข้าจะได้สำแดงเดช!"

ผู้เล่นหลายคนคันไม้คันมือ

"วันนี้ เจ้าสำนักจะปรุง ยาวิญญาณ ให้ศิษย์ทุกคนดู และยาอื่นๆ อีก ข้าจะอธิบายขั้นตอนและกระบวนการอย่างละเอียด ศิษย์ทั้งหลาย ต้องตั้งใจศึกษานะ!" เหออี้หมิง เอ่ยเรียบๆ

"พี่หมิง วางใจได้! พวกเราเตรียมแคปจอเตรียมอัดคลิปไว้แล้ว!" ผู้เล่นตะโกนตอบพร้อมกัน

อ้อ ใช่ พวกห่านี่อัดวิดีโอได้... เหออี้หมิง เพิ่งนึกขึ้นได้ เลยไม่พูดมากความ พาผู้เล่นเดินเข้า หอปรุงยา

ไม่สนใจความตื่นตะลึงของผู้เล่น เหออี้หมิง เรียกไฟวิญญาณ เปิดเตา ใส่สมุนไพรอย่างชำนาญ

จากนั้นก็เป็นการปรุงยาที่ลื่นไหลราวสายน้ำ ปรุงไปอธิบายไป

ผู้เล่นก็แคปจอไป อัดคลิปไป พยักหน้าเรียนรู้ไป แต่ละคนตั้งใจกันสุดๆ

หนึ่งก้านธูปผ่านไป

"ปัง!" เสียงใสๆ ดังขึ้น เหออี้หมิง ตบเตาหลอม ฝาเตาก็เปิดออกอัตโนมัติ!

เม็ดยาที่เปล่งประกายแวววาว ค่อยๆ ส่องแสง ลอยขึ้นมาต่อหน้าทุกคน

ยาวิญญาณ ระดับกลาง!

"อืม ก้าวเข้าสู่ ขอบเขตก่อเกิดเขตแดน แล้ว ดูเหมือนข้าจะปรุงยาระดับกลางได้อย่างเสถียรแล้วสินะ! แต่แบบนี้ค่อนข้างเปลืองวัตถุดิบ..." เหออี้หมิง ประเมินในใจ

จึงเปิดเตาปรุงยาอีกครั้งอย่างคล่องแคล่ว...

คราวนี้ เหออี้หมิง ใช้สูตรยาอีกสูตรและวิธีการปรุงอีกแบบ

หนึ่งก้านธูปผ่านไป ยาวิญญาณ ระดับต่ำสามเม็ด ก็ลอยขึ้นมาต่อหน้าทุกคน

"แผ่นหยก ที่อาจารย์ หวังเยว่ ให้มา มีสูตร ยาวิญญาณ เพิ่มมาสิบหกสูตร แถมวิธรการปรุงอีก ช่วยได้เยอะเลย!" เหออี้หมิง ซาบซึ้งในใจ

ยิ่งรู้สูตรยามาก ทางเลือกของ เหออี้หมิง ก็ยิ่งมาก!

ถ้าใช้เอง เหออี้หมิง จะเลือกสูตรระดับสูงที่ใช้วัตถุดิบเยอะที่สุด คุณภาพสูงที่สุด

ถ้าให้ผู้เล่นใช้ เหออี้หมิง ก็เปลี่ยนไปใช้สูตรระดับต่ำที่ใช้วัตถุดิบน้อยที่สุด คุณภาพไม่ต้องสูงมาก

แน่นอน ยิ่งรู้สูตรยามาก ทางเลือกยิ่งเยอะ ยิ่งปรับตัวตามสถานการณ์ได้ดี!

เวลาต่อมา เหออี้หมิง เปิดเตาปรุงยาไม่หยุด ปรุง ยาวิญญาณ ระดับกลางสิบเม็ด แล้วก็ ยาวิญญาณ ระดับต่ำอีกเก้าสิบเม็ด!

โอสถแก้พิษ โอสถต้านพิษหมอก โอสถล้างคำสาป โอสถหวนคืนขนาดย่อม โอสถเลือดลม ยาวิวัฒน์กาย ฯลฯ ก็ถูกปรุงออกมาทีละอย่าง

สูตรยาและวิธีการปรุง ถูกบันทึกไว้ในระบบผ่านระบบ ผู้เล่นสามารถเปิดดูและตรวจสอบได้ตลอดเวลา

ต่อไป ก็ถึงตาผู้เล่นลงมือแล้ว!

เพื่อป้องกันความสิ้นเปลือง เหออี้หมิง ให้ผู้เล่นปรุงไม่ใช่ยาจริงๆ แต่เป็นยาเม็ดที่เรียกว่า โอสถรวมปราณ

ยาเม็ดชนิดนี้มีไว้ให้ผู้ฝึกตนระดับ การหลอมรวมกายา ฟื้นฟูเรี่ยวแรง และเป็นสิ่งเดียวที่คนธรรมดาพอจะซื้อหาได้

สูตร โอสถรวมปราณ ต้องใช้สมุนไพรที่ชื่อ หญ้าหางวิญญาณ ไม่ต้องรอสุกก็ใช้ได้ แถมโตเร็วมาก และหาได้ทั่วไป!

ตอนแรก เหออี้หมิง ปลูก หญ้าหางวิญญาณ นี้ไว้ในแปลงเป็นร้อยต้น หญ้าหางวิญญาณ หนึ่งต้นเอามาจัดการเสร็จ สามารถปรุง โอสถรวมปราณ ได้ยี่สิบครั้ง

เป็นของเอาไว้ให้เด็กยกยาฝึกมือโดยเฉพาะ

ดังนั้นสิ่งที่ เหออี้หมิง ให้ผู้เล่นปรุงตอนนี้ ก็คือ โอสถรวมปราณ

"ผมก่อน ผมก่อน!"

"ไม่ๆๆ ผมเอง!"

"หลบไป ให้ปรมาจารย์ปรุงยาคนนี้ก่อน!"

ผู้เล่นเบียดเสียดกัน ผู้เล่นแปดเก้าคนเลือกเตาหลอมยาใบหนึ่ง

เสียเวลาไปหน่อย แต่ผู้เล่นก็จัดแถวกันได้อย่างรวดเร็ว

ผู้เล่นชุดแรกสิบคน ก็ใส่สมุนไพร เปิดเตาปรุงยาอย่างคล่องแคล่ว!

เหออี้หมิง เดินดูไปพลาง ชี้แนะข้อผิดพลาดและจุดบกพร่องของผู้เล่นไปพลาง หนึ่งก้านธูปผ่านไป

"ตูม!"

เสียงระเบิดทึบๆ ดังขึ้นสิบครั้ง ผู้เล่นสิบคนเปิดฝาเตาดู

...