ตอนที่ 49 : การสอบรอบคัดเลือกสิ้นสุดลง

ตอนที่ 49 : การสอบรอบคัดเลือกสิ้นสุดลง

อามาเนะขมวดคิ้วเล็กน้อย มองดูซาคุที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ และเตือนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "เขาเป็นหนึ่งในสัตว์ประหลาดในสนามนี้ และเป็นคนที่มีจิตสังหารรุนแรงที่สุด ฉันแนะนำให้เธอยอมแพ้ซะเถอะ"

'เปล่าประโยชน์น่า อามาเนะ เธอเองก็รู้ดี ความชื่นชมคือระยะห่างที่ไกลที่สุดจากความเข้าใจ คำพูดนั้นมันแทงใจดำจริงๆ'

โอโรจิมารุมองดูความโกรธที่ลุกโชนขึ้นมาบนใบหน้าของซาคุในทันที รอยยิ้มเยาะเย้ยอันเย็นชาปรากฏขึ้นในใจของเขา

"สัตว์ประหลาดงั้นเหรอ? นั่นหมายความว่าถ้าฉันเอาชนะเขาได้ ฉันก็จะเก่งกว่าเธองั้นสิ? อย่าคิดนะว่าเธอจะผูกขาดความโปรดปรานของท่านผู้นั้นไว้ได้ตลอดไป คอยดูให้ดีเถอะ!"

ด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยอันเย็นชาและความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม ซาคุก้าวเข้าสู่ใจกลางสนามประลองเพื่อเผชิญหน้ากับกาอาระ

อามาเนะถอนหายใจออกมาเบาๆ

ช่างเถอะ ความอิจฉาริษยาที่ซาคุมียังต่อเธอนั้นลึกซึ้งเกินไป เป้าหมายเดียวของเขาคือการสร้างผลงานให้กับโอโรจิมารุ

"ถึงเวลาที่การสอบรอบคัดเลือกครั้งนี้จะต้องเผยเขี้ยวเล็บออกมาเสียที" โอโรจิมารุพูดเงียบๆ โดยใช้เสียงของโจนินจากหมู่บ้านคุสะงาคุเระ

อามาเนะชำเลืองมองโอโรจิมารุ เห็นด้วยกับคำพูดนั้นอยู่ลึกๆ

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของกาอาระ คนเดียวในสนามที่สามารถเอาชนะเขาได้อย่างแน่นอนน่าจะมีเพียงแค่อามาเนะและยาคุชิ คาบูโตะที่เอาจริงเท่านั้น แม้ว่านารูโตะจะลงสนาม มันก็คงต้องใช้การปะทะกันของสัตว์ประหลาดถึงจะมีโอกาสชนะ

ด้วยเหตุนี้ เมื่อซาคุเปิดฉากด้วย 'คลื่นเสียงตัดอากาศ' ใส่ทรายของกาอาระแต่ไม่ได้ผล จากนั้นก็พยายามจะพุ่งเข้าไปประชิดตัว แต่กลับถูกห่อหุ้มด้วยทรายในพริบตา

วินาทีที่รู้ผลแพ้ชนะ ความเป็นความตายก็ถูกตัดสินแล้วเช่นกัน

"โลงศพทราย!"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องไปทั่ว!

สายฝนสีเลือดตกลงมาจากฟากฟ้า

แต่น่าอัศจรรย์ใจที่กาอาระไม่ได้พรากชีวิตของซาคุไป!

อย่างไรก็ตาม เมื่อประเมินจากอาการบาดเจ็บแล้ว หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากอามาเนะหรือจูโกะ ซาคุก็คงจะลุกขึ้นยืนไม่ได้อีกเลยตลอดชีวิต

หลังจากจบเรื่อง กาอาระก็มองไปยังอัฒจันทร์ผู้ชม เมื่อเห็นว่าสีหน้าของอามาเนะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เขาก็กลับไปอยู่ข้างๆ เทมาริและคันคุโร่อย่างเงียบๆ

ทั้งสองคนหวาดกลัวเป็นอย่างมาก คันคุโร่ระงับความอยากจะสบถด่าเอาไว้ ในขณะที่เทมาริส่งสายตาขอโทษไปทางอามาเนะ

โอโรจิมารุในคราบของโจนินหัวหน้าทีม ทำท่าทาง "ไม่เป็นไร" เมื่อมองดูซาคุถูกหามออกไปบนเปล รอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

ฉากนี้ตกอยู่ในสายตาของนารูโตะที่ค่ายโคโนฮะฝั่งตรงข้ามเช่นกัน และเขาก็มองไปที่อามาเนะด้วยความเป็นห่วง

ความเหี้ยมโหดของโอโตะงาคุเระและความป่าเถื่อนของซึนะงาคุเระถูกแสดงให้ทุกคนเห็นอย่างชัดเจน

'กาอาระ พลังสถิตร่างในปัจจุบันของหมู่บ้านซึนะงาคุเระ...'

ข้อมูลจากจิไรยะแล่นผ่านหัวของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ทำให้เขาปวดหัวขึ้นมาทันที

กาอาระต้องได้รับการจัดการอย่างระมัดระวัง ไม่เช่นนั้น เขาอาจสร้างความสูญเสียอย่างมหาศาลให้กับโคโนฮะ ซึ่งจะเป็นการโจมตีที่หนักหน่วงมาก

เขามองไปรอบๆ อย่างใจเย็น นินจาที่อยู่รอบๆ เข้าใจได้ในทันที และการส่งข้อความลับก็เริ่มต้นขึ้น

ในการสอบรอบคัดเลือกครั้งนี้ ความบังเอิญไม่เคยมีอยู่จริง!

ไม่นาน คู่ต่อสู้สำหรับการแข่งขันรอบที่แปดก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่

อินุซึกะ คิบะ ปะทะ อาคาโด โยโรอิ

อาคาโด โยโรอิ คู่ต่อสู้ของซาสึเกะในการสอบรอบคัดเลือกของเนื้อเรื่องต้นฉบับ มีความสามารถในการดูดซับจักระของผู้อื่น

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นสายลับของโอโตะงาคุเระเหมือนกับคาบูโตะอีกด้วย

ตอนนี้คู่ต่อสู้เปลี่ยนเป็นคิบะแล้ว แม้ว่าคิบะจะเป็นนินจาสายกระบวนท่าและโดยทฤษฎีแล้วควรจะถูกข่ม แต่เขาก็อาศัยวิชานินจาลับของตระกูลเขา

และการดูดซับจักระของอาคาโด โยโรอิ จำเป็นต้องมีการสัมผัสทางผิวหนัง

ดังนั้น หลังจากช่วงหยั่งเชิงในตอนแรกที่คิบะเสียเปรียบเล็กน้อย คิบะก็สามารถเอาชนะอาคาโด โยโรอิได้สำเร็จโดยใช้พลังระเบิดที่ได้จากยาเสบียงสูตรพิเศษ ทำให้เขาได้รับโอกาสผ่านเข้ารอบไป

ตามมาติดๆ ด้วยการแข่งขันนัดที่เก้า

คินุตะ โดซึ ปะทะ อาคิมิจิ โจจิ

เช่นเดียวกับในเนื้อเรื่องต้นฉบับ โจจิขาดแรงจูงใจและล้มเหลวในการแสดงให้เห็นถึงจิตวิญญาณแห่งการเอาชีวิตเข้าแลก ดังนั้นเขาจึงถูกโดซึเอาชนะไปอย่างไม่มีลุ้น

การแข่งขันนัดที่สิบ

ยาคุชิ คาบูโตะ ปะทะ ซึรุงิ มิซึมิ

สงครามภายในระหว่างสายลับ ซึรุงิ มิซึมิ คือคู่ต่อสู้ของคันคุโร่ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ วิชานินจาของเขาคือการดัดแปลงร่างกายให้อ่อนนุ่มของโอโรจิมารุ ซึ่งสามารถรัดศัตรูให้ตายในการต่อสู้ได้

"ฉันจะไม่ออมมือให้หรอกนะ เพื่อที่จะได้สร้างผลงานให้กับท่านโอโรจิมารุด้วยตัวเอง"

ซึรุงิ มิซึมิ กระซิบขณะที่เขากับยาคุชิ คาบูโตะ เดินลงไปที่สนามประลอง

เป็นการตอบสนอง ยาคุชิ คาบูโตะ ทำเพียงแค่ขยับแว่นตาของเขาเล็กน้อยโดยไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม

เก็กโค ฮายาเตะ รีบประกาศเริ่มการแข่งขัน และทั้งสองคนก็เข้าปะทะกันทันที

จะพูดยังไงดีล่ะ?

เมื่อดูการแข่งขันนี้ อามาเนะถึงกับรู้สึกอยากจะลงไปแข่งกับยาคุชิ คาบูโตะด้วยตัวเองเลยทีเดียว เพื่อดูว่าการแสดงของใครจะแนบเนียนกว่ากัน

โจนินชั้นยอดระดับคาคาชิ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพวกปลายแถวที่ความแข็งแกร่งไม่ถึงระดับจูนินด้วยซ้ำ กลับสามารถต่อสู้ได้อย่าง "สูสี" และ "ยากลำบาก" ขนาดนี้

มันทำให้อามาเนะนึกถึงการต่อสู้ครั้งแรกของเธอกับอาเมะยูริในแคว้นน้ำอย่างหวนรำลึก รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ

'หวังว่าคุณจะชอบของขวัญชิ้นนั้นของฉันนะ'

อามาเนะคิดในใจ

กลับมาที่ผลลัพธ์ของการต่อสู้ครั้งนี้

ผู้ชนะคือ ซึรุงิ มิซึมิ

ท้ายที่สุด ยาคุชิ คาบูโตะ ก็ตามหลังอยู่หนึ่งก้าว เมื่อหมดเรี่ยวแรง เขาก็ถูกซึรุงิ มิซึมิ ซัดกระเด็น และประกาศยอมจำนน

เมื่อเห็นผลลัพธ์นี้ อามาเนะก็เหลือบมองโอโรจิมารุที่อยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ แต่อีกฝ่ายกลับเพิกเฉยต่อสายตาของเธออย่างสิ้นเชิง

'สร้างม่านควันงั้นเหรอ? บางทีซึรุงิ มิซึมิอาจจะเป็นโอโรจิมารุในการสอบรอบต่อไปก็ได้'

อามาเนะได้บอกความจริงกับจิไรยะไปแล้วว่ากลุ่มสามคนนี้รวมถึงคาบูโตะเป็นสายลับ แต่เธอไม่คิดเลยว่าโอโรจิมารุจะใช้จุดนี้ให้เป็นประโยชน์ในทางกลับกัน

ตราบใดที่ซึรุงิ มิซึมิ หายตัวไปหลังจากการสอบรอบคัดเลือก แล้วโผล่มาอีกครั้งในการสอบรอบที่สาม แม้ว่าโคโนฮะต้องการจะกำจัดองค์ประกอบที่ไม่แน่นอนนี้ล่วงหน้า พวกเขาก็ไม่สามารถทำได้

นี่คือสิ่งที่ทำให้อามาเนะเข้าใจว่าทำไมคาบูโตะถึงไม่เลือกที่จะถอนตัว

การวางแผนครั้งใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว แม้ว่านี่จะเป็นหมากที่ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ก็ตาม

เพราะหากอามาเนะเป็นเบื้องบนของโคโนฮะ เธอคงจะใช้ข้อกล่าวหาที่ปั้นแต่งขึ้นเพื่อตัดสิทธิ์ซึรุงิ มิซึมิ และจบเรื่องไปเลย

ถ้าแกกล้าโผล่หัวมาอีกตอนนั้น พวกเขาก็จะจัดการแกโดยตรงไปเลย

แต่โอโรจิมารุต้องเข้าใจเรื่องนี้ดีแน่ๆ และเบื้องบนของโคโนฮะก็ต้องรู้ด้วยว่าโอโรจิมารุรู้ว่าหมากตานี้มันไร้ประโยชน์ แต่เขาก็ยังทำมันอยู่ดี

เอาล่ะ งั้นคุณจะรับมือยังไงล่ะ?

เมื่อมองไปทางตำแหน่งของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ใบหน้าของเขาก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง ทำเพียงแค่มอบรอยยิ้มอันใจดีเมื่อเห็นว่าอามาเนะดูเหมือนจะกำลังมองมาที่เขา

การแข่งขันนัดที่สิบเอ็ด

อาบุราเมะ ชิโนะ ปะทะ คันคุโร่

ในฐานะคู่ปิดท้าย นี่เป็นการต่อสู้ที่น่าตื่นเต้นที่สุดจนถึงตอนนี้

แม้แต่ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ทั้งสองคนก็ต่อสู้กันได้อย่างสูสีจนเสมอกัน แม้ว่าการวิเคราะห์ผลลัพธ์ในท้ายที่สุดจะบ่งบอกว่าคันคุโร่เหนือกว่าเล็กน้อยก็ตาม

อย่างไรก็ตาม นี่คือการสอบรอบคัดเลือก ยังไม่ใช่การเริ่มต้นของแผนการถล่มโคโนฮะก่อนการแข่งขันรอบที่สาม คันคุโร่ยังไม่ได้งัดไพ่ตายที่แท้จริงในการเตรียมหุ่นเชิดของเขาออกมา

ดังนั้น หลังจากที่ดูพวกเขาพัวพันกันอยู่ครู่หนึ่ง แมลงปรสิตก็ตามเส้นด้ายจักระที่ควบคุมหุ่นเชิดและคลานเข้าไปในร่างต้นของคันคุโร่

การแข่งขันเป็นอันรู้ผล

ด้วยเหตุนี้ การแข่งขันทั้งสิบเอ็ดนัดจึงเสร็จสิ้นลง และมีผู้ผ่านเข้าสู่การสอบรอบสุดท้ายสิบคน

อามาเนะเดินเงียบๆ ไปใต้หน้าจอ ฟังเก็กโค ฮายาเตะ อธิบายกฎสำหรับการสอบอย่างเป็นทางการ ในขณะที่จิตใจของเธอล่องลอยไปที่อื่น

สำหรับเธอ การพบกับโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ที่กำลังจะมาถึงนี้ เป็นหนึ่งในหมุดหมายสำคัญของการเดินทางของเธอจนถึงตอนนี้

เธอต้องตัดสินใจในการพบปะครั้งนี้ว่ารุ่นที่ 3 นั้นมีด้านมืดจริงๆ หรือสถานการณ์เป็นอย่างไรกันแน่ จากสิ่งนี้ อามาเนะจะสามารถตัดสินใจได้ว่าจะลงหลักปักฐานที่ไหนในอนาคต

การอยู่ที่โคโนฮะคงจะดีที่สุด

มีที่อยู่อาศัยที่มั่นคง เธอมีผลงานเป็นชื่อของตัวเอง เธอมีความแข็งแกร่งเป็นของตัวเอง และหากเนื้อเรื่องดำเนินไปอย่างถูกต้องในภายหลัง โฮคาเงะคนต่อๆ ไปก็จะเป็นเส้นสายของเธอทั้งหมด

ทำไมจะไม่ล่ะ?

แต่หากเบื้องบนมีด้านมืด เธอจะแสร้งทำเป็นเชื่อฟังแล้วค่อยกำจัดพวกนั้นทิ้งทีละคน

หากทุกอย่างล้มเหลว เธอก็เตรียมพร้อมที่จะให้โคโนฮะได้ประจักษ์ถึง "ข่ายเทพพิชิตฟ้าเวอร์ชันอามาเนะ" เช่นกัน

ส่วนนารูโตะ... ค่อนข้างยุ่งยากหน่อย เพราะนิสัยของเขานั้นดื้อรั้นและมุ่งมั่นเอามากๆ

แต่หากอามาเนะมาถึงจุดนั้นจริงๆ ก็คงเป็นเพราะโคโนฮะไม่สามารถเป็นบ้านของเธอได้ เธอได้แสดงความปรารถนาดีมากพอแล้ว

'จริงๆ แล้ว ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของฉันที่ติดอันดับในโลกนินจาและถึงขั้นเพียงพอสำหรับระดับคาเงะแล้ว ฉันไปใช้ชีวิตดีๆ ที่ไหนไม่ได้บ้างล่ะ?'

เมื่อคิดถึงตรงนี้ อารมณ์ของอามาเนะก็ดีขึ้นขณะที่เธอเอื้อมมือไปหยิบป้ายหมายเลขของเธอ

แต่ทันทีที่มือของเธอล้วงเข้าไป อามาเนะก็สังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ

'การรบกวนของวิชานินจา! วิธีการนี้... เข้าใจแล้ว เมื่อมือสัมผัสโดน มันจะสร้างหมายเลขขึ้นมาโดยอัตโนมัติตามจักระที่แตกต่างกัน'

อามาเนะมองทะลุปรุโปร่งแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เธอหยิบมันออกมาอย่างลวกๆ หมายเลขที่แสดงอยู่บนนั้นคือ 2

'ให้ฉันเดานะ สู้กับกาอาระเหรอ?'

หลังจากแอบบ่นในใจสั้นๆ เธอคิดว่าในเมื่อการจับคู่ถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว การจัดเตรียมนี้สำหรับอามาเนะถือว่าเหมาะสมที่สุดแล้วล่ะ

เมื่อมองไป เธอก็เห็นว่าป้ายหมายเลขในมือของกาอาระคือ 10

'หรือว่า...'

อามาเนะคิดถึงความเป็นไปได้บางอย่างและมองไปทางนารูโตะ ก็เห็นเพียงหมายเลขในมือของเขาคือ 4

'ก็ไม่ใช่เขาอีกนั่นแหละ ท่านรุ่นที่ 3 กำลังวางแผนอะไรอยู่เนี่ย?'

เมื่อคิดเช่นนี้ อามาเนะก็ใช้วิธีการบางอย่างเพื่อหาหมายเลขป้ายของผู้ผ่านเข้ารอบทั้งสิบคน

ตารางการแข่งขันคือ: เนจิ ปะทะ อามาเนะ, โดซึ ปะทะ นารูโตะ, คิบะ ปะทะ ซึรุงิ มิซึมิ, ชิโนะ ปะทะ เทมาริ, ซาสึเกะ ปะทะ กาอาระ

'ตารางการแข่งขันนี้... แม้จะเห็นได้ชัดว่าเป็นการจับคู่ระหว่างโคโนฮะ ปะทะ โอโตะงาคุเระ และ ซึนะงาคุเระ แต่ไพ่พวกนี้มันเล่นไม่ถูกนี่นา'

อามาเนะอึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่สามารถเข้าใจได้ในทันทีว่าเจตนาของโคโนฮะที่นี่คืออะไรกันแน่

"เอ่อ..."

ขณะที่ผู้คนในสนามเริ่มทยอยจากไปทีละคน เสียงที่ดูขี้อายก็ดังขึ้นข้างหูของเธอ

อามาเนะละทิ้งความคิดของเธอไปชั่วขณะและหันกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ก็เห็นเพียงฮินาตะที่มีใบหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย กำลังทักทายเธอด้วยความลังเลเล็กน้อย

ไม่แปลกใจเลยที่นารูโตะและเพื่อนร่วมทีมทั้งสองของเขาก็ยืนอยู่ใกล้ๆ เช่นกัน