บทที่ 728 ปลาติดเบ็ด

"ยางิว อิจิโร่เป็นพวกมักมากในกาม สมองคิดแต่เรื่องผู้หญิง คำพูดของมันข้าเชื่อถือเพียงครึ่งเดียว" จิซึรุ ชินอิจิเอ่ยขึ้น

ทุกคนในที่ประชุมต่างหันมองหน้ากันด้วยความลังเล ไม่มีใครกล้าออกความเห็นก่อน ต่างฝ่ายต่างชั่งใจไม่ตก

จิซึรุ ชินอิจิจึงกล่าวต่อว่า

"เมื่อครู่ข้าแอบโปรยผงติดตามใส่ร่างของยางิว อิจิโร่ไว้ ทำให้สามารถระบุตำแหน่งคร่าวๆของมันได้ หากสิ่งที่มันพูดเป็นความจริง การเคลื่อนไหวต่อไปของมันย่อมต้องมีร่องรอยให้สืบเสาะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ความลังเลบนใบหน้าของทุกคนก็เริ่มจางหายไป

สมิธ ยอดฝีมือจากอเมริกาจึงกล่าวเสริมขึ้นว่า

"หมายความว่า ถ้าเจ้าเตี้ยนั่นลอบกลับเข้าไปในเมือง ก็มีความเป็นไปได้สูงที่มันจะไปส่งข่าวให้เย่อู๋เหิน แต่ถ้ามันออกห่างจากเมืองหลวงไป คำพูดของมันก็ย่อมเชื่อถือได้บ้าง"

สมิธพูดแทนใจคนอื่นแล้ว ทุกคนจึงพยักหน้าเห็นพ้องต้องกัน

พวกเขาอดทนรออย่างใจจดใจจ่อ ผ่านไปสักพัก นักบวชจากอินเดียก็เอ่ยถามขึ้นว่า

"ท่านจิซึรุ ตอนนี้ยางิว อิจิโร่อยู่ที่ไหน?"

จิซึรุ ชินอิจิหลับตาลงเพื่อจับสัมผัสอย่างละเอียด ก่อนจะตอบว่า "ตอนนี้มันอยู่ห่างจากเมืองหลวงไปทางนอกเมืองกว่าห้าสิบลี้ และหยุดนิ่งอยู่ที่นั่น ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่"

"งั้นจะรออะไรอยู่ล่ะ รีบเรียกมันกลับมาเร็วเข้า" สมิธเร่งเร้า

คนอื่นๆก็ไม่มีใครคัดค้าน

ในเมื่อตอนนี้พวกเขายังไม่มีแผนการที่รัดกุมในการจัดการกับอูสิงเทียน แผนเดียวที่มีคือการก่อความวุ่นวายในเมืองหลวงให้อูสิงเทียนต้องวิ่งวุ่นไปทั่ว แต่ก็ไม่มีใครมั่นใจว่าจะฆ่าอูสิงเทียนได้

เพราะในสถานการณ์ปกติ ต่อให้พวกเขาบุกเข้าไปพร้อมกัน ก็ไม่มีความมั่นใจว่าจะเอาชนะอูสิงเทียนได้เลย

สิ่งที่พวกเขาหวังคือการก่อกวนไปเรื่อยๆ จนกว่าอูสิงเทียนจะสิ้นอายุขัยไปเอง

แต่ทุกคนก็กลัวว่าในช่วงเวลานั้น อาจจะถูกอูสิงเทียนกวาดล้างจนสิ้นซากเสียก่อน

โอกาสที่ยางิว อิจิโร่หยิบยื่นให้จึงเป็นสิ่งที่ทุกคนไม่อยากปล่อยให้หลุดมือไปง่ายๆ

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของทุกคน จิซึรุ ชินอิจิจึงใช้โทรศัพท์ติดต่อหายางิว อิจิโร่ทันที

เสียงรอสายดังอยู่พักใหญ่ กว่าปลายทางจะกดรับ

ทว่าเสียงที่ลอดออกมาไม่ใช่เสียงของยางิว อิจิโร่ แต่เป็นเสียงครางกระเส่าของหญิงสาว...

เสียงนั้นทำเอาทุกคนในที่ประชุมตาโตด้วยความตกใจ

แต่เพียงครู่เดียว ทุกคนก็เข้าใจและยอมรับสภาพว่าเป็นเรื่องปกติของไอ้หมอนั่น

"กลับมาที่ฐานเดี๋ยวนี้" จิซึรุ ชินอิจิสั่งเสียงเข้ม

"ท่านจิซึรุ ข้ากำลังยุ่งอยู่ ไว้เสร็จธุระแล้วค่อยคุยกันเถอะ" เสียงของยางิว อิจิโร่ตอบกลับมา

"ข้าสั่งให้เจ้ากลับมาเดี๋ยวนี้" น้ำเสียงของจิซึรุ ชินอิจิเริ่มแฝงแววบังคับขู่เข็ญ

"โถ่ ท่านจิซึรุ... ข้าหยุดไม่ได้จริงๆ รอให้ข้าเสร็จก่อนเถอะ..." เสียงของยางิว อิจิโร่แทรกมาพร้อมกับเสียงร้องแปลกๆของหญิงสาวที่ดังขึ้นเป็นระยะ

"ถ้าเจ้าชอบผู้หญิงนัก เดี๋ยวข้าจะหามาปรนเปรอให้สักสิบคนแปดคน ตอนนี้กลับมาที่ฐานเดี๋ยวนี้!" จิซึรุ ชินอิจิตวาดลั่น

"ผู้หญิงธรรมดาๆข้าไม่สนหรอก นอกจากว่าท่านจิซึรุจะยอม..."

เสียงหัวเราะหื่นกามของยางิว อิจิโร่ยังไม่ทันจบประโยค ก็ถูกจิซึรุ ชินอิจิตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

"เจ้าอยากตายนักใช่ไหม?!"

"เฮะๆ ท่านจิซึรุ ข้าเพียงล้อเล่นเอง... ก็ได้ๆ ข้าจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้แหละ" หวังฮ่าวหรานสวมบทบาทกวนประสาทตามสไตล์ยางิว อิจิโร่พอหอมปากหอมคอ ก่อนจะยอมรับปากแต่โดยดี

หวังฮ่าวหรานวางสายโทรศัพท์

พร้อมกันนั้น เขาก็หยุดมือที่กำลังจี้เอวสาวสวยข้างกาย

"ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือนะครับคนสวย" หวังฮ่าวหรานหันไปยิ้มให้หญิงสาวที่เพิ่งจะเข้ามาจีบเขาเมื่อครู่กลางถนน

ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในร่างของยางิว อิจิโร่ แต่เป็นใบหน้าหล่อเหลาของตัวเอง

เพียงแค่รอยยิ้มพิมพ์ใจ หญิงสาวตรงหน้าก็แทบจะละลายลงไปกองกับพื้น

"สุดหล่อ... เมื่อกี้คุณแค่แสดงละครให้คนอื่นฟังเหรอคะ? จริงๆแล้วคุณ... ไม่ต้องแสดงก็ได้นะคะ" หญิงสาวหน้าแดงก่ำ พูดตะกุกตะกักด้วยความเขินอาย

"ความกระตือรือร้นของคุณทำผมซึ้งใจมาก แต่ผมมีธุระต้องรีบไปจริงๆ ไว้เจอกันใหม่นะครับถ้ามีวาสนา" หวังฮ่าวหรานโบกมือลา แล้วหายวับไปอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวอยากจะวิ่งตามไป แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว

เมื่อลับสายตาคน หวังฮ่าวหรานก็แปลงร่างกลับเป็นยางิว อิจิโร่ แล้วเดินทอดน่องกลับไปยังฐานที่มั่นอย่างเชื่องช้า

เขาเดินเข้าห้องประชุมด้วยสีหน้าอิ่มเอิบราวกับเพิ่งผ่านศึกรักมาหมาดๆ

จิซึรุ ชินอิจิและคนอื่นๆนั่งรออยู่พร้อมหน้า

"เจ้ามาช้าเกินไปแล้วนะ" จิซึรุ ชินอิจิที่รอนานจนหงุดหงิด เอ่ยตำหนิทันทีที่เห็นหน้า

"ผู้หญิงคนนั้นหน้าตาธรรมดา ข้าเลยต้องใช้เวลานานกว่าปกติ ถ้าเปลี่ยนเป็นท่านจิซึรุล่ะก็ ข้าคงเสร็จสมอารมณ์หมายในพริบตา..." ยางิว อิจิโร่พูดจาแทะโลม แต่พอมองเห็นรังสีอำมหิตในดวงตาของจิซึรุ ชินอิจิ เขาก็รีบหุบปากฉับ

"พวกเราปรึกษากันแล้ว และมีมติเป็นเอกฉันท์ว่าจะเชื่อเจ้า" จิซึรุ ชินอิจิกล่าวเสียงเรียบ

"แล้วไงต่อ?" หวังฮ่าวหรานถาม

"ดำเนินการตามแผนของเจ้าได้เลย"

"อืม... ข้าลองคิดดูอีกที แผนนี้มันก็เสี่ยงเหมือนกันนะ หรือจะยกเลิกไปดีกว่า? ยังไงซะอูสิงเทียนก็ใกล้จะลงโลงอยู่แล้ว รออีกหน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง" หวังฮ่าวหรานแกล้งเล่นตัวดึงเกม

"เลิกพล่ามได้แล้ว! ข้าสั่งให้ทำก็ต้องทำ! ทำตามแผนเดิม ให้เย่อู๋เหินวางยาพิษ แล้วพวกเราจะหาโอกาสแฝงตัวเข้าเมือง รอจังหวะที่นางลงมือสำเร็จ พวกเราจะบุกเข้าไปรุมฆ่าอูสิงเทียนพร้อมกัน" จิซึรุ ชินอิจิสั่งเด็ดขาด

"ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง... หลังจากเย่อู๋เหินทำงานสำเร็จ ท่านยางิวต้องเป็นคนลงมือสังหารนางด้วยตัวเอง พวกเราถึงจะเริ่มลงมือ" นักบวชจากอินเดียกล่าวแทรกขึ้น

"ข้าเห็นด้วย" ยอดฝีมือจากเวียดนามสนับสนุน

"หญิงสาวที่งดงามขนาดนั้น พวกเจ้าจะให้ข้าฆ่าทิ้งจริงๆหรือ? ช่างใจดำอำมหิตกันเหลือเกิน" ยางิว อิจิโร่ทำน้ำเสียงเสียดาย

"ยางิว ผู้หญิงที่ตายด้วยการทรมานของเจ้ามีตั้งไม่รู้เท่าไหร่ เพิ่มเย่อู๋เหินอีกสักคนจะเป็นไรไป" จิซึรุ ชินอิจิสวนกลับ

นี่เป็นเหตุผลหลักที่ทำให้นางรังเกียจยางิว อิจิโร่เข้าไส้

"แต่ข้ายังเล่นสนุกกับนางไม่สมใจเลย จะให้ฆ่าทิ้งก็เสียดายแย่" หวังฮ่าวหรานยังคงบ่ายเบี่ยง

"เพื่อให้ทุกคนสบายใจ ก่อนจะลงมือกับอูสิงเทียน เจ้าต้องฆ่าเย่อู๋เหินซะ ส่วนความเสียหายของเจ้า... ข้าจะชดเชยให้เอง" จิซึรุ ชินอิจิยื่นข้อเสนอ

"ท่านจิซึรุจะชดเชยยังไง?" หวังฮ่าวหรานทำตาเป็นประกาย

"แน่นอนว่า... ตอบสนองความปรารถนาที่เจ้าเฝ้าฝันถึงมาตลอดไงล่ะ" จิซึรุ ชินอิจิส่งสายตายั่วยวน

"ท่านพูดจริงหรือ?" หวังฮ่าวหรานทำหน้าไม่อยากเชื่อ

"ทุกคนเป็นพยานได้" จิซึรุ ชินอิจิยืนยัน

สมิธและคนอื่นๆต่างรีบพยักหน้าสนับสนุน เพื่อให้ยางิว อิจิโร่ยอมตกลงทำตามแผน

หวังฮ่าวหรานไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่านี่เป็นแค่กลอุบายชั่วคราวของจิซึรุ ชินอิจิ

พองานสำเร็จ นางคงพลิกลิ้นตลบหลังเขาแน่นอน อย่าหวังว่าจะได้แตะต้องแม้แต่ปลายเล็บ

แต่สำหรับยางิว อิจิโร่ที่มีนิสัยหื่นกามจนหน้ามืดตามัว ย่อมต้องตกหลุมพรางตื้นๆนี้อย่างง่ายดาย

คนอย่างยางิว อิจิโร่ สมองมีไว้คั่นหู ความคิดทั้งหมดถูกสั่งการด้วยส่วนล่าง

"ตกลง! ทันทีที่เย่อู๋เหินวางยาสำเร็จ ข้าจะฆ่านางทิ้งซะ แล้วพวกเราจะบุกเข้าไปรุมยำอูสิงเทียน ส่งมันไปลงนรก!" หวังฮ่าวหรานตะโกนด้วยความตื่นเต้น

เมื่อได้ยินคำยืนยัน จิซึรุ ชินอิจิและพรรคพวกต่างก็ยิ้มออกมาด้วยความคาดหวัง

พวกเขาร่วมกันวางแผนรายละเอียดเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย ก่อนจะเปิดแชมเปญฉลองล่วงหน้าอย่างครึกครื้น

จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปเตรียมตัว รอเวลาปฏิบัติการ

*****