บทที่ 991: หาตราประทับสัตว์อสูรพบ

เมื่อผู้เล่นรับรู้ถึงภูมิหลังของจ้าวแห่งเถ้าถ่านผ่านทางเว็บไซต์ทางการ

ทิศทางของคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สด ก็เปลี่ยนไปในชั่วพริบตา!

"สรุปแล้ว จ้าวแห่งเถ้าถ่านตัวนี้ก็คือแกะในคราบหมาป่านี่เอง!"

"เป็นถึงเผ่าพันธุ์หายากที่ทัดเทียมกับสามเผ่าพันธุ์พื้นฐานของผู้เล่นอย่างเผ่ามนุษย์ เผ่าเอลฟ์ และเผ่าสัตว์ แต่กลับถูกเผ่าพันธุ์ธรรมดาเล็กๆ บีบให้ต้องหดหัวอยู่บนเกาะเล็กๆ เพื่อเอาชีวิตรอดไปวันๆ!"

"ก่อนหน้านี้ยังนึกว่าจ้าวแห่งเถ้าถ่านตัวนี้จะเจ๋งสักแค่ไหนเชียว ตอนนี้ฉันชักจะเริ่มสงสารมันขึ้นมานิดๆ แล้วสิ! อนาถเกิน น่าสงสารเกิน แล้วก็อ่อนแอเกินไปแล้ว!"

"มันช่วยไม่ได้นี่นา หลักๆ ก็คือโดนจับจุดอ่อนถึงตายได้พอดี! ก็เหมือนกับคนเราต่อให้เก่งแค่ไหน ถ้าไม่ได้กินอะไรเลยสักสี่ห้าวัน ก็ต้องหิวตายอยู่ดี! นี่คือการกดทับของกฎแห่งการเอาชีวิตรอด!"

"เดี๋ยวนะพวกนาย พูดแบบนี้ได้ไง! คิดว่าเขาเป็นลูกพลับนิ่มยอมให้บีบเล่นเหรอ? ถึงยังไงก็เป็นถึงบอสระดับ 12 เลยนะ! แถมมีแค่พลังพรากวารีของเผ่าวารีเท่านั้น ที่แก้ทางเผ่าสมุทรได้พอดี ในสายตาผู้เล่นอย่างพวกเรา เขาก็ยังคงเป็นผู้นำสูงสุดของเผ่าพันธุ์หายากที่ยิ่งใหญ่อย่างสง่าผ่าเผยอยู่ดี!"

ในตอนนั้นเอง ก็มีผู้ชมในห้องไลฟ์สดเกิดความคิดพิสดารขึ้นมา: "เผ่าวารีแก้ทางเผ่าสมุทรได้ขนาดนี้ จู่ๆ ฉันก็มีความคิดนึงขึ้นมา! ถ้าเอาสายเลือดของเผ่าสมุทรกับเผ่าวารีมาหลอมรวมกัน มันจะได้ตัวอะไรออกมาวะ?"

"เผ่าวารีก็เป็นส่วนหนึ่งของเผ่าสมุทรอยู่แล้ว ความคิดของนายนี่ไม่ต่างอะไรกับการแต่งงานกันในเครือญาติเลยนะ! ท้ายที่สุดโอกาสสูงมากที่จะได้เด็กพิการออกมา!"

"ต้องยอมรับเลยว่า สองคนข้างบนนี่มันมังกรหลับหงส์ดรุณชัดๆ! ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่านี่คือคำถามที่สิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐานจะคิดออกมาได้!"

……

...

ในคอมเมนต์ ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือดถึงต้นกำเนิดของจ้าวแห่งเถ้าถ่าน

ส่วนสำหรับหลินโม่แล้ว เขาไม่ได้มีความกังวลอะไรมากมายขนาดนั้น

ณ เวลานี้ หลินโม่มีความคิดเพียงอย่างเดียว

นั่นก็คือ: รีบสู้รีบจบ ฆ่าจ้าวแห่งเถ้าถ่าน แล้วยึดครองเกาะเถ้าถ่านซะ!

ในเวลาเดียวกัน หลินโม่ก็พบว่า: จ้าวแห่งเถ้าถ่านที่อยู่ในร่างเถ้าถ่าน ซึ่งมองเห็นโครงสร้างภายในร่างกายได้อย่างเลือนราง ภายในท้องของมันมีบางสิ่งบางอย่าง กำลังเปล่งประกายแสงออกมาเป็นระลอก

ผ่านทางภาพไลฟ์สด

แม้แต่พวกหลินเมี่ยวเมี่ยวที่อยู่ข้างสนาม ก็เห็นจุดสำคัญนี้อย่างชัดเจนเช่นกัน

"ประธานโม่พลิกเกาะเถ้าถ่านแทบจะทุกซอกทุกมุมแล้ว ก็ยังหาตราประทับสัตว์อสูรไม่เจอ งั้นโอกาสสูงมากที่ตราประทับสัตว์อสูรจะอยู่บนตัวของจ้าวแห่งเถ้าถ่าน!"

"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด สิ่งที่เปล่งแสงอยู่ในตัวจ้าวแห่งเถ้าถ่าน น่าจะเป็นตราประทับสัตว์อสูรแน่ๆ!"

"หมายความว่าขอแค่ประธานโม่ฆ่าจ้าวแห่งเถ้าถ่านได้ ก็จะได้ตราประทับสัตว์อสูรมาแล้ว!"

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนก็พากันตื่นเต้นขึ้นมา

เพราะสิ่งที่พวกเขาเฝ้ารอคอยมาตลอด ก็เหมือนกับหลินโม่ นั่นก็คือช่วงเวลานี้: สังหารจ้าวแห่งเถ้าถ่าน ยึดเกาะเถ้าถ่าน และแย่งชิงตราประทับสัตว์อสูร!

ถึงแม้สำหรับผู้เล่นทั่วไปแล้ว ตอนนี้พวกเขาจะยังจินตนาการไม่ออก ว่าถ้าหาตราประทับสัตว์อสูรพบแล้วจะเกิดอะไรขึ้น

แต่ผู้เล่นจากกิลด์ใหญ่ทั้งหลายอย่างยุคโกลาหล เลือดเหล็ก เซิ่งซื่อ วิญญาณมังกร และโม่หลี กลับตั้งตารอคอยกันอย่างใจจดใจจ่อ

หวังจวินเจี๋ยเริ่มเตรียมการอย่างเอิกเกริกแล้ว: "พี่น้องเตรียมตัวให้พร้อม! รอพี่โม่ฆ่าไอ้หมูสีเทาอะไรนี่เสร็จ คลื่นบอสก็จะมาแล้ว!"

"พี่น้องเตรียมตัวฆ่าบอส ดรอปคำสั่งสร้างกิลด์ แล้วสร้างกิลด์ยุคโกลาหลกัน!"

หานรั่วซีรีบปิดปากหวังจวินเจี๋ยทันที: "ตอนนี้ผู้เล่นข้างนอกยังไม่มีใครรู้เรื่องคลื่นบอส ความได้เปรียบอยู่ในมือเรา มันถึงจะเป็นผลดีกับพวกเรามากที่สุดนะ!"

"ขืนปล่อยให้ผู้เล่นข้างนอกรู้เรื่องคลื่นบอสกันหมด ถึงตอนนั้นพวกเราคงจะแย่งบอสไม่ได้ด้วยซ้ำ!"

อย่างที่คิด

จากเสียงตะโกนลั่นของหวังจวินเจี๋ยเมื่อครู่นี้

รอบๆ ก็มีผู้เล่นทั่วไปจำนวนไม่น้อย หันมามองกันแล้ว

ผู้เล่นทั่วไป ก: "คลื่นบอสเหรอ? หมายความว่าไง?"

ผู้เล่นทั่วไป ข: "ดรอปคำสั่งสร้างกิลด์? โอกาสฆ่าบอสดรอปคำสั่งสร้างกิลด์ในเกมเทพพยากรณ์มันมีแค่ 0.1% ไม่ใช่เหรอ? เท่ากับว่าต้องฆ่าบอสเป็นพันตัวถึงจะมีโอกาสดรอปคำสั่งสร้างกิลด์มาสักอัน! จะไปมีบอสให้ฆ่าเยอะขนาดนั้นได้ไง?"

ผู้เล่นทั่วไป ค: "ยุคโกลาหล ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นคนของโม่โส่วเฉิงกุยใช่ปะ? ฉันมีลางสังหรณ์ว่าโม่โส่วเฉิงกุยกับคนของเขาน่าจะรู้ข้อมูลวงในอะไรบางอย่าง ที่เกี่ยวกับการเกิดเรื่องบางอย่างหลังจากที่ผู้เล่นหาตราประทับสัตว์อสูรพบแน่ๆ"

ตอนนี้ หวังจวินเจี๋ยรีบแก้ตัวทันที: "ไม่มี!"

"พวกนายอย่าคิดมากไปเลย!"

"หลังจากพี่โม่ฆ่าจ้าวแห่งเถ้าถ่านแล้วหาตราประทับสัตว์อสูรเจอ จะไม่มีการกระตุ้นคลื่นบอสเด็ดขาด!"

"ต่อให้กระตุ้นคลื่นบอสขึ้นมา พวกนายก็ฆ่าบอสพวกนั้นไม่ได้หรอก!"

"ต่อให้ฆ่าบอสพวกนั้นได้ พวกนายก็ไม่มีทางดรอปคำสั่งสร้างกิลด์ได้เด็ดขาด!"

สิ้นคำพูดนี้ ฝูงชนต่างตกตะลึง

"คลื่นบอส? มันคืออะไรอะ? หรือว่ากำลังจะมีบอสเกิดเป็นจำนวนมาก?"

"ตราประทับสัตว์อสูรไม่ได้มีไว้อัญเชิญบอสใช่ไหม?"

"เชี่ย! บอสในเขตป่าต่างๆ ล้วนถูกผู้เล่นจากพวกกิลด์ สตูดิโอ และคลับยึดครองไปหมดแล้ว กำลังกลุ้มใจอยู่เลยว่าหาบอสฆ่าดรอปคำสั่งสร้างกิลด์ไม่ได้! ถ้าเป็นงั้นจริงก็เจ๋งไปเลยสิ!"

……

...

หานรั่วซีอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นกุมขมับ: "จบกัน ปากต่อปาก ไม่นานผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์ก็คงจะรู้กันหมดแน่ๆ!"

หวังจวินเจี๋ยทำหน้างงงวย: "ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ?"

"แต่ฉันก็พูดกับพวกเขาชัดเจนแล้วนี่นา พวกเขารู้ได้ไงว่าฉันพูดประชดน่ะ?"

"ไม่น่าเป็นไปได้นี่นา!"

ทันใดนั้น ทุกคนรอบข้างต่างก็ตกอยู่ในความเงียบ

หานรั่วหลีจึงพูดขึ้น: "ไม่เป็นไรหรอก ช้าเร็วพวกเขาก็ต้องรู้อยู่ดี"

"ทันทีที่คลื่นบอสมาถึง บอสทั้งหมดในเซิร์ฟเวอร์จะถูกบังคับให้เกิดใหม่ ความวุ่นวายครั้งใหญ่ขนาดนี้ ข่าวสารก็จะแพร่กระจายไปในพริบตา"

"ต่อให้พวกเรารู้ล่วงหน้า ก็ต้องรอให้บอสเกิดก่อนถึงจะเริ่มลงมือได้"

"และในตอนนั้น ผู้เล่นแทบทั้งเซิร์ฟก็คงจะเข้าร่วมปฏิบัติการล่าบอสกันหมดแล้ว เพราะฉะนั้น ไม่ว่าผู้เล่นคนอื่นจะรู้ช้าหรือเร็ว มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกันนักหรอก"

หลินเมี่ยวเมี่ยวพูดตาม: "ใช่แล้ว สิ่งที่กำลังจะมาถึงคือการแข่งขันระดับเซิร์ฟเวอร์ สรุปแล้วจะฆ่าบอสได้กี่ตัว ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครเก่งกว่าใคร!"

ชั่วขณะหนึ่ง ทุกคนต่างก็มีความคาดหวังอย่างแรงกล้าต่อคลื่นบอสที่กำลังจะมาถึง

และในตอนนี้ จุดสนใจของทุกคนก็ยังคงอยู่ที่ตัวของหลินโม่

เพราะว่ามีเพียงหลินโม่เท่านั้นที่ต้องฆ่าจ้าวแห่งเถ้าถ่าน และนำตราประทับสัตว์อสูรมาให้ได้เสียก่อน คลื่นบอสถึงจะมา

ถ้าฆ่าจ้าวแห่งเถ้าถ่านไม่ได้

ทุกอย่างก็เป็นเพียงแค่ความฝันลมๆ แล้งๆ

และเวลานี้ การต่อสู้ระหว่างหลินโม่กับจ้าวแห่งเถ้าถ่าน ก็เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

เกาะเถ้าถ่าน

ท่ามกลางสายตาจับจ้องของผู้ชมนับร้อยล้านคนในห้องไลฟ์สด

หลินโม่เผชิญหน้ากับนครเถ้าถ่าน หรือจะพูดให้ถูกก็คือบอสใหญ่ระดับ 12 ตัวแรกของเซิร์ฟเวอร์: จ้าวแห่งเถ้าถ่าน·อูเออร์

กลิ่นอายอันทรงพลังที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของบอสระดับ 12 เลเวล 130 ทำให้แม้แต่ผู้ชมในห้องไลฟ์ที่อยู่หลังหน้าจอ ยังรู้สึกหวาดหวั่น

ส่วนหลินโม่ที่อยู่ในสถานที่จริง กลับสงบนิ่งเป็นปกติ

กำลังเตรียมพร้อมเข้าสู่โหมดต่อสู้ เพื่อรีบสู้รีบจบ จัดการจ้าวแห่งเถ้าถ่านซะ

แต่ในตอนนั้นเอง ความผิดปกติบางอย่างบนตัวของจ้าวแห่งเถ้าถ่าน ก็ดึงดูดความสนใจของหลินโม่เข้าอย่างไม่ได้ตั้งใจ...