Chapter 986 ปลุกเทียนเสิ่นจื่อ.

จื่อลู่ที่จ้องมองจงซาน ผ่านไปนานเหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะลงมือดีหรือไม่?

เขาที่ต้องการแก้แค้นให้กับเหยี่ยนฮุย จะปล่อยให้จบเช่นนี้นะรึ? ไม่มีทางแน่! แต่ว่า..........

จากนั้น จื่อลู่ที่หลับตาลงในทันที.

"เซิ่งหวัง เขาจะไปอย่างงั้นรึ?"จ้าวโส่วเซี่ยงที่กล่าวออกมาด้วยท่าทางเป็นกังวล.

"ดูท่าจะไม่!"จงซานที่แสดงท่าทางจริงจังออกมา.

ที่ไกลออกไปนั้น จื่อลู่ที่ถอยหายใจยาว จากนั้นค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ  ส่ายหน้าไปมาพร้อมกับฝืนยิ้มออกมา.

"อาจารย์ของข้า บางครั้งก็กล่าวว่า หลักคำสอนนั้นหาได้ตายตัว ยากที่จะเข้าใจได้สมบูรณ์ ดูเหมือนว่าข้าจะเข้าใจผิด คำพูดที่เอ่ยอ้างว่าสุภาพชน อะไรคือสุภาพชน? เป็นเพียงแค่ความคิดที่ยึดติด เรื่องเช่นนี้จะกล่าวได้ว่าเป็นสุภาพชนได้อย่างไร?"จื่อลู่ที่กล่าวออกมาอย่างชัดเจน.

จื่อลู่ที่จ้องมองจงซานอย่างสนใจ แววตาที่ราวกับว่าได้ตัดสินใจอย่างหนักแน่น.

"เอาล่ะ อย่าได้พูดอะไรมาก ข้ามาวันนี้เพราะความแค้นของเหยี่ยนฮุย จงซาน หากว่าเจ้ากลับไปตระกูลกงพร้อมกับข้า ไปพบกับอาจารย์ของข้า ข้าจะขอโทษตายให้กับเจ้า!"จื่อลู่ที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

จงซานที่เผยท่าทางเหยียดหยัน "เจ้าคิดอะไรอยู่ คำพูดที่น่าอายเช่นนั้นยังกล้ากล่าวออกมาอีกรึ?"

จื่อลู่ที่ดวงตาเบิกกว้าง อสูรเซียวจินที่คำรามออกมาเสียงดังในทันที.

ทันทีที่มันอาปากคำรามออกมายังทิศทางของสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

"โฮกก~~~~~~~~~~~~~~!”

บนห้วงอากาศที่สั่นสะเทือน คลื่นเสียงที่ทรงพลังกำลังสั่นสะเทือนมิติ เกิดจากการคำรามของอสูรเซียวจิน.

ขณะที่จงซานเห็นอสูรเซียวจินอ้าปาก ก็รับรู้เรื่องที่ไม่ดีจะเกิดขึ้นแล้ว เขาที่เคลื่อนย้ายมังกรทอง 19 เล็บบนอากาศในทันที.

มังกรทองวาสนาที่มีเส้นแดงชาติบนหัวคำรามออกมาทันที.

"โฮกกกก~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

มังกรทองวาสนาที่คำรามออกมาเสียงดัง ก่อรูปเป็นคลื่นเสียงพุ่งออกไปเช่นกัน.

"ตูมมม!”

คลื่นเสียงสองสายปะทะกันบนฟ้า แรงปะทะกันนั้นผลักดันกันไปมาบนท้องฟ้า จนทำให้ห้วงมิติสั่นไหวเป็นระลอก.

"โฮกกกกกก!”

ขณะระเบิด มังกรทองวาสนาอีกตัวที่พุ่งเข้ามาภายในร่างของจงซานในทันที.

"ประชาชนต้าเจิ้งรับคำสั่ง ข้าจำเป็นต้องใช้พลัง จงยกมือขวาขึ้น!"เสียงของจงซานที่ส่งออกไปทั่วแผ่นดิน.

ยกมือขวา?

เมื่อประชาชนต้าเจิ้งได้ยินเสียง ก็พร้อมใจกันยกมือขวาขึ้น พลังมากมายที่ถูกส่งมายังร่างของจงซาน.

ร่างของจงซานที่ขยายออกไปนับร้อยเท่าในทันที ก่อนที่เขาจะบินออกไปด้านนอกสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

เห็นท่าทางของจื่อลู่แล้ว จงซานรับรู้ได้ทันทีว่าต้องต่อสู้ เขาที่ไม่ต้องการทำให้สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวได้รับความเสียหาย.

"ประชาชนเมืองหลวงรับคำสั่ง ศัตรูที่มาเยือนนั้นแข็งแกร่งมาก ขอให้ทุกคนหลบเข้าไปในพื้นที่หลบภัยในทันที!"จงซานที่ออกมาจากสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวตะโกนออกมาเสียงดัง.

เข้าหลบพื้นที่หลบภัย เหล่าประชาชนที่หลบเข้าพื้นที่ปลอดภัย ภายในสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวที่ได้สร้างพื้นที่หลบภัยขึ้น โดยมีการรวมค่ายกลต่าง ๆ ของหนานกงเซิ่ง หนี่ปู่ซา หวังคูเซียนเซิงซือซึ่งทุกคนต่างก็รับรู้ดีว่าสถานที่ดังกล่าวนั้นมีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ซึ่งถูกเรียกว่าพื้นที่หลบภัยดั่งที่จงซานตั้งชื่อเอาไว้นั่นเอง.

พื้นที่หลบภัยที่ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษ เหล่าประชาชนบนสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวต่างก็เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง มีราชวงศ์ชื่อเสียงวาสนาใหนบ้าง ที่เซิ่งหวังสร้างสถานที่หลบภัยให้กับประชาชนกัน?

ภายในสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวนั้น เหล่ากลุ่มอิทธิพลหรือตระกูลใหญ่ที่มีกองกำลังของตัวเองพวกเขาต่างก็มีพื้นที่หลบภัยของตัวเองเป็นเรื่องปรกติ.

ทว่าพื้นที่หลบภัยที่จงซานสร้างนั้น เพื่อที่จะให้ประชาชนทั่วไปเข้าไปหลบนั่นเอง.

เทพอสูรเซียวจินนั้นแข็งแกร่งมาก แม้นว่าจะมีมังกรชื่อเสียงวาสนาคอยป้องกัน แต่ก็ไม่สามารถที่จะป้องกันการโจมตีเสียงคำรามของเทพสูรเซียวจินได้.

แม้ว่าพลังจะไม่ต่างกันนัก ทว่าแรงสะท้อนจากพายุบนท้องฟ้าที่พัดออกไปก็ทรงพลังรุนแรงเป็นอย่างมากเช่นกัน.

จงซานที่อาศัยอำนาจจากแผ่นดินของต้าเจิ้ง เข้าปะทะต่อสู้กับจื่อลู่กลางอากาศ.

การต่อสู้ของยอดฝีมือ เป็นการต่อสู้ที่หนักหน่วงรุนแรงเป็นอย่างมาก.

จงซานที่ปล่อยให้มังกรชื่อเสียงวาสนาอีกตนคอยปกป้องสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวเอาไว้.

โหลวซิงเฉินที่จ้องมองไปยังคันศรเสวียนหยวนในมือ อย่างช่วยไม่ได้ หากว่ามีเวลาอีกหลายวัน เขาคงจะสามารถนำคันศรเสวียนหยวนมาใช้ได้ หากว่าหลอมประสานมันได้แล้วล่ะก็ คงจะพอต่อกรกับเทพอสูรเซียวจินได้.

"โฮกก~~~~~~~~~~~~~~~~!”

เทพอสูรเซียวจินที่คำรามออกมาอีกครั้ง ครั้งนี้ดูเหมือนจะรุนแรงกว่าก่อนเก่า เป็นการโจมตีด้วยคลื่นเสียง ทำให้ห้วงมิติสั่นไหวเป็นระลอก ในการโจมตีครั้งนี้ เทพอสูรเซียวจิน ดูเหมือนว่าจะเคลื่อนย้ายอำนาจวิถีสวรรค์โจมตีออกมาด้วย.

คลื่นเสียงที่หนักหน่วงรุนแรง ไม่ต่างจากการโจมตีของเซียนบรรพชน.

มังกรทองวาสนาที่มีขีดแดงดวงตาเบิกกว้าง แววตาที่เผยท่าทางเกลียดชังแผ่ออกมา.

"โฮกก~~~~~~~~~~~~~~~!”

เสียงคำรามของมันที่ปลดปล่อยออกไปอีกครั้ง ทว่ามันกลับไม่ได้ทรงพลังมากกว่าครั้งที่แล้วนัก.

คลื่นเสียงของเทพอสูรเซียวจินในครั้งนี้ทรงพลังกว่า ทำลายคลื่นเสียงของมังกรทองวาสนาระเบิดออกไปเสียงดัง แม้แต่พุ่งตรงเข้ามาภายในสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

ค่ายกลคุ้มเมืองที่หนานกงเซิ่งเตรียมไว้ส่ายไปมา ก่อนที่จะระเบิดออกมาเสียงดัง.

ต้องไม่ลืมว่าค่ายกลคุ้มเมืองนั้นกินพื้นที่อาณาเขตที่กว้างมาก คลื่นเสียงที่ทรงพลังเทียบเท่ากับผู้ฝึกตนเซียนบรรพชนนั้น แน่นอนไม่มีทางป้องกันได้.

คลื่นเสียงที่อ่อนแรงลงหลังจากปะทะกับแรงต้านสองครั้ง ทว่าก็ยังนับว่าทรงพลัง ทำให้ภูเขาและสิ่งก่อสร้างมากมายพังทลายเสียหายไปในทันที.

เหล่าเสนาธิการเองก็ไม่มีทางเลือกที่ต้องหลบไปยังพื้นที่หลบภัยในทันทีเช่นกัน.

"โหลวซิงเฉิน เจ้ามีวิธีอ้อมไปด้านหลัง ลอบโจมตีจากด้านหลัง ล่อมันออกไปได้หรือไม่?"อี้เหยี่ยนที่กล่าวออกมาด้วยความกังวล.

"ไม่จำเป็น ไร้ประโยชน์!"เซียนเซิงซือที่ส่ายหน้าไปมา.

"ทำไม?"

"ร่างกายของเทพอสูรเซียวจินนั้น มันแข็งแกร่งจน ระดับเซียนโบราณไม่สามารถทะลวงผ่านได้!"โหลวซิงเฉินที่เอ่ยออกมาในทันที.

"ไม่มีวิธีที่มังกรชื่อเสียงวาสนาจะต้านได้เลย ดูเหมือนคลื่นเสียงของเทพอสูรเซียวจินนั้นจะทรงพลังมากกว่า หากเป็นเช่นนี้สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวจะต้องพังทลายในไม่ช้าอย่างแน่นอน!"อี้เหยี่ยนที่กล่าวออกมาด้วยความกังวล.

เห็นชัดเจนว่า แม้นจะมีเสียงคำรามของมังกรทองวาสนาคอยปัดป้องอยู่ ทว่าพื้นที่รอบ ๆ ของสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวก็เริ่มพังทลายเสียวหาย ตอนนี้มีเพียงแค่ค่ายกลของวังหลวงที่ทรงพลัง จึงทำให้ไม่เสียหาย.

เซียนเซิงซือที่ลอบมองอยู่ "ข้าจะลองดู หวังว่าตะปูศพจะทำอะไรได้บ้าง.

"ข้าจะไปกับเจ้าด้วย!"โหลวซิงเฉินที่กล่าว.

"ไม่ เจ้าคอยดูแลความปลอดภัยคนอื่น ๆ เถอะ!"เซียนเซิงซือกล่าว.

"อืม!"โหลวซิงเฉินพยักหน้ารับ.

ทุกคนรับรู้ได้ แม้นว่าสิ่งก่อสร้างบนสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวจะสำคัญทว่าเหล่าขุนนางเองนั้นสำคัญยิ่งกว่า.

เซียนเซิงซือที่บินออกไป.

ความเสียหายจากเทพอสูรเซียวจินที่สร้าง มากขึ้นเรื่อย ๆ .

"ไม่ได้การ เอ๊ะ?"ข้าง ๆ อาวุโสเทียนที่เผยท่าทางตกใจ จากนั้นก็เผยท่าทางประหลาดใจเป็นอย่างมาก.

อี้เหยี่ยนและคนอื่น ๆ ต่างก็จ้องมองไปตามอาวุโสเทียน.

บนเทือกเขาเทียนเซี่ย!

สถานที่เหล่าอสูรกายชราตระกูลเทียนเก็บตัวอยู่ บนเทือกเขาเทียนเซียว เมื่อครู่นี้ถูกการโจมตีของคลื่นเสียงเข้าไป ทำให้ค่ายกลระเบิดออกมา คลื่นเสียงที่กระแทกไปยังเทือกเขาเทียนเซี่ย.

ทว่า เทือกเขาเทียนเซี่ยนั้น กับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย และยังสะท้อนคลื่นเสียงออกมาอีกด้วย.

เทพอสูรเซียวจินที่ปล่อยคลื่นเสียงออกไปนั้นนั้นทำให้สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวพังทลายลงไปกว่าครึ่งหนึ่ง แต่กระนั้นแววตาไม่ยินดีของมันก็ยังเผยท่าทางออกมา.

"โฮกกกก!"เสียงคำรามของเทพอสูรเซียวจิน พร้อมกับบินขึ้นมาบนสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

เทพอสูรเซียวจินไม่ได้ใหญ่โตนัก มีขนาดเล็กกว่ามังกรวาสนาด้วยซ้ำ ทว่ากลับมีพลังทำลายล้างที่น่าอัศจรรย์.

"โฮกกกก~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

ในเวลาเดียวกันนั้น เทพอสูรเซียวจินที่เล็งไปยังมังกรทองวาสนา เสียงคำรามของมันที่โจมตีไปที่ร่างของมังกรทองวาสนา คลื่นเสียงที่รุนแรงทำให้ห้วงมิติอากาศสั่นไหว.

มังกรทองวาสนาที่หลบเลี่ยงคำรามโจมตีออกมาหลายครั้ง.

“โฮกก ~~~~~~~ โฮกก ~~~~~~~~ โฮกก ~~~~~~~~~!”

เสียงคำรามออกมาหลายครั้ง ทว่าด้วยการโจมตีที่รุนแรง ท้ายที่สุดมังกรทองวาสนาก็แตกกระเซ็นระเบิดเสียงดัง!

"ไม่ได้การแล้ว!"เสนาธิการคนหนึ่งที่ร้องอุทานออกมา.

"วูซซซซ!"

ทว่ามังกรวาสนาที่สลายหายไป ได้ไปรวมร่างขึ้นที่อีกทิศหนึ่ง เป็นมังกรวาสนาที่ดูแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก.

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่มันพ่ายแพ้แตกสลายแล้วมารวมตัวใหม่นั้น มังกรทองวาสนาเวลานี้อยู่ในสภาพอ่อนแอ.

"ตะปู!"

บนท้องฟ้าได้ยินเสียงของเซียนเซิงซือตะโกนออกมาเสียงดัง.

"ตูมมมมม!"

"โฮกก~~~~~~~~~~~~!”

เสียงคำรามโหยหวนของเทพอสูรเซียวจิน ก่อนที่มันจะหันหน้าออกมาทันที แววตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร.

สายตาของเทพอสูรเซียวจินนั้นจ้องมองไปยังเซียนเซิงซือ เซียนเซิงที่ไม่กล้าประมาทอย่างแน่นอน เทพอสูรเซียวจินนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่เขาจะต่อกรได้.

พื้นที่ด้านล่างนั้นภูเขาขนาดใหญ่หลายแห่งที่พังทลายทั้งหมด ไม่ ดูเหมือนว่ายังมีเทือกขาแห่งหนึ่งที่ยังคงสมบูรณ์.

เซียนเซิงซือที่หลบเทพอสูรเซียวจินอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเขาที่หลบไปยังช่องเทือกเขาที่พังทลาย.

ตะปูโลงศพนั้นได้สร้างความเสียหายมันได้ทะลวงพลังป้องกันที่หนาของมัน ปรากฎรูเล็กขึ้นบนร่างของมันอย่างคาดไม่ถึง.

เทพอสูรเซียวจินที่คำรามลั่น ในเวลานี้มังกรทองวาสนาไม่สามารถทำอะไรได้แล้ว ทำได้แค่เฝ้ามองภูเขารอบ ๆ ถูกทำลาย.

"โฮกกก~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

เสียงของมันที่ทำลายทุกสิ่งที่อยู่รอบ ๆ  ทว่าดูเหมือนจะมีเทือกเขาแห่งหนึ่งที่ไม่พังทลายและยังสะท้อนคลื่นเสียงของมันกลับมาด้วย.

"ตูมมมม!"

คลื่นเสียงสะท้อนปะทะร่างของมัน จนร่างของมันสั่นไหว.

จากนั้น เทพอสูรเซียวจินที่จ้องมองเขม็งไปยังเทือกเขาที่สะท้อนพลังเสียงของมัน ก่อนที่จะเริ่มโจมตีออกไป.

เหล่าเสนาธิการต้าเจิ้งที่ชำเลืองมองตาโต.

โดยเฉพาะอาวุโสเทียน ที่เวลานี้เต็มไปด้วยแววตาร้อนรน บรรพชนกำลังเก็บตัวอยู่ ไม่ใช่ว่าเทพอสูรเซียวจินกำลังรบกวนหรอกรึ?

ทว่าในเวลานี้ ไม่มีใครสามารถทำอะไรได้ ทำได้แค่มองเทพอสูรเซียวจินโจมตีไปยังเทือกเขาเทียนเซี่ยเท่านั้น.

บางทีเพราะว่าโจมตีไปยังจุดเดียวไม่หยุด ท้ายที่สุดเทือกเขาเทียนเซียก็ไม่สามารถต้านทานได้.

"ตูมมมม~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

เทือกเขาเทียนเซียวที่ระเบิดออกมา ครึ่งหนึ่งที่กลายเป็นแผ่นดินเลื่อน แยกออกมา ก่อนที่จะปรากฎเป็นตำหนักขนาดใหญ่ด้านใน ตำหนักดังกล่าวที่ปลดปล่อยแสงสีทองออกมา แสงเจิดจ้าราวกับดวงตะวันก็ไม่ปาน.

สายตาของทุกคนที่ชำเลืองมองตาโต โดยเฉพาะอาวุโสเทียน! ใบหน้าที่เผยท่าทางหวาดผวา.

ตอนนี้บรรพชนถูกรบกวนแล้ว?

เทพอสูรเซียวจินที่หยุดลง เผยท่าทางประหลาดใจจ้องมองไปยังตำหนักที่ส่องสว่าง.

แสงสีทองสว่างจ้าส่องไปทั่วทุกทิศ.

"กึก กึก............................!”

เสียงก้าวเท้าของใครบางคนที่กำลังออกมาจากภายในตำหนัก จากท่าทางแล้วดูร้อนรนและโกรธเกรี้ยว.

"แอ๊ด~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

เสียงประตูตำหนักที่เปิดออกมาเสียงดัง.

ชายคนหนึ่งที่สวมชุดสีดำที่เปื่อยยุ่ย ในมือค้ำไม้เท้าสีม่วง ก้าวออกมาจากด้านใน.

ชายคนดังกล่าวที่ดูผอมเป็นอย่างมาก จนสามารถมองเห็นเนื้อติดกระดูกได้ ผิวกายสีดำเมี่ยมเหมือนถ่าน แววตาทั้งสองข้างที่มีสีแดง บนตำแหน่งตรงกลางหน้าผากนั้นมีอัญมณีสีทอง ที่ดูเหมือนดวงอาทิตย์ ดูเจิดจรัสเปล่งประกายเป็นอย่างมาก.

เทียนเสิ่นจื่อ! ในโลกใบเล็กนั้นเขาเคยปรากฎตัวขึ้นมาครั้งหนึ่ง เขาที่เป็นอดีตประมุขตระกูลเทียนเทียนเสิ่นจื่อ ดูเหมือนว่าเวลานี้จะถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งแล้ว!