Chapter 939 พลิกกลับไปกลับมา.

ฝ่ามือของซือหม่าหยวนที่พุ่งออกไปด้วยความเร็ว กลายเป็นที่สนใจต่อผู้ฝึกตนมากมายที่อยู่รอบ ๆ .

"สารเลว~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

เหล่าเซียนโบราณที่อยู่รอบ ๆ เองถึงกับก่นด่าคำรามลั่นในทันที.

เตาฟ้าดินนั้น ทุกคนต่างก็รู้อยู่แก่ใจว่าไม่ควรชุบมือเปิบ ต่อหน้าศัตรูเซียนโบราณมากมายที่อยู่เวลานี้ และมันควรจะเป็นสินสงครามจากผู้ชนะการต่อสู้ ดังนั้นพวกเขาทุกคนจึงยังคงจับจ้องไม่เร่งรีบบุกเข้าไป ไม่มีใครมีความคิดที่จะลงมือขโมยมันมา หากยังไม่มีการตัดสินใจในชัยชนะและพ่ายแพ้ ก็ไม่มีใครกล้ารุกเข้าไป.

ถึงจะเป็นซือหม่าหยวนที่มาพร้อมกับเซิ่งหวังไท่ชู ก็ไม่มีสิทธิ์.

เร็วมาก ซือหม่าหยวนที่วางแผนชิงเตาฟ้าดินไปก่อนหน้าแล้ว แน่นอนด้วยความเร็วของเซียนโบราณนั้นมากมาย เขาที่ฟาดฝ่ามืออากาศขนาดใหญ่พุ่งตรงไปยังจงซาน.

"ตูมมม~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

เกิดระเบิดเสียงดังสนั่น ฝ่ามืออากาศของซือหม่าหยวนที่แตกสลายระเบิดดั่งลั่น ซือหม่าหยวนที่ลอยละลิ่วออกมาด้วยแรงกระแทก.

ซือหม่าหยวนคาดไม่ถึง จงซานทรงพลังขนาดนี้ได้อย่างไร?

เป็นความจริง หลังจากที่ซือหม่าหยวนลอยออกไป เหล่าผู้ฝึกตนเซียนโบราณต่างก็พุ่งเข้ามาขวางเขาเอาไว้เช่นกัน พวกเขาไม่ยินยอมให้ใครไม่รักษากฎ.

ทว่าที่ด้านหน้าของเตาฟ้าดินเวลานี้ ปรากฎหางสีม่วงขนาดใหญ่ขึ้น พร้อมกับปลดปล่อยปราณกระบี่ที่ดุร้ายรุนแรงออกไป.

เป็นหางขนาดใหญ่ นี่เองที่ทำให้ซือหม่าหยวนลอยออกไป.

แปดหางสวรรค์แห่งจุดจบ?

แปดหางสวรรค์ที่ยืนอยู่บนไหล่ของจงซาน หางของมันที่หมุนสะบัดไปมา จดจ้องมองไปยังกลุ่มเซียนโบราณด้วยสายตาเย็นชา.

กับการปรากฎตัวของแปดหางสวรรค์ที่กินเซียนโบราณเข้าไปได้นั้น หลาย ๆ คนที่เห็นเหยี่ยนฮุยโดนกินไปกับตา แววตาที่แสดงความหวาดหวั่นออกมาในทันที.

เทพอสูรของจงซาน แปดหางสวรรค์?

สายตาของทุกคนจับจ้องมองไปบนไหล่ของจงซาน บุกเข้าไปรึ? ทันใดนั้นแววตาที่แสงความโลภก็ถูกเก็บไปในทันที.

แปดหางสวรรค์แห่งจุดจบที่ขวางกั้นซือหม่าหยวนเอาไว้.

แม้นว่าสายตาของผู้คนต่างก็จ้องมองไปที่จุดเดียวกัน ทว่าก็ไม่มีใครเร่งรีบบุกเข้าไป พวกเขายังคงรอให้เซิ่งหวังไท่ชูและอรหันต์โบราณหลั่นเติ้งต่อสู้กันจบก่อน.

ส่วนซือหม่าหยวนในเวลานี้เหล่าเซียนโบราณต่างก็แสดงท่าทางคุกคามกล่าวเตือนออกมา เขาไม่สามารถที่จะช่วงชิงเตาฟ้าดินได้อีกแล้ว ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นศัตรูของคนทั้งหมดในทันที.

อย่างไรก็ตาม ผู้คนมากมายรับรู้ได้ในทันทีว่าซือหม่าหยวนนั้นไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ? ทุกคนที่จ้องมองไปยังประมุขจื่อเซียว เพราะว่าทุกคนเห็นทั้งสองคนต่อสู้ก่อนหน้านี้ต่างก็ได้รับบาดเจ็บหนักมาทั้งคู่ นี่เป็นการแสดงตบตาอย่างงั้นรึ?

ซือหม่าหยวนจ้องมองไปยังจงซาน ก่อนหน้านี้เขาควรที่จะรับฟังคำพูดของบุตรชายซือหม่าชิง เขาควรที่จะสังหารจงซานไปตั้งแต่แรก ไม่เช่นนั้นในวันนี้คงจะไม่มีปัญหาเช่นนี้เกิดขึ้น.

ซือหม่าหยวนที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองใจ เขาที่บินไปอยู่ยอดเขาแห่งหนึ่ง เพราะว่าเหล่าเซียนโบราณกำลังจับจ้องอยู่ นอกจากหลั่นเติ้งแล้ว ยังมีเซียนโบราณอีกถึง 17 คน แม้แต่จงซานก็ยังขวางทางเขาอยู่.

ซือหม่าหยวนที่ลอยออกไป ส่งพลังวิเศษทะลวงลงไปใต้ผืนแผ่นดิน ส่วนร่างของเขาก็หายไปในทันทีเช่นกัน.

สถานที่หนึ่งในทิศใต้ สถานที่แห่งนี้เป็นหุบเขาแห่งหนึ่ง รอบ ๆ หุบเขาเต็มไปด้วยหมอกมากมาย เป็นค่ายกลอย่างหนึ่ง หากจงซานอยู่ที่นี่ ย่อมจำได้อย่างแน่นอน มันคล้ายค่ายกลฮวงจุ้ยที่ซือหม่าจงเหิงปกป้องอยู่ก่อนหน้านี้นั่นเอง.

ภายในหุบเขานั้นมีเจ้าหน้าที่ของศาลเทพไท่ชูมากมาย หรืออาจจะเรียกว่าเป็นกองกำลังตระกูลซือหม่าคงจะถูกต้องมากกว่า.

ชายในชุดสีแดงที่อยู่ด้านหน้าค่ายกลที่โผล่ออกมาในทันที.

"ท่านประมุขส่งสัญญามากแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาที่ท่านประมุขจะชิงเตาฟ้าดินแล้ว!"ชายในชุดสีแดงที่กล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น.

"เริ่มค่ายกลได้!"ชายในชุดสีแดงที่โบกมือและสั่งการในทันที.

"รับทราบ!"เหล่าผู้เยาว์ของตระกูลซือหม่าที่เข้าประจำที่ทันที.

ค่ายกลต่าง ๆ นั้นมีอยู่หลายสิบจุด เห็นชัดเจนว่านี่คือแผนการ ซือหม่าหยวนจงใจใช้สถานที่ดังกล่าวนี้ สร้างค่ายกลฮวงจุ้ยขนาดใหญ่ เพื่อที่จะชิงเตาฟ้าดิน บนเทือกเขาดังกล่าวตั้งแต่ต้น.

ค่ายกลทุกจุดถูกเตรียมพร้อมแล้ว แต่ทว่าก็ยังมีอีกแห่งหนึ่งบนเทือกเขาทิศตะวันตก.

ซือหม่าจงเหิงถูกทำลายพลังฝึกตน อยู่ในสภาพอ่อนแอ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง.

คิดถึงเรื่องของจงซานทั้งหมด ภายในใจของซือหม่าจงเหิงที่รู้สึกเศร้าใจ ดาวอับโชค? ชะตาภัยพิบัติ? จงซานเป็นชะตาภัยพิบัติสำหรับข้า? ทำไมต้องมาเจอกับเขาด้วย ข้าโชคร้ายขนาดนี้เลยรึ? แล้วยังจะโชคร้ายขนาดนี้อีกสักกี่ครั้ง.

คิดมาจนถึงตอนนี้ ภายในใจที่โกรธแค้นขุ่นเคืองขึ้นเรื่อย ๆ  จนทำให้พ่นโลหิตออกมาอีกหลายครั้ง.

ในเวลาเดียวกันนี้ บนศพ ๆ หนึ่งที่อยู่ไม่ไกลออกไปของซือหม่าจงเหิง ปรากฎแสงสีเขียวที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า.

ซือหม่าจงเหิงที่ยกศพดังกล่าวขึ้น เพราะว่าศพดังกล่าวปกปิดมันเอาไว้ ดังนั้นก่อนหน้านี้จงซานจึงไม่เห็นนั่นเอง.

หลังจากที่ยกศพดังกล่าวขึ้น ท้ายที่สุดซือหม่าจงเหิงก็พบค่ายกลขนาดเล็กอยู่.

"พุ!"ซือหม่าจงเหิงไม่สามารถทนได้อีกแล้ว พ่นโลหิตออกมาคำโต.

แผนการสำคัญของท่านประมุขเริ่มแล้ว ทว่ากับเกิดปัญหาใหญ่ที่จุดของเขาเข้า ค่ายกลฮวงจุ้ยถูกจงซานทำลายไป.

"สวรรค์ ทำไมข้าถึงได้โชคร้ายขนาดนี้!"ซือหม่าจงเหิงที่พ่นโลหิตอีกครั้งก่อนที่จะสลบไป.

--------------------------------------------------------

ที่ด้านหน้าภูเขารูปจัตุรัส การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป เซิ่งหวังไท่ชูนั้นทรงพลังเป็นอย่างมาก สิบหาง? กลายเป็นเซียนโบราณที่แข็งแกร่งที่สุดไปแล้วอย่างงั้นรึ?

"ตูมมมม~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

เกิดระเบิดดังสนั่นบนท้องฟ้า 24 มุกติงไห่ที่ระเบิดออกมาเสียงดัง ส่วนหลั่นเติ้งที่ลอยโด่งกระแทกผืนปฐพี เกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่.

ร่างกายของหลั่นเติ้งที่ถูกเผาไปทั่วร่าง กลายเป็นก้อนถ่านไปด้วย ดูเหมือนว่าจะถูกโอบไปด้วยปราณแห่งความตายที่รุนแรง.

บนอากาศ เซิ่งหวังท่ชูที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าอย่างอ่อนช้อย หางทั้งสิบสะบัดไปมา ดูทรงพลังน่าเกรงขามเป็นอย่างมาก.

เหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่รอบ ๆ ได้แต่เงียบ เหล่าเซียนโบราณที่อยู่รอบ ๆ เอง ก็ยังคงเงียบงันจดจ้องมองไปยังเซิ่งหวังไท่ชู.

สายตาของทุกคนที่จ้องมองไปยังอรหันต์โบราณ ในเวลานี้กลายเป็นอรหันถ่านโบราณไปเรียบร้อยแล้ว.

หลั่นเติ้งพ่ายแพ้อย่างงั้นรึ?

เซิ่งหวังไท่ชูดูเหมือนว่าจะใช้กำลังไปไม่น้อยเช่นกัน ส่วนหลั่นเติ้งด้านล่างกับอยู่ในสภาพอเนจอนาถ!

การต่อสู้ต่อไป? จะเป็นใคร?

ขณะที่ทุกคนกำลังลังเลอยู่นั้น.

"แค๊ก!"

ถ่านอรหันต์โบราณหลั่นเติ้งปรากฎเสียงดังสนั่นขึ้นในทันที.

ทุกคนที่จับจ้องมองออกไป ก็พบว่า รอยของถ่านที่แยกแตกออกไปในทันที.

เสียงแตกร้าว?

"แค๊ก แค๊ก แค๊ก แค๊ก แค๊ก........................!”

เสียงแตกร้าวที่ดังติดต่อกัน รอยแตกของถ่านสีดำเมี่ยมที่กระจายเป็นใยแมงมุม พร้อมกับปล่อยพลังปราณแห่งความตายออกมา.

"มันคืออะไรกัน?"

ทุกคนที่ใบหน้าเปลี่ยนเป็นซับซ้อน หลั่นเติ้งยังไม่ตายอย่างงั้นรึ?

!

บนถ่านสีดำสนิทนั้นปรากฎรอยแยก พร้อมกับเผยให้เห็นผิวกายที่ขาวเนียน? ผิวกายใหม่ของหลั่นเติ้งอย่างงั้นรึ?

ทันใดนั้น แรงกดดันพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ก็แผ่พุ่งออกมาจากด้านใน แรงกดดันนี้ เต็มไปด้วยกระแสแห่งความเกรี้ยวกราดสะกดข่มทุกคนที่อยู่รอบ ๆ .

"บรรพชน เซียนบรรพชน~~~~~~~~~~~~~?”

ไม่รู้ว่าเป็นใครกันที่ร้องออกมาเสียงดัง.

"ตูมมม ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

บนก้อนถ่านเปลือกทั้งหมดระเบิดสลายออกมา พลังสีเขียวที่ห่อหุ้มร่างของหลั่นเติ้ง ตะเกียงน้ำมันของเขาที่ปรากฎอีกครั้ง.

ไม่ใช่ว่าตะเกียงน้ำมันของเขาพังทลายแตกสลายไปแล้วก่อนหน้านี้หรอกรึ? สามารถฟื้นฟูกลับมาได้อีกรึ?

แสงสีน้ำเงินที่ปกคลุม ผ่านไปเพียงหนึ่งก้านธูป ทุกคนก็ตระหนักเรื่องที่ไม่ดีขึ้น เซิ่งหวังไท่ชูที่ดวงตาเบิกกว้างกลมโต.

"ทะลวงระดับ?"เซิ่งหวังไท่ชูที่ไม่อยากเชื่อเลยแม้แต่น้อย.

"ตูมมมม!"

แสงสีน้ำเงินที่ราวกับเป็นฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว ก่อนที่จะค่อย ๆ แตกสลายปรากฎเป็นหลั่นเติ้งที่ออกมาจากด้านใน.

หลั่นเติ้งที่ฟื้นฟูกลับมา บาดแผลไม่มีแล้ว ร่างกายทั่วร่างส่องประกายแสงวับวาว เจิดจรัสเจิดจ้าเป็นอย่างมาก.

"อามิตตาพุท!"หลั่นเติ้งที่เอ่ยออกมาในทันที.

"ขอบคุณเซิ่งหวังไท่ชู ที่ทำให้ข้าตระหนักได้ถึงความเป็นความตาย!"หลั่นเติ้งที่กล่าวออกมาเบา ๆ .

"ตระหนักได้ถึงความเป็นความตาย ทำให้ก้าวไปถึงระดับเซียนบรรพชนได้อย่างงั้นรึ? ไม่ ต้องเรียกอรหันต์เทพอย่างงั้นรึ?"เซิ่งหวังไท่ชูที่ขมวดคิ้วไปมา.

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าเรื่องนี้จะพลิกไปพลิกมาเช่นนี้ ต่อหน้าเหล่ายอดฝีมือมากมาย ในเวลาสุดท้ายหลั่นเติ้งกับทะลวงผ่านระดับได้อย่างงั้นรึ? อรหันต์เทพ? เขาได้ก้าวไปถึงของเขตอรหันต์เทพได้แล้วอย่างงั้นรึ?

เหล่าเซียนโบราณที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็จดจ้องมองด้วยความอัศจรรย์ใจจดจ้องมองไปยังหลั่นเติ้ง ไม่คิดเลยว่าหลั่นเติ้งจะโชคดีขนาดนี้.

"ข้าบอกแล้วว่าเตาฟ้าดินนั้นมีชะตากับข้า เซิ่งหวังไท่ชูอย่าได้ขัดขืนเลย!"หลั่นเติ้งที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

24 มุกติงไห่ได้พังทลายไปแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญแต่อย่างใด สิ่งที่หลั่นเติ้งได้กลับมานั้นมากมาย การที่เขาทะลวงผ่านไปยังระดับอรหันต์เทพหรือเทียบเท่าเซียนบรรพชนของวิถีเซียน สำคัญยิ่งกว่า 24 มุกติงไห่นับสิบเท่า นอกจากนี้ที่ด้านหน้าของเขาไม่ใช่ว่ามีสมบัติปราชญ์ที่ล้ำค่าที่สุดอยู่หรอกรึ?

เป็นภาพเหตุการณ์ที่ดูแปลกประหลาด ก่อนหน้านี้พวกเขารู้สึกหวั่นเกรงต่อเซิ่งหวังไท่ชู ในเวลานี้คาดไม่ถึงเลยว่าจะกลายเป็นหลั่นเติ้ง.

เซียนบรรพชน ความแตกต่างระหว่างเซียนบรรพชนและเซียนโบราณนั้นแตกต่างกันมาก แม้เซียนบรรพชนที่อ่อนแอที่สุด ก็ยังทรงพลัง นี่คือระดับที่ต่ำกว่าปราชญ์เทพเท่านั้น เป็นเขตแดนสูงสุดของเซียนแล้ว.

เมื่อหลั่นเติ้งก้าวไปถึงระดับอรหันต์เทพแล้ว ใครจะสู้กับเขาได้กัน?

"อรหันต์เทพ? ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะโชคดีขนาดนั้น ฝ่ามือเทวะสมบูรณ์ขั้นสุด!"เซิ่งหวังไท่ชูที่ร้องออกมาด้วยความโกรธ.

ระหว่างที่กล่าว เซิ่งหวังไท่ชูที่โจมตีอย่างหนักหน่วงรุนแรงไปยังหลั่นเติ้ง.

หนึ่งฝ่ามือที่ฟาดออกไป บนอากาศที่ว่างเปล่ากลายเป็นฝ่ามือขึ้นมาบนอากาศนับสิบฝ่ามือโจมตีไปยังทุกทิศทุกอย่างเสียงดังกระหึ่มโดยมีหลั่นเติ้งเป็นศูนย์กลาง.

สิบฝ่ามือดังกล่าวนั้น หลั่นเติ้งหาได้สนใจเลยแม้แต่นิดเดียว.

"กระบวนท่านี้? คือกระบวนท่าที่เกือบสังหารข้าได้อย่างงั้นรึ? แต่เวลานี้มันไม่พอให้ข้ารู้สึกหวาดกลัวด้วยซ้ำ."หลั่นเติ้งกล่าวออกมาเบา ๆ .

"ตูมมม ~~~~~~~~~~~~~~~~!”

สิบฝ่ามือที่โจมตีไปยังร่างของหลั่นเติ้งนั้น พริบเตาเดียวก็สลายหายไป ฝ่ามือทั้งสิบที่ถูกคลื่นของห้วงมิติกระแทกออกไปจนแตกสลายหายไป.

"ตูมมมม~~~~~~~~~~~!”

ไม่รู้เมื่อไหร่หลั่นเติ้งพบว่า ท่าทางของเซิ่งหวังไท่ชูแปลกไป ฝ่ามือดังกล่าวนั้น ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ก่อนที่เซิ่งหวังไท่ชูจะลอยขึ้นไปบนอากาศ ร่างของพวกนางแยกออกจากกัน เปลี่ยนเป็นเซิ่งหวังไท่ชูและกงจูจิวเหว่ยสองคนทันที.

ฝ่ามือที่ทรงพลังจากร่างผสานพังทลายลงไป.

เซิ่งหวังไท่ชูและกงจูจิวเหว่ยลอยกลับไปยังลานภูเขา มีโลหิตที่ไหลออกมาที่มุมปากทั้งสอง สายตาที่จ้องมองไปยังหลั่นเติ้งด้วยความเย็นชา.

"วิชาลับแบ่งวิญญาณ เมื่อแยกแล้วก็ไม่สามารถรวมร่างกันได้สมบูรณ์ตลอดไป อย่างน้อยสุดก็สามารถผสานร่างกายได้ชั่วคราว ข้ากล่าวถูกไหม?"หลันเติ้งที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

คำพูดของหลั่นเติ้งที่กล่าวออกมาในเวลานี้ แทบทุกคนราวกับรับรู้ว่าเตาฟ้าดินคงต้องกลายเป็นของเขาแล้ว.

"อ๊ากกกกก~~~~~~~~~~~~~~~! ”

ขณะที่หลั่นเติ้งเตรียมที่จะชิงเตาฟ้าดินมา ที่ไกลออกไปก็ได้ยินเสียงที่เจ็บปวดทรมานดังขึ้นในทันที.

ในเวลานี้ ทุกคนก็พบว่าทั่วทั้งท้องฟ้าและพื้นดิน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ทว่ากลับเต็มไปด้วยหมอกสีเหลืองมากมายปกคลุมไปทั่ว.

เหล่าคนมากมายที่อยู่รอบ ๆ ทันทีที่สัมผัสกับหมอกสีเหลืองต่างร้องโอดโอย หลายคนที่พยายามหนีหายทว่าหลังจากสัมผัสหมอกสีเหลืองทำให้กลายเป็นมังกรเหลืองในทันที.

คนกลายเป็นมังกรเหลืองอย่างงั้นรึ?

หมอกสีเหลืองที่กระจายเข้ามาเรื่อย ๆ  ผู้คนมากมายที่ร้องโอดโอย ก่อนที่จะกลายเป็นมังกรเหลือง ไม่มีใครสามารถปกป้องตัวเองได้ คนมากมายที่เริ่มกลายเป็นมังกรเหลืองไม่หยุด.

"ปกคลุมด้วยพลังสวรรค์ลี้ลับ เพื่อแปลงร่างแบบฝืนสวรรค์รึ? นี่คือค่ายกลฮวงจุ้ยอย่างงั้นรึ?"หลั่นเติ้งที่ขมวดคิ้วไปมาด้วยความประหลาดใจ.