บทที่ 20 สติปัญญาทะลุหลักหมื่น!

บทที่ 20 สติปัญญาทะลุหลักหมื่น!

คาถาบอลไฟสร้างความเสียหายเวท 100 หน่วย บวกกับ 150% ของค่าสติปัญญา

ค่าสติปัญญาของหลี่เสวียนสูงถึง 8,500 แต้ม ดังนั้นเขาจึงสร้างความเสียหายได้รุนแรงถึง 12,850 หน่วย

ครั้งนี้เป็นตาของหลี่เสวียนบ้างที่ส่งยิ้มอย่างผู้ชนะไปให้ซ่างกวนชิงอวี่ "เห็นไหมล่ะ ความเสียหายของฉันสูงกว่าเธออีกนะ"

เมื่อเห็นสีหน้ากวนอารมณ์ของหลี่เสวียน ซ่างกวนชิงอวี่ก็ได้แต่กำธนูในมือแน่น เธอพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะระงับความต้องการที่จะซัดเขาให้ร่วง

ซ่างกวนชิงอวี่สาบานในใจว่า "ฝากไว้ก่อนเถอะ พัฒนาพลังได้เมื่อไหร่ ฉันจะสอยนายด้วยลูกธนูแน่นอน"

หลี่เสวียนไม่มีทักษะอ่านใจ จึงย่อมไม่รู้ว่าซ่างกวนชิงอวี่กำลังคิดอะไรอยู่ เขาทำหน้าที่นำทางต่อไป โดยมีฉู่เหอเดินตามหลังไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย ขณะที่ซ่างกวนชิงอวี่คอยลอบสังเกตแผ่นหลังของหลี่เสวียนด้วยสายตาที่ซับซ้อน

"บรู๊ววว~"

ไม่นานนัก หมาป่าคลั่งอีกสองตัวก็ปรากฏกายขึ้น

คราวนี้หลี่เสวียนไม่เปิดโอกาสให้ซ่างกวนชิงอวี่ได้ลงมือเลยแม้แต่น้อย เขาสะบัดไม้เท้าสองครั้งติดกัน คาถาบอลไฟและคาถาศรน้ำแข็งพุ่งออกไปสังหารหมาป่าทั้งสองตัวในพริบตา

【แจ้งเตือน: ระดับของท่านสูงเกินไป ไม่ได้รับค่าประสบการณ์จากการสังหารนี้!】

【แจ้งเตือน: ระดับของท่านสูงเกินไป ไม่ได้รับค่าประสบการณ์จากการสังหารนี้!】

กาลเวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว หมาป่าคลั่งโผล่ออกมาขัดจังหวะเป็นระยะ จากเดิมที่มีเพียงสองตัวก็ค่อยๆ เพิ่มจำนวนขึ้นเป็นสิบตัว

หลายชั่วโมงผ่านไป จนกระทั่งเวลา 12 ชั่วโมงของวันแรกใกล้จะหมดลง ทั้งสามคนก็มาถึงจุดหมายปลายทางในที่สุด

เมื่อหลี่เสวียนจัดการหมาป่าคลั่งฝูงสุดท้ายเสร็จสิ้น ค่ายทหารขนาดเล็กแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ที่หน้าทางเข้าค่าย กลุ่มทหารหน่วยหนึ่งซึ่งติดอาวุธด้วยหอกยาวกำลังเข้าต่อสู้กับฝูงหมาป่าคลั่ง

ทหารทั่วไป

ระดับ: ???

รองหัวหน้าหน่วยทหาร

ระดับ: ???

ทันทีที่หลี่เสวียนและอีกสองคนมาถึง กลุ่มคนที่กำลังต่อสู้พัวพันกับฝูงหมาป่าอยู่ก่อนหน้านี้ก็พลันระเบิดพลังออกมา สังหารหมาป่าคลั่งทิ้งในพริบตาด้วยการแทงหอกเพียงคนละครั้งเดียว

"นั่นใครน่ะ? ที่นี่เป็นเขตทหาร ผู้บุกรุกจะต้องถูกสังหารโดยไร้ความปรานี!"

หลังจากกำจัดหมาป่าหมดสิ้น รองหัวหน้าหน่วยทหารก็หันมาจ้องมองหลี่เสวียนและพวกด้วยสายตาระแวดระวังพลางตวาดเสียงดัง

"กระแอม... หลิวอี้ เจ้าเด็กแสบ จำข้าไม่ได้หรือไง?"

ในตอนนั้นเอง ฉู่เหอที่ดูหน้าซีดเซียวก็ก้าวออกมาจากด้านหลังของหลี่เสวียน เขาเดินโซเซตรงไปยังค่ายทหาร ราวกับว่าแต่ละก้าวที่ย่างไปนั้นต้องใช้ความพยายามอย่างมหาศาล

"ว้าว แสดงเก่งจริงๆ!"

เมื่อมองดูแผ่นหลังอันสั่นคลอนของฉู่เหอ หลี่เสวียนก็ได้แต่ชื่นชมอยู่ในใจ ตลอดเวลาหลายชั่วโมงก่อนหน้านี้ชายคนนี้ยังตีหน้านิ่งและเดินเหินอย่างกระฉับกระเฉงอยู่เลย แต่พอมาถึงที่หมายปุ๊บ กลับทำท่าอ่อนแรงขึ้นมาทันที

"ท่านอาฉู่!"

ทันทีที่เห็นหน้าฉู่เหอ รองหัวหน้าหน่วยทหารที่ชื่อหลลิวอี้ก็แสดงสีหน้าตกตะลึงและดีใจออกมาทันที

【ภารกิจ "คุ้มกันฉู่เหอ" เสร็จสมบูรณ์!】

【ท่านได้รับรางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 50,000 แต้ม, อุปกรณ์ระดับเงิน 1 ชิ้น】

【ท่านสำเร็จภารกิจอย่างสมบูรณ์แบบ ได้รับรางวัลเพิ่มเติม: สมุดรวมสูตรอาหารของฉู่เฟิง 1 เล่ม】

ภารกิจนี้บรรลุเป้าหมายอย่างไร้ที่ติ ไม่เพียงแต่สังหารหมาป่าคลั่งครบ 1,000 ตัวเท่านั้น แต่ฉู่เหอยังไม่ได้รับความเสียหายเลยแม้แต่นิดเดียว

หลี่เสวียนใช้ค่าประสบการณ์ 50,000 แต้มที่ได้รับมาทั้งหมดทันที เดิมทีเขาขาดอีกเพียงสองหมื่นกว่าแต้มก็จะถึงระดับ 14 ดังนั้นเลเวลจึงพุ่งขึ้นอย่างราบรื่น

"ติ๊ง! ระดับของท่านเพิ่มขึ้น ระดับปัจจุบัน: เลเวล 14!"

【ท่านได้รับแต้มสถานะอิสระ 50 แต้ม】

หลี่เสวียนชำเลืองมองรายชื่อในปาร์ตี้ ซ่างกวนชิงอวี่ยังคงอยู่ที่เลเวล 10 เธอไม่เหมือนกับหลี่เสวียนที่เป็นอาชีพลับซึ่งต้องใช้ค่าประสบการณ์มากกว่าปกติสิบเท่า เธอถึงเลเวล 10 ตั้งแต่ตอนฆ่าหมาป่าก่อนหน้านี้แล้ว และด้วยค่าประสบการณ์มหาศาลที่ได้รับจากภารกิจนี้ เธอควรจะถึงเลเวล 20 ได้ในไม่ช้า

แต่สิ่งที่ทำให้หลี่เสวียนประหลาดใจก็คือ ซ่างกวนชิงอวี่ไม่ได้เลื่อนระดับขึ้นไป เขาไม่รู้เลยว่าอาชีพทั่วไปนั้นจะสามารถเพิ่มระดับได้สูงสุดเพียงเลเวล 10 เท่านั้นก่อนที่จะทำการเลื่อนขั้นอาชีพ ซึ่งการจะเลื่อนขั้นได้นั้นต้องออกไปจากหมู่บ้านเริ่มต้นเพื่อไปพบอาจารย์ผู้สอนทักษะเสียก่อน

หลังจากละสายตามา หลี่เสวียนก็หยิบอุปกรณ์ที่ได้จากรางวัลภารกิจออกมา มันคือไม้เท้าเล่มหนึ่ง

ไม้เท้าแห่งการคร่ำครวญ

คุณภาพอุปกรณ์: ระดับเงิน

เงื่อนไขการสวมใส่: เลเวล 10, อาชีพสายเวทมนตร์

ค่าสถานะพื้นฐาน: สติปัญญา + 100

คุณสมบัติพิเศษ: สติปัญญา + 50

ไม่ใช่ว่าอุปกรณ์ระดับเงินทุกชิ้นจะมีคุณสมบัติพิเศษ ดังนั้นไม้เท้าแห่งการคร่ำครวญเล่มนี้จึงจัดว่าเป็นของดีอย่างแน่นอน หลี่เสวียนจัดการถอดไม้เท้าหัวสุนัขที่ได้จากราชาสุนัขป่าซึ่งบวกค่าสติปัญญาเพียง 20 แต้มออก แล้วสวมใส่ไม้เท้าเล่มใหม่นี้แทน จากนั้นจึงนำไม้เท้าหัวสุนัขไปลงขายในตลาดในราคา 1 เหรียญทอง

เป็นไปตามคาด ไม้เท้าหัวสุนัขถูกซื้อไปทันทีหลังจากลงขาย เมื่อหักค่าธรรมเนียม 20% แล้ว หลี่เสวียนก็ได้รับเงินเพิ่มมาอีก 80 เหรียญเงิน

เขาสั่งปิดหน้าต่างตลาดประมูล แล้วเปิดแผงสถานะขึ้นมาจัดการทุ่มแต้มสถานะอิสระ 50 แต้มที่ได้จากการเลื่อนระดับไปที่ค่าสติปัญญาทั้งหมด

ผู้เล่น: ม่านหมอกดาราแพรวพราว

เลเวล: 14

พลังชีวิต: 1,008,700

มานา: 24,250

สติปัญญา: 10,300

จิตวิญญาณ: 1,125

กายภาพ: 129

พละกำลัง: 110

อาชีพ: นักเวทดารา

ทักษะ: กายาดารา, คาถาดาราตก, กระบี่ผนึกแสงดาว, ร่างสถิตแสงดาว, แสงเวทชุบชีวิต, บารมีราชัน, คาถาบอลไฟ, คาถาศรน้ำแข็ง, คาถาคมมีดสายลม, คาถาสายฟ้าฟาด, ศรลี้ลับ

พรสวรรค์: หัตถ์เทวะจอมโจร, ความเร็วโจมตีสิบเท่า

หลังจากสวมใส่ไม้เท้าแห่งการคร่ำครวญ ค่าสติปัญญาของหลี่เสวียนก็พุ่งทะลุ 10,000 แต้มในที่สุด! เมื่อรวมกับทักษะคาถาดาราตกเลเวล 2 ความเสียหายสูงสุดที่หลี่เสวียนทำได้ตอนนี้อาจพุ่งสูงถึง 200,000 หน่วย เรียกได้ว่าไม่มีใครในหมู่บ้านเริ่มต้นที่จะทนทานการโจมตีของเขาได้อีกต่อไป

เขาปิดหน้าต่างสถานะด้วยความพึงพอใจ

ในตอนนั้นเอง หลิวอี้เดินเข้ามาโดยพยุงฉู่เหอที่ดูอ่อนแรงไว้

"สหายทั้งสอง ข้าทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดแล้ว ขอบคุณพวกท่านมากที่ช่วยชีวิตท่านอาฉู่เอาไว้"

"ท่านอาฉู่เล่าให้ข้าฟังถึงความสามารถของพวกท่านตลอดการเดินทาง พละกำลังของพวกท่านช่างยอดเยี่ยมนัก"

"ข้ามีเรื่องอยากจะขอให้พวกท่านช่วย ไม่ทราบว่าพวกท่านยินดีจะช่วยเหลือหรือไม่?"

หลิวอี้มองไปที่หลี่เสวียนและซ่างกวนชิงอวี่พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เสวียนก็เหลือบไปมองซ่างกวนชิงอวี่ก่อนเป็นอันดับแรก ซึ่งเธอก็ไม่ได้มีสีหน้าประหลาดใจแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าเธอคาดการณ์เรื่องนี้ไว้อยู่แล้ว...