บทที่ 11 ภารกิจลับต่อเนื่อง

บทที่ 11 ภารกิจลับต่อเนื่อง

หลี่เสวียนปรายตาไปที่ซากศพของราชาสุนัขป่าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลังมุ่งหน้ากลับสู่หมู่บ้านเริ่มต้น

เบาะแสพิเศษที่เขาเพิ่งได้รับมาจากราชาสุนัขป่าระบุว่า เขาจำเป็นต้องกลับไปยังหมู่บ้านเพื่อตามหา นายพรานหวัง

ทว่าเมื่อกลับมาถึงหมู่บ้าน หลี่เสวียนก็พบปัญหาหนึ่งเข้าอย่างจัง

นั่นคือในแผนที่ของหมู่บ้านเริ่มต้นไม่มีการระบุตำแหน่งของนายพรานหวังไว้เลย ซึ่งเห็นได้ชัดว่าหากผู้เล่นต้องการจะพบเขา ก็จำเป็นต้องสืบเสาะหาตำแหน่งด้วยตนเอง

การจะให้เขาเดินหาเองนั้นย่อยเป็นไปไม่ได้ เพราะมันเสียเวลาเกินไป หลี่เสวียนกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะหยุดสายตาลงที่ทหารยามอาสาสมัครคนหนึ่ง เนื่องจากพวกเขาทั้งหมดเป็นคนในหมู่บ้านเดียวกัน ทหารยามคนนี้ย่อมต้องรู้ว่าบ้านของนายพรานหวังอยู่ที่ไหน

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่เสวียนจึงรีบก้าวเข้าไปหาทหารยามคนดังกล่าวทันที

"พี่ชาย รบกวนถามหน่อยว่าบ้านของนายพรานหวังอยู่ที่ไหน พอดีข้ามีธุระด่วนมาก" หลี่เสวียนแสร้งทำสีหน้าเร่งรีบ

ด้วยความเข้าใจในธรรมชาติของมนุษย์ เขารู้ดีว่าหากตนแสดงอาการรีบร้อน ผู้คนมักจะเต็มใจให้ความช่วยเหลืออย่างกระตือรือร้น

"ถ้าเจ้ามีธุระด่วนขนาดนั้น ก็ไปหลังพุ่มไม้ตรงโน้นก็ได้นะ ไม่เห็นต้องวิ่งไปไกลถึงบ้านนายพรานหวังเลย"

เป็นไปตามคาด ทหารยามคนนั้นชี้มือไปที่พุ่มไม้ใกล้ๆ อย่างมีน้ำใจ

หลี่เสวียน: ???

"ช่างมันเถอะพี่ชาย ข้าตามหานายพรานหวัง ไม่ได้ตามหาห้องส้วม" หลี่เสวียนอธิบายพลางรู้สึกเหมือนมีเส้นสีดำพาดผ่านหน้าผากด้วยความระอา

"งั้นก็ไม่บอกให้เร็วกว่านี้" ทหารยามส่ายหน้าด้วยท่าทางขัดใจ ก่อนจะชี้บอกทางที่ถูกต้องให้กับเขา

หลี่เสวียนเดินตามเส้นทางนั้นผ่านป่าไผ่จนกระทั่งมาถึงกระท่อมมุงจากหลังเล็กๆ ที่ดูเรียบง่าย เมื่อมาถึงที่นี่เขาก็เข้าใจทันทีว่าเหตุใดนายพรานหวังจึงไม่มีชื่ออยู่บนแผนที่

สถานที่แห่งนี้ห่างไกลความพลุกพล่านเกินไป รอบด้านมีเพียงป่าไผ่ทอดยาวไปไกลหลายร้อยเมตร และมีเพียงครอบครัวของนายพรานหวังเท่านั้นที่อาศัยอยู่ที่นี่ แต่ความสันโดษนี้เองที่ทำให้ดวงตาของหลี่เสวียนเป็นประกายขึ้นมา

ตามตำนานแล้ว พวกยอดฝีมือที่เร้นกายมักจะชอบอาศัยอยู่ในป่าไผ่ลึกลับแบบนี้ไม่ใช่หรือ?

เขาหยิบกระจุกขนสีขาวโพลนออกมาจากกระเป๋าสัมภาระ

ขนหน้าอกของราชาสุนัขป่า (ไอเทมเฉพาะ)

คำอธิบาย: ลูกชายของนายพรานหวังในหมู่บ้านถูกราชาสุนัขป่ากัดจนเสียชีวิต หากเจ้านำขนหน้าอกของราชาสุนัขป่าไปมอบให้นายพรานหวัง เจ้าอาจได้รับรางวัลที่คาดไม่ถึง...

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาจึงผลักรั้วไม้ไผ่ที่เปิดแง้มไว้แล้วก้าวเข้าไปในลานบ้าน

"นั่นใครน่ะ?"

ในวินาทีนั้นเอง เสียงทุ้มกังวานทรงพลังของบุรุษเพศก็ดังออกมาจากภายในกระท่อม

ครู่ต่อมา ชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีเขียวก็เดินก้าวออกมา ดวงตาของเขาคมปลาบดุจใบมีดและหัวคิ้วแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งการเข่นฆ่า

"อืม ใช่เลย ความรู้สึกแบบนี้แหละ"

เมื่อเห็นชื่อ นายพรานหวัง ลอยเด่นอยู่เหนือศีรษะของชายชุดเขียว หลี่เสวียนก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ รูปลักษณ์ช่างเหมือนกับยอดฝีมือที่เร้นกายไม่มีผิดเพี้ยน งานนี้ไม่พลาดแน่

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่เสวียนจึงตัดสินใจยื่นขนหน้าอกของราชาสุนัขป่าให้อีกฝ่ายทันที

"ท่านพรานหวัง ข้าได้ยินมาว่าลูกชายของท่านถูกราชาสุนัขป่ากัดจนสิ้นใจ ข้าจึงตั้งใจไปสังหารเดรัจฉานตัวนั้นมาให้ นี่คือขนส่วนหน้าอกของมัน ท่านลองดูเถิด"

นายพรานหวังรับขนนั้นไป แววตาพลันฉายแววโศกเศร้าอาดูร เขาไม่ได้เอ่ยคำใดเพียงแต่เดินกลับเข้ากระท่อมไปอย่างเงียบเชียบ เห็นดังนั้นหลี่เสวียนจึงรีบเดินตามเข้าไปด้านใน

ภายในกระท่อมเต็มไปด้วยชั้นวางที่วางเรียงรายไปด้วยหนังสุนัขป่า และบนยอดชั้นยังมีหัวสุนัขป่าที่ถูกทำเป็นสิ่งสะสมเสียบไว้บนลิ่มแหลม ทันทีที่ก้าวเข้ามา หลี่เสวียนสัมผัสได้ถึงความแค้นฝังลึกที่นายพรานหวังมีต่อพวกสุนัขป่า

ที่ด้านในสุดของห้องมีแท่นบูชาบรรพบุรุษตั้งอยู่ มีป้ายวิญญาณแผ่นหนึ่งวางเด่นชัดพร้อมข้อความสลักไว้ว่า:

แด่ หวังเถิง ลูกรักของข้า!

นายพรานหวังวางกระจุกขนหน้าอกของราชาสุนัขป่าไว้หน้าป้ายวิญญาณแล้วเอ่ยด้วยเสียงเศร้าสร้อย "เถิงเอ๋อร์ ลูกเห็นไหม? ราชาสุนัขป่าที่กัดลูกตายมันสิ้นชีพแล้ว แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ไม่ใช่จุดจบ!"

หลังจากพูดจบ นายพรานหวังก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันมาพินิจหลี่เสวียนอย่างละเอียด สายตาอันแรงกล้านั้นทำให้หลี่เสวียนรู้สึกเย็นเยือกไปถึงขั้วหัวใจ

"นักผจญภัย ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยสังหารราชาสุนัขป่าเพื่อล้างแค้นให้ลูกชายของข้า แต่ราชาสุนัขป่าตัวนั้นเป็นเพียงแค่ 'สุนัขเฝ้าบ้าน' ของขุมอำนาจนั้นเท่านั้น แค่การตายของสุนัขเฝ้าบ้านตัวเดียว ข้ายังไม่พอใจ!"

เมื่อสิ้นคำ นายพรานหวังก็ชกเข้าที่กำแพงดินด้านหลังอย่างแรงจนเกิดรอยร้าวที่น่าตกใจ

ภารกิจมาแล้ว!

หัวใจของหลี่เสวียนพองโตขึ้น

ตามคำพูดของนายพรานหวัง ราชาสุนัขป่าที่ฆ่าลูกชายของเขาเป็นเพียงแค่สุนัขเฝ้าบ้านของขุมอำนาจบางอย่าง ขุมอำนาจที่สามารถใช้บอสระดับเหล็กดำเป็นเพียงสุนัขเฝ้าบ้านได้นั้น ย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

"นักผจญภัย การที่เจ้าสังหารราชาสุนัขป่าได้ พิสูจน์ว่าเจ้ามีความสามารถในระดับหนึ่ง แต่ขุมอำนาจที่อยู่เบื้องหลังมันนั้นแข็งแกร่งกว่าราชาสุนัขป่านับหมื่นเท่า พลังของเจ้าในตอนนี้ยังอ่อนแอเกินไป เจ้าเต็มใจจะรับการทดสอบจากข้าหรือไม่?"

สิ้นเสียงของนายพรานหวัง แผงภารกิจก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่เสวียนทันที

คำแจ้งเตือน: ท่านได้เปิดใช้งานภารกิจลับต่อเนื่อง "ขุมอำนาจเบื้องหลัง"

เนื้อหาภารกิจ: ท่านได้สังหารราชาสุนัขป่า แต่นั่นยังไม่เพียงพอ เพราะขุมอำนาจที่อยู่เบื้องหลังการตายของลูกชายนายพรานหวังนั้นน่าสะพรึงกลัวกว่าราชาสุนัขป่านับหมื่นเท่า อย่างไรก็ตาม เขาเห็นความหวังในตัวท่าน และตัดสินใจที่จะมอบบททดสอบให้แก่ท่าน!

ภารกิจปัจจุบัน: การพิสูจน์ความแข็งแกร่ง (ตอนที่ 1)

เงื่อนไขภารกิจ: ราชามนุษย์หมาป่า กาลี คือพี่น้องร่วมสายเลือดของราชาสุนัขป่า จงสังหารราชามนุษย์หมาป่า กาลี และสุนัขป่าอีกหนึ่งพันตัว เพื่อพิสูจน์ความแข็งแกร่งของท่านให้นายพรานหวังเห็น

ระยะเวลาภารกิจ: 72 ชั่วโมง

รางวัลภารกิจ: ทักษะ "เคลื่อนย้ายพริบตา", ค่าประสบการณ์ 100,000 แต้ม, 10 เหรียญทอง

หมายเหตุ: เมื่อทำตอนที่ 1 สำเร็จจะปลดล็อกตอนถัดไป หากล้มเหลวภารกิจจะหายไปทันที

เมื่อเห็นของรางวัล ภารกิจดวงตาของหลี่เสวียนก็ลุกวาว

เคลื่อนย้ายพริบตา! นั่นคือทักษะระดับเทพของเหล่านักเวทเลยทีเดียว ไม่ว่าจะใช้ในการไล่ล่าหรือหลบหนีก็มีประสิทธิภาพสูงสุด นี่ขนาดเป็นเพียงรางวัลของตอนแรกยังสุดยอดขนาดนี้ หากเขาทำภารกิจทั้งหมดได้สำเร็จ รางวัลที่เหลือจะยิ่งใหญ่ขนาดไหนกัน!

"ได้รับภารกิจลับต่อเนื่องในหมู่บ้านเริ่มต้นแบบนี้ ข้านี่มันบุตรแห่งโชคชะตาชัดๆ ฮ่าๆๆ!"

หลี่เสวียนหัวเราะในใจและกดยอมรับภารกิจโดยไม่ลังเล

"ว่าแต่ ทำไมราชาสุนัขป่าถึงมีพี่น้องเป็นราชามนุษย์หมาป่าได้ล่ะเนี่ย แม่สุนัขป่านอกใจหรือว่าพ่อหมาป่าหลงฝูงกันแน่?"

หลี่เสวียนลูบคางพลางขบคิดด้วยความสงสัย

เมื่อเห็นหลี่เสวียนยอมรับภารกิจ นายพรานหวังก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เขาทราบดีถึงความแข็งแกร่งของราชามนุษย์หมาป่าตัวนั้น และเกรงว่าหลี่เสวียนจะปฏิเสธเพราะความหวาดกลัว

"นักผจญภัย ข้าไม่มีสิ่งใดจะช่วยเหลือเจ้าได้มากนัก แต่นี่คือยาเพิ่มพลังวิญญาณที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของข้า มันสามารถช่วยให้เจ้ารู้สึกสดชื่นและขจัดความเหนื่อยล้าได้ หวังว่ามันจะมีประโยชน์ต่อเจ้า"

พูดจบ นายพรานหวังก็หยิบขวดยาสีน้ำเงินออกมาส่งให้หลี่เสวียน

ยาสูตรเด็ดเพิ่มพลังวิญญาณของพราน

ผลลัพธ์: เพิ่มค่าจิตวิญญาณถาวร +100 เมื่อดื่ม!

คำอธิบาย: ยาสูตรเด็ดของพราน บำรุงจิตวิญญาณ เสริมสร้างสมาธิ ขจัดความอ่อนล้าทั้งปวง!

ดื่มยาสูตรเด็ดของพราน แล้วเจ้าจะทำงานได้มากกว่าคนทั่วไปถึงสองเท่า!

"ท่านอาจารย์ ข้าไม่เหนื่อยเลย เอาฟืนมาให้ข้าผ่าอีกสักสามสิบกองเถอะ!"

หมายเหตุ: หนึ่งคนสามารถดื่มได้เพียงขวดเดียวเท่านั้น...

"ให้ตายเถอะ!"

หลี่เสวียนจ้องมองคำอธิบายของตัวยาด้วยอาการตะลึงงัน

"พี่ชายหวัง บรรพบุรุษของท่านเคยเป็นพนักงานขายของมาก่อนหรือเปล่า?" หลี่เสวียนถามออกไปตามสัญชาตญาณ

"พนักงานขายคืออะไร?" นายพรานหวังส่ายหน้าด้วยความงงงวย ก่อนจะเสริมว่า "บรรพบุรุษของข้าเป็นนักปรุงยา"

หลี่เสวียน: ...

แม้เขาจะรู้สึกว่าคำโฆษณาสรรพคุณยาจะดูเพ้อเจ้อไปสักหน่อย แต่หลี่เสวียนก็ตัดสินใจกระดกยามันลงคอทันที อย่างไรเสีย ค่าจิตวิญญาณถาวร 100 แต้ม เมื่อผ่านการทวีคูณสิบเท่าจากศาสตราเทพ มันก็จะกลายเป็น 1,000 แต้ม ของดีขนาดนี้ใครจะปล่อยให้หลุดมือ!

ทันทีที่ยาเข้าสู่ร่างกาย ค่าจิตวิญญาณของเขาก็พุ่งพรวดขึ้นทันที

จิตวิญญาณ: จากเดิม 1010 เพิ่มขึ้นเป็น 2010

มานา: จากเดิม 15100 เพิ่มขึ้นเป็น 25100

"นักผจญภัย จงระวังตัวด้วย" นายพรานหวังเอ่ยเตือน

"ไม่ต้องห่วง แค่ราชามนุษย์หมาป่าตัวเดียว คอยดูข้าจัดการมันก็แล้วกัน!" หลี่เสวียนทำท่าทางประกอบด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

จากนั้น ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความหวังของนายพรานหวัง หลี่เสวียนก็หันหลังแล้วก้าวเดินจากไป...