บทที่ 341 แย่งชิงดาราสาวสุดฮอตกับ อีพีเอส

ภายในคลับ โจวหยางเดินตามเจ๊หงกลับเข้าไปในห้องรับรองชั้นสอง

เหล่าผู้หญิงในห้องที่ก่อนหน้านี้ไม่มีความเคารพต่อโจวหยางเลยแม้แต่นิดเดียว ในตอนนี้กลับยืนตัวสั่นงันงกอยู่ตรงหน้าเขา เพราะในช่วงที่โจวหยางกำลังสำแดงเดชอยู่ชั้นล่าง ไป๋เสวี่ยได้ใช้โอกาสนั้นเล่าประวัติวีรกรรมของโจวหยางให้เพื่อนๆ ฟัง

พอกล่าวถึงตอนที่โจวหยางถูกยิงถึงสี่นัดแต่ไม่ตาย แถมยังจับเฉิงเฮ่าเทียนโยนลงตู้ปลาให้ปลาปิรันย่ากิน เหล่าพี่สาวทั้งหลายต่างก็พากันขวัญหนีดีฝ่อหน้าถอดสีไปตามๆ กัน

เมื่อโจวหยางกลับเข้ามาในห้อง พี่สาวกลุ่มนี้จึงแทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

"คุณโจวคะ ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะ เมื่อกี้ฉันอุกอาจเกินไป!" เจ๊หงรีบเชิญโจวหยางให้นั่งลงบนโซฟา "เชิญท่านนั่งก่อนค่ะ!"

โจวหยางตอบเรียบๆ "ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอกครับ"

พูดจบเขาก็นั่งลงบนโซฟาตามคำเชิญ

"สวัสดีค่ะคุณโจว!"

เหล่าสาวๆ พากันโค้งคำนวณให้โจวหยางอย่างพร้อมเพรียง ท่าทางจองหองพองขนเมื่อครู่มลายหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความหวาดหวั่นและนอบน้อม

"พวกคุณทำอะไรกัน? ดื่มกันต่อตามสบายเถอะ" โจวหยางพูดอย่างไม่ใส่ใจ

"คุณโจวสั่งให้พวกเธอหน้าดื่มต่อ ไม่ได้ยินหรือไง!" เจ๊หงรีบกำชับลูกน้อง

"อ้อ! ค่ะๆ เข้าใจแล้วค่ะ!"

พวกเธอรีบกุลีกุจอมาปรนนิบัติรินเหล้า แย่งกันพูดเอาใจ "คุณโจวคะ ขอโทษด้วยนะคะที่เมื่อกี้ฉันปากเสียไปหน่อย ท่านเป็นผู้ใหญ่โปรดเมตตาผู้น้อยด้วย ฉันขอลงโทษตัวเองด้วยการดื่มหมดแก้วนี้ค่ะ!"

"คุณโจวคะ เหนื่อยไหมคะ? เดี๋ยวฉันนวดไหล่ให้นะคะ!"

"คุณโจวคะ เหยียดขามาทางนี้เลยค่ะ ฉันมีเทคนิคการทุบขาที่รับรองว่าท่านจะติดใจ!"

...

ผู้หญิงกลุ่มนี้พยายามโชว์เสน่ห์ประชันกันราวกับนกยูงรำแพนเพื่อดึงดูดความสนใจจากโจวหยาง แต่จากท่าทางเหล่านั้น โจวหยางมองปราดเดียวก็รู้ว่าพวกเธอเป็นเพียงกลุ่มคนฉาบฉวย ถึงแม้ตอนนี้จะผันตัวมาเป็นเจ้าของธุรกิจหรือมีฐานะทางสังคมสูงขึ้น แต่คำพูดคำจาและกิริยาก็ยังล้างคราบความเป็น "เด็กนั่งดื่ม" ในอดีตออกไปไม่หมด

"ไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้ครับ"

โจวหยางลุกขึ้นยืนทันที ก่อนจะหันไปบอกไป๋เสวี่ย "พี่เสวี่ยครับ เรื่องที่ผมฝากไว้ รบกวนพี่ช่วยใส่ใจหน่อยนะครับ วันนี้พอแค่นี้ก่อน ผมขอตัวกลับก่อนครับ"

"คุณโจวคะ นั่งต่ออีกสักนิดเถอะค่ะ!"

"นั่นสิคะคุณโจว อย่าเพิ่งรีบกลับเลย!"

...

"ทำอะไรกันน่ะพวกเธอ?" ไป๋เสวี่ยถลึงตาใส่เพื่อนๆ "ไม่เคยเห็นผู้ชายหรือไง? ดูทำตัวเข้าสิ ไร้ค่าจริงๆ!"

พวกผู้หญิงต่างพากันค้อนใส่ไป๋เสวี่ยแล้วนั่งลงอย่างไม่สบอารมณ์

โจวหยางยิ้มเจื่อนๆ ลาไป๋เสวี่ยแล้วเดินออกจากห้องรับรองไป

ทันทีที่ก้าวพ้นตัวคลับ โทรศัพท์ของโจวหยางก็ดังขึ้น เป็นสายจากฟ่านชุนสุ่ย

"โจวหยาง พี่ต้องขอบใจเธอมากนะสำหรับเรื่องคืนนี้!" ฟ่านชุนสุ่ยเปิดบทสนทนาด้วยการขอบคุณ "เสี่ยวอวี่กลับมาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พี่ฟังหมดแล้วจ้ะ"

"เรื่องเล็กน้อยครับ ไม่ต้องใส่ใจหรอก" โจวหยางบอก "แต่เมื่อกี้ผมอัดพวกแก๊งไท่จื่อตั่งไปหลายคน หลังจากนี้พวกมันอาจจะมาล้างแค้นผม ถ้าถึงตอนนั้นผมอาจจะต้องรบกวนให้พี่ฟ่านช่วยออกหน้าให้หน่อยนะครับ"

"แน่นอนอยู่แล้วจ้ะ เรื่องวันนี้มันเริ่มมาจากเสี่ยวอวี่ พี่จะปล่อยให้เธอรับผิดชอบคนเดียวได้ยังไง" ฟ่านชุนสุ่ยกล่าว "จริงด้วย วันนี้พี่มีเรื่องสำคัญจะบอกเธอพอดี!"

"ครับ พี่ฟ่านว่ามาได้เลย"

"คนที่วางยาพี่... จับตัวได้แล้วนะ!" ฟ่านชุนสุ่ยบอก "คือป้าหลิวที่เป็นคนรับใช้ในบ้านพี่เอง พี่แจ้งตำรวจไปจัดการแล้ว"

"หือ?" โจวหยางถาม "แล้วเป้าหมายของเขาคืออะไรครับ?"

ฟ่านชุนสุ่ยตอบว่า "ตอนนี้พี่ก็ยังไม่แน่ใจ ตอนตำรวจสอบสวนแกไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลย บอกแค่ว่าทำไปเพราะความอยากรู้อยากเห็นเฉยๆ เลยแอบวางยาพี่"

โจวหยางขมวดคิ้ว "พี่ฟ่านเชื่อแบบนั้นจริงๆ เหรอครับ?"

"พี่จะไปเชื่อได้ยังไงล่ะ!" ฟ่านชุนสุ่ยน้ำเสียงเคร่งเครียด "เบื้องหลังต้องมีคนบงการแน่นอน คนคนนั้นอาจจะกุมความลับหรือจุดอ่อนของป้าหลิวไว้ แกเลยไม่กล้าซัดทอดถึงใคร"

"ครับ" โจวหยางพยักหน้าเห็นด้วย "แล้วนักข่าวที่แอบถ่ายพวกเราล่ะครับ จับได้หรือยัง?"

"แจ้งตำรวจรวบตัวไปแล้วเหมือนกันจ้ะ" ฟ่านชุนสุ่ยบอก "รายนั้นยอมรับสารภาพง่ายมาก บอกว่าเป็นคนแอบถ่ายเองทั้งหมด"

"ผมสังหรณ์ใจว่านักข่าวนี่น่าจะเป็นแค่แพะรับบาปนะครับ" โจวหยางวิเคราะห์

"พี่ก็คิดเหมือนเธอจ้ะ!" ฟ่านชุนสุ่ยเสริม "แต่ตอนนี้ทั้งคู่ติดอยู่ในมือตำรวจแล้ว รอฟังผลการสอบสวนของเจ้าหน้าที่ก่อนแล้วกัน!"

"ตกลงครับ!"

โจวหยางไม่ได้หมกมุ่นกับเรื่องนี้ต่อ เพราะตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาคือการเปิดตัวบริษัท หัวหยาง ฟาร์มาซูติคอล

เขาต้องทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปที่งานนี้

บ่ายวันรุ่งขึ้น โจวหยางได้รับโทรศัพท์จากไป๋เสวี่ย

"ฮัลโหล คุณโจวคะ เรื่องที่คุณไหว้วานฉันมา มันมีปัญหาแทรกซ้อนนิดหน่อยค่ะ!" ไป๋เสวี่ยแจ้งข่าว

"ปัญหาอะไรครับ?"

"ดาราระดับเอลิสต์สามคนที่ฉันคุยไว้ มีสองคนตกลงมางานเราได้ค่ะ แต่ หลิงเซียว ดาราสาวที่ดังที่สุดและมีกระแสมากที่สุดในตอนนี้เธอกลับปฏิเสธค่ะ" ไป๋เสวี่ยอธิบาย "ฐานแฟนคลับและกระแสของหลิงเซียวคนเดียวเนี่ย มากกว่าสองคนนั้นรวมกันหลายเท่าเลยนะคะ เธอคือตัวดึงดูดหลัก ถ้าเชิญเธอมาไม่ได้ก็น่าเสียดายแย่เลยค่ะ!"

โจวหยางเอ่ยถาม "ทำไมเธอถึงไม่ยอมมาล่ะครับ หรือว่าเรื่องค่าตัวไม่ถึง?"

"ไม่ใช่ค่ะ!" ไป๋เสวี่ยบอก "ตอนนี้หลิงเซียวเริ่มเจรจาร่วมงานกับ อีพีเอส ฟาร์มาซูติคอล กรุ๊ป อยู่ค่ะ ได้ยินว่าเธอจะเซ็นสัญญาเป็นพรีเซนเตอร์ให้ยาตัวใหม่ที่กำลังจะวางตลาด เห็นว่าเป็นยาแก้โรคจมูกอักเสบนะคะ!"

"อีพีเอส ทุ่มงบพรีเซนเตอร์สูงมาก แต่เงื่อนไขก็โหดมากเหมือนกัน คือในระหว่างสัญญา เธอห้ามไปร่วมกิจกรรมหรือเป็นพรีเซนเตอร์ให้บริษัทเวชภัณฑ์เจ้าอื่นเด็ดขาด"

โจวหยางขมวดคิ้วเคร่งเครียด

บริษัทเขายังไม่ทันเปิดตัวอย่างเป็นทางการ ก็ต้องมาชนกับ อีพีเอส ตรงๆ แล้วงั้นเหรอ?

แต่ยาแก้โรคจมูกอักเสบที่หลิงเซียวจะไปเป็นพรีเซนเตอร์ให้ อีพีเอส นั้นต้องเป็น ยาน้ำจินเชี่ยว แน่นอน ซึ่งถ้าเกิดยาตัวนั้นมีปัญหาขึ้นมา ชื่อเสียงของหลิงเซียวที่กำลังรุ่งโรจน์ย่อมพังทลายลงในพริบตา

แม้โจวหยางจะไม่ใช่พวกบ้าดารา แต่เขาก็รู้ว่าหลิงเซียวเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงที่เพิ่งแจ้งเกิดได้เพียงปีเดียวและกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นอย่างมั่นคง มันคงจะน่าเสียดายมากถ้าเธอต้องมาจบอนาคตเพราะผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้คุณภาพ

"หลิงเซียวเซ็นสัญญากับ อีพีเอส ไปหรือยังครับ?" โจวหยางถาม

"กำลังเจรจาอยู่ค่ะ แต่ดูทรงแล้วน่าจะจบในเร็วๆ นี้แหละ!" ไป๋เสวี่ยตอบ

"ถ้ายังไม่เซ็นก็ยังมีโอกาส พี่เสวี่ยพอจะติดต่อหลิงเซียวให้ผมได้ไหมครับ? ผมอยากคุยกับเธอด้วยตัวเอง" โจวหยางบอก

"หลิงเซียวค่อนข้างเป็นคนถือตัวและมีอีโก้สูงนะคะ แถมตารางงานก็แน่นมาก ฉันไม่รับปากว่าจะนัดเธอออกมาได้ไหม แต่จะพยายามลองดูให้แล้วกันค่ะ!" ไป๋เสวี่ยรับคำ

"ได้ครับ รบกวนพี่ด้วยนะครับ!" โจวหยางกล่าว

หลังจากวางสาย โจวหยางก็ตกอยู่ในความครุ่นคิด

หากเขาสามารถเชิญหลิงเซียวมาโชว์ตัวในวันเปิดบริษัทได้จริงๆ กระแสของบริษัทจะพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น เขามีแผนจะประกาศเปิดตัวยา ยาแก้โรคจมูกอักเสบ ตัวใหม่ของเขาในวันเปิดบริษัทด้วย

การอาศัยกระแสความดังของดารามาช่วยโปรโมตยาของตัวเองถือเป็นการโฆษณาที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

โจวหยางรู้ซึ้งถึงสัจธรรมข้อหนึ่งที่ว่า : ยาบางตัวผลลัพธ์ดีมาก แต่เพราะขาดการทำโฆษณาประชาสัมพันธ์ที่ดี ทำให้เข้าไม่ถึงกลุ่มผู้บริโภคในวงกว้าง

การที่ ยาน้ำจินเชี่ยว ของ อีพีเอส วางตลาด พวกนั้นต้องทุ่มงบโฆษณาถล่มทลายจนกลบกระแสยาของเขาแน่ ซึ่งมันจะทำให้เขาเสียเปรียบอย่างมาก

ดังนั้น การโปรโมตผลิตภัณฑ์ในวันเปิดตัวจึงมีความสำคัญต่อความเป็นความตายของบริษัทอย่างยิ่ง

ถ้าหลิงเซียวมาช่วยเรียกแขกได้ ผลลัพธ์ที่ได้ย่อมเหนือกว่าที่คาดคิดไว้หลายเท่าตัว

โจวหยางตั้งมั่นในใจว่า ในเมื่อต้องเปิดศึกกับ อีพีเอส ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มกิจการ เขาก็จะไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว เขาต้องชิงตัวหลิงเซียวมางานเปิดบริษัทของเขาให้ได้

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก

โจวหยางกดรับสาย ปลายสายเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นทางการและเคร่งขรึมว่า "คุณโจวหยางใช่ไหมครับ ผมติดต่อมาจากกรมตำรวจเมืองเซินเฉิง ตอนนี้มีผู้แจ้งความร้องเรียนว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการวางยาพิษผู้อื่น ขอเชิญคุณมาที่กรมตำรวจเพื่อเข้าพบเจ้าหน้าที่และให้ความร่วมมือในการสอบสวนด้วยครับ!"

(จบบท)