chapter 782 ก่อนต้าฉินจะจากไป.

นรกหมื่นจั้ง ที่ตั้งเดิมของตระกูลเทียน!

ตระกูลเทียนที่ถูกคลุมไปด้วยหลุมดำปกปิดไปทั้งหมด หลุมดำที่ใหญ่โตมโหฬาร ที่ด้านในนั้นเต็มไปด้วยความว่างเปล่า.

ที่มุมหนึ่งของหลุมดำนั้น มีร่างที่โชกไปด้วยโลหิตกำลังกระเสือกกระสนหนีออกมา.

เทียนเฉินจื่อ ที่รับฝ่ามือหนึ่งของหยิงได้อย่างคาดไม่ถึง แม้ว่าสภาพในเวลานี้จะได้รับบาดเจ็บสาหัส สภาพที่ดูอนาถน่าหวาดกลัว ขณะที่กำลังหลบหนี.

เทียนเฉินจื่อ ไม่แม้แต่หันหน้ากลับมามอง เขาที่พยุงร่างที่อาบไปด้วยโลหิต บินหนีไปในทันที.

หลุมดำที่ใหญ่โตค่อย ๆ ฟื้นฟูกลับมาช้า ๆ  ทว่าตระกูลเทียนเวลานี้ไม่มีเหลือแล้ว.

ในเวลานี้เผยให้เห็นกลุ่มยอดฝีมือของต้าฉินเท่านั้นที่ยังคงอยู่.

ที่ฝ่ามือของหยิงนั้นมีสิ่งของที่เหมือนกับแสงสีขาวอยู่ ราวกับเปลือกหอย ขณะที่เขาเก็บมันไปอย่างระมัดระวัง.

"ตระกูลเทียนถูกกำจัดแล้ว ราชวงศ์สวรรค์ต้าโหยวก็ถูกกำจัดแล้ว แดนเทวะเห่ยหมางก็ถูกกำจัดแล้ว ฝ่าบาททำอะไรไปมากมายเลยทีเดียว."หลี่ซือที่ขมวดคิ้วไปมา.

"ก็ไม่ได้มากมายอะไร นี่คือสิ่งที่ข้าต้องการ!"หยิงที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"หืม?"

"เจ้าบอกว่าทัพของต้าเจิ้งถูกส่งออกมาแล้วอย่างงั้นรึ?"หยิงที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"แน่นอนว่าข้าพบพวกเขามุ่งมายังทิศเหนือเมื่อหนึ่งเดือนที่แล้ว จงซานไม่ทำให้อะไรล่าช้าเกี่ยวกับผลประโยชน์แน่นอน!"หลี่ซือที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"เจ้าไม่เข้าใจจงซานได้ทั้งหมด คนผู้นี้ไขว่คว้ามาได้ และก็ปล่อยวางได้เช่นกัน(ยืดได้หดได้).

"หืม?"

"ภายในภพหยางนั้นยังมีแดนเทพอมตะ และยังมีกลุ่มยอดฝีมือจากนอกโลกใบเล็กที่รออยู่ จงซานเข้าใจเรื่องนี้ดี เขารู้ว่า หากเขาแยกสวรรค์จะต้องเจออะไรบาง หากว่าไม่กอบโกยผลประโยชน์ในภพหยินเอาไว้ให้มาก ที่อื่น ๆ ก็ยากจะทำสำเร็จ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องการแยกสวรรค์และนำเหล่าข้าราชบริพารที่สำคัญออกไปกับเขาด้วย!"หยิงที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"ฝ่าบาทเชาว์ปัญญายิ่งนัก แม้นว่าพวกเราจะไม่ลงมือกับสามขั้วอิทธิพลในภพหยิน แน่นอนจงซานในอนาคตย่อมมีความสามารถพอที่จะคว้ามันมาได้อยู่แล้ว ทว่า หลังจากที่พวกเราจากไป เขาจะวิเคราะห์ได้ถึงข้อดีข้อเสีย คุ้มค่าหรือไม่คุ้มค่า แม้แต่การยึดครองสามกลุ่มอิทธิพลในภพหยิน เขาก็จะชั่งน้ำหนักให้ดีก่อนลงมือ ตอนนี้เขาคงจะไม่ยกเลิกการแยกสวรรค์แล้ว เขาจะต้องทำการแยกสวรรค์อย่างแน่นอน!"หลี่ซือกที่ล่าวออกมาเสียงดัง.

หยิงพยักหน้ารับ.

ความจริงแล้ว ราชวงศ์สวรรค์ต้าเจิ้งนั้นยกทัพขึ้นเหนือไม่ไช่เมื่อหนึ่งเดือนที่แล้วตามที่หลี่ซือกล่าว ทว่าเริ่มมาตั้งแต่หนึ่งปีที่แล้ว.

แน่นอนว่าขั้นตอนแรกนั้นไม่ใช่กองทัพทหาร ทว่าเป็นจำนวนมือสังหารและหอการค้าต้าหรง ที่ออกมาเตรียมการเพื่อสงครามในครั้งนี้โดยเฉพาะ.

เมื่อการเตรียมการเสร็จสิ้น กองกำลังทหารขนาดใหญ่ก็ได้เคลื่อนออกมา นำโดยหลินเซียว เหยี่ยนฉงจื่อ จ้าวโส่วเซี่ยงและสุ่ยจิง เพื่อบุกเบิกภาคเหนือโดยเฉพาะ!

...............

หกเดือนหลังจากนั้น ทั่วทั้งภพหยินก็เกิดความโกลาหลขึ้นในทันที สามกลุ่มอิทธิพล คาดไม่ถึงเลยว่าจะถูกต้าฉินทำลายไปทั้งหมด?

ราชวงศ์ราชันย์ทางภาคเหนือที่ประโคมข่าวออกไปจนทั่ว.

เกี่ยวกับราชโองการของต้าฉินที่ถูกส่งออกมาให้พวกเขาปิดทำการ ไม่ใช่ความลับแต่อย่างใด ในเวลานั้นมีคนมากมายที่หัวเราะเยาะต้าฉิน ราชวงศ์สวรรค์ภพหยาง กำลังยื่นมือมายังภพหยินอย่างคาดไม่ถึง?

เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร ที่จะมีคนจากราชวงศ์สวรรค์มากมายเดินทางมากัน? อีกทั้ง คาดไม่ถึงเลยว่ากล้าแม้แต่หาเรื่องแดนเทวะ?

พวกเขาที่คิดว่าเป็นราชวงศ์สวรรค์ต้าเจิ้งอย่างงั้นรึ?

ซึ่งในอดีตต้าเจิ้งได้จัดการโลกอมตะไป ไม่มีใครที่คิดว่าจะเป็นไปได้เช่นกัน!

ทุกคนที่ไม่ได้สนใจมากนัก ต้องไม่ลืมว่าเรื่องนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้.

ทว่าความจริงในเวลานี้เกินกว่าที่พวกเขาจะรับได้ ไม่เพียงแค่ราชวงศ์สวรรค์ต้าโหยวเท่านั้น ยังมีแดนเทวะเฮ่ยหมาง แม้แต่กลุ่มอิทธิพลอันดับหนึ่งของภพหยิน ตระกูลเทียนซึ่งแข็งแกร่งที่สุด ยังถูกกำจัดไปรึ?

หลาย ๆ คนที่ไม่สามารถยอมรับความจริงนี้ได้เลย เรื่องนี้เป็นไปได้อย่างไร?

ต้าฉินผิดปรกติเกินไปแล้ว นี่คือราชวงศ์สวรรค์อย่างงั้นรึ?

ในเวลาเดียวกันก็มีอีกข่าวหนึ่งที่ผ่านเข้ามา เหล่าราชวงศ์วาสนาต่างก็เต็มไปด้วยความระมัดระวัง ไม่ใช่ว่าเป็นต้าฉินที่รุกเข้ามาหรอกรึ? ทำไมกลายเป็นว่าเป็นต้าเจิ้งที่เข้าครอบครองทุกอย่างหลังจากนั้น? ไม่ไช่ต้าฉินต้องจัดการราชวงศ์ต้าเจิ้งด้วยอย่างงั้นรึ?

ราชวงศ์สวรรค์ต้าเจิ้งร้ายกาจขนาดนั้นเลยรึ?

ราชวงศ์สวรรค์ต้าเจิ้งไม่เป็นไรเลย หนำซ้ำยังยกทัพจากภาคใต้บุกกระหน่ำทิศเหนือเพื่อชิงแผ่นดิน.

ทุกคนไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย รู้แค่เพียงว่าต้าฉินแข็งแกร่ง แข็งแกร่งมาก ๆ  ทว่ากลับกลับกลายเป็นว่าต้าฉินยอมให้กับต้าเจิ้งอย่างคาดไม่ถึง?

ราชวงศ์สวรรค์ต้าเจิ้งแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยรึ?

.............

ภพหยาง ราชวงศ์สวรรค์ต้าสุ่ย!

ภายในห้องอักษรของกงเหล่ยเทียน ซึ่งมีกงเหล่ยเทียน เย่ชิงเฉิง เซอคงและหวังเฉิน.

"เรื่องที่เกิดขึ้นที่ภพหยินเวลานี้ ต้าฉินทำลายสามกลุ่มอิทธิพล แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก!"เย่ชิงเฉิงที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"เจ้ามั่นใจอย่างงั้นรึ?"กงเหล่ยเทียนที่ขมวดคิ้วไปมา.

"ข้ารับคำสั่งของผู้ก่อตั้ง ส่งคนไปสำรวจภพหยิน เตรียมที่จะสร้างโลกอมตะขึ้นมาใหม่ คาดไม่ถึงเลยว่าจะได้รับข่าวนี้มาแทน แน่นอนว่าต้องเป็นเรื่องจริง!"เย่ชิงเฉิงที่ขมวดคิ้วไปมา.

"ใช่ ต้าฉินกระทำเรื่องที่แปลกประหลาด ต้าเจิ้งเองก็ด้วย ก่อนหน้านี้หนึ่งปี จงซานได้เดินทางไปยังเมืองเซียนหยางด้วยตัวเอง ต้าฉินและต้าเจิ้งตกลงเป็นพันธมิตรกันแล้วอย่างงั้นรึ?!"เซอคงที่ขมวดคิ้วไปมา.

"อาจจะ ต้าฉินที่ทรงพลังอยู่แล้ว ทำไมต้องเป็นพันธมิตรกับต้าเจิ้งกัน?"เย่ชิงเฉิงที่ส่ายหน้าไปมา.

"แล้วพวกเราจะทำอย่างไร? หากต้าฉินและต้าเจิ้งร่วมมือกำจัดพวกเรา ไม่ใช่ว่ามันชัดเจนแล้วหรอกรึ? ต้าฉินทำลายสามกลุ่มอิทธิพลในภพหยิน ต้าเจิ้งกับเป็นผู้รับผลประโยชน์ไป อีกไม่ถึงห้าสิบปี ต้าเจิ้งจะต้องรวมภพหยินเป็นหนึ่งได้อย่างแน่นอน! จากนั้นพวกเขาก็จะร่วมมือมาจัดการพวกเราสินะ!"เซอคงที่ครุ่นคิดและเสนอความคิดออกมา.

ใบหน้าของกงเหล่ยเทียนที่เปลี่ยนเป็นมืดครึ้มไปในทันที.

"หวังเฉิน เจ้าขมวดคิ้วอยู่นั่นล่ะ มีอะไรก็พูดมา?"กงเหล่ยเทียนที่จ้องมองไปยังหวังเฉิน.

หวังเฉินที่ครุ่นคิดขมวดคิ้วไปมาพร้อมกับกล่าวออกมาว่า"ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน เฉินได้ยินฝ่าบาทและเซอคงพูดคุยเรื่องหนึ่งกัน ที่เมืองเซียนหยางเวลานี้กำลังสร้างค่ายกลขนาดใหญ่ขึ้นอย่างงั้นรึ?"

"ใช่แล้ว เหล่าสาวกหงหรูของพวกเราที่เดินทางไปยังเมืองเซียนหยาง เพิ่งรวบรวมข่าวนี้มา ที่ด้านหน้าของตำหนักกุยกูนั้น ดูเหมือนว่าจะได้ทำการเตรียมค่ายกลขนาดใหญ่ พร้อมทั้งค้นหาฮวงจุ้ยและฤกษ์งามในการติดตั้งอีกด้วย."เซอคงกล่าวออกมาในทันที.

"ฝ่าบาท ท่านคิดว่าค่ายกลนี้คือค่ายกลอะไรอย่างงั้นรึ?"หวังเฉินที่ขมวดคิ้วไปมา.

"รู้อะไรก็พูดมา!"กงเหล่ยเทียนที่จ้องมองไปยังหวังเฉิน เห็นชัดเจนว่ากงเหล่ยเทียนไม่สามารถคาดเดาได้นั่นเอง.

"เฉินไม่สามารถคาดเดาได้ว่ามันคือค่ายกลอะไร ทว่าเฉินรู้สึกแปลกประหลาดคิดถึงบางอย่าง!"หวังเฉินที่กล่าว.

"หืม?"

"ต้าฉินนั้นคงจะไม่อยู่ในโลกใบนี้แล้ว!"หวังเฉินที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"จะไม่อยู่ใต้สวรรค์แห่งนี้แล้วอย่างงั้นรึ?"

"เกี่ยวกับข่าวที่ประมุขเย่ชิงเฉิงรวบรวมมา ต้าฉินนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก อีกอย่าง บางทีหยิงนั้นอาจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่ากู่เฉิงตงสะอีก ทว่าทำไมในอดีตถึงได้อนุญาตให้กู่เฉิงตงแยกสวรรค์ล่ะ? ในอดีตนั้นสามราชวงศ์สวรรค์เข้าโจมตีแดนเทพพิสุทธิ์ หยิงเป็นหนึ่งในสามอย่างงั้นรึ? เขาที่สามารถกำราบแดนเทวะได้ เขาคนเดียวก็น่าจะเพียงพอแล้ว มันดูไร้เหตุผลไม่น้อย!"หวังเฉินที่ส่ายหน้าไปมา.

"ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้น แดนเทวะเห่ยหมางนั้น แม้ว่าจะแข็งแกร่ง ทว่าแดนเทวะของภพหยิงนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่า อีกทั้งอรหันต์กุยหยวนของแดนเทพพิสุทธิ์นั้นยังมีระดับ 12 สวรรค์แท้ ดังนั้นอาจนับได้ว่าแดนเทพพิสุทธิ์ในเวลานั้นเป็นแดนเทวะอันดับหนึ่งเลยก็ว่าได้."เย่ชิงเฉิงที่ส่ายหน้าไปมา.

"หากเป็นเช่นนั้น จะอธิบายเกี่ยวกับการแยกสวรรค์ของกู่เฉิงตงได้อย่างไร?"หวังเฉินที่จ้องมองไปยังเย่ชิงเฉิง.

เย่ชิงเฉิงที่ขมวดคิ้วไปมาครุ่นคิดเช่นกัน.

"เจ้าพูดต่อ!"กงเหล่ยเทียนจ้องมองไปยังหวังเฉิน.

"ครับ เกี่ยวกับข้อมูลที่พวกเราได้รับมานั้น ต้าฉิน คือต้าฉินเมื่อแปดหมื่นปีที่แล้ว พวกเขาคงอยู่ได้อย่างไร เฉินเองก็ไม่สามารถบอกได้ ทว่าเฉินคาดเดาได้ว่าระหว่างที่พวกเขาหายไปนี้ ความแข็งแกร่งของพวกเขาย่อมเพิ่มมากขึ้นอย่างแน่นอน ความแข็งแกร่งของต้าฉินตอนนี้กำลังอยู่ในสภาวะฟื้นฟู ในอดีตเมื่อครั้งเข้าล้อมแดนเทพพิสุทธิ์นั้น พวกเขาไม่ได้มีความแข็งแกร่งเท่าตอนนี้."หวังเฉินกล่าว.

"อืม!"ทุกคนพยักหน้ารับ.

"เฉินขอบังอาจคาดเดาอย่างอหังการ ต้าฉินกำลังจะจากไปในเร็ว ๆ นี้!"หวังเฉินที่สูดหายใจลึก.

"อะไรนะ?"เย่ชิงเฉิงที่ดวงตาหดเกร็ง ใบหน้าไม่อยากเชื่อแม้แต่น้อย.

เซอคงเองก็แสดงท่าทางประหลาดใจเช่นกัน กงเหล่ยเทียนที่ขมวดคิ้วไปมาครุ่นคิด เห็นชัดเจนว่าสงสัยในคำพูดของหวังเฉินด้วยเล็กน้อย.

"เป็นไปได้ว่า อีกไม่นานแน่ ก่อนที่ต้าฉินจะจากไปนั้น ซึ่งสามารถอธิบายเรื่องราวต่าง ๆ ในภพหยินได้ ว่าต้าฉินนั้นไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย พวกเขาต้องการมอบมันให้กับจงซาน เพื่อเพิ่มพลังให้กับต้าเจิ้ง ก่อนที่พวกเขาจะจากไป นั้นก็เพื่อไม่ต้องการให้ราชวงศ์สวรรค์ต้าสุ่ยและแดนเทพอมตะต้องสงบสุขนั่นเอง!"หวังเฉินกล่าวอย่างเคร่งขรึม

กับคำพูดของหวังเฉินทำให้ทุกคนที่ได้ฟังถึงกับตื่นตระหนกตกใจ.

"เจ้ามีอะไรมายืนยัน?"กงเหล่ยเทียนที่กล่าวสอบถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง.

"ไม่มี เป็นเพียงแค่การคาดเดา ทว่าฝ่าบาทจะเห็นเช่นไรก็ขึ้นอยู่กับฝ่าบาทแล้ว!"หวังเฉินกล่าวออกมาในทันที.

ทุกคนที่ได้แต่เงียบ กงเหล่ยเทียนที่สูดหายใจลึก เผยยิ้มอย่างชั่วร้ายออกมา "ต้าฉินกำลังจะจากไปอย่างงั้นรึ? งั้นก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับต้าฉินแล้ว หากต้าฉินจากไปจริง ภายใต้สวรรค์แห่งนี้ก็จะง่ายขึ้น ต้าเจิ้งรึ? ข้าจะดูว่าพวกมันมีความสามารถใดที่จะมาต่อกรกับข้า!"

"เซอคง เจ้าแจ้งไปยังนิกายหงหรู ให้พวกเขาจับตาดูต้าฉินทุกฝีก้าว!"กงเหล่ยเทียนที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"ครับ!"

"เต๋าจวินเซิ่งหยาตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?"กงเหล่ยเทียนที่จ้องมองมายังทิศทางของเย่ชิงเฉิง.

"ยังคงเก็บตัวอยู่!"เย่ชิงเฉิงที่กล่าวออกมา.

"แจ้งไปยังผู้ก่อตั้ง บอกว่าข้าต้องการพบกับเขา!"กงเหล่ยเทียนครุ่นคิดและกล่าวออกมา.

"กล่าวตามตรง ผู้ก่อตั้งไม่ต้องการพบใครทั้งนั้น!"เย่ชิงเฉิงที่กล่าวออกมา.

ใบหน้าของกงเหล่ยเทียนที่เปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์.

.....

หนึ่งปีหลังจากนั้น.

ราชวงศ์ต้าฉิน เมืองเซียนหยาง ห้องอักษรของหยิง.

หยิงที่ยืนอยู่ พร้อมกับจ้องมองแผนที่ขนาดใหญ่.

หลี่ซือที่ก้าวเข้ามาในห้องอักษร พร้อมกับโค้งทำความเคารพต่อหยิง.

"ฝ่าบาท เซียนเซิงกุยให้ข้าเข้ามารายงานฝ่าบาท."หลี่ซือที่กล่าวออกมาด้วยความเคารพ.

"กุยกูซือเตรียมการเสร็จแล้วงั้นรึ?"หยิงที่กล่าวโดยที่ไม่ได้หันหน้ากลับไป.

"ครับ ทุกอย่างเตรียมการเสร็จเรียบร้อยแล้ว!"หลี่ซือพยักหน้า.

"อืม เมื่อกองกำลังของไป๋ฉีกลับมาถึงเมื่อไหร่ พวกเราจะเดินทางไปในทันที!"หยิงกล่าว.

"ครับ."

"มีข่าวเกี่ยวกับต้าเจิ้งและต้าสุ่ย ราชวงศ์สวรรค์ทั้งสองหรือไม่?"หยิงกล่าวสอบถามออกไป.

"จงซานได้นำหอการค้าต้าหรงและคนของเขาออกไปจากเมืองเซียนหยางทั้งหมดแล้ว และไม่มีทหารสังเกตการณ์อยู่อีกต่อไปด้วย ส่วนต้าสุ่ยนั้นตรงกันข้าม เหล่าคนของนิกายหงหรูกลับมีคนมากขึ้นคอยจับตาพวกเราอยู่ ราวกับว่าพวกเขารับรู้ว่าพวกเรากำลังจะจากไป."หลี่ซือกล่าว.

"หืม?"

หยิงที่หันหน้าจับจ้องมองไปยังหลี่ซือ.

"ไม่เพียงแต่เมืองเซียนหยางเท่านั้นเหล่าคนของลัทธิของพวกเขาต่างก็ส่งคนออกมามายมายปะปนกับคนของพวกเราเต็มไปหมด ราวกับว่าพวกเขามั่นใจและรอคอยให้ต้าฉินของพวกเราจากไป จากนั้นกองกำลังของต้าสุ่ยคงจะถูกส่งออกมาอย่างแน่นอน!"หลี่ซือแค่นเสียงดูแคลน.

"วิถีราชา กงเหล่ยเทียนนั้นด้อยกว่าจงซานเป็นอย่างมาก!"หยิงเผยยิ้มแสดงท่าทางสนใจ.

"ฝ่าบาท พวกเราจะต้อง..........!"ดวงตาหลี่ซือที่เผยจิตสังหารที่รุนแรงออกมา.

"อืม ไปจัดการให้เสร็จในทันที ในเมื่อลัทธิหงหรูนี้จุ้นจ้านกับพวกเรามากเกินไป ก็ฝังพวกมันทั้งเป็นได้เลย!"หยิงพยักหน้า.

"ขอรับ!"ดวงตาของหลี่ซือดวงตาเปล่งประกาย.