Chapter 769 ค่ายกลสี่ลักษณ์.

"เอาล่ะ ในเมื่อฝ่ายตรงข้าม ค่ายกลฮวงจุ้ยพวกเขาได้พังทลายไปแล้ว ก็ง่ายแล้ว!"มารชราหมื่นปีที่ดวงตาหรี่เล็กจดจ้องมองไปยังพื้นที่ไกลออกไป.

"นี่มารชราหมื่นปีกำลังจะลงมือเองแล้วรึ?"สายตาของทุกคนที่จดจ้องมองไปยังมารชราหมื่นปี.

"อืม!"มารชราหมื่นปีพยักหน้า.

พร้อมกับทำมุทรา ชี้ไปยังบนอากาศ กลายเป็นลำแสงสิบแปดสายพุ่งไปยังทิศทางที่แตกต่างกัน.

ที่ตำแหน่งประตูสวรรค์ทิศใต้ หนี่ปู่ซาที่สูดหายใจลึก "ทุกท่าน ฝ่ายตรงข้ามได้ทำลายค่ายกลฮวงจุ้ยของข้าไปแล้ว ตอนนี้ต้องพึ่งทุกท่านแล้ว!"

ทุกคนที่พยักหน้าให้กับหนี่ปู่ซา ทว่าภายใจแววตายังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่.

โดยเฉพาะอาวุโสเทียน ที่จดจ้องมองออกไป รับรู้ว่าหนี่ปู่ซานั้นไม่เห็นต้องฝืนขนาดนั้นเลย ค่ายกลฮวงจุ้ยของเขาไม่จำเป็นต้องรุกบุกหนักเข้าไปยังโลกที่แตกต่างของศัตรู ทว่าหนี่ปู่ซากลับทำเช่นนั้นอย่างจงใจอย่างงั้นรึ?

ทันใดนั้น ดวงตาของอาวุโสเทียนที่ดวงตาหดเกร็ง เข้าใจความหมายของหนี่ปู่ซาได้ หนี่ปู่ซานั้นเป็นคนที่อหังหารการเป็นอย่างมาก ทว่าหลังจากที่ผ่านการฝึกฝนภายในถ้ำร้อยสวรรค์ เชาว์ปัญญาของเขาก็เปลี่ยน ในเวลานี้เขาไม่ต้องการที่จะลงมือเต็มที่ในแนวหน้า ทว่าต้องการอารักขาข้างกายฝ่าบาท เพื่อรับความดีความชอบที่มากยิ่งกว่า.

เหล่าข้าราชบริพารย่อมคิดถึงผลประโยชน์ตัวเองเป็นสำคัญ และฝ่าบาทก็มอบหน้าที่ให้กับทุกคนเท่า ๆ กัน สถานที่แห่งนี้จึงไม่มีใครที่จะทุ่มอย่างเต็มที ไม่จำเป็นต้องแสดงความอหังการอะไรออกมามากมาย? ไม่จำเป็นต้องโดดเด่นอยู่คนเดียวในแนวหน้า!

อาวุโสเทียนนี่นับเป็นครั้งแรกที่รู้สึกชื่นชมในตัวของหนี่ปู่ซา

อาวุโสเทียนที่มองเห็นความตั้งใจของหนี่ปู่ซาได้ คนอื่น ๆ เองก็เช่นกัน ทว่าก็ไม่มีใครกล่าวอะไรออกมา.

ที่ไกลออกไปนั้น แสงสีแดงที่พุ่งขึ้นไปบนอากาศ จากนั้นก็แตกกระจายไปทุกทิศทุกทาง.

เหล่าข้าราชบริพารทุกคนที่เปลี่ยนเป็นจริงจังในทันที.

ทันใดนั้น ฝูงของสัตว์ร้ายมากมายเริ่มคำรามออกมาจากป่าเขาที่รกทึบ แม้แต่เริ่มบินขึ้นมาบนท้องฟ้า.

เผ่าซานเหมา(แมวป่า) เผ่าเสือดาว เผ่าฉลามทะเล เผ่าหมาไน เผ่ากบ และยังมีเผ่าสัตว์ร้ายอีกมากมายที่ปรากฏออกมา.

ทวีปศักดิ์สิทธิ์ที่มีสัตว์ร้ายอยู่มากมาย แต่ละเผ่าที่ปรกติไม่เคยร่วมมือกัน ในเวลานี้กลับเข้ามาล้อมกรอบพื้นที่แห่งนี้อย่างงั้นรึ? นอกจากนี้สัตว์ร้ายเหล่านี้ยังทรงพลังมาก ร่างกายที่ใหญ่โต ทุกคนที่จับจ้องมอง รับรู้ได้ว่าแต่ละตนนั้นมีระดับหลอมกายธาตุ แม้แต่ระดับสวรรค์แท้ก็ยังมี.

ฮามะไลแดนเทพอมตะอย่างงั้นรึ? มีสองเผ่าของสัตว์อสูรที่มีจือจุ้นเข้าร่วม.

กลุ่มของสัตว์ร้ายที่เคลื่อนที่เข้าล้อมรอบสวนสวรรค์ลอยฟ้า.

สัตว์ร้ายที่มีขนาดใหญ่โต และยังมีจำนวนมากมายอย่างคาดไม่ถึง เวลานี้ล้อมกรอบเข้ามาทุกทิศทุกทาง และในเวลาเดียวกันนั้นก็ปรากฏหยกแปลก ๆ ที่ปรากฏขึ้นมาจากความว่างเปล่า ก่อนที่จะสลายหายไปไม่มีใครมองเห็น.

"ค่ายกลหมื่นสัตว์ เปิด!"

ที่ไกลออกไปนั้น มารชราหมื่นปีที่ทำมุทราสร้างวิชาลับ สัตว์อสูรมากมายที่น่าเกรงขามถูกปกปิดการมีอยู่ด้วยหมอกสีขาวมากมายในทันที.

กลุ่มหมอกสีขาว ที่กำลังแผ่ซึมลามเข้ามาเรื่อย ๆ  ล้อมรอบตรงไปยังสวนสวรรค์ลอยฟ้าที่อยู่ตรงกลาง.

หมอกที่หมุนวนเคลื่อนที่โคจรไปรอบ ๆ  จากช้ากลายเป็นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ  หมุนวนไม่หยุดหย่อน หมุนวนบีบรัดมุ่งเข้าสู่ศูนย์กลาง.

ในเวลานี้ สวนสวรรค์ลอยฟ้าราวกับว่าอยู่ใจกลางน้ำวน สายลมที่หนักหน่วงรุนแรงกำลังบีบรัดสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

"หมายความว่าอย่างไร?"หยินโหลวหรี่ที่ขมวดคิ้วไปมา.

สายตาของทุกคนที่จ้องมองน้ำวนที่พัดหมุนที่ประตูสวรรค์ทิศใต้.

ส่วนที่ไกลออกไป เหล่าแขกจากโลกใบใหญ่ที่จดจ้องมองจากพื้นที่ไกลออกไป.

ค่ายกลเวลานี้กำลังกระแทกกันอยู่ อากาศรอบ ๆ กำลังฉีกขาด กลายเป็นหลุมดำขนาดใหญ่ตอนนี้มันขยายใหญ่ลามออกไปเรื่อย ๆ .

"นี่คือค่ายกลหมื่นสัตว์อย่างงั้นรึ? เพียงแค่ใช้หยกนั่น กลับทรงพลังขนาดนี้เลยรึ?"เหล่าคนที่มาด้วยจ้องมองมารชราหมื่นปีด้วยแววตาหวั่นเกรง.

"หยกรึ? ภายในค่ายกลของข้า หยกทั้งสี่ก็คือ เซียนฉีสวรรค์ คายกลหมื่นสัตว์ มีสามสัตว์อสูรระดับสวรรค์แท้ สิ่งที่พวกเราต้องทำในโลกใบเล็กแห่งนี้ ก้าวแรก ต้องบดขยี้สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวก่อน!"มารชราหมื่นปีที่กล่าวออกมาด้วยเสียงที่เคร่งขรึม.

ได้ยินคำพูดของมารชราหมื่นปี ทุกคนที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจจ้องมองเขม็ง.

เพราะว่าชื่อเสียงของมารชราหมื่นปีนั้นมีไม่นาน พวกเขาจำเป็นต้องเชื่อฟังคำพูดของของเขา แน่นอนว่าก่อนหน้านี้ลึกภายในใจก็อยากจะปฏิเสธ หรือไม่ต้องการทำตาม ทว่าสถานการณ์เวลานี้ พวกเขากลับไม่สามารถทำได้แล้ว.

เพราะว่ามารชราหมื่นปีที่ใช้ชื่อเสียงตัวเองเสนอตัวเองเป็นผู้นำ คราแรกพวกเขาไม่อยากยอมรับ และต้องยอมรับในที่สุดเมื่อเขานำค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรออกมา.

สี่เซียนฉีสวรรค์ นี่เขามีเซียนฉีสวรรค์ถึงสี่ชิ้นเลยรึ?

ถึงจะเป็นเซียนสวรรค์ การจะมีเซียนฉีสวรรค์สักชิ้นยากยิ่งกว่ายากสะอีก คาดไม่ถึงเลยว่ามารชราหมื่นปีจะนำออกมาใช้ง่ายเลยรึ?

ร่ำรวยมั่งคั่งนัก แน่นอน ในเวลานี้พวกเขารับรู้ความร้ายกาจของมารชราหมื่นปีแล้ว มารชราหมื่นปีไม่ได้เป็นเซียนสวรรค์ด้วยซ้ำ เป็นเพียงเซียนปฐพี ทว่าเป็นเซียนปฐพีที่โดดเด่นนัก พวกเขาได้ยินข่าวลือมาว่าสามารถสังหารเซียนสวรรค์ไปเป็นจำนวนมาก.

เซียนปฐพีที่สังหารเซียนสวรรค์ได้ นี่นับเป็นชื่อเสียงที่ร้ายกาจน่าเกรงขามอย่างที่สุด.

"แล้วเจ้าไปนำสัตว์อสูรมากมายขนาดนี้มาจากใหนกัน?"คนผู้หนึ่งที่กล่าวสอบถามออกมา.

"ข้าที่มีนามว่า มารชราหมื่นปี แน่นอนย่อมมีวิถีในการติดต่อกับจื่อจุ้นเผ่าสัตว์อสูรได้ นอกจากนี้ตลอดเวลาสิบปีนี้ คิดว่าข้าใช้ความลำบากขนาดใหนในการติดต่อพวกเขา?"มารชราหมื่นปีที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

ทุกคนต่างก็พยักหน้ารับ ไม่สอบถามรายละเอียดว่าเขาใช้วิธีในการชัดชวนกลุ่มนี้ได้อย่างไร ทว่ายังคงเฝ้ามองอย่างอดทน.

เหล่าสัตว์อสูรที่กำลังบีบรัด สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

ประตูสวรรค์ทิศใต้ หยินโหลวหรี่ที่ลอยออกไป ฝ่ามือฟ้าไปยังค่ายกลหมื่นสัตว์.

"ตูมมมมมม!"

มิติอากาศที่สั่นไหว ทว่าค่ายกลกลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย ยังคงบีบสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

หยินโหลวรี่ที่ขมวดคิ้วไปมา พร้อมกับบินกลับมายังประตูสวรรค์ทิศใต้.

"ค่ายกลนี้แปลกประหลาดมาก!"หยินโหลวหรี่กล่าว.

"มันแข็งแกร่งมากต่างหาก นี่คือค่ายกลหมื่นสัตว์อสูร จำเป็นต้องใช้เซียนฉีสวรรค์สี่ชิ้นในการจัดเตรียม เจ้าไม่สามารถทำลายมันได้!"หวังคูที่อยู่ข้าง ๆ ส่ายหน้าไปมา.

"ค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรอย่างงั้นรึ? แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยรึ?"อี้เหยี่ยนที่ขมวดคิ้วไปมา.

"แข็งแกร่งมาก เทียบได้กับเซียนสวรรค์สี่คนที่กำลังล้อมกรอบ เพราะว่าค่ายกลนี้ คนในโลกใบเล็กยากจะต่อกรได้ง่าย ๆ เพราะว่ามีน้อยคนนักที่จะจัดการเซียนสวรรค์ทั้งสี่คนได้พร้อม ๆ กัน!"หวังคูกล่าวอย่างเคร่งขรึม.

มีพลังเทียบเท่ากับเซียนสวรรค์สี่คน?

ได้ยินเช่นนี้ ทุกคนที่ดวงตาหดเกร็ง.

"แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยรึ? ฝ่าบาทกำลังยกระดับตำแหน่งมรรคาอยู่ เหล่าหวงโหว ไท่จื่อเองก็รอคอยอยู่ด้านหน้าตำหนังซ่างเฉิง ตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรดี?"หยินโหลวหรี่ที่จ้องมองไปยังหวังคู.

"ไม่ใช่ว่าพวกเรามีค่ายกลสี่ลักษณ์อยู่หรอกรึ? ตราบท่าที่พวกเราเตรียมค่ายกลสี่ลักษณ์เสร็จจะต้องป้องกันได้อย่างแน่นอน!"หวังคูที่กล่าวออกมา.

"ค่ายกลสี่ลักษณ์อย่างงั้นรึ?"เห่าเม่ยลี่ที่แสดงท่าทางสงสัย.

ทุกคนที่จ้องมองไปยังเห่าเม่ยลี่ และเสี่ยวจินที่อยู่บนหลังของนาง.

"แม่นางเห่าเม่ยลี่ คงต้องรบกวนให้เจ้านำเผ่ามังกรเข้าร่วมค่ายกลนี้ได้หรือไม่?"อี้เหยี่ยนกล่าวสอบถาม.

"เข้าร่วมอย่างงั้นรึ? ข้าชอบ!"สายตาของเห่าเม่ยลี่เปล่งประกาย เต็มไปด้วยความตื่นเต้น.

"นี่คือผังค่ายกลตำแหน่งของเผ่ามังกร! ฝ่าบาทได้มอบมันให้กับข้า ข้าจะให้เจ้าเป็นคนบัญชากรชั่วคราว!"อี้เหยี่ยนที่นำแผ่นริ้วหยกส่งให้กับนาง.

"ตกลง!"เห่าเม่ยลี่ที่รับแผ่นริ้วหยกพร้อมกับแสดงท่าทางตื่นเต้นดีใจ.

"ค่ายกลสงครามเผ่ามังกรต้องรบกวนเจ้าแล้ว!"อี้เหยี่ยนกล่าว.

"โปรดวางใจ ข้ารับปากจงซาน นำเผ่ามังกรมาปกป้องเขา ร่วมมือกันรึ?ข้าชอบ เสี่ยวจิน เรียกคนของเจ้า!"เห่าเม่ยลี่กล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น.

"จื่อจุ้นหยิน เผ่าพยัคฆ์ดูแลทิศตะวันตก คงต้องรบกวนให้เผ่าพยัคฆ์เข้าประจำตำแหน่งค่ายกลแล้ว!"

"ได้!"

"กุยเสอ ทิศเหนือเต๋าทมิฬ จำเป็นต้องใช้เผ่าทมิฬร้อยตนรบกวนเจ้าแล้ว!"

"ตกลง!"

"หงสาเพลิง?"

"ข้าจะเป็นคนขอยืมกำลังของหงสาเพลิงจากหวงโหวเทียนหลิงเอ๋อเอง!"อี้เหยี่ยนกล่าว.

จากนั้น ค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรที่กำลังบีบเข้ามาใกล้สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวเรื่อย ๆ  ตอนนี้หมอกมากมายที่ลามเข้ามา มิติอากาศรอบ ๆ ที่กำลังบิดเบี้ยวถูกค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรบดบี้แตกกระจาย.

ทว่าจากนั้นไม่นาน ที่ทิศตะวันออก เสียงของมังกรก็ดังสนั่นปรากฏเงาของมังกรขนาดยักษ์ขึ้น ทิศใต้เสียงของหงส์เพลิงที่หวีดร้องปรากฏเงาของหงส์เพลิงขึ้น ทิศตะวันตกปรากฏเป็นภาพเงาของพยัคฆ์ และทิศเหนือปรากฏเงายักษ์ของเต่าทมิฬขึ้น.

ภาพเงาของสัตว์อสูรที่ขยายใหญ่พร้อมกันปลดปล่อยพลังที่แข็งแกร่งและแปลกประหลาดหมุนวนพื้นที่รอบ ๆ  ภาพเงาทั้งสี่ที่เชื่อมต่อกัน พร้อมกับเข้าต้านค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรในทันที.

"ตูมมมมมมมมมมมมม!"

เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น อากาศที่ถูกพลังบีบอัด เกิดเป็นหลุมดำขนาดใหญ่ยักษ์ หมุนวนล้นออกมา กระจายไปรอบ ๆ สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว ค่ายกลที่ทรงพลังทั้งสองถูกหลุมดำกลบไป.

ค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรหยุดลงแล้ว.

ที่ไกลออกไปยังทิศใต้ เหล่าแขกจากโลกใบใหญ่ที่เข้ามา.

"มารชราหมื่นปี หมายความว่าอย่างไร? ทำไมค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรหยุดลงล่ะ?"คนผู้หนึ่งที่ขมวดคิ้วสอบถามออกมาทันที.

"ที่ด้านในมีอะไรซ่อนอยู่? ภายในสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว คงมีของวิเศษบางอย่าง? คาดไม่ถึงเลยว่าจะสามารถป้องกันค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรของข้าได้เลยรึ?"มารชราหมื่นปีที่ขมวดคิ้วไปมา.

"แล้วจะทำอย่างไร?"

"รอดูไปก่อน!"มารชราหมื่นปีที่กำลังครุ่นคิด.

ที่ไกลออกไปทิศตะวันออกของสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว เวลานี้จากที่ไกลออกไปปรากฏริ้วแสงที่พุ่งเคลื่อนที่มาด้วยความเร็วสูง.

จื่อจิ้นเผ่ามังกร อ้าวซือไห่!

เขาที่ลอยอยู่บนอากาศ ดวงตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร.

"เห่าเม่ยลี่? เจ้ากล้านักนำเผ่ามังกรมากมายมาที่นี่? ชิ มารชราหมื่นปีขอให้ข้ามาล้อมโจมตีสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว ข้าได้ปฏิเสธเขา แค่นี้ถือว่าไว้หน้าต้าเจิ้งพอแล้ว เผ่ามังกรไม่มีความจำเป็นต้องช่วยต้าเจิ้ง ตราบเท่าที่ข้าเป็นผู้นำเผ่ามังกรจะไม่มีวันช่วยต้าเจิ้งเด็ดขาด!"อ้าวซือไห่ที่บินตรงไปยังสวนสวรรค์ลอยฟ้าทิศตะวันออก.

จากนั้นไม่นาน อ้าวซือไห่ที่อยู่ด้านนอกสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว จ้องมองไปยังพื้นที่หลุมดำขนาดใหญ่ที่กำลังหมุนวนอยู่ด้านหน้า.

"ตูมมมมมมมมมมม!"

อ้าวซือไห่ที่โจมตีหลุมดำเกิดระเบิดดังสนั่น อากาศรอบ ๆ ที่แตกเป็นช่องว่างลามออกไป.

พื้นที่หลุมดำที่อยู่รอบ ๆ  ก่อนที่จะค่อย ๆ สลายหายไป เผยให้เห็นภาพด้านใน.

ภาพเงาของเทพอสูรสี่ตน ที่กำลังปกป้องสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวอยู่ ที่ทิศตะวันออกนั้น ค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรถูกโจมตีอย่างรุนแรง จนค่อย ๆ เกิดรอยร้าวขึ้น.

ค่ายกลฝั่งตะวันออก ภาพเงาของมังกรที่ทะลวงค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรแตกสลายกระจายออกไปในทันที.

"ทำได้ดี!"ที่ประตูสวรรค์ทิศใต้อี้เหยี่ยนที่เผยท่าทางพอใจ.

จากทิศใต้พื้นที่ไกลออกไปอีกนั้น มารชราหมื่นปีที่ดวงตาหดเกร็ง.

"พังทลายแล้ว ค่ายกลหมื่นสัตว์อสูรของมาชราพังแล้ว ทำอย่างไรต่อไปดี?"คนผู้หนึ่งที่โพลงออกมาทันที.

มารชราหมื่นปีที่สูดหายใจลึก หากแต่ไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกมา.

"เผ่ามังกรทุกตนรับคำสั่ง กลับทะเลตะวันออกพร้อมกับข้า!"อ้าวซือไห่ที่กล่าวออกมาเสียงดัง พร้อมกับพุ่งตรงไปยังภาพเงาของมังกรดำ.

ทันใดนั้นทุกอย่างที่เปลี่ยนเป็น ทำให้ทุกคนต้องจ้องมองออกไปพร้อม ๆ กัน.

ก่อนที่จะเห็นอ้าวซือไห่ อี้เหยี่ยนและคนอื่น ๆ ที่ขมวดคิ้วไปมา แววตาที่เผยแววตารังเกียจเป็นอย่างมาก.

"โฮกกกก!"

กลุ่มของมังกรที่คำรามเสียงดัง ค่ายกลสงครามมังกรก็สลายหายไป เหล่าเผ่ามังกรบินตามอ้าวซือไห่ออก ทำตามคำสั่งของจื่อจุ้นเผ่ามังกร.

เผ่ามังกรถอนตัว ค่ายกลสี่ลักษณ์ก็ล่มสลายลงไปในทันทีเช่นกัน.