ตอนที่ 1297 อุปกรณ์เวทหมวดของใช้ในชีวิตประจำวัน

ลิฟต์ขนส่งหยุดลงที่ชั้นสองของภัตตาคารเต่าทมิฬ ไป๋สวง  จูงมือผู้เป็นพ่อและแม่เดินออกมาจากลิฟต์

พื้นที่ชั้นสองของภัตตาคารล้วนเป็นร้านค้า การตกแต่งคล้ายคลึงกับห้างสรรพสินค้าที่มู่เหลียง  เคยไปในชาติก่อน ผนังของร้านค้าส่วนใหญ่ทำจากกระจกเคลือบ ทำให้สามารถมองเห็นสินค้าที่จัดแสดงอยู่ด้านในได้อย่างชัดเจน

เมื่อมองจากด้านบนลงมาที่ชั้นสอง จะเห็นแผนผังรูปตัวอักษร 回 สองตัวซ้อนกันอยู่ โดยตัวอักษรตัวใหญ่จะครอบตัวอักษรตัวเล็กเอาไว้

"ท่านแม่ พวกเราไปซื้อน้ำหอมกันก่อนเถอะ"

ไป๋สวง  เอ่ยอย่างออดอ้อน

"พวกเธอไปกันเถอะ ฉันจะไปดูอุปกรณ์เวท " กษัตริย์รัสด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ก่อนที่จะเข้ามาในลิฟต์ เขาได้ยินคำพูดของฮู่เตียน จึงตัดสินใจว่าจะไปดูอุปกรณ์เวท  ก่อน แล้วค่อยไปซื้อเครื่องลายครามและสุรา

ไป๋สวง กระซิบเสียงเบา

"ท่านพ่อ ท่านเป็นถึงราชานะ ความจริงท่านสามารถบอกท่านมู่เหลียง  เพื่อขอซื้อของพวกนี้ล่วงหน้าได้นี่นา"

กษัตริย์ทอดพระเนตรอย่างลึกล้ำ ก่อนจะตรัสอย่างหงุดหงิดว่า

"ถ้าฉันรู้ล่วงหน้าได้ ตอนนี้ฉันก็คงไม่ต้องมาอยู่ที่นี่หรอก"

"ก็จริง"

ไป๋สวง  ยิ้มอย่างซุกซน

ฟู่หลิงน่า เอ่ยอย่างอ่อนโยน

"สวงเอ๋อร์ ลูกไปเถอะ ให้พี่ใหญ่กับพี่รองไปเป็นเพื่อนลูก ส่วนแม่จะไปแย่งซื้ออุปกรณ์เวท  เป็นเพื่อนพ่อของลูกเอง"

"แย่งเหรอคะ?"

ไป๋สวง  กะพริบตาสีม่วงทองคู่สวย

ฟู่หลิงน่า ตอบด้วยน้ำเสียงกังวานใส

"แน่นอนสิ มีคนสนใจอุปกรณ์เวท  มากมายขนาดนี้ ก็ต้องแย่งกันซื้อเป็นธรรมดา"

ไป๋สวง  ถามอย่างใสซื่อ

"ท่านแม่ ท่านเป็นถึงราชินี ของที่ท่านอยากซื้อ จะมีใครกล้ามาแย่งกับท่านด้วยเหรอคะ?"

"หึหึ หัวหน้าอัศวินกับดยุค ไงล่ะที่กล้า"

ฟู่หลิงน่า  แคะไค้ด้วยรอยยิ้มเย็นชา

องค์ชายใหญ่ไคปินส์ ทอประกายตาเย็นเยียบ ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา ดยุค  และหัวหน้าอัศวินเริ่มเหิมเกริมมากขึ้นเรื่อยๆ ความเคารพยำเกรงต่อราชวงศ์ก็ลดน้อยลงกว่าแต่ก่อน

กษัตริย์1ทรงเร่งเร้าทันที

"รีบไปกันเถอะ ดยุค  กับหัวหน้าอัศวินล่วงหน้าไปก่อนแล้ว"

ไป๋สวง อ้าปากค้างเล็กน้อย มองดูผู้เป็นพ่อและแม่ถูกคุ้มกันโดยกองอัศวินพิทักษ์ราชัน  เดินจากไป

"ไป๋สวง ร้านขายน้ำหอมอยู่ที่ไหนล่ะ?"

เมยเท่อ  ถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เขาอยากรีบซื้อน้ำหอมให้เสร็จไวๆ แล้วจะได้ตามไปดูอุปกรณ์เวท  กับสุรา หากไม่ใช่เพราะกังวลว่าน้องสาวจะได้รับอันตรายถ้าปล่อยให้ไปไหนมาไหนคนเดียว เขาคงไม่รับปากมาเป็นเพื่อนเธอซื้อน้ำหอมหรอก

"ช่างเถอะ ฉันไม่ซื้อน้ำหอมแล้วล่ะ ถึงตอนนั้นค่อยไปหาซื้อกับพี่สาวฮู่เตียน ที่เมืองเต่าทมิฬ ก็ได้ เธอต้องมีแน่ๆ"

ไป๋สวง  พูดอย่างน่ารักน่าเอ็นดู

เมยเท่อ และไคปินส์  มองหน้ากัน ทั้งคู่ต่างก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นี่น้องสาวของพวกเขาเปลี่ยนไปแล้วเหรอ?

"รีบตามไปเถอะ"

ไคปินส์  ดึงสติกลับมาได้แล้วรีบสาวเท้าตามไป

ตึก ตึก ตึก...

"ร้านขายอุปกรณ์เวท  อยู่ไหนกันเนี่ย?"

กษัตริย์ทรงมองซ้ายมองขวาไปรอบๆ ขณะประทับยืนอยู่ตรงทางแยก

พนักงานของร้านค้าข้างๆ ได้ยินเข้าจึงเดินออกมา ผายมือบอกทางพลางกล่าวว่า

"ร้านขายอุปกรณ์เวท  อยู่ทางนี้ค่ะ เดินตรงไปได้เลย"

"ตกลง"

พระราชามีประกายตาแห่งความยินดี ทรงสาวพระบาทอย่างรวดเร็วไปตามทิศทางที่พนักงานชี้บอก

กลุ่มคนเดินขบวนกันดั่งสายน้ำที่เชี่ยวกรากและกว้างใหญ่ มุ่งหน้าไปยังร้านขายอุปกรณ์เวท เมื่อไปถึงก็ไม่พบร่องรอยของกลุ่มดยุค  และหัวหน้าอัศวินเลย

ฟู่หลิงน่า ถามด้วยความประหลาดใจ

"ดยุคกับหัวหน้าอัศวินล่ะ?"

"คงจะหลงทางกระมัง ไม่มีใครบอกทางให้พวกเขานี่นา"

กษัตริย์แย้มพระสรวลกว้าง

"งั้นรีบเข้าไปดูกันเถอะ"

ฟู่หลิงน่า รีบเดินเข้าไปในร้านอุปกรณ์เวท

ร้านอุปกรณ์เวท มีขนาดใหญ่โตมาก ผนังสามในสี่ด้านเป็นแบบโปร่งใส ภายในมีชั้นวางสินค้าหลายแถวตั้งเรียงราย บนนั้นมีอุปกรณ์เวท  หลากหลายรูปแบบวางประดับอยู่

ตึก ตึก ตึก...

ไป๋สวง พร้อมด้วยไคปินส์ และเมยเท่อ วิ่งตามมาติดๆ ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในร้านอุปกรณ์เวท  ไล่เลี่ยกัน

"เอ๋ พวกเธอตามมาทำไมกัน?"

ฟู่หลิงน่า  หันไปมองลูกๆ ด้วยความประหลาดใจ

ไป๋สวง  หัวเราะอย่างซุกซน

"ฮิฮิ... อยากอยู่เป็นเพื่อนท่านแม่นี่คะ"

"ไม่ซื้อน้ำหอมแล้วเหรอ?"

ฟู่หลิงน่า  ยกมือขึ้นแตะจมูกรั้นๆ ของลูกสาวเบาๆ

"ไม่ต้องรีบหรอกค่ะ เดี๋ยวค่อยไปก็ได้"

ไป๋สวง  ส่ายหน้า

"อืม ก็ดีเหมือนกัน"

ฟู่หลิงน่า พยักหน้าช้าๆ ก่อนจะหันกลับไปมองอุปกรณ์เวท  ที่จัดแสดงอยู่บนชั้นวาง

พนักงานเดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็วและกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า

"ทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่ร้านอุปกรณ์เวทเต่าทมิฬค่ะ"

กษัตริย์ตรัสถามด้วยเสียงทุ้ม

"ที่นี่มีอุปกรณ์เวทระดับสูง  ไหม?"

"มีค่ะ"

พนักงานผายมือไปยังชั้นวางทางด้านซ้ายพลางยิ้มรับ

"อุปกรณ์เวท บนชั้นวางแถวนี้ ล้วนเป็นอุปกรณ์เวทระดับสูง  ค่ะ"

กลุ่มของกษัตริย์เงยหน้าขึ้นมอง ต่างก็เบิกตากว้างขณะนับจำนวนอุปกรณ์เวท  บนชั้นวาง

ฟู่หลิงน่า เบิกตากว้าง นับออกเสียงอย่างละเอียด

"หนึ่งชิ้น สองชิ้น สามชิ้น... อุปกรณ์เวทระดับสูง  ตั้งแปดชิ้น!!"

พนักงานพยักหน้ารับ

"ใช่แล้วค่ะ ร้านของเรามีอุปกรณ์เวทระดับสูง แปดชิ้น อุปกรณ์เวท ระดับกลางสามสิบสองชิ้น และอุปกรณ์เวท  ระดับต้นหนึ่งร้อยสามสิบสองชิ้นค่ะ"

"เยอะขนาดนี้เลย!"

พระราชากลืนน้ำลายลงคอ ทรงรู้สึกคอแห้งผาก

พนักงานถามอย่างสุภาพ

"ต้องการให้ดิฉันช่วยแนะนำไหมคะ?"

"ต้องแนะนำสิ ทางที่ดีรีบพูดมาเร็วๆ เลย"

พระราชาพยักหน้าอย่างแรง

"ได้ค่ะ"

พนักงานพยักหน้ารับ

เธอชี้ไปยังอุปกรณ์เวทระดับสูง  ชิ้นแรก และเร่งจังหวะการพูด

"นี่คือเครื่องเล่นเสียงค่ะ ใช้คู่กับศิลาเสียง..."

"ท่านพ่อ ชิ้นนี้หนูรู้จัก"

ไป๋สวง  พูดอวดอย่างน่ารัก

กษัตริย์ตรัสถามด้วยความประหลาดใจ

"ใช้แล้วเป็นยังไงบ้าง?"

ไป๋สวง  ตอบด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว

"ดีมากเลยค่ะ สามารถฟังเพลง ช่วยให้ผ่อนคลายจิตใจและยังทำให้นอนหลับสบายด้วย"

กษัตริย์พยักหน้าช้าๆ ตรัสชมว่า

"สิ่งที่ลูกสาวบอกว่าดี ก็คงไม่ผิดแน่..."

"ฉันเอาอันนี้แหละ"

ราชินีกล่าวด้วยท่าทีลมหายใจหยาบใหญ่เพราะความรวย

"สำหรับเครื่องเล่นนี้ ราคาอยู่ที่ผลึกอสูรระดับเจ็ด 1 เม็ดต่อเครื่องค่ะ"

พนักงานกล่าวเตือน อุปกรณ์เวทระดับสูง หรือยุทธภัณฑ์วิญญาณ  หมวดของใช้ในชีวิตประจำวันจะมีราคาถูกกว่าหมวดโจมตีและป้องกันอยู่บ้าง

"ราคานี้ก็พอรับได้นะ..."

ราชินีมีประกายตาเป็นประกาย

"ใช่ค่ะ แต่ตอนนี้เหลือเพียงแค่ห้าเครื่องเท่านั้น"

พนักงานกล่าวย้ำ

"งั้นฉันเอาสี่เครื่อง"

ราชินีโบกมือสั่งอย่างจริงจัง

ในเมื่อไป๋สวง  มีเครื่องเล่นเพลงอยู่แล้ว พระองค์จึงต้องการซื้อให้กษัตริย์ พระโอรสทั้งสอง และพระองค์เองคนละเครื่อง

"ได้ค่ะ"

พนักงานรีบพยักหน้ารับ ส่งสัญญาณให้พนักงานอีกคนไปเตรียมเครื่องเล่นเสียง

กษัตริย์ทรงเร่งเร้า

"รีบแนะนำอุปกรณ์เวทระดับสูง  ชิ้นอื่นต่อสิ"

"ได้ค่ะ"

พนักงานได้ยินดังนั้นก็เบี่ยงตัวหันไปชี้ยังยุทธภัณฑ์วิญญาณ  ระดับสูงอีกชิ้นหนึ่ง

เธอแนะนำด้วยสีหน้าจริงจัง

"นี่คือรถจักรยานค่ะ มีความเร็วเหนือกว่าความเร็วของสัตว์อสูรทั่วไป"

อุปกรณ์เวท ที่พนักงานกำลังแนะนำอยู่นี้ ก็คือรถจักรยานที่มู่เหลียง นำมาปรับปรุงใหม่ โดยการใส่ขนของเป็ดทอง  ลงไป ทำให้มีความเร็วในการปั่นเพิ่มขึ้นถึงหกเท่า

"ดูน่าสนใจดีเหมือนกันนะ"

ราชินีตรัสอย่างสนพระทัย

ไป๋สวง เอียงคอมองแล้วพูดขึ้น

"อันนี้หนูก็รู้จักค่ะ ที่เมืองเต่าทมิฬ  มีเยอะแยะเลย แต่ดูเหมือนว่าหน้าตาจะไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไหร่นะคะ"

ตอนที่เธออาศัยอยู่ในเมืองเต่าทมิฬ  เธอมักจะไปยังเขตที่พักอาศัยชั้นในอยู่บ่อยครั้ง ชาวเมืองบางส่วนก็ปั่นรถจักรยานแบบนี้แหละไปทำงานและกลับบ้าน

พนักงานอธิบายเพิ่มเติม

"นี่เป็นรุ่นที่ผ่านการปรับปรุงโดยท่านเจ้าเมืองมาแล้วค่ะ ความเร็วจึงสูงขึ้นมาก เหมาะสำหรับใช้เดินทางในชีวิตประจำวันเป็นอย่างยิ่ง"

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง แล้วขายยังไงล่ะ?"

พระราชาทรงเชิดพระหนุขึ้นเล็กน้อย

"ราคาเท่ากับเครื่องเล่นเสียงเลยค่ะ"

พนักงานตอบพร้อมรอยยิ้ม

"งั้นเอามาห้าคัน"

กษัตริย์ตรัสด้วยท่าทีราบเรียบ

"ได้ค่ะ"

พนักงานยิ้มกว้างอย่างกระตือรือร้นมากยิ่งขึ้น

เธอเริ่มแนะนำอุปกรณ์เวทระดับสูง ชิ้นถัดไปต่อ มันคือไม้เท้าบินได้ที่มู่เหลียง  เป็นคนออกแบบ เพื่อช่วยให้ผู้พิการสามารถเคลื่อนไหวได้สะดวกขึ้น

"ชิ้นนี้ท่านเจ้าเมืองเป็นผู้ออกแบบค่ะ สร้างขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือผู้ที่มีปัญหาเรื่องขาโดยเฉพาะ เมื่อใช้งานแล้วจะสามารถลอยตัวเหนือพื้นดินสิบเซนติเมตรและบินไปได้ค่ะ"

พนักงานยิ้มแย้มแจ่มใส

"ทำให้คนบินได้ด้วยเหรอคะ?"

ไป๋สวง  ตาลุกวาว

"ใช่ค่ะ เพียงแต่ความเร็วในการเคลื่อนที่ จะเท่ากับความเร็วในการวิ่งเหยาะๆ ของคนทั่วไปเท่านั้นเอง" พนักงานชี้แจง

"น่าสนใจดีนะ ฉันเอาอันนี้ด้วย"

กษัตริย์ทรงโบกพระหัตถ์รับสั่ง