ตอนที่ 527 คู่หูสุดหล่อ(ฟรี)

ตอนที่ 527 คู่หูสุดหล่อ

เจ้าตำหนักอู่เต๋อทำหน้าฟินสุดๆ ยืดอกขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "ก็ไม่ดูว่าเปิ่นหวังเป็นใคร เปิ่นหวังเคยกลับมามือเปล่าด้วยหรือ?"

ฮวาอวิ๋นเฟยหัวเราะหึๆ "แล้วส่วนของข้าล่ะ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น เจ้าตำหนักอู่เต๋อก็ทำหน้าเสียดายสุดๆ หยิบหม้อทองแดงใบหนึ่งออกมาส่งให้ฮวาอวิ๋นเฟย "นี่คือหม้อหลอมสวรรค์ เปิ่นหวังลบการเชื่อมต่อให้เจ้าแล้ว เงื่อนไขข้อแรกของเจ้า เปิ่นหวังถือว่าทำสำเร็จแล้วนะ?"

ฮวาอวิ๋นเฟยรับหม้อหลอมสวรรค์มา สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบ ตัวหม้อสีเขียวมรกต มีแสงเทพบางๆ ลอยวนอยู่

ฮวาอวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่อยู่ภายในหม้อหลอมสวรรค์ หากไม่ใช่เพราะเจ้าตำหนักอู่เต๋อลบการเชื่อมต่อและปิดผนึกมันไว้ ด้วยระดับพลังของเขาในตอนนี้ คงไม่อาจเข้าใกล้สุดยอดอาวุธวิเศษชิ้นนี้ได้เลย!

ในฐานะอาวุธระดับสุดยอดที่ราชาอวี่ทุ่มเททรัพยากรมหาศาลสร้างขึ้นมา หม้อหลอมสวรรค์ที่ได้ชื่อว่าสามารถหลอมรวมฟ้าดินได้นั้น แม้แต่ในบรรดาอาวุธราชาเซียนด้วยกัน ก็ถือว่าเป็นระดับท็อปอย่างแน่นอน!

แต่ถึงแม้หม้อหลอมสวรรค์จะแข็งแกร่งเพียงใด ฮวาอวิ๋นเฟยก็ยังรู้สึกว่ามันเทียบกับอิฐคุณธรรมไม่ได้อยู่ดี

อย่างน้อยก็ในสายตาของเขา!

เพราะจะมีอาวุธชิ้นไหนที่ใช้ถนัดมือไปกว่าอิฐคุณธรรมล่ะ?

ฮวาอวิ๋นเฟยเก็บหม้อหลอมสวรรค์ไปก่อน แล้วจึงพูดด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มว่า "ไอ้รูปหล่อ ท่านคงไม่ได้คิดว่า แค่หม้อหลอมสวรรค์ใบเดียว จะมีค่าเทียบเท่าอิฐคุณธรรมหรอกนะ?"

"เทียบเท่าเต๋อจื่อเรอะ?"

เจ้าตำหนักอู่เต๋อแค่นเสียงออกจมูก พูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ในสายตาของเปิ่นหวัง เต๋อจื่อไร้เทียมทานในใต้หล้า แม้หม้อหลอมสวรรค์จะมีพลังโจมตีไม่เลว แต่จะไปเทียบกับเต๋อจื่อได้อย่างไร!"

ในสายตาของเขา เต๋อจื่อคือที่สุด!

เพื่อที่จะสร้างเต๋อจื่อขึ้นมา เขาต้องตระเวนไปทั่วแดนเซียน รวบรวมของล้ำค่ามานับไม่ถ้วน ท้ายที่สุดก็นำมหาเต๋าของตัวเองหลอมรวมเข้าไป แถมยังเอาหัวใจครึ่งซีกของตัวเองหลอมรวมเข้าไปด้วย เรียกได้ว่าเต๋อจื่อก็คือตัวเขาอีกคนหนึ่ง!

ไม่ว่าจะมองในแง่ของทรัพยากรที่ใช้ หรือความยากลำบากในการสร้าง หม้อหลอมสวรรค์ก็ไม่อาจเทียบกับอิฐคุณธรรมได้เลย!

แต่เพิ่งจะพูดจบ เขาก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที

เห็นเพียงฮวาอวิ๋นเฟยกำลังจ้องมองเขาด้วยรอยยิ้ม ราวกับจะบอกว่า: "ท่านก็รู้ตัวนี่นา"

เงื่อนไขข้อแรกของพวกเขา คือการนำของที่มีมูลค่าเทียบเท่ากับอิฐคุณธรรมมาแลกเปลี่ยน

ตอนนี้เขาเอาแต่พูดย้ำว่าหม้อหลอมสวรรค์เทียบอิฐคุณธรรมไม่ได้ ก็แปลว่าหม้อหลอมสวรรค์ชิ้นเดียวยังไม่พอสิ?

เจ้าตำหนักอู่เต๋อรีบอธิบาย "แต่ถ้ามองในแง่ของระดับพลัง หม้อหลอมสวรรค์ก็อยู่ระดับเดียวกับเต๋อจื่อนะ"

ฮวาอวิ๋นเฟยขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับหมอนี่แล้ว ตอนนี้เจ้าตำหนักอู่เต๋อต้องรวยล้นฟ้าแน่ๆ ต้องรีดไถเขาสักหน่อย!

ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมาตอนที่ตระเวนไปตามเขตแดนต่างๆ หมอนี่ก็เอาแต่บอกว่าจะแบ่งสมบัติให้ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้ทำตามสัญญาเลย!

ไปตะลอนอยู่ข้างนอกตั้งครึ่งปี เขาไม่ได้อะไรติดมือกลับมาเลย!

วันนี้เขาต้องทวงคืนให้คุ้มทั้งต้นทั้งดอก!

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฮวาอวิ๋นเฟยก็พูดขึ้นว่า "ข้าไม่ได้ขออะไรมากหรอก ข้าขอแค่ครึ่งเดียวของสิ่งที่ท่านปล้นมาได้ในครั้งนี้ก็พอ"

ครึ่งเดียว!

เจ้าตำหนักอู่เต๋อตาเหลือก ส่ายหน้าปฏิเสธทันที "เป็นไปไม่ได้ เจ้าไม่ได้ทำอะไรเลย จะมาขอส่วนแบ่งตั้งครึ่งหนึ่งได้ยังไง?"

ฮวาอวิ๋นเฟยสวนกลับ "ข้าไม่ได้ทำอะไรเลยงั้นหรือ? ราชาอวี่ ท่านเป็นคนเรียกมาหรือ? ราชาเซียนหย่งเหิง ท่านเป็นคนเรียกมาหรือ? ถ้าข้าไม่เรียกผู้หลักผู้ใหญ่ที่บ้านมาช่วย ท่านจะต้านทานประมุขศาลสวรรค์ได้หรือ?"

เจ้าตำหนักอู่เต๋อเถียงไม่ออก

ฮวาอวิ๋นเฟยพูดต่อ "แล้วที่สำคัญที่สุด ถ้าข้าไม่เรียกท่านอาจารย์มา ท่านจะได้เจอนางไหม? ช่วงเวลาสั้นๆ ไม่กี่เดือนมานี้ ท่านได้เจอท่านอาจารย์เพราะข้าไปกี่ครั้งแล้ว? ท่านไม่ควรจะขอบคุณข้าหน่อยหรือ?"

เหตุผลข้อนี้ของฮวาอวิ๋นเฟย ทำเอาเจ้าตำหนักอู่เต๋อถึงกับจุก!

ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ เขาได้เจอกับราชินีเซียนสังสารวัฏบ่อยครั้งจริงๆ แถมยังได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันอีกด้วย!

เรื่องแบบนี้ ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงด้วยซ้ำ!

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะการปรากฏตัวของฮวาอวิ๋นเฟย ถึงทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายขนาดนี้!

แต่เมื่อลองคิดดูให้ดีๆ ทุกอย่างมันเริ่มต้นมาจากการที่เขาต้องไปตามล้างตามเช็ดปัญหาที่ฮวาอวิ๋นเฟยก่อไว้ไม่ใช่หรือ?

ราวกับรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ฮวาอวิ๋นเฟยก็แกล้งทำเสียงเข้ม "ถ้าท่านจะฮุบไว้คนเดียว คราวหน้าถ้ามีเรื่องอะไร ข้าก็จะไม่เรียกท่านอาจารย์มาแล้ว ยังไงผู้หลักผู้ใหญ่บ้านข้าก็เก่งพอที่จะจัดการทุกอย่างได้สบายๆ อยู่แล้ว!"

"ไม่ได้นะ!"

เจ้าตำหนักอู่เต๋อที่เมื่อกี้ยังมีสติสัมปชัญญะอยู่ พอได้ยินประโยคนี้ ก็สติหลุดไปทันที ความมีเหตุผลปลิวหายไปหมด "ข้าแบ่งให้เจ้าครึ่งก็ได้ แต่คราวหน้าถ้ามีเรื่องอะไร เจ้าต้องเรียกอาจารย์ของเจ้ามาด้วยนะ!"

หมูตู้!

ฮวาอวิ๋นเฟยเผยรอยยิ้ม "ตกลงตามนั้น!"

เจ้าตำหนักอู่เต๋อตอบ "ตกลงตามนั้น!"

พูดจบ เจ้าตำหนักอู่เต๋อกลัวว่าฮวาอวิ๋นเฟยจะเล่นแง่ ถึงกับดึงพลังมหาเต๋ามาเขียนเป็นสัญญาสาบานเลยทีเดียว

เนื้อหาในสัญญามีใจความว่า: หากมีเรื่องแล้วฮวาอวิ๋นเฟยไม่เรียกยัยอกตู้มมา ฮวาอวิ๋นเฟยจะต้องถูกฟ้าผ่าห้าสายดับสูญ!

เมื่อมองดูสัญญามหาเต๋าที่ดูงี่เง่านี้ ฮวาอวิ๋นเฟยก็ส่ายหน้าหัวเราะ

เจ้าตำหนักอู่เต๋อมองเขา "เจ้าคงไม่ได้ไม่กล้าสาบานหรอกนะ?"

ฮวาอวิ๋นเฟยยิ้ม "จะเป็นไปได้ยังไง ข้าน่ะไม่มีข้อดีอะไรเลย มีแต่อย่างเดียวคือเป็นคนรักษาสัญญา!"

พูดจบ ฮวาอวิ๋นเฟยก็เซ็นชื่อตัวเองลงบนสัญญามหาเต๋า

เจ้าตำหนักอู่เต๋อเก็บสัญญามหาเต๋าไปด้วยความเบิกบานใจ "วันหลังเจ้าก็ไปก่อเรื่องบ่อยๆ นะ แบบนี้เปิ่นหวังก็จะได้เจอยัยอกตู้มทุกวันเลย!"

ฮวาอวิ๋นเฟยกลอกตาใส่เขา "ถ้าขืนทำแบบนั้นจริงๆ ท่านอาจารย์คงไล่ข้าออกจากสำนักแน่!"

จากนั้น ทั้งสองคนก็เริ่มแบ่งของโจรกัน...

เมื่อแบ่งเสร็จ ฮวาอวิ๋นเฟยก็ทำหน้าตกตะลึง อุทานออกมาว่า "การปล้นนี่มันทำกำไรได้ดีจริงๆ!"

พูดตามตรง เขาตกใจกับสมบัติมากมายมหาศาลบนตัวเจ้าตำหนักอู่เต๋อมาก!

จนทำให้เขาเองก็เริ่มเกิดความคิดอยากจะไปเป็นโจรปล้นชิงบ้างแล้ว!

ฮวาอวิ๋นเฟยพูดกับตัวเองในใจว่า: "ระบบ ข้าชักจะรู้สึกว่าเจ้าไม่มีประโยชน์ซะแล้วสิ เดือนหนึ่งเทพปฐมบรรพบุรุษแห่งโชคชะตาได้ลงชื่อเข้าใช้แค่ครั้งเดียว ต่อให้ได้ของดีแค่ไหน มันจะไปสู้ไปปล้นเขามาได้ยังไง?"

【......】

เจ้าตำหนักอู่เต๋อกล่าวว่า "เพราะงั้น วันหลังเจ้าก็ไปก่อเรื่องบ่อยๆ ส่วนเปิ่นหวังจะคอยตามล้างตามเช็ดให้ แล้วพอได้ของมา เราก็แบ่งกันสูสีกับทุกคน!"

ฮวาอวิ๋นเฟยลังเล "แบบนี้มันจะดีหรือ? วิถีเต๋าของข้าไม่เปิดโอกาสให้ข้าไปสร้างความเกลียดชังขนาดนั้นหรอกนะ"

เจ้าตำหนักอู่เต๋อพูดจายุยง "จะไปกลัวอะไร ขอแค่เรามั่นใจว่าจะไม่มีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นก็พอแล้วไม่ใช่หรือ? เชื่อเปิ่นหวังเถอะ รับรองว่ารวยเละแน่นอน!"

"ชื่อคู่หูของเรา เปิ่นหวังก็คิดไว้แล้วด้วยนะ ให้ชื่อว่า คู่หูสุดหล่อเป็นไง!"

ฮวาอวิ๋นเฟย: "......"

"จริงสิ"

จู่ๆ เจ้าตำหนักอู่เต๋อก็ทำสีหน้าจริงจังขึ้นมา มองฮวาอวิ๋นเฟยแล้วกล่าวว่า "อีกไม่กี่วัน หอคอยจักรพรรดิก็จะเปิดแล้ว ถ้าเจ้าตั้งใจจะลองปีนขึ้นไปให้ถึงชั้นบนสุดจริงๆ เจ้าต้องเตรียมใจไว้ให้ดีเลยนะ!"

ฮวาอวิ๋นเฟยพยักหน้า "ข้าจะทำเท่าที่ทำได้ก็แล้วกัน"

เจ้าตำหนักอู่เต๋อพยักหน้า "แม้จะรู้ดีว่าเจ้าไม่มีทางทำสำเร็จแน่ๆ แต่ก็ขออวยพรให้เจ้าโชคดีก็แล้วกัน เพราะยังไงเจ้าก็เป็นศิษย์ของยัยอกตู้มนี่นา ฮ่าฮ่า"

ฮวาอวิ๋นเฟยพูดไม่ออก "ประโยคหลังนั่นแหละคือประเด็นสำคัญใช่ไหม?"

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

ฮวาอวิ๋นเฟยออกจากพระราชวัง มุ่งหน้าไปยังสถานศึกษาเทียนเหรินที่ตั้งอยู่เหนือหมู่เมฆในเขตเหนือของเมือง

เจียงรั่วเหยาและฮั่วฮ่าวมาถึงก่อนแล้ว

เป้าหมายของทั้งสองคนที่มายังสถานศึกษาเทียนเหริน ก็ย่อมเป็นสระศักดิ์สิทธิ์นิพพานเช่นเดียวกับฮวาอวิ๋นเฟย

"เสี่ยวเฟยเฟย!"

เมื่อเห็นฮวาอวิ๋นเฟย ฮั่วฮ่าวก็รีบวิ่งเข้ามาหาด้วยรอยยิ้มแฉ่ง

นับตั้งแต่ศึกชิงธงจบลง เขาก็ยิ่งหลงใหลในตัวฮวาอวิ๋นเฟยมากขึ้นไปอีก!

ระดับจักรพรรดิขั้นต้น แต่สามารถเอาชนะจักรพรรดิขั้นประสานเต๋าได้ มีใครในโลกนี้ทำได้บ้าง?

แม้ว่าจะเป็นการร่วมมือกับเจียงรั่วเหยา แต่ฮั่วฮ่าวก็ตัดเจียงรั่วเหยาทิ้งไปเลย และยกความดีความชอบทั้งหมดให้กับฮวาอวิ๋นเฟยเพียงคนเดียว!

เจียงรั่วเหยาเดินเข้ามา สบตากับฮวาอวิ๋นเฟยพร้อมรอยยิ้ม "ท่านพี่เซี่ยบอกว่า อีกสองวันนางน่าจะมาถึงเมืองเทพแห่งความโกลาหล ถึงตอนนั้น นางจะไปที่หอคอยจักรพรรดิพร้อมกับพวกเรา"

ฮวาอวิ๋นเฟยพยักหน้า "ดี เข้าไปข้างในกันเถอะ"

ฟุ่บ!

ในตอนนั้นเอง กู้ฉางเฟิงในชุดนักปราชญ์ก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ พวกเขาทั้งสามคน

ฮวาอวิ๋นเฟยทั้งสามคนประสานมือทำความเคารพ "คารวะท่านผู้อาวุโส"

กู้ฉางเฟิงยิ้มตอบ "ไปกันเถอะ สระศักดิ์สิทธิ์นิพพานเปิดรอพวกเจ้าอยู่แล้ว!"

จากนั้น ภายใต้การนำของกู้ฉางเฟิง ทั้งสี่คนก็มาถึงภูเขาด้านหลังที่อยู่ลึกเข้าไปในสถานศึกษาเทียนเหริน

ในขณะนี้ ที่ด้านหน้าของพวกเขาทั้งสี่คน มีทางเข้ามิติปรากฏอยู่

นั่นคือทางเข้าสู่สระศักดิ์สิทธิ์นิพพาน!

ฮวาอวิ๋นเฟยมองเข้าไปในทางเข้า สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าทึ่งที่แผ่ออกมาจากข้างใน มันทั้งศักดิ์สิทธิ์และเหนือล้ำ!

เจียงรั่วเหยาและฮั่วฮ่าวก็มีสีหน้าทึ่งเช่นเดียวกัน

กู้ฉางเฟิงยิ้มกล่าว "อีกเจ็ดวันหอคอยจักรพรรดิก็จะเปิดแล้ว และจะเปิดอยู่เป็นเวลาหนึ่งเดือน หากพวกเจ้าต้องการจะไปปีนหอคอย ก็อย่าลืมออกมาให้ทันเวลาล่ะ"

ฮวาอวิ๋นเฟยทั้งสามคนพยักหน้ารับ จากนั้นก็ทยอยก้าวเข้าไปในมิติของสระศักดิ์สิทธิ์นิพพาน

เมื่อฮวาอวิ๋นเฟยก้าวเข้าสู่มิติของสระศักดิ์สิทธิ์นิพพาน เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์เข้าสู่สระศักดิ์สิทธิ์นิพพาน การลงชื่อเข้าใช้ตามจุดกำหนดสำเร็จแล้ว】