ตอนที่ 525 ตกลงกันว่าจะแค่แสดงละคร แล้วจะมาเตะก้นข้าทำไมเนี่ย?(ฟรี)
ตอนที่ 525 ตกลงกันว่าจะแค่แสดงละคร แล้วจะมาเตะก้นข้าทำไมเนี่ย?(ฟรี)
ตอนที่ 525 ตกลงกันว่าจะแค่แสดงละคร แล้วจะมาเตะก้นข้าทำไมเนี่ย?
ฮวาหลินเฟิง!
เมื่อเห็นฮวาหลินเฟิงปรากฏตัว คนกลางทั้งสามคนของศาลสวรรค์ก็เผลอเอามือกุมก้นตัวเองโดยสัญชาตญาณ!
ภาพเหตุการณ์เมื่อแปดสิบกว่าปีก่อนยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำ ทุกครั้งที่นึกถึง ก้นของพวกเขาก็จะรู้สึกปวดแปลบขึ้นมาทันที!
ถึงขั้นที่ว่า ทั้งสามคนไม่กล้าสบตากับฮวาหลินเฟิงตรงๆ เลยด้วยซ้ำ!
แม้พวกเขาจะเคยรู้จักกับฮวาหลินเฟิงมาก่อน แต่เวลาที่เขาเตะคน เขาไม่เคยไว้หน้าใครทั้งนั้น!
เตะทีเดียว "น้ำกระจาย" แน่นอน!
ครืน!!
ลึกลงไปในแม่น้ำแห่งกาลเวลา เกิดการปะทะกันอย่างดุเดือด แสงจากเนตรคู่ฉีกขาดฟ้าดิน วิชาลับตระกูลฮวากดทับสวรรค์ ก่อเกิดเป็นพายุอันโหมกระหน่ำ!
แม่น้ำแห่งกาลเวลาถูกตัดขาด สาขาย่อยนับไม่ถ้วนแตกกระจาย เวลาในเขตแดนโชคชะตาแปรปรวนไปหมด!
ในชั่วพริบตา บางคนก็รู้สึกเหมือนตัวเองย้อนเวลากลับไปเมื่อพันปีก่อน!
แต่วินาทีต่อมา ก็พบว่าตัวเองเดินทางล่วงหน้าไปอีกพันปี!
ผู้คนนับไม่ถ้วนหลงทางอยู่ในกระแสเวลาที่แปรปรวนนี้ แม้แต่ผู้บ่มเพาะระดับจักรพรรดิหรือเซียนแท้จริงก็ยังไม่อาจหลีกหนีพ้น!
ในเวลานี้ ความผันผวนของพลังนี้ ก็ได้ดึงดูดความสนใจจากตัวตนอันเก่าแก่ในแดนเซียนหลายคนเช่นกัน!
บารมีแห่งจักรพรรดิ!!
แถมยังปรากฏขึ้นพร้อมกันถึงสองสาย!!
ศาลเทพ
ตี้เทียน ประมุขศาลเทพที่หลับใหลมานานปี ลืมตาขึ้น มองไปยังทิศทางของเขตแดนโชคชะตา แววตาอันลึกล้ำแฝงความประหลาดใจ
เขาพึมพำกับตัวเอง "มีคนก้าวข้ามไปถึงระดับนั้นได้แล้วหรือเนี่ย แถมยังมีถึงสองคนด้วย!"
หลังจากเงียบไปพักใหญ่ เขาก็หลับตาลง "ดูเหมือนเรื่องนั้น จะเลื่อนออกไปไม่ได้อีกแล้วล่ะ!"
ตำหนักราชามังกร
หลงอ้าวเทียน ราชามังกรกำลังเสพสุขอยู่กับนางสนม จู่ๆ เขาก็สะดุ้งเฮือก สัมผัสได้ถึงบารมีแห่งจักรพรรดิอันน่าสะพรึงกลัวแผ่มาจากเขตแดนโชคชะตา!
สิ่งมีชีวิตระดับเขา ย่อมรับรู้ถึงบารมีแห่งจักรพรรดินี้ได้ไวที่สุด และรู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร!
หลงอ้าวเทียนเหลือบมองสาวงามสี่คนที่อยู่ในอ้อมกอด คิดไปคิดมา เขาก็ตัดสินใจจูบพวกนางต่อ!
บารมีจักรพรรดิอะไรก็ช่างมันเถอะ
ไม่เกี่ยวกับเขาเสียหน่อย!
วิหารเทพจันทรา
เทพธิดาจันทราในชุดคลุมสีจันทร์ มองไปยังทิศทางของเขตแดนโชคชะตา นัยน์ตาแฝงความสงบนิ่ง แสงในดวงตากะพริบวิบวับ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
หลังจากผ่านไปพักใหญ่ นางก็ถอนหายใจ "สมกับที่เป็นเจ้า ผู้ครอบครองเนตรคู่ยุคโบราณ ผู้ที่โดดเด่นที่สุดรองจากเทียนตี้จริงๆ!"
เงียบไปครู่หนึ่ง นางก็รำพึงต่อ "แต่แค่นี้ก็ยังไม่พอหรอก... ข้าสัมผัสได้ว่า พวกเขา... มีคนที่แข็งแกร่งกว่าเจ้าอยู่อีก!"
ที่ราบสูงไท่ชู
ราชินีที่ราบสูงยืนอยู่ในตำหนักร้าง สายตาที่ทอดมองไปยังเขตแดนโชคชะตาดูสงบนิ่ง ไร้ซึ่งความสนใจใดๆ
ในดวงตาที่เรียบเฉยของนาง แฝงความเศร้าสร้อยที่ไม่อาจลบเลือนได้ "เขาตายไปแล้ว โลกนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป มันก็ไม่สำคัญอีกแล้ว... จะเป็นราชาเซียน หรือจะอยู่ในระดับที่สูงกว่านั้น ก็เป็นเพียงภาพลวงตา ล้วนแต่ไม่อาจหลีกหนีความตายไปได้!"
ภูเขาเต้าเสวียน
เฒ่าเต้าเสวียนลืมตาขึ้น มองไปยังทิศทางของเขตแดนโชคชะตา การที่เขาอยู่ในเขตแดนความโกลาหลซึ่งอยู่ใกล้กัน ทำให้เขาสัมผัสได้ชัดเจนที่สุด
เขายิ้มบางๆ กล่าวว่า "สมกับเป็นผู้ครอบครองเนตรคู่ ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ ตำนานไร้พ่ายในระดับเดียวกัน ถูกเล่าขานมานับพันปี!"
หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็กล่าวต่อว่า "ตระกูลฮวา... ข้าชักอยากจะรู้จริงๆ ว่า ต้นกำเนิดสายเลือดของพวกเจ้ามาจากไหนกันแน่! ถึงได้สามารถวิวัฒนาการตัวเองได้อย่างต่อเนื่องเช่นนี้! หรือว่าได้รับอิทธิพลมาจากแสงบารมีของท่านผู้นั้นกันนะ?"
ดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาลของแดนเซียนมีสามพันเขตแดน มีลัทธินับไม่ถ้วน ในเวลานี้ บรรพชนของลัทธิที่แข็งแกร่งที่สุดต่างก็หันมามองที่นี่ มีทั้งความรู้สึกทึ่งและตกตะลึง!
ไม่ใช่แค่ลัทธิในแดนเซียนเท่านั้น!
ดินแดนโบราณหลงลืม เขตหวงห้ามฝั่งตะวันออก!
ดินแดนเลือดประหลาด เขตหวงห้ามฝั่งใต้!
ดินแดนปรโลกนิรันดร์ เขตหวงห้ามฝั่งเหนือ!
สามเขตหวงห้ามที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดของแดนเซียน ในเวลานี้ต่างก็เกิดความเคลื่อนไหวขึ้นมา
แสงแห่งจักรพรรดิสองสายที่สาดส่องไปทั่วแม่น้ำแห่งกาลเวลา ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวและกังวลใจ!
นับตั้งแต่สิ้นสุดยุคเทียนตี้ แดนเซียนก็ไม่ได้ให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตระดับนี้มานานมากแล้ว!
ระดับนี้ คือผู้ที่สามารถไร้พ่ายในระดับราชาเซียนได้อย่างแท้จริง เป็นผู้ที่เข้าใจถึงมหาเต๋าในระดับนั้นแล้ว และกำลังก้าวเข้าสู่ขอบเขตแห่งจักรพรรดิเซียน!
หากมีใครก้าวผ่านไปได้ ก็จะถือเป็นการเปิดมิติใหม่!
สรรพสิ่งในแดนเซียนจะต้องก้มหัวให้!
นั่นก็คือช่วงเวลาแห่งการจุติของจักรพรรดิองค์ใหม่!
นอกเหนือจากแดนเซียนที่ไม่มีใครมองเห็น
ในตอนนี้ แม่น้ำแห่งกาลเวลาที่กว้างใหญ่ไพศาลดุจมังกรสีเงิน ได้กลืนกินแดนเซียนทั้งหมดเข้าไปในท้องของมันแล้ว!
วินาทีต่อมา พลังปกปิดอันน่าสะพรึงกลัว ก็ได้สกัดกั้นคลื่นความผันผวนจากการต่อสู้ที่อยู่ภายในเอาไว้!
ร่องรอยทั้งหมดถูกลบเลือนจนสิ้น!
ณ ปลายทางของแม่น้ำแห่งกาลเวลาที่ดูราวกับมังกรสีเงิน มีชายชราผู้หนึ่งค่อยๆ เดินเข้ามา
เขามองไปยังแดนเซียนที่กำลังเกิดความวุ่นวาย แล้วยิ้มบางๆ
เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่มองไปทางทิศตะวันตกของแดนเซียน ก่อนจะหันหลังเดินไปตามสาขาย่อยของแม่น้ำแห่งกาลเวลา
ที่ด้านหน้าของสาขาย่อยสายนี้ มีชายหนุ่มในชุดคลุมสีทองและชายร่างอ้วนยืนรออยู่
เมื่อเห็นชายชราเดินมา ทั้งสองก็รีบทำความเคารพ
ชายชรายิ้มบางๆ แล้วเอ่ยว่า "มิติเวลาที่พวกเจ้าอยู่นั้นถูกทำลายไปแล้ว เคยคิดบ้างไหมว่าต่อไปจะทำอย่างไร?"
ชายหนุ่มชุดทองประสานมือตอบ "ไปตามหาท่านอาจารย์ขอรับ! เขาจะต้องสามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้อย่างแน่นอน!"
ชายร่างอ้วนก็เสริมว่า "ใช่แล้ว ข้าไม่เชื่อหรอกว่าท่านอาจารย์จะสิ้นชีพไปแล้ว ไม่มีใครสามารถฆ่าเขาได้หรอก!"
"เขา... คงแค่หายตัวไปชั่วคราวเท่านั้นแหละ!"
ชายหนุ่มชุดทองกล่าวต่อ "ท่านผู้อาวุโส ข้าอยากจะถาม..."
ชายชราส่ายหน้า "ข้าไม่สามารถตอบคำถามของเจ้าได้"
ชายหนุ่มชุดทอง: "..."
ชายร่างอ้วน: "..."
ชายชรากล่าวต่อ "ในเมื่อสถานที่ที่พวกเจ้าอยู่ถูกทำลายไปแล้ว งั้นข้าจะส่งพวกเจ้าไปอยู่ในที่ๆ หนึ่งก็แล้วกัน"
ชายหนุ่มชุดทองและชายร่างอ้วนนมองชายชราด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ชายชรากล่าวว่า "สถานที่นั้น ถูกคนรุ่นหลังเรียกว่า ยุคเทียนตี้!"
...
ในขณะเดียวกัน——
การต่อสู้ในห้วงเวลาของเขตแดนโชคชะตายังคงดำเนินต่อไป ผู้ครอบครองเนตรคู่และฮวาหลินเฟิงสู้กันอย่างดุเดือดจนไฟลุก พุ่งเข้าไปในส่วนลึกของแม่น้ำแห่งกาลเวลา เพื่อย้อนเวลากลับไปในอดีต!
เงาร่างและกลิ่นอายของทั้งสองคน ปรากฏขึ้นในหลายยุคสมัยในอดีต!
แต่ไม่นานทั้งสองก็หายวับไป!
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ทั้งสองก็หยุดลง
เห็นเพียงทั้งสองคนหันไปมองยังทิศตะวันตกของแดนเซียนพร้อมกัน
ผู้ครอบครองเนตรคู่กล่าวว่า "แสดงละครมาตั้งนานแล้ว ทำไมถึงไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลยล่ะ?"
ฮวาหลินเฟิงลูบคาง "หรือว่าเราจะสู้กันไม่สมจริงพอ? เอาอีกสักยกไหม?"
ผู้ครอบครองเนตรคู่ตวัดสายตาใส่ฮวาหลินเฟิงอย่างไม่สบอารมณ์ "นี่เจ้ากะจะหาเรื่องเตะข้าเพิ่มอีกสองทีใช่ไหมเนี่ย? ตกลงกันว่าจะแค่แสดงละคร แล้วจะมาเตะก้นข้าทำไมเนี่ย?"
ฮวาหลินเฟิงยกยิ้มมุมปาก "มันเป็นโรคประจำตัวน่ะ แก้ไม่หายแล้ว แต่ต้องยอมรับเลยนะ ว่าก้นเจ้าน่ะมันเด้งดึ๋งนุ่มหนึบจริงๆ เตะแล้วเพลินชะมัด"
ผู้ครอบครองเนตรคู่: "ไสหัวไปเลย!"
ฮวาหลินเฟิงกล่าวว่า "ไปดูกันเถอะ ถ้าโชคดีจับราชาเทพได้สักองค์ก็คงดี จะได้รีดเอาความลับจากปากมันมาให้หมด"
ผู้ครอบครองเนตรคู่พยักหน้า จู่ๆ ก็ถามขึ้นว่า "แต่ว่า เรื่องที่เจ้าพูดน่ะ มันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?"
ฮวาหลินเฟิงมองไปที่เขา "ระดับเจ้าก็น่าจะพอสัมผัสได้บ้างแล้วนี่ ไม่เห็นต้องมาถามข้าเลย"
ผู้ครอบครองเนตรคู่เงียบไป
จากนั้น ทั้งสองคนก็ออกจากเขตแดนโชคชะตา มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกของแดนเซียน
โลกภายนอก
ณ เมืองเทพแห่งโชคชะตา
เมื่อบรรพชนเทพแห่งโชคชะตาเดินทางกลับมาถึงเมืองเทพแห่งโชคชะตา เขาก็ต้องส่งเสียงร้องคำรามอย่างน่าเวทนาออกมา
ปกติแล้วเขาจะวางตัวเป็นชายชราผู้ใจดี ไม่เคยเสียกิริยาเช่นนี้มาก่อนเลย
แต่ตอนนี้ที่เขาถึงกับสติแตกขนาดนี้ แสดงว่าเขาต้องเจอเรื่องที่เลวร้ายมากๆ แน่ๆ!
คลังสมบัติหายไปแล้ว!
ไม่เพียงแต่ของในคลังจะหายไป แต่เจ้าตำหนักอู่เต๋อยังเอาอาคารคลังสมบัติไปด้วย!
เขายกมันไปทั้งหลังเลย!
บรรพชนเทพแห่งโชคชะตานึกว่าเจ้าตำหนักอู่เต๋อจะเหลืออาคารทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าบ้าง แต่ที่ไหนได้ มันเอาไปหมดเลย!
"ไร้คุณธรรมจริงๆ!"
"ไอ้คนสารเลวไร้คุณธรรม!"
บรรพชนเทพแห่งโชคชะตาโกรธจนสบถด่าออกมา นั่นคือสิ่งที่แคว้นเซียนโชคชะตาสะสมมาหลายยุคสมัยเลยนะ แต่ตอนนี้มันกลับหายวับไปกับตา!