Chapter 702 ประชุมสภาสวรรค์.

วาสนาของราชวงศ์ราชันย์ต้าเจิ้งที่สั่นไหวไปมา วาสนาของราชวงศ์อื่น ๆ เองก็ด้วยเช่นกัน.

ราชวงศ์สวรรค์ต้าฉิน ขณะที่กำลังประชุมราชกิจ ทันใดนั้นเหล่าขุนนางก็หยุดลงในทันที หยิงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า แม้นว่าจะมีหลังคาปิดกั้นอยู่ หากแต่ก็สามารถรับรู้สถานะการณ์ด้านนอกได้อย่างชัดเจน.

วาสนามากมายที่กำลังพลุ่งพล่าน บางแห่งที่ลดลง อากาศที่บิดเบี้ยว วาสนาของต้าฉินเริ่มไม่มั่นคงอย่างงั้นรึ?

หยิงที่จ้องมองท้องฟ้า.

"ชิ!"หยิงแค่นเสียงเย็นชา.

ในเวลาต่อจากนั้นวาสนาก็ถูกยับยั้งเอาไว้ ถูกทำให้สงบลง สายตาของหยิงที่จ้องมองไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ แผ่นดินของต้าหลิว.

"ฝ่าบาท เป็นคนของโลกใบใหญ่!"หลิวปู้เหว่ยที่กล่าวอย่างเคร่งขรึม.

"ศาลเทพไท่ชู!"หยิงกล่าวอย่างไม่แยแส.

"คนของศาลเทพไท่ชูอย่างงั้นรึ?"ลู่ปู้เหว่ยที่ขมวดคิ้วไปมา.

หลี่ซือที่ครุ่นคิดและกล่าวออกมาว่า "ฝ่าบาท คนของศาลเทพไท่ชูมายังโลกใบเล็กทำไมกันรึ?"

"คงต้องการแสดงอำนาจบารมี!"หยิงแค่นเสียงเหยียดหยัน.

เหล่าข้าราชบริพารทั้งหมดที่จ้องมองไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้พร้อม ๆ กัน สายตาของทุก ๆ คนที่เต็มไปด้วยความเย็นชา.

ราชวงศ์สวรรค์ต้าฉินได้ยับยั้งวาสนาเอาไว้เรียบร้อยแล้ว.

ราชวงศ์สวรรค์ต้าหยง ราชวงศ์สวรรค์ต้าสุ่ย ต่างก็เกิดเรื่องเช่นเดียวกันนี้ ทว่าเหล่าราชวงศ์สวรรค์ต่างก็มีประวัติศาสตร์มายาวนานมากกว่าต้าเจิ้งด้วยซ้ำ พริบตาเดียวก็สามารถระงับความวุ่นวายของวาสนาได้ ในเวลาเดียวกันนี้ กู่เจิ้งอี้และกงเหล่ยเทียนต่างก็จ้องมองมายังทิศทางของแผ่นดินต้าหลิว.

สี่ขั้วอำนาจ ที่กำราบวาสนาที่คลุ้มคลั่งได้เพียงไม่นาน หากแต่เหล่าราชวงศ์จักรพรรดิขนาดเล็กหรือแม้แต่ราชวงศ์ราชันย์อื่น ๆ อีกหลายแห่ง วาสนาของพวกเขาถูกดูดไปกว่าสามส่วนเพียงแค่เวลาหนึ่งชั่วยาม เหล่าจักรพรรดิต่างก็หวาดผวากับภาพที่เกิดขึ้นนี้.

แท้จริงแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้น?ถึงได้ทำให้วาสนาของพวกเขาฟุ้งกระจายไม่มั่นคงเช่นนี้?

ทันใดนั้น แผ่นดินต้าหลิว กลายเป็นที่จับตามองของคนทั่วหล้า เกิดอะไรขึ้น เพียงแค่แผ่นดินเล็ก ๆ  คาดไม่ถึงเลยว่าจะสามารถดึงดูดวาสนาได้อย่างงั้นรึ?

สายตาของทุกคนที่จับจ้องมองกับความวุ่นวายนี้มายังทิศทางของต้าหลิวกันทุกคน สามสิบปีที่สงบสุข เวลานี้กำลังเข้าสู่ความวุ่นวายอีกแล้ว ไม่รู้ว่ายุคแห่งความวุ่นวายนี้ใครกันจะเป็นผู้ได้รับชัยในที่สุด.

ที่แผ่นดินต้าหลิว การดึงดูดและก่อกวนผ่านไปกว่าสี่ชั่วยาม แท่นบูชาขนาดใหญ่ที่กำลังส่งเสียงดังลั่น แสงสีทองไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้อีกแล้ว สิบเซียนปฐพีได้กลับมาอยู่ข้าง ๆ ของซือหม่าเขออีกครั้ง.

"ต้าเหริน สี่ชั่วยามแล้ว ตอนนี้วาสนาทั่วแผ่นดินไม่สามารถดึงดูดมาได้อีกแล้ว!"ผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งที่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"พอแล้ว เพียงแค่สี่ชั่วยาม นี่ก็เพียงพอต่อการประกาศการปรากฏตัวของพวกเราแก่คนทั่วหล้าแล้ว!"ซือหม่าเขอที่พยักหน้ารับ.

"พวกเราควรจะทำอะไรต่อไปดี?"ผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งที่สอบถามออกมา.

"หนึ่งปีหลังจากนี้ ภายในสถานที่แห่งนี้จะมีการชุมนุมสภาสวรรค์ สามราชวงศ์สวรรค์จะได้รับเชิญให้เดินทางมาเข้าร่วม!"ซือหม่าเขอที่เอ่ยปากออกมา.

"ขอรับ!"

"ต้าเหรินแล้วราชวงศ์ราชันย์ต้าเจิ้งล่ะ ไม่เชิญอย่างงั้นรึ?"ผู้ใต้บังคับบัญชากล่าวสอบถาม.

"ราชวงศ์ราชันย์ต้าเจิ้ง?เพียงแค่ราชวงศ์ราชันย์มีคุณสมบัติอย่างงั้นรึ? แต่ว่า ใหน ๆ ก็ครองแผ่นดินถึง 20% อย่างคาดไม่ถึง เชิญให้มาร่วมรับฟังก็ได้!"ซือหม่าเขอที่ครุ่นคิดและกล่าวออกมา.

"ขอรับ!"

"ภายในปีนี้จะต้องรวบรวมวัตถุดิบสร้างราชวงศ์สวรรค์ขึ้นมา เรื่องสำคัญต่าง ๆ จะต้องเสร็จสิ้นใน 300 ปี ทุกอย่างต้องมาอยู่ในมือข้า!"ซือหม่าเขอกล่าว.

"รับทราบ!"

....

หนึ่งเดือนหลังจากนั้น สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

ภายในตำหนักเทียนหยวน จงซานที่ถือบัตรเชิญสีทอง ที่ด้านหน้านั้นมีหลิวอู๋ซ่างและเหล่ากุนซือยืนอยู่ทั้งสองแถว.

จงซานจดจ้องมองบัตรเชิญ พร้อมกับขมวดคิ้วไปมา ซึ่งมีเนื้อความว่า:

ร่วมประชุมสภาสวรรค์

กับความปั่นป่วนและการดูดซับของวาสนาหลายวันที่แล้ว คือสถานที่เชิญเข้าร่วมประชุมสภาสวรรค์!

------ซือหม่าเขอ.

เมื่อจดจ้องอักษรไม่กี่คำ ดวงตาของจงซานที่หรี่เล็กเผยแววตาที่เย็นชาออกมาในทันที.

"โอหังเกินไปแล้ว ซือหม่าเขอ!"จงซานกล่าวหยัน.

ซือหม่าเขอไม่ได้เอ่ยถึงเนื้อความและตำแหน่ง ราวกับแสดงให้เห็นว่าหากไม่แม้แต่สัมผัสได้ถึงแหล่งกำเนิดของวาสนาที่ถูกดึงดูด ก็ไร้ซึ่งสิทธิ์ที่จะเข้าร่วม ประชุมสภาสวรรค์.

นอกจากนี้ เนื้อหา แม้ว่าจะมีเพียงเล็กน้อย แต่ก็สามารถมองเห็นการดูแคลนอย่างที่สุดเอาไว้.

"เป็นใครมาส่งบัตรเชิญอย่างงั้นรึ?"จงซานที่จองมองไปยังหลิวอู๋ซ่าง.

"มีคนที่นำบัตรเชิญที่ประตูทางเหนือและจากไปแล้ว ขณะที่รับบัตรเชิญนี้มา คนที่มาส่งนั้นเต็มไปด้วยความทระนงตัวสูงมาก เขาส่งบัตรเชิญมาและหายไปไม่ใส่ใจพวกเราแม้แต่น้อย!"หลิวอู๋ซ่างกล่าวตอบ.

"ฝ่าบาท บัตรเชิญของซือหม่าเขออย่างงั้นรึ?"อี้เหยี่ยนที่ขมวดคิ้วไปมาเล็กน้อย.

"พวกเจ้ามีความเห็นว่าอย่างไร!"จงซานที่ส่งบัตรเชิญให้กับคนอื่น ๆ ได้ดู.

ทุกคนที่ดูบัตรเชิญของซือหม่าเขอ ต่างก็ต้องขมวดคิ้วไปมา ซือหม่าเขอผู้นี้ นับเป็นคนที่ยโสจริง ๆ .

"กับความปั่นป่วนของวาสนาหลายวันที่แล้ว คือสถานที่เชิญเข้าร่วมประชุมสภาสวรรค์ ดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการพูดคุยเกี่ยวกับเหล่าประมุขของราชวงศ์วาสนา จึงได้ส่งเทียบเชิญมางั้นรึ?"สุ่ยจิงที่ครุ่นคิดและกล่าวออกมา

"อืม ในความเห็นของคนผู้นี้ ย่อมมีหยิง กู่เจิ้งอี้ กงเหล่ยเทียน พวกเขาควรที่จะได้รับบัตรเชิญ!"จงซานพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม.

"ฝ่าบาทจะไปอย่างงั้นรึ?"สุ่ยจิงที่สอบถามออกไป.

"พูดคุยสภาสวรรค์อย่างงั้นรึ?พูดจาใหญ่โตนัก ซือหม่าเขอ แม้นว่าจะเต็มไปด้วยความอหังการ ทว่าความอหังการของเขา ราวกับได้แสดงออกมาว่าจะเป็นคนตัดสินความเป็นไปของโลกใบนี้ ในเมื่อเขาเชิญมา ข้าจะต้องไปอย่างแน่นอน!"จงซานที่กล่าวรับ.

"ทว่า ฝ่าบาท การไปครั้งนี้ก็เต็มไปด้วยความเสี่ยงมากมายอย่างแน่นอน!"สุ่ยอู๋เหินที่ขมวดคิ้วไปมา.

"เสี่ยงรึ?แน่นอนว่ามันคือความเสี่ยง หากแต่ปล่อยให้คนอื่นมาตัดสินใจสถานการณ์ของโลกใบนี้จะกลายเป็นความเสี่ยงยิ่งกว่า นี่การตัดสินใจความเป็นไปของราชวงศ์วาสนาในโลกใบนี้ไม่ใช่รึ? ข้าจำเป็นต้องไป กงเหล่ยเทียนก็ต้องไป กู่เจิ้งอี้และหยิงก็ด้วย!"จงซานกล่าวอย่างเคร่งขรึม.

"ฝ่าบาทมีแผนการแล้วอย่างงั้นรึ?"สุ่ยอู๋เหินที่กล่าวสอบถามออกมาในทันที.

เหล่าข้าราชบริพารที่จ้องมองไปยังจงซาน เช่นนั้นฝ่าบาทก็จำเป็นต้องนำใครสักคนไปด้วย.

"ไม่จำเป็นกังวล ข้าจะนำตี้เสวียนชาไปกับข้าด้วย."จงซานกล่าวออกมาอย่างหนักแน่น.

ตี้เสวียนชา? มีตี้เสวียนชา ถึงแม้นว่าศัตรูจะแข็งแกร่ง แต่ก็ต้องปลอดภัยไร้ปัญหา หากมีตี้เสวียนชาเดินทางไปด้วย เหล่าข้าราชบริพารก็ย่อมวางใจ.

...........

ราชวงศ์สวรรค์ต้าฉิน ท้องพระโรง.

"พูดคุยสภาสวรรค์?"หยิงเผยท่าทางเหยียดหยัน พร้อมกับโยนบัตรเชิญออกไปด้านหน้า.

ลู่ปู้เหว่ยที่สะบัดมือรับ จับจ้องมอง พร้อมกับส่งให้กับหลี่ซือ และเหล่าข้าราชบริพารคนอื่น ๆ ได้ดู.

"ฝ่าบาท ซือหม่าเขอ เดินทางมายังโลกใบเล็ก เพราะศาลเทพไท่ชูต้องการปกครองโลกใบเล็กจริง ๆ รึ?"หลี่ซือที่สอบถามออกมาพร้อมกับเผยยิ้มออกมาเล็กน้อย.

"ซือหม่าเขอ? เคยได้ยินมาก่อนหรือไม่?"หยิงสอบถามออกไป.

"ไม่เคยได้ยินมาก่อนตั้งแต่ในอดีตเลย บางทีคงจะเป็นขุนนางใหม่ที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งของศาลเทพไท่ชู นอกจากนี้ดูเหมือนว่าจะซ่อนเรื่องสำคัญเอาไว้อีกด้วย เขาคงจะเป็นเทพประตูสวรรค์คนใหม่ของศาลเทพไท่ชู!"หลี่ซือที่กล่าวออกมาเล็กน้อย.

"อืม!"

"ฝ่าบาท นับตั้งแต่อ้าวเลี่ย กงเหล่ยเทียนของต้าสุ่ย และยังมีซือหม่าเขอ เหล่าคนจากโลกใบใหญ่ต่างดาหน้าเข้ามาในโลกใบเล็กมากขึ้นและก็มากขึ้น."หลี่ซือที่ขมวดคิ้วไปมา.

"นับเป็นความจริงที่น่าแปลกประหลาด!"ลู่ปู้เหว่ยที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"อืม!"หยิงที่กล่าวออกมาอย่างไม่แยแส.

"ฝ่าบาท การพูดคุยสภาสวรรค์ ทำอย่างไรดี? ส่งทูต ....!"หลี่ซือที่จ้องมองไปยังหยิง.

"ในเวลานั้น ข้าจะไปด้วยตัวเอง ข้าต้องการไปดูว่าคนจากโลกใบใหญ่นั้น มีคนกี่คนกันที่จับจ้องมองโลกใบเล็กแห่งนี้!"หยิงกล่าว.

"รับด้วยเกล้า!"

"ฝ่าบาท เฉินขอไปด้วยได้หรือไม่!"ลู่ปู้เหว่ยที่เอ่ยปากออกมาในทันที.

"หืม?"หยิงที่จดจ้องมองไปยังลู่ปู้เหว่ย.

"ในเวลานั้นเหล่าราชวงศ์สวรรค์หลัก ๆ ต้องได้รับเชิญ ต้าเจิ้งเองที่มีวาสนาไม่น้อยก็ต้องได้รับเชิญแน่ เฉินเองต้องการไปพบกับคนผู้นี้สักครั้ง!"ลู่ปู้เหว่ยที่โค้งคำนับและกล่าวออกมา.

หยิงที่จ้องมองไปยังลู่ปู้เหว่ย พร้อมกับพยักหน้าและกล่าวออกมาว่า "ด้วยตัวตนของจงซาน เขาจะต้องล่วงหน้าไปก่อนอย่างแน่นอน ในเมื่อเจ้าต้องการ เจ้าสามารถเดินทางไปก่อนได้ เมื่อข้าไปถึง ค่อยมารับข้าก็ได้!"

"ขอบพระทัยฝ่าบาท!"ลู่ปู้เหว่ยที่รับคำในทันที.

............

ราชวงศ์สวรรค์ต้าสุ่ย กงเหล่ยเทียนที่ส่งบัตรเชิญให้กับเต๋าจวินเซิ่งหยา ขณะที่เต๋าจวินเซิ่งหยาขมวดคิ้วไปมาจับจ้องมองเล็กน้อย และส่งบัตรเชิญให้กงเหล่ยเทียน พร้อมกับพยักหน้ารับ.

...........

ราชวงศ์สวรรค์ต้าหยง กู่เจิ้งอี้ที่จดจ้องมองบัตรเชิญพลางขมวดคิ้วไปมาเล็กน้อย.

............

จงซานที่ได้รับเชิญ ก่อนที่จะจากสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวย่อมต้องเตรียมการก่อน!

สำหรับต้าเจิ้งนั้นมีประวัติความเป็นมาที่ด้อยกว่าสามราชวงศ์สวรรค์ การประชุมสภาสวรรค์ครั้งนี้ ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับพวกเขาอย่างแน่นอน เพื่อป้องกันความเสี่ยง จึงจำเป็นต้องเก็บซ่อนและเตรียมทุกอย่างให้พร้อม.

ถึงแม้ว่าจะมีตี้เสวียนชาไปด้วยในครั้งนี้ ด้วยปัญญาของจงซานได้ทำการรวบรวมและการวิเคราะห์สถานการณ์ให้ละเอียดจึงมีความจำเป็นไม่น้อย.

ส่วนเมืองหลวงสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว มีค่ายกลของหนานกงเซิ่ง หวังคู่ เสวียนหยวนประจำอยู่ ย่อมไม่มีปัญหาใด

สองเดือนหลังจากนั้น จงซานและตี้เสวียนชาก็เดินทางไปยังดินแดนของต้าหลิว.

เมืองหลิวเหอ!

เมืองหลิวเหอเป็นเมืองเล็ก ๆ ของราชวงศ์จักรพรรดิต้าหลิว ซึ่งเป็นเมืองที่รุ่งเรื่องของพวกเขามีอยู่ด้วยกันสองเมือง หนึ่งคือเมืองต้าหลิวและอีกหนึ่งคือเหมืองหลิวเหอ.

ราชวงศ์จักรพรรดิหลิวเหอนั้นเป็นเพียงราชวงศ์ที่อ่อนแอ ไม่มีทางที่จะอยู่รอดในยุคแห่งความวุ่นวาย หลาย ๆ พื้นที่จึงได้ล่มสลายไปแล้ว.

พื้นที่รอบ ๆ กลายเป็นป่าที่รกร้างไร้ผู้คน มีสัตว์ร้ายมากมาย เผ่ามนุษย์ที่เข้ามาอาศัยอยู่นั้นมีน้อยมาก มีเพียงแค่ภายในเมืองหลวงของราชวงศ์จักรพรรดิเท่านั้น ที่มีเผ่ามนุษย์อาศัยอยู่ และยังเป็นปุถุชนเป็นส่วนมาก.

จงซานเดินทางมาที่นี่ก่อนหลายเดือน ด้วยพลังฝึกตนของจงซานที่มีระดับราชันย์แท้ ประชาชนส่วนมากของพวกเขาไม่ต้องบอกเลยว่ามีระดับสูงสุดเพียงแค่ระดับก่อตั้งวิญญาณเท่านั้น.

แม้นว่าจะมีกองทัพก็หาได้สร้างปัญหาใด ๆ ให้กับเขาได้?

จงซานและตี้เสวียนชาได้มาหยุดอยู่ที่เมืองหลิวเหอ เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลต่าง ๆ เอาไว้.

ทว่าเมืองหลิวเหอแห่งนี้ เพิ่งมีหอการค้าต้าหรงเข้ามาตั้ง ทำให้จงซานสามารถที่จะเก็บข้อมูลต่าง ๆ ของต้าหลิวได้ง่ายขึ้น.

ตี้เสวียนชาไม่ได้สนใจเรื่องความเป็นไปทางโลกนัก เขาที่ปลีกตัวออกไปบำเพ็ญ ส่วนจงซานที่เป็นคนรับข้อมูลต่าง ๆ รอบ ๆ สารทิศเพื่อมาวิเคราะห์ความเป็นไป.

หัวหน้าสาขาเจ้าไห่ ผู้ดูแลหอการค้าที่นี่ จดจ้องมองจงซานด้วยความเคารพ ยืนอยู่ด้านข้าง ๆ  รอคอยให้จงซานสั่งการ.

"มีคนของต้าหลิวมาที่นี่หรือไม่?"จงซานสอบถาม.

"ครับ สิบเดือนที่แล้ว ดูเหมือนว่าราชวงศ์จักรพรรดิต้าหลิวจะถูกทำลายลงอย่างสมบูรณ์แล้ว!"เจ้าไห่กล่าวออกมาพร้อมโค้งคำนับ.

"ส่งคนไปสืบข้อมูลของต้าหลิว ตราบเท่าที่พวกเขารู้เรื่องราวของราชวงศ์จักรพรรดิต้าหลิว ให้นำตัวมาหาข้า!"จงซานกล่าว.

"ขอรับ!"เจ้าไห่ที่รับคำในทันที.