ตอนที่ 36 : เลื่อนระดับสู่โต้วหวัง ระเบิดพลังต่อสู้!
ตอนที่ 36 : เลื่อนระดับสู่โต้วหวัง ระเบิดพลังต่อสู้!
ตอนที่ 36 : เลื่อนระดับสู่โต้วหวัง ระเบิดพลังต่อสู้!
เซียวอู๋จิ้วนั่ลงที่โต๊ะอาหาร อาหารบนโต๊ะถูกจัดเตรียมไว้อย่างสมดุล มีกับข้าวสามอย่างและน้ำซุปหนึ่งอย่าง
เขาหยิบชามของตัวเองขึ้นมา คีบเนื้อชิ้นใหญ่เข้าปากและเริ่มกิน เซียวอี้เซียนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นดังนั้น รอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปาก ก่อนที่นางจะค่อยๆ เริ่มลงมือกินเช่นกัน
ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรกันมากนัก หลังจากกินอาหารเสร็จอย่างเงียบๆ เสียงแมลงก็ค่อยๆ ดังขึ้นรอบๆ ตัว นำมาซึ่งความสงบสุขที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย
"คืนนี้ ข้าจะเริ่มกระตุ้นกายาพิษมหาภัยอย่างเป็นทางการ เจ้ารออยู่นอกบ้านก่อนนะ"
หลังจากมื้ออาหาร ในที่สุดเซียวอี้เซียนก็ตัดสินใจบางอย่างและหันไปบอกเซียวอู๋จิ้ว
ฝ่ายหลังหันหน้าไปเล็กน้อย มองดูแววตาที่แน่วแน่บนใบหน้าของนางและยิ้มอย่างอ่อนโยน ให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ "ตกลง ข้าจะเป็นคนคุ้มกันให้เจ้าอยู่ข้างนอกเอง"
หัวใจที่ตึงเครียดของเซียวอี้เซียนผ่อนคลายลง นางพยักหน้า เก็บกวาดจานชาม แล้วเดินเข้าไปในห้องด้วยฝีเท้าที่มั่นคง
เมื่อเห็นดังนั้น เขาก็หาที่ว่างใกล้ๆ บ้าน นั่งขัดสมาธิ และเตรียมใช้โอกาสนี้เพื่อเปลี่ยนไปฝึกเคล็ดวิชาบ่มเพาะวิชาใหม่
เมื่อทำจิตใจให้สงบ เส้นทางการโคจรของ 'เคล็ดวิชาต้นกำเนิดหวนคืนเพลิงผลาญโลก' ก็เริ่มปรากฏขึ้นในความคิดของเขา และเขาก็เริ่มมุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนมัน
กระแสน้ำวนพลังงานค่อยๆ ก่อตัวขึ้นรอบตัวเขา ขยายตัวอย่างต่อเนื่องขณะที่เขาเปลี่ยนเคล็ดวิชาบ่มเพาะ
ภายในห้อง เซียวอี้เซียนหยิบยาพิษที่นางปรุงขึ้นมา เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดของมันที่มีต่อนาง นางก็ตัดสินใจกลืนมันลงไปรวดเดียว!
นางอยากจะแข็งแกร่งขึ้นแข็งแกร่งพอที่จะควบคุมชะตาชีวิตของตนเองได้!
...ภายในหุบเขาเล็กๆ เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง นอกจากเสียงร้องของแมลงแล้ว ก็มีเพียงเสียงคำรามของสัตว์เวทดังมาจากนอกหุบเขาเป็นครั้งคราว
นอกบ้าน กระแสน้ำวนพลังงานยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งก่อตัวเป็นพายุหมุนปราณที่เริ่มกลืนกินพลังงานรอบๆ ราวกับวาฬดูดน้ำ
และหุบเขาแห่งนี้ก็เปรียบเสมือนแอ่งรวบรวมปราณตามธรรมชาติ ที่ช่วยตอบสนองความต้องการพลังงานของเซียวอู๋จิ้ว
ภายใต้การหลั่งไหลของพลังงานมหาศาลเช่นนี้ ผลึกปราณยุทธ์ภายในตัวของเซียวอู๋จิ้วก็ยิ่งกลมเกลี้ยงและอวบอิ่มมากขึ้น เมื่อได้รับการหล่อเลี้ยงจากพลังปราณยุทธ์อันแข็งแกร่ง ผลึกปราณยุทธ์ก็เริ่มปรากฏรอยร้าว!
เซียวอู๋จิ้วไม่ได้ตกใจกับสิ่งนี้ กลับรู้สึกดีใจเสียด้วยซ้ำ เพราะรู้ว่าเวลาแห่งการทะลวงสู่ระดับโต้วหวังมาถึงแล้ว!
"งั้นก็... แตกซะ!"
เขากัดฟันแน่น พลังงานรอบๆ ก็เริ่มพุ่งทะลักเข้าสู่ผลึกปราณยุทธ์ภายในพายุหมุนปราณรวดเดียว!
แกรก แกรก!
รอยร้าวในผลึกปราณยุทธ์เริ่มลุกลามอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดก็ครอบคลุมไปทั่วทั้งผลึก!
ปัง!
เมื่อความผันผวนของพลังงานระเบิดออกรอบตัวเขา กลิ่นอายพลังของเขาก็เริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผลึกปราณยุทธ์ภายในตัวเขาหายไป และพลังปราณยุทธ์ก็เริ่มไหลเวียนผ่านเส้นลมปราณตามเส้นทางการโคจรของเคล็ดวิชาต้นกำเนิดหวนคืนเพลิงผลาญโลกอย่างไม่ขาดสาย
พลังปราณยุทธ์อันไร้ที่สิ้นสุดภายในร่างกายของเขาพลุ่งพล่านราวกับแม่น้ำสายใหญ่ ไหลเวียนอย่างไม่หยุดหย่อน!
เพียงแค่คิด คลื่นพลังปราณยุทธ์อันแข็งแกร่งราวกับน้ำหลากก็พุ่งทะลักออกมาจากทุกส่วนของร่างกายในทันที และในที่สุดก็ไหลเวียนอยู่ภายในเส้นลมปราณอันใสกระจ่างของเขา
โต้วหวัง สำเร็จแล้ว!
เซียวอู๋จิ้วลืมตาโพลงและลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว
ราวกับสัมผัสได้ถึงบางอย่าง ไหล่ของเขาสั่นเล็กน้อย และพลังปราณยุทธ์ภายในร่างกายก็พุ่งทะลักออกมาตามเส้นทางลมปราณที่แปลกประหลาด และในที่สุดก็ระเบิดออกมาจากด้านหลังของเขา!
"ฟึ่บ!"
ปีกปราณยุทธ์สีแดงอมทองพุ่งออกมาจากด้านหลังของเซียวอู๋จิ้ว ดูงดงามและตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก
"ดูเหมือนข้ายังใช้กระดูกวิญญาณขาแมงมุมแปดหอกได้สินะ?"
เขามองดูปีกปราณยุทธ์ด้านหลัง นึกถึงกระดูกวิญญาณขาแมงมุมแปดหอกที่อยู่ด้านหลังเช่นกัน และเริ่มควบคุมกระดูกวิญญาณขาแมงมุมแปดหอกภายในร่างกายของเขา
ฉึก!
หลังจากได้รับการหล่อเลี้ยงมาระยะหนึ่งและได้รับการเสริมพลังจากปราณยุทธ์เมื่อครู่นี้ ตอนนี้กระดูกวิญญาณขาแมงมุมแปดหอกก็มีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะใช้เป็นตัวช่วยในการต่อสู้ได้แล้ว!
เมื่อกระดูกวิญญาณขาแมงมุมแปดหอกยื่นออกไปอย่างแหลมคม พวกมันไม่ได้ขัดแย้งกับปีกปราณยุทธ์เลย ในทางกลับกัน พลังปราณยุทธ์ก็เริ่มไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณของกระดูกวิญญาณขาแมงมุมแปดหอก จากนั้นปราณยุทธ์สีแดงอมทองก็ค่อยๆ ปกคลุมพวกมันไว้
ในที่สุด ภายใต้สายตาที่แปลกใจของเขา การรวมกันของกระดูกวิญญาณขาแมงมุมแปดหอกและปีกปราณยุทธ์ก็เปลี่ยนสภาพกลายเป็นปีกปราณยุทธ์ถึงสี่คู่!
ด้วยปีกแปดปีกด้านหลัง เซียวอู๋จิ้วลองบินดู และร่างของเขาก็ลอยขึ้นสู่อากาศอย่างแผ่วเบา
"ความเร็วเร็วกว่าปีกปราณยุทธ์ธรรมดา และการใช้พลังปราณยุทธ์ก็ไม่ได้สูงเป็นพิเศษ อยู่ในระดับที่รับได้สบายๆ และไม่ส่งผลกระทบต่อการต่อสู้"
เขาคำนวณในใจเงียบๆ ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นมากแค่ไหนในสภาวะนี้
ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ว่าภายใต้ความเร็วในการฟื้นฟูพลังปราณยุทธ์ของเคล็ดวิชาบ่มเพาะระดับเทียน การใช้พลังระดับนี้ไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย!
"นี่เป็นเรื่องประหลาดใจที่น่ายินดีจริงๆ"
ร่างของเขาบินอยู่กลางอากาศ ด้านหลังของเขา ปีกปราณยุทธ์ขนาดมหึมาสี่คู่เริ่มกระพือช้าๆ ตามการควบคุมของเขา ปราณยุทธ์ธาตุไฟอันเจิดจ้าส่องสว่างไปทั่วหุบเขา!
ในเวลานี้ หากเขากลับไปอยู่บนทวีปโต้วหลัว เขาคงถูกเรียกว่า 'เทพ' ได้อย่างเต็มปากเต็มคำเลยล่ะ!
...หลังจากปรับตัวเข้ากับความสามารถใหม่ของปีกปราณยุทธ์บริเวณใกล้ๆ แล้ว เขาก็ค่อยๆ ร่อนลงจอดและกลับไปที่กระท่อมเล็กๆ
ในช่วงเวลาต่อจากนี้ เป้าหมายหลักของเขาคือการฝึกฝนวิชาปราณยุทธ์ที่อยู่ในมรดก ซึมซับพวกมันให้กลายเป็นของตัวเอง เมื่อถึงตอนนั้น พลังการต่อสู้ของเขาจะต้องพุ่งสูงขึ้นอย่างแน่นอน!
ไม่เกินจริงเลยที่จะบอกว่าเขาสามารถไล่อัดยอดฝีมือระดับโต้วหวง (ปรมาจารย์ยุทธ์) ได้ง่ายๆ ในขณะที่เป็นแค่โต้วหวัง (ราชันย์ยุทธ์) เท่านั้น!
"อืม หลังจากเข้าไปในเทือกเขาสัตว์วิเศษ ข้าควรไปหา 'ราชสีห์มีปีกอเมทิสต์' เพื่อประลองฝีมือดูสักหน่อย เพลิงสีม่วงนั่นถือว่ายอดเยี่ยมเลย ไม่ว่าจะเอาไปแลกกับเซียวเหยียน หรือใช้เป็นเปลวเพลิงสำหรับเคล็ดวิชาบ่มเพาะของข้าก็ตาม"
"ยิ่งไปกว่านั้น ความสามารถปัจจุบันของข้าน่าจะเพียงพอที่จะปรุงโอสถระดับหกบางชนิดได้แล้ว ไว้รวบรวมสมุนไพรครบเมื่อไหร่ข้าจะลองดู"
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดถึงเส้นทางในอนาคต เขาก็สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวภายในกระท่อมเล็กๆ เขาหันหน้าไปและเห็นเซียวอี้เซียนผลักประตูเปิดออก
ใบหน้าของนางมีรอยยิ้มอ่อนโยน ปราศจากความหวาดกลัวต่อกายาพิษมหาภัย "เซียวอู๋จิ้ว ข้าทะลวงสู่ระดับโต้วเจ๋อ (นักยุทธ์) แล้วล่ะ!"
"ทะลวงสู่ระดับโต้วเจ๋อทันทีที่กระตุ้นกายาพิษมหาภัยครั้งแรกร่างกายนี้มันฝืนกฎเกณฑ์เกินไปแล้วจริงๆ!"
เขายิ้มและส่ายหน้า ถอนหายใจด้วยความทึ่ง การกลายเป็นโต้วเจ๋อทันทีหลังจากกระตุ้นร่างกาย นางสมกับชื่อกายาพิษมหาภัยจริงๆ
"ดูเหมือนเจ้าจะไล่ตามข้าทันและแซงหน้าข้าไปในไม่ช้านี้นะ"
"งั้นเจ้าก็ระวังตัวไว้ให้ดีล่ะ อย่าให้ข้าทิ้งห่างเจ้าไปไกลนักล่ะ~"
แน่นอนว่าเซียวอี้เซียนรู้ว่าเซียวอู๋จิ้วพยายามจะปลอบใจนาง แต่นางก็ยังตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
ทั้งสองยืนประจันหน้ากัน และทุกสิ่งดูเหมือนจะสงบสุขและสวยงาม... ในช่วงเวลาต่อจากนี้ ทั้งสองคนก็ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในหุบเขาเล็กๆ แห่งนี้
เซียวอี้เซียนพัฒนาความแข็งแกร่งของนางอย่างต่อเนื่องโดยใช้สมุนไพรภายในหุบเขา พลังของนางพุ่งทะยานขึ้นราวกับจรวดภายใต้การสะสมของยาพิษจำนวนมาก
ในเวลาเพียงหนึ่งเดือน นางก็ไปถึงระดับโต้วเจ๋อหกดาวแล้ว!
อัตราการพัฒนาที่รวดเร็วเช่นนี้ทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อย จนต้องอุทานออกมาว่ามันไม่ยุติธรรมเลย
โชคดีที่เขาเองก็เป็นพวกมีสูตรโกงเหมือนกัน
ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ นอกจากการฝึกฝนเคล็ดวิชาลับระเบิดพลังที่อยู่ในเคล็ดวิชาต้นกำเนิดหวนคืนเพลิงผลาญโลกแล้ว เขายังมุ่งเน้นไปที่วิชาปราณยุทธ์ระดับตี้ (ปฐพี) สามวิชาที่เตรียมไว้สำหรับการต่อสู้ข้ามระดับเป็นหลัก
วิชาเคลื่อนที่ระดับตี้ขั้นกลางหนึ่งวิชาก้าวมังกรท่องวายุเพลิง; วิชาโจมตีพิเศษระดับตี้ขั้นสูงหนึ่งวิชาบันทึกหลอมศาสตราเพลิงเร้นลับ; และวิชาโจมตีแบบระเบิดพลังระดับตี้ขั้นกลางหนึ่งวิชาแปดดินแดนดับสูญ!
"ตอนนี้ข้ารู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งจนน่ากลัวเลยล่ะ!"
ราชสีห์มีปีกอเมทิสต์ เจ้าเจออันตรายเข้าแล้วล่ะ!