ตอนที่ 66: ความลับของอาชีพระดับ S (ฟรี)

“ต้องหาเวลาต่ออายุค่าประจำตำแหน่งกัปตันยามให้ได้ซะแล้ว” ออร์สันพึมพำ ขณะปรากฏตัวหน้าประตูสมาคมเมจ เขารีบสวมเสื้อคลุมเมจจักรวรรดิที่กำลังจะหมดอายุในอีกไม่ถึงสิบสองชั่วโมง แล้วแปลงร่างกลับเป็นบอสไป๋

ต้องยอมรับเลยว่า การมีชื่อแดงขนาดใหญ่ตอนปลอมตัวเป็นบอสไป๋มีประโยชน์มาก ทหารยามที่เดินตรวจตราทักทายเขาอย่างอบอุ่น โดยไม่รู้เลยว่านี่คือ NPC เมจระดับลอร์ดที่ชื่อเสียงกระฉ่อนในหมู่พวกเขา

“ฟังดีๆ การทดสอบหนึ่งนาทีกำลังจะเริ่มแล้ว ผู้เข้าร่วมทุกคนเตรียมตัว!”

ภายในสนามฝึกเมจ ผู้เล่นกำลังเข้าแถวเพื่อทดสอบปลุกพลังอาชีพ ด้วยศึกกิลด์ที่กำลังจะเริ่ม หลายกิลด์ใหญ่จึงเทคนมาเต็มพื้นที่ ทำให้มีเมจมากกว่าพันคนจนพื้นที่แน่นขนัด

เป้าหมายคือทุบผลึกเวทมนตร์ในสนามฝึก แล้วให้ NPC อาจารย์เวทประเมินเกรด เกรดต่ำสุดคือ คลาส D สูงสุดคือ คลาส A

ปกติแล้ว การจะได้ คลาส A ต้องทดสอบซ้ำหลายรอบ แล้วให้สามมหาเมจแห่งเมืองแพนดาโนลินเป็นผู้ให้คะแนนสุดท้าย เพราะพวกเขาคืออีลิตตัวจริง เป็นผู้เข้าใจอาชีพเมจอย่างลึกซึ้ง

เพื่อความยุติธรรมระหว่างเมจสายต่าง ๆ การทดสอบไม่ได้ดูแค่พลังดาเมจดิบ แต่ยังประเมินความแม่นยำ ความละเอียด และการควบคุมมานาด้วย

“พูดไม่ออกเลย เรามีระยะแค่ 20 เมตร แต่ผลึกแดงอยู่ไกลกว่า 50 เมตร แล้วเป้าหมายเล็กจิ๋วขนาดนั้นจะให้ตีโดนยังไงวะ?” ผู้เล่นคนหนึ่งบ่น

“ลองทุบผลึกน้ำเงินดูก็ได้ แต่ก็ไม่ง่ายหรอก คงต้องตีหัวเป้าเกือบสิบทีถึงแตก”

“ยากเกินไป… เล่นอัศวินดีกว่า ได้ยินว่าการทดสอบของพวกนั้นแค่ขี่ม้าชาร์จแล้วตีเป้า ก็ปลดล็อกคลาส B ได้แล้ว”

ผู้เล่นหลายสิบคนยืนเรียงแถวในสนามฝึกและบ่นกันไม่หยุด รอบแรกของการทดสอบนั้นง่าย แค่ทุบผลึกสีเขียว น้ำเงิน เหลือง และแดง ภายในหนึ่งนาที โดยใช้การโจมตีพื้นฐาน (Plain A)

- ผลึกเขียวใหญ่ที่สุด ตีง่ายสุด

- ผลึกน้ำเงินฝังอยู่ในหัวหุ่นจำลอง ต้องแม่นยำสูง

- ผลึกเหลืองมาคู่กัน กระจายอยู่บนหุ่นหลายตัว ต้องตีตามลำดับ

- ผลึกแดงวางห่าง 50 เมตร บนมือรูปปั้นหิน เป็นเป้าที่ยากที่สุด หลายคนไม่มีระยะถึงด้วยซ้ำ

ผู้เล่นส่วนใหญ่ยืนต่อแถวหน้าผลึกน้ำเงินและเหลือง ใครทุบผลึกเหลืองได้จะผ่านรอบแรก มีโอกาสปลดล็อกอาชีพคลาส B อาชีพคลาส B ไม่ใช่แค่แข็งแกร่ง แต่ยังทำให้ผู้เล่นก้าวขึ้นเป็นอีลิตระดับท็อปในมิติอนันต์ได้

ออร์สันยืนอยู่ในฝูงชน มองสถานการณ์รอบตัว ผลึกแดงยากที่สุด แต่มีผู้เล่นมากกว่าสิบคนกำลังลอง เขาคาดว่าพวกนั้นคงมีอาวุธหายากเพิ่มระยะ หรือไม่ก็มีตราประทับวิญญาณพิเศษเหมือนเขา มิฉะนั้นคนธรรมดาไม่มีทางถึง

การทดสอบเริ่มขึ้น ผู้เล่นปล่อยสกิลกันยกใหญ่ ไม่นานก็มีคนทุบผลึกสองสีแรกได้ แต่ยังไม่มีใครทุบผลึกแดงติดแม้จะมีระยะพอ

“เป็นไปได้ยังไง? ตีผลึกแดงติดกันสิบครั้ง นี่มนุษย์ทำได้เหรอ?” ผู้เล่นคนหนึ่งถามอย่างหงุดหงิด แล้วออกจากการทดสอบด้วยสีหน้าพ่ายแพ้

ออร์สันไม่แปลกใจ อาชีพเมจขึ้นชื่อว่ายากสุด ดูดเงินมหาศาล และเล่นยากกว่าอัศวินหรือนักธนูหลายเท่า ถ้าไม่ฝึกหลายสัปดาห์ก็แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะผ่าน

หลังจากหลายรอบ ก็มีแค่สองคนที่ทุบผลึกแดงได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็แค่รอบแรก การทดสอบรอบต่อไปจะยากกว่านี้มาก

“เฮ้ย นี่มันอะไรกัน? NPC เข้ามาในสนามฝึกได้ยังไง? ไม่เคยได้ยินว่า NPC เมจต้องมาทดสอบด้วย!” ผู้เล่นคนหนึ่งอุทาน

“เดี๋ยว จริงด้วย เป็น NPC จริงๆ” อีกคนเสริมอย่างตกใจ

บอสไป๋เดินเข้ามาในสนามฝึก ถือหมายเลขทดสอบ เดินตรงไปกลางสนามประจำตำแหน่ง

“ในที่สุดก็มีคนค้นพบ” ชายชราที่สวมเสื้อคลุมสีเทาเก่า ๆ บนอัฒจันทร์พึมพำ ดวงตาที่ดูหมองคล้ำกลับฉายแววฉลาดหลักแหลม เขามองเห็นทะลุการปลอมตัวแบบงูๆ ปลาๆ ของบอสไป๋ตั้งแต่แรก

“เฮ้ย เฒ่าเทอร์รี ฉันเอาเขา” ชายชราพูดด้วยยิ้มบิดเบี้ยว เผยฟันเหลือง

“ไอ้พวกนอกรีต แกคิดว่าพูดอยู่กับใคร?” เมจสายตาเย็นคนหนึ่งแค่นเสียง

“เฮอะ นอกรีตหรือไม่ เราก็อยู่ฝั่งเดียวกัน” ชายชรายักไหล่ แล้วหันมองไปยังผู้อาวุโสที่สวมเสื้อคลุมลายดาว

เฟลมบาวด์ ผู้อาวุโสคนนั้นยังคงนิ่งเฉย ก่อนจะพูดอย่างสงบ “ต่อให้เขาค้นพบความลับเบื้องหลังการทดสอบ ฉันก็ไม่คิดว่าเขาจะตามแกไปหรอก ไม่มีใครยอมรับวิธีของแกหรอก”

รอยยิ้มของชายชราสั่นไหว “…เวทมนตร์ไม่มีข้อจำกัด จะมีคนอย่างฉันเสมอ คนที่มุ่งสู่ความสมบูรณ์แบบ”

“มีใครจะพูดอะไรอีกไหม? ระบบเกมพังเหรอ? ใครก็ได้ไล่ NPC ตัวนี้ออกไปหน่อย!” ผู้เล่นคนหนึ่งตะโกนงงๆ

“ใช่ ภาคีนักบุญเพชฌฆาตโดนเวทอุกกาบาตถล่มจนแตก กิลด์นักล่าเทพเลยได้โอกาสดีๆ แบบนี้!” อีกคนเสริม

ผู้เล่นรอบๆ ออร์สันถอยห่าง เพราะคิดว่านี่อาจเป็นกับดัก จึงไม่กล้าเสี่ยงให้อุปกรณ์พัง

ออร์สันใช้จังหวะนั้นยกมือยิง [ใบมีดลม] ใส่ผลึกเขียวที่ใหญ่ที่สุด ลด HP ของผลึกลงหนึ่งขีด

“เดี๋ยวสิ แปลกๆ นะ ตอนฉันลอง ไม่มีลายเส้นหรือแพทเทิร์นโผล่เลย”

ออร์สันไม่ลังเล หันไปยิงหอกหินสองดอกใส่ผลึกเหลืองทั้งสองข้าง โดนจังๆ

ติ๊ง…

รูนเวทบนผลึกเริ่มสว่างขึ้น

และนั่นเป็นแค่จุดเริ่มต้น ออร์สันยังคงสงบ เขาโยนลูกไฟใส่ผลึกแดงที่ยากที่สุด ห่าง 50 เมตร ลูกไฟพุ่งตรงเข้าเป้าอย่างแม่นยำจนน่าทึ่ง

“โห… นี่คือพลังของเมจจักรวรรดิ! 50 เมตรยังยิงเร็วขนาดนี้!” ผู้เล่นคนหนึ่งอุทาน

ผลึกแดงแตกกระจาย รูปปั้นสั่นสะเทือน

ท่ามกลางความตกตะลึง ออร์สันทำซ้ำอย่างแม่นยำโดยไม่มีความคลาดเคลื่อน ทำให้เกิดเสียงเวทระเบิดดังก้องไปทั่วสนามฝึก

“ชิบหาย… นี่สินะ ความต่างระหว่างผู้เล่นกับ NPC!” ผู้เล่นคนหนึ่งอุทาน

“เฮอะ ช่างสิ ฉันก็ยิงได้พันเมตรเหมือนกันถ้ามีความสามารถระดับ AI” อีกคนแค่นหัวเราะ

ทุกนัดที่ออร์สันยิงโดนเป้า รูนเวทบนผลึกจะค่อยๆ ชัดเจนขึ้น เผยให้เห็นเงารางๆ สี่ร่าง ที่เหมือนฉายออกมาจากผลึกเอง

“เป็น… เป็นไปได้ยังไง?” เมจ NPC ข้างชายชราพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ

ตามกฎการทดสอบอาชีพคลาส S เมื่อนักผจญภัยค้นพบว่าผลึกแต่ละก้อนสอดคล้องกับเวทมนตร์ธาตุต่าง ๆ สี่แบบ และตีตามลำดับได้แม่นยำเกิน 70% ก็จะปลดล็อกเงื่อนไข

แต่ชายตรงหน้าพวกเขาตีโดนทุกนัด โดยเหมือนไม่ได้พยายามเต็มที่เลย!

เสียงกระซิบดังขึ้นทั่วฝูงชน สนามฝึกเงียบกริบ มีเพียงเสียงระเบิดเวทที่ยังดังต่อเนื่อง

ออร์สันยิ้มอย่างรู้ทัน ในชาติก่อน มีผู้เล่นคนหนึ่งค้นพบความลับของการทดสอบนี้ และรางวัลไม่ใช่แค่เบาะแสอาชีพลับคลาส S อย่างเดียว แต่เป็นสองอย่าง!

อย่างแรกคือเบาะแสอาชีพคลาส S ของสมาคมเมจ: ความเชี่ยวชาญธาตุคู่ / ธาตุเดี่ยวสมบูรณ์แบบ — ผู้ใช้ธาตุ

อย่างที่สองคือเบาะแสจากนิกายเคออส: ความเชี่ยวชาญสี่ธาตุ — เคออสเมจ

“ไปบอกพวกนั้น สมาคมเมจต้องการคนนี้!” เมจ NPC สั่งลูกน้องทันที

ชายชราลุกพรวด ดวงตาฉายแวววาวอันตราย “คนนี้เป็นของฉัน! ใครกล้าแย่ง เมืองแพนดาโนลินจะนองด้วยเลือด!”

พร้อมกับรอยยิ้มเย็นชา วงเวทดาวหกแฉกสีแดงเข้มปรากฏขึ้น รอบๆ ตัวเขา มีเงาเทพเคออสปรากฏรางๆ

“ไอ้เฒ่าแกทำอะไร?” เมจอีกคนตะคอก ขณะหมอกเทาแผ่ปกคลุมเมจใกล้เคียงทั้งหมด

ทุกคนรีบยกไม้เท้าเตรียมป้องกันตัว

“เฟลม ฟอสเซ็ต เจ้ากำลังพาเขาเดินทางผิด เจ้ามีแต่จะทำลายเขาเท่านั้น” เฟลมบาวด์เตือน แสงศักดิ์สิทธิ์แผ่กระจาย สลายเวทเคออสทันที

[การแจ้งเตือนระบบ:]

[คุณปลดล็อกเบาะแสอาชีพลับ]

[ตัวเลือก 1: เข้าห้องประชุมสมาคมเมจเพื่อทดสอบอาชีพซ้ำ]

[ตัวเลือก 2: ออกจากสมาคมเมจ]

ออร์สันครุ่นคิดชั่วครู่ แล้วเลือกตัวเลือกที่สอง ปฏิเสธคำเชิญเข้าสู่รอบทดสอบถัดไป

“พูดมากไปแล้ว ตาเฒ่า ข้ารู้ดีว่าต้องทำยังไง!” เฟลม ฟอสเซ็ตแค่นเสียง แล้วหันหลังเดินออกจากสนาม ภายใต้สายตาเป็นศัตรูของเมจคนอื่นๆ

ออร์สันหันมองอัฒจันทร์ แล้วเดินออกจากสนามฝึกอย่างสงบ นั่งรอที่หน้าประตู