บทที่ 135 เกมรอบที่สามสิ้นสุด, หอพักวิวัฒนาการ!

"รนหาที่ตาย!" เสียงที่เต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายดังตอบกลับมาจากทางเดิน!

สวี่หลางรู้สึกถึงเจตนาฆ่าอันรุนแรงที่ล็อกเป้าเขาไว้ทันที และกำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง!

ความเร็วนั้นเหลือเชื่อ ราวกับสายฟ้าแลบ

ปัง!

เขาปิดประตูห้องทันที มุมปากยกยิ้มสูง

นึกว่ายูเลียนจะฉลาดสักแค่ไหน ที่แท้ก็เป็นพวกใช้ท่อนล่างนำทางเหมือนกัน!

ยูเลียนปรากฏตัวหน้าห้อง 200 อีกครั้ง พลังงานสีเลือดเดือดพล่านรอบตัว ตบกรงเล็บใส่ประตูคางคกหยกเสาทองเต็มแรง

แสงสมบัติบนประตูวาบขึ้น ไม่ระคายผิวแม้แต่น้อย

ยูเลียนหน้าเหวอ ฟาดกรงเล็บซ้ำลงไปอีกครั้ง

ตูม!

...

[ความทนทาน -23]

ในห้อง สวี่หลางสีหน้าเรียบเฉย ภายใต้การรับรู้ของเขา ยูเลียนอ่อนแอลงจนถึงขีดสุดแล้ว

เขาทำซ้ำขั้นตอนเดิม สื่อจิตกับกุ่ยถง แล้วบังคับป้อมปราการโจมตี

แต่คราวนี้ยูเลียนเตรียมตัวมาดี หลบการโจมตีทั้งหมดได้เฉยเลย!

สวี่หลางขมวดคิ้ว หันไปสั่งเฉาหย่าเสวียน "หย่าเสวียน เธอคอยซ่อมประตูตลอดเวลานะ"

ระหว่างพูด เขาแชร์ข้อมูลประตูคางคกหยกเสาทองให้เธอ และโอนเงินก้อนโตไปให้

"รับทราบ!" เฉาหย่าเสวียนรับคำ

สวี่หลางเปิดสัมผัสที่หกเต็มพิกัด จับตาดูสถานะชีวิตของยูเลียนอย่างละเอียด ผ่านไปนาทีกว่าๆ พลังงานที่ลุกโชนรอบตัวยูเลียนก็หายไป

แต่ยูเลียนยังคงโจมตีไม่หยุด และความเร็วโจมตีก็สูงมาก แทบจะบ้าคลั่ง

อย่าลืมนะว่าตอนนี้ยูเลียนยังติดสถานะเลือดไหลอยู่!

"ฉันชักจะรักสถานะบ้าคลั่งนี้แล้วสิ..."

ใจสวี่หลางสงบนิ่งดั่งผิวน้ำ ทันใดนั้น เขาก็เหนี่ยวไกหน้าไม้ปีกอินทรีทองคำ

ตามด้วยการสื่อจิตสั่งกุ่ยถง ใช้สกิล "จ้องมอง"!

ฉึก!

ลูกศรทองคำพุ่งทะลุหัวยูเลียน!

แต่ยูเลียนยังไม่ตาย ร่างกายแตกตัวเป็นค้างคาวตัวเล็กๆ นับสิบตัวทันที

จังหวะนั้นเอง ประตูห้อง 200 ก็เปิดออกกะทันหัน!

"หึ คิดจะหนี!?" สวี่หลางถือปืนคู่ ยืนเผชิญหน้ากับความมืดมิดนอกประตู

คราวก่อนค้างคาวเยอะเกินไป เขาทำอะไรไม่ได้

แต่รอบนี้ เขาคิดว่าพอมีลุ้น!

ทักษะต่อสู้ด้วยปืนแสดงบทบาทสำคัญในตอนนี้ ช่วยให้เขาวางวิถีกระสุนได้ภายในเสี้ยววินาที!

บุลเล็ตไทม์ ทำงาน!

โลกในสายตาสวี่หลางช้าลงทันที ช่วยให้เขาเล็งยิงได้อย่างแม่นยำที่สุด!

ปัง ปัง ปัง ปัง!

กระสุนพุ่งเข้าเป้าค้างคาวทุกตัวอย่างแม่นยำ!

ช่วงเวลาที่ใช้ร่างแยกค้างคาวเลือด คือช่วงที่ยูเลียนป้องกันตัวอ่อนแอที่สุด ขอแค่หนีรอดไปได้สักตัวเดียว เขาก็รอด!

แต่ก็นั่นแหละ โชคร้ายที่เขามาเจอสวี่หลาง!

ผู้เล่นปกติที่ไหนจะมีคอมโบสกิลโหดๆ แบบสวี่หลาง แถมยังอัดเขาจนปางตายได้ขนาดนี้!

[สังหารแวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์ยูเลียน, คะแนน +100,000]

มอนสเตอร์เลเวล 8 ทั่วไป ฆ่าแล้วไม่ได้คะแนนเป็นแสนแบบนี้หรอก แต่ยูเลียนต่างออกไป เขาเป็นระดับบอส ฆ่าตัวเดียวคะแนนพุ่งแซงขึ้นที่หนึ่งได้เลย

เพียงแต่คะแนนจะเยอะแค่ไหนก็ไร้ความหมายสำหรับสวี่หลาง เพราะเขาครองอันดับหนึ่งแบบผูกขาดอยู่แล้ว

[ประกาศหอพัก: มอนสเตอร์ทั้งหมดถูกกำจัด เกมรอบนี้สิ้นสุดลงก่อนกำหนด!]

[ขอแสดงความยินดีกับทุกคนที่ผ่านการท้าทายทั้งหมดของหอพักราชาวิปลาส รอบที่ 3!]

[ภายใต้ความร่วมแรงร่วมใจของทุกคน หอพักราชาวิปลาสยืนหยัดอย่างแข็งแกร่งในโลกหมอกเลือด ต่อจากนี้หอพักราชาวิปลาสจะทำการวิวัฒนาการ ผู้เล่นโปรดเตรียมตัวให้พร้อม!]

[รางวัลคะแนนจะถูกระงับการแจกจ่ายชั่วคราว!]

สวี่หลางกลับเข้าห้อง ยังไม่ทันได้ดูของที่ยูเลียนดรอป ก็ถูกประกาศหอพักดึงความสนใจไปซะก่อน

ในห้องแชตมีการพูดคุยกันอย่างดุเดือด

[159 เจิ้งข่าย: ในที่สุดก็ผ่านรอบสามสักที ทุกๆ สามรอบเกมคือจุดเปลี่ยนสำคัญของหอพัก พี่หลางยังคงโหดเหมือนเดิม รอบนี้ก็ปิดเกมก่อนกำหนดอีกแล้ว]

[121 อู๋เย่: @เจิ้งข่าย ขอโทษครับ ผมไม่ค่อยได้เข้ามาอ่านห้องแชต ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมครับว่าที่คุณพูดหมายความว่ายังไง?]

[159 เจิ้งข่าย: ก็ตามตัวอักษรนั่นแหละ!]

[180 สวีหรูเยียน: หลังจบรอบสาม ทรัพยากรที่เกิดใหม่จะอุดมสมบูรณ์ขึ้น ใครมีของที่ไม่ใช้ก็อย่าเพิ่งทำลายทิ้งนะ อนาคตอาจมีประโยชน์!]

[49 หลี่ซูเหวิน: ต่อไปน่าจะเป็นการเลือกคุณสมบัติพิเศษของหอพัก ทุกคนคิดให้ดีก่อนโหวต อย่าโหวตมั่วซั่ว!]

[89 ถังเจ๋อ: น้าเหวินมีประสบการณ์ ทุกคนโหวตตามน้าเหวินนะ ถ้าใครโหวตมั่ว อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!]

"ไม่รู้ว่าหอพักเราจะมีคุณสมบัติพิเศษอะไรโผล่มาบ้าง" เฉาหย่าเสวียนพูดอย่างคาดหวัง

"คงไม่แย่หรอก" หวังหย่าจือยิ้ม

หลังจากหอพักผ่านเกมไปได้สามรอบ ก็จะมีการโหวตเลือกคุณสมบัติพิเศษร่วมกัน

เรื่องนี้ผู้เล่นรุ่นเก๋าเคยบอกไว้ และสวี่หลางก็เคยตะล่อมถามดาบคลั่งคืนฝนพรำมาบ้าง พอจะรู้คร่าวๆ

การเลือกคุณสมบัติพิเศษของหอพักสำคัญมาก ถ้าเลือกผิด หอพักอาจล่มสลาย ไม่มีใครอยากอยู่

ทันใดนั้น หอพักก็เริ่มสั่นสะเทือน

สวี่หลางทรงตัว แล้วรีบคว้าตัวเฉาหย่าเสวียนกับเชอร์รี่ไว้กันล้ม

ส่วนหวังหย่าจือช่วยประคองถงฉี

ผ่านไปไม่กี่นาที แรงสั่นสะเทือนก็หยุดลง

สวี่หลางจ้องมองจอมอนิเตอร์ รูม่านตาหดเกร็ง แล้วพุ่งตัวออกจากห้องโดยไม่คิดชีวิต

ตอนนั้น ราตรีทมิฬได้จางหายไปแล้ว

ถ้ามองมุมกว้าง จะพบว่าหอพักขยายใหญ่ขึ้น ระยะห่างระหว่างชั้นสูงขึ้น และระเบียงทางเดินก็กว้างขึ้นเกือบเท่าตัว!

ผู้เล่นหลายคนวิ่งออกมาจากห้อง พบความเปลี่ยนแปลงอันน่าทึ่งนี้ ต่างส่งเสียงฮือฮากันยกใหญ่

เฉาหย่าเสวียนและคนอื่นๆ ก็ตามออกมา ต่างตกตะลึงไปตามๆ กัน

"ทำไมฉันรู้สึกเหมือนหอพักกำลังวิวัฒนาการ? อีกไม่นานอาจจะมองเห็นประตูโรงเรียนก็ได้นะ!" เฉาหย่าเสวียนมองไปที่เส้นขอบฟ้า พบว่าหมอกเลือดถอยร่นออกไปอีกระยะหนึ่ง

"ตัดคำว่ารู้สึกออกไปเถอะ มันกำลังวิวัฒนาการจริงๆ"

เสียงหนึ่งดังขึ้น ทุกคนหันไปมอง พบว่าคนพูดคือสวีหรูเยียน

"สวี่หลาง นายจะไปสำรวจพื้นที่ใหม่กับฉันไหม น่าจะหาของดีๆ ได้นะ" สวีหรูเยียนจ้องมองสวี่หลางด้วยดวงตาคมสวย เอ่ยปากชวน

"ไม่ล่ะ... เจ็ดโมงเช้าเธอค่อยมา" สวี่หลางส่ายหน้า

เห็นผู้เล่นออกมาที่ทางเดินเยอะขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงหันหลังพาเฉาหย่าเสวียนและคนอื่นๆ กลับเข้าห้อง

คนเยอะเกินไป เขาไม่ชอบ

พอกำลังจะเข้าห้อง จู่ๆ ถงฉีก็ทักขึ้น "เอ๊ะ ดูถงเป่าสิคะ!"

ทุกคนชะงัก แล้วนึกขึ้นได้ว่าถงฉีหมายถึงกุ่ยถงจึงรีบมองไปที่ศาลเจ้า

เห็นศาลเจ้าเรืองแสงจางๆ กุ่ยถงนั่งนิ่งอยู่ข้างใน มีควันดำลอยวนรอบตัว

สวี่หลางตรวจสอบข้อมูล พบว่ากุ่ยถงกำลังวิวัฒนาการ

"เขากำลังวิวัฒนาการ ใช้เวลาสามชั่วโมง" สวี่หลางพูดด้วยความยินดี

"นานขนาดนั้นเลยเหรอคะ?!" ถงฉีอดคาดหวังไม่ได้

"ปกติ" สวี่หลางตอบ

กุ่ยถงอัปเกรดตามธรรมชาติ ใช้เวลานานหน่อยก็สมเหตุสมผล

ว่าแต่ รอบนี้และรอบก่อนกุ่ยถงทำผลงานได้ดี จะลองใช้เหรียญฝันร้ายอัปเกรดให้เขาดูไหมนะ?

ยังไม่ทันตัดสินใจ เสียงประกาศหอพักก็ดังขึ้นอีกครั้ง