บทที่ 130 สวี่หลางช่วยด้วย, ราชาผีเหมันต์ผู้คลุ้มคลั่ง!

[ราชาผีเหมันต์ (เกลน ฟิตซ์)]

[ประเภท: ผู้นำมอนสเตอร์]

[เลเวล: 8 (ถูกกดพลังไว้ เลเวลเดิม 12)]

[สกิล: รัศมีบัญชาการ, สายเลือดราชวงศ์ผีเหมันต์, เวทน้ำแข็งขั้นสูง]

[คำอธิบาย: นักรบเผ่าของเกลน ฟิตซ์ ล้มตายเป็นจำนวนมากในการบุกโจมตีหอพัก เขาตัดสินใจแล้วว่าจะสังหารทุกคนในหอพักให้สิ้นซาก]

ทันทีที่ราชาผีเหมันต์ปรากฏตัว ก็สะบัดมือวูบ ทางเดินยาวเหยียดถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง ป้อมปราการทั้งสามของห้อง 200 มีเกล็ดน้ำแข็งเกาะเต็มไปหมด!

"กลิ่นอายช่างหอมหวาน!" ราชาผีเหมันต์สูดจมูก จ้องมองห้อง 200 ด้วยความโลภ

เหล่าองครักษ์ผีเหมันต์รอบกายต่างกระสับกระส่าย อยากจะพุ่งเข้าไป แต่ถูกคำสั่งของราชาสะกดไว้

...

[ความเร็วโจมตีของเครื่องแยกมิติว่างเปล่าลดลงหนึ่งระดับ]

[ความเร็วโจมตีของหน้าไม้ปีกอินทรีทองคำลดลงหนึ่งระดับ]

[ความเร็วโจมตีของหน้าไม้ยักษ์ทะลวงทัพลดลงหนึ่งระดับ]

สวี่หลางเห็นแจ้งเตือนก็ขมวดคิ้ว

"บอสเลเวล 12 เชียวเหรอ!" เฉาหย่าเสวียนเห็นข้อมูลราชาผีเหมันต์ก็ร้องเสียงหลง

มอนสเตอร์เลเวล 12 ธรรมดาก็ว่าแย่แล้ว นี่เป็นถึงระดับบอส แข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปไม่รู้กี่เท่า!

"ตอนนี้เหลือแค่เลเวล 8!" หวังหย่าจือพูดเสียงเครียด

"แค่นั้นก็โกงเกินไปแล้ว" ถงฉีเรียกจอมเวทผีเหมันต์สองตัวออกมา เตรียมพร้อมรบ

รอบนี้มอนสเตอร์ระดับอีลีตสูงสุดแค่เลเวล 5 แต่บอสตัวนี้เลเวลสูงกว่าตั้ง 3 เลเวล แถมยังอยู่ในสถานะถูกกดพลัง!

แค่นี้ก็รู้แล้วว่าราชาผีเหมันต์น่ากลัวขนาดไหน

"มันยังพังประตูเข้ามาไม่ได้สักหน่อย" สวี่หลางตบไหล่ถงฉีเบาๆ ยิ้มอย่างผ่อนคลาย

สาวๆ เห็นสวี่หลางไม่ตื่นตระหนก ก็พลอยใจชื้นขึ้นมาด้วย

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

ทันใดนั้น องครักษ์ผีเหมันต์ก็ระดมยิงธนูพร้อมกัน

ฝนธนูถล่มใส่ห้อง 200 ความทนทานของป้อมปราการและประตูลดฮวบ

สวี่หลางยังไม่ยิงกระสุนแยกมิติ แต่ปล่อยให้ป้อมปราการอีกสองเครื่องยิงโต้ตอบอัตโนมัติ

สามวินาทีต่อมา ฝนธนูระลอกสองก็พุ่งมาอีก

ตึก ตึก ตึก!

ลูกธนูปักกำแพงแล้วร่วงลงพื้น

จู่ๆ ประตูห้อง 200 ก็แง้มออก สวี่หลางโผล่หน้าออกมาแวบหนึ่ง!

ชั่วพริบตา องครักษ์ผีเหมันต์ก็คลั่งทันที พุ่งเข้าใส่ราวกับเสือหิว!

คำสั่งราชาผีเหมันต์?

คืออะไร! หอมหวานเท่าสวี่หลางไหมล่ะ?!

สวี่หลางเปิดประสาทสัมผัสเต็มพิกัด ล็อกเป้าราชาผีเหมันต์ แล้วเหนี่ยวไกเครื่องแยกมิติว่างเปล่า

ราชาผีเหมันต์ก็วิ่งตามมาเหมือนกัน แต่ช้ากว่าลูกสมุน!

ดังนั้น เมื่อกองหน้าองครักษ์ระเบิดเป็นหมอกเลือด สิ่งที่มันเห็นคือแสงสีม่วงพร่างพรายเต็มไปหมด มันคือกระสุนแยกมิติ!!!

ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก!

กระสุนแยกมิติอย่างน้อยสามสิบนัดกระหน่ำใส่ร่างมัน!

ราชาผีเหมันต์เลือดลดฮวบจนเกือบหมดหลอด ร่างกายพรุนไปด้วยบาดแผล เลือดสีฟ้าไหลทะลัก เข้าสู่สภาวะปางตาย

"อ๊าก!"

มันร้องโหยหวน รีบสร้างโล่น้ำแข็งขึ้นมากัน

เคร้ง! เคร้ง!

หน้าไม้ทองคำถูกกันไว้ได้

หน้าไม้ยักษ์ยิงสวน ทำให้ราชาผีเหมันต์เซถลา

สวี่หลางถอนหายใจเสียดาย นัดเดียวฆ่าบอสไม่ได้

ไอ้หมอนี่คงไม่ถอดใจหนีกลับบ้านหรอกนะ?

พวกลูกสมุนที่เหลือยังดาหน้าเข้ามา สวี่หลางเหนี่ยวไกซ้ำ

ฉึก ฉึก ฉึก!

สองนัดผ่านไป องครักษ์ผีเหมันต์ตายเรียบ

แต่สายตาสวี่หลางจับจ้องอยู่ที่ราชาผีเหมันต์เท่านั้น!

"คำอธิบายบอกว่าจะฆ่าล้างโคตรผู้เล่น อย่ามาหลอกกันนะโว้ย กลับบ้านไปสภาพนี้ ไม่อายผีบรรพบุรุษแย่เหรอ?"

...

โชคดีที่ราชาผีเหมันต์ไม่หนี แต่ใช้น้ำแข็งปิดปากแผล แล้วเริ่มโจมตีระยะไกลใส่ห้อง 200

ลิ่มน้ำแข็งเสกขึ้นจากมือ พุ่งใส่ประตูเหล็กซูเปอร์อัลลอยไม่ยั้ง

[ความทนทาน -1]

[ความทนทาน -1]

[ความทนทาน -1]

หลังจากโดนไปหนึ่งดอก ดูเหมือนมันจะจับทางเครื่องแยกมิติว่างเปล่าได้บ้างแล้ว

สวี่หลางบังคับป้อมปราการยิงสวน

พอเห็นเครื่องแยกมิติว่างเปล่ายิงกระสุนออกมาแค่สามนัดแบบเนิบๆ ราชาผีเหมันต์ก็วางใจ

"ฮ่าๆๆ ที่แท้ก็มีแค่นี้!" ราชาผีเหมันต์หัวเราะลั่น กางโล่น้ำแข็งกันพลางยิงลิ่มน้ำแข็งตอดเลือดไปพลาง

[186 อู๋ฮุ่ยฮุ่ย: พี่หลางให้ช่วยไหม?]

[200 สวี่หลาง: ไม่ต้อง พวกเธอทำหน้าที่ตัวเองไปเถอะ]

[186 อู๋ฮุ่ยฮุ่ย: ได้ งั้นพวกเราเคลียร์มอนสเตอร์ทางนี้เสร็จจะไปช่วยพี่นะ]

ทุกคนดูออกว่าสถานการณ์ของสวี่หลางไม่ค่อยดี

และมอนสเตอร์ที่ขนาดสวี่หลางยังจัดการไม่ได้ คงต้องรวมพลังคนทั้งตึกช่วยกัน!

ผู้เล่นฝีมือดีในชั้นสิบเริ่มเปิดประตูออกมาเตรียมลงไปช่วยชั้นอื่น

สวี่หลางเห็นข้อความอู๋ฮุ่ยฮุ่ยก็พูดไม่ออก

ถ้าแห่กันมาหมด แล้วจะแบ่งของรางวัลกันยังไง?

"พี่หลาง เราจะเปิดประตูสู้ตายเลยไหมคะ?" ถงฉีถาม

ลำพังป้อมปราการ คงฆ่าราชาผีเหมันต์ไม่ได้แล้ว!

ถ้าเป็นผู้เล่นทั่วไปเจอสถานการณ์แบบนี้ ก็คงต้องเปิดประตูออกไปสู้ หรือไม่ก็รอคนอื่นมาช่วย

"เสี่ยงเกินไป ถ้าตายขึ้นมาไม่คุ้มหรอก" สวี่หลางส่ายหน้า

เฉาหย่าเสวียนมุมปากกระตุก

ใครๆ ก็รู้ว่าเสี่ยง แต่ตอนนี้มันไม่มีทางเลือกแล้วไม่ใช่เหรอ?

คิดถึงตรงนี้ เฉาหย่าเสวียนตาโต "หรือว่านายมีวิธี?!"

สวี่หลางไม่ตอบ เดินไปที่หลังหน้าไม้ยักษ์ทะลวงทัพ

หน้าไม้ยักษ์ทะลวงทัพ ขอข้าดูขีดจำกัดของเจ้าหน่อยซิ!

...

"ทำไมประตูบ้านี่มันแข็งขนาดนี้วะ?!"

ราชาผีเหมันต์กัดฟันกรอด ระดมยิงลิ่มน้ำแข็งใส่ประตูเหล็กไม่หยุด

ผ่านไปครู่ใหญ่ มันทนไม่ไหว ค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ เร่งจังหวะโจมตี

มันไม่เรียกมอนสเตอร์จากชั้นอื่นมาช่วย

ข้อแรก เรียกมาก็โดนสวี่หลางสังหารหมู่ กลายเป็นการทำร้ายตัวเองทางอ้อม

ข้อสอง ต่อให้ผู้เล่นอื่นมาช่วยสวี่หลาง มันก็ไม่กลัว ฆ่าทิ้งได้หมดอยู่แล้ว

ตอนนี้ที่สำคัญที่สุดคือต้องพังประตูให้เร็วที่สุด ไม่งั้นพอราตรีทมิฬมาเยือน มันก็ต้องถอยทัพ

สุดท้าย... สวี่หลางนี่มันน่ากินจริงๆ!

"ก๊าซซซ!"

ราชาผีเหมันต์คำรามลั่น ดวงตาสีแดงเปล่งประกายเจิดจ้า สร้างเกราะและดาบน้ำแข็งคู่ขึ้นมา พุ่งตัวเข้าประชิดประตูห้อง 200 ฟาดฟันดาบน้ำแข็งจนเกิดเป็นภาพติดตา

บอสตัวนี้ก็ได้รับผลกระทบจากสถานะ "บ้าคลั่ง" เหมือนกัน!

ทันใดนั้น มันเห็นหน้าไม้ยักษ์ทะลวงทัพส่องแสงแวบหนึ่ง รูปร่างเปลี่ยนไป

จากนั้น ก็ส่องแสงอีกครั้ง!

แต่ราชาผีเหมันต์ไม่สนใจ ยังคงกระหน่ำฟันประตูตรงหน้า แววตาแดงฉานขึ้นเรื่อยๆ

ในหัวมีแต่เสียงแห่งความบ้าคลั่งและโหดเหี้ยมก้องกังวาน

"ฆ่า ฆ่า ฆ่า ฆ่า ฆ่า ฆ่า!!!"