บทที่ 125 ห้าแสนเหรียญทองแดง, สยบจอมเวทผีเหมันต์

ผู้เล่นสามชั้นบนปลดปล่อยพลังรบออกมาเต็มพิกัด แต่เพราะสภาพอากาศอันเลวร้าย ทำให้มีน้อยคนนักที่กล้าลงไปช่วยชั้นล่าง สวีหรูเยียนคือหนึ่งในผู้กล้าเหล่านั้น

พอเห็นสภาพอันน่าสังเวชของชั้นอื่น เธอก็ยิ่งมั่นใจว่าคิดถูกแล้วที่จะย้ายเข้าไปอยู่ห้อง 200

"แฮ่กๆ... เหนื่อยชะมัด!" เฉาหย่าเสวียนเก็บปืนพกโคลท์ เปิดดูตารางอันดับ พอเห็นตัวเองอยู่อันดับ 6 ก็ยิ้มแก้มปริด้วยความพอใจ

"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด มอนสเตอร์ระลอกต่อไปในอีกสามชั่วโมง ก็คงไม่ต่างจากนี้เท่าไหร่ ความท้าทายที่แท้จริงจะมาถึงในวันสุดท้าย" สวี่หลางเปรยขึ้นเบาๆ

การบุกของมอนสเตอร์รอบนี้ สำหรับคนอื่นอาจเป็นนรกโลกันตร์ แต่ในสายตาเขา ระดับความยากยังต่ำเกินไป

"ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน" หวังหย่าจือพยักหน้า เก็บกระบี่เข้าฝัก รังสีอำมหิตรอบกายค่อยๆ จางหายไป

เมื่อครู่เธอออกไปบู๊ระยะประชิดกับมอนสเตอร์มา

วิธีนี้ช่วยประหยัดกระสุน และยังเป็นการฝึกฝนตัวเองไปในตัว

"สวี่หลาง ดูสิ ในห้องแชตมีคนประกาศรับซื้อหนังหมาป่าในราคาหนึ่งหมื่นเหรียญทองแดง!" เชอร์รี่ร้องเสียงหลง

สวี่หลางตกใจ รีบเปิดห้องแชตดูทันที

...

[179 อวิ๋นอวิ๋น: ขายหนังหมาป่าให้หน่อยเถอะ ทีมเราจะออกไปช่วยคนอื่น!]

[164 จ้าวเหล่ย: ตอนนี้จะไปหาหนังหมาป่าจากไหนกันล่ะ!]

[73 หลี่เสี่ยวไป๋: หนาวจะตายอยู่แล้ว ผมเพิ่งเกิดปี 2000 เองนะ ใครก็ได้ส่งฟืนให้หน่อย!]

[132 อู๋ซิน: ช่วยด้วย ขอร้องล่ะ รีบลงมาช่วยพวกเราที แม่ฉันยังอยู่ในห้องนะ!]

[179 อวิ๋นอวิ๋น: @สวี่หลาง ท่านเทพ ฉันรู้ว่าท่านยังมีของสต็อกอยู่ ขายหนังหมาป่าให้ฉันสักสองผืนเถอะ ฉันยอมจ่ายหนึ่งหมื่นเหรียญทองแดง!]

...

"ฮ่าๆๆ ในที่สุดหนังหมาป่าก็แตะหลักหมื่นแล้ว!" ในห้อง 77 โจวต้าฮาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

ผู้เช่าคนหนึ่งเสริมว่า "สมควรเป็นแบบนี้ตั้งนานแล้ว ใส่หนังหมาป่าออกไปข้างนอก หาของเลเวล 3 ได้สักชิ้นก็คุ้มทุนแล้ว เพราะงั้นราคาที่แท้จริงของหนังหมาป่าต้องสองหมื่นอัพ!"

เขาคาดการณ์ว่า วันนี้น่าจะมีคนหาของเลเวล 5 เจอ ถึงตอนนั้นตลาดคงแตกตื่นกันอีกรอบ

"พี่ฮาสุดยอดไปเลยครับ!" ผู้เช่าอีกคนเยินยอ

ผู้เช่าอีกคนลังเล "เราควรขายหนังหมาป่าออกไปบ้างไหมครับ ไม่งั้นจะไม่มีคนมาช่วยเรานะ"

"กลัวอะไร รอให้คนอื่นในชั้นสี่ตายกันหมดก่อนค่อยว่ากัน" โจวต้าฮาไม่ยี่หระ

...

สวี่หลางประเมินว่าราคาหนังหมาป่าน่าจะยังไปต่อได้อีก

แต่คิดอีกที ถ้าผู้เล่นโดนฆ่าตายหมด แล้วใครจะมาซื้อของล่ะ?

"ถงฉี วางขายหนังหมาป่ายี่สิบผืน ราคาหนึ่งหมื่นเหรียญทองแดง" สวี่หลางสั่งการ

เพื่อไม่ให้เปลืองช่องเก็บของ เขาฝากหนังหมาป่าไว้ที่ถงฉีทั้งหมด

"รับทราบค่ะ!" ถงฉีพยักหน้า

[200 สวี่หลาง: ฉันวางขายหนังหมาป่าไปยี่สิบผืนแล้วนะ]

สวี่หลางโพสต์ข้อความนี้ในห้องแชตไม่ถึงนาที หนังหมาป่ายี่สิบผืนก็ถูกกวาดเกลี้ยง!

สวี่หลางลูบคาง ครุ่นคิด "ตอนนี้พวกรายย่อยไม่ค่อยมีเงิน ที่ขายหมดเร็วขนาดนี้ สงสัยจะมีพวกพ่อค้าเก็งกำไรมาเหมาไป"

"พี่หลาง ก่อนหน้านี้ขายไปสิบห้าผืนได้เก้าหมื่นกว่า ตอนนี้ได้มาอีกสองแสน เป็นพ่อค้านี่รวยเร็วจริงๆ นะคะ!" ถงฉีดีใจจนเนื้อเต้น

ในกระเป๋าของเธอยังเหลือหนังหมาป่าอยู่อีกตั้งยี่สิบกว่าผืน!

ตลาดบ้าคลั่งเกินไปแล้ว!

รวมๆ แล้ว สวี่หลางมีเงินสดในมือกว่าห้าแสนเหรียญทองแดง นี่ยังไม่รวมมูลค่าสิ่งของอื่นๆ

จบเกมรอบนี้ ทรัพย์สินสวี่หลางทะลุล้านแน่นอน

เฉาหย่าเสวียนยิ้มมุมปาก "พวกเธอไม่รู้อะไร ลูกพี่ลูกน้องฉันคนนึงเป็นพ่อค้าใหญ่ในเกม หาเงินเร็วกว่าพวกสายฟาร์มเป็นหมื่นเท่า"

สวี่หลางพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง

เมื่อก่อนตอนนอนไม่หลับ เขาก็ชอบรับจ้างฟาร์มของในเกมเหมือนกัน

แต่นั่นมันวิถีคนรากหญ้า วิถีคนรวยเขาต้องเป็นพ่อค้า หรือไม่ก็เปิดสตูดิโอรับจ้างเล่นเกม

พอสวี่หลางขายหนังหมาป่าไปยี่สิบผืน ก็มีคนเอาไปขายต่อในตลาดทันที โก่งราคาเป็นหมื่นห้า

คนคนนั้นโดนด่าเปิง

สวี่หลางไม่สนใจดราม่า หันมาช่วยถงฉีจับ "โปเกมอน" ตัวใหม่

"เดี๋ยวหนูปล่อยผีตัวน้อยออกไปสองตัวก่อน..."

...

ถงฉีคิดอยู่นาน ตัดสินใจปล่อยผีเลี้ยงที่มีความสามารถซ้ำซ้อนกันออกไปสองตัว

ทันทีที่ยกเลิกสัญญา ผีตัวน้อยทั้งสองก็กรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก วิ่งพล่านไปทั่วห้องราวกับกำลังทรมานแสนสาหัส

ถงฉีรีบไปเปิดประตู

ทุกคนเห็นผีตัวน้อยสองตัววิ่งปรู๊ดออกไป หายลับไปในหมอกเลือดนอกหอพัก

"ผีสองตัวนั้นเป็นอะไรไป แปลกจัง" เชอร์รี่เกาหัวแกรกๆ

"เหมือนเคยได้ยินดาบคลั่งคืนฝนพรำพูดว่า มอนสเตอร์ที่ไม่ได้อยู่ในระบบหอพัก จะกลัวหอพักมาก" หวังหย่าจือตอบเสียงเบา

ทุกคนไม่ได้ติดใจอะไรมาก

ปิดประตูเสร็จ ถงฉีก็เริ่มพิธีกรรมจับจอมเวทผีเหมันต์

ทุกคนล้อมวงเข้ามาดูถงฉีด้วยความตื่นเต้น

นี่คือการจับมอนสเตอร์เลเวล 5 เชียวนะ แถมยังเป็นประเภทวิญญาณชนิดพิเศษด้วย!

ถงฉีสูดหายใจลึก เรียกจอมเวทผีเหมันต์ออกมา

ทันทีที่จอมเวทผีเหมันต์ปรากฏตัว ก็ถูกผีเลี้ยงแปดตัวที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วรุมทึ้ง

"มนตร์สะกดวิญญาณ!" ถงฉีวาดนิ้วกลางอากาศอย่างรวดเร็ว เกิดเป็นยันต์สีเลือด ประทับลงบนหัวจอมเวทผีเหมันต์

จอมเวทผีเหมันต์ที่กำลังดิ้นรนหยุดชะงักทันที

ถงฉีตาโต ลุ้นระทึกสุดขีด

ทุกคนกลั้นหายใจ สวี่หลางก็เช่นกัน

วินาทีนี้ เขารู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมโปเกมอนตอนปาบอลจับมอนสเตอร์ไม่มีผิด

ไม่กี่วินาทีต่อมา จอมเวทผีเหมันต์คำรามลั่น ปล่อยไอเย็นยะเยือกออกมา จนผีตัวน้อยร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

"ค่าจิตใจมันสูงเกินไป!" ถงฉีรีบถอยฉาก

จอมเวทผีเหมันต์เป็นมอนสเตอร์เลเวล 5 ค่าจิตใจย่อมไม่ด้อยไปกว่าถงฉี!

ฟุ่บ~

เปลวไฟสีฟ้าเย็นเฉียบก่อตัวขึ้นในมือจอมเวทผีเหมันต์ แล้วสะบัดใส่ถงฉีที่กำลังถอยหนี!

ในวินาทีวิกฤต เงาภูตผีสีม่วงวาบขึ้นรอบตัวถงฉี เปลวไฟสีฟ้าจึงทะลุผ่านร่างเธอไปโดยไม่สร้างความเสียหาย

"อัดมันให้ปางตายก่อน!" หวังหย่าจือพุ่งตัวเข้าไปดุจภูตพราย กระบี่ส่องประกายแสงสีเขียว ฟันฉับๆ ใส่จอมเวทผีเหมันต์สองแผลเน้นๆ

ปราณบริสุทธิ์สามารถทำร้ายร่างวิญญาณได้ เพราะมันคือพลังที่ผสมผสานระหว่างพลังจิตและพลังชีวิต

จอมเวทผีเหมันต์ส่งเสียงอู้อี้ ร่างวิญญาณจางลงเล็กน้อย

หวังหย่าจือแววตาอำมหิต ระดมฟันอีกชุดใหญ่ จนจอมเวทผีเหมันต์เข้าสู่สภาวะปางตาย

"พอได้แล้ว!" สวี่หลางเตือน มังกรเพลิงที่ก่อตัวอยู่ในมือสลายไป

หวังหย่าจือเก็บกระบี่ กระโดดถอยหลัง ผมดำสลวยและชุดขาวพลิ้วไหว ดูสง่างามเหนือคำบรรยาย

ถงฉีมองด้วยความเลื่อมใส "ขอบคุณค่ะพี่หย่าจือ"

"ไม่เป็นไร ห้อง 200 คือหนึ่งเดียวกัน" หวังหย่าจือส่ายหน้าเบาๆ

ตอนนี้ จอมเวทผีเหมันต์ร่อแร่เต็มที ร่างวิญญาณบางเบาราวกระดาษ ถ้ายังจับไม่ได้อีก ก็คงหมดหนทางแล้ว

ถงฉีเดินเข้าไป ประทับยันต์สีเลือดลงบนหัวจอมเวทผีเหมันต์อีกครั้ง

สักพัก ยันต์สีเลือดก็แตกสลาย...

ล้มเหลวอีกแล้ว!

พูดกันตามตรง ต่อให้ถงฉีอัปเกรดค่าจิตใจมาเต็มสูบ ก็มีแค่ 22 แต้ม แต่จอมเวทผีเหมันต์เป็นมอนสเตอร์วิญญาณเลเวล 5 ค่าจิตใจอย่างต่ำต้องมี 30 แต้ม

ถงฉีหน้าสลดด้วยความผิดหวัง

ตอนนั้นเอง สวี่หลางก็พูดขึ้น "ลองใส่สถานะผิดปกติให้มันดูสิ"

ในเกมเวลาจะจับสัตว์เลี้ยง นอกจากตีให้เลือดแดงแล้ว ต้องยัดสถานะผิดปกติใส่ด้วยถึงจะชัวร์

ภายใต้การกำกับของสวี่หลาง หวังหย่าจือไปหยิบธูปมาจุด ส่วนถงฉีดื่มโค้กเพิ่มค่าจิตใจชั่วคราว 3 แต้ม

วางธูปไว้ที่เท้าจอมเวทผีเหมันต์ ไม่นานมันก็เริ่มสะลึมสะลือ แม้แต่ผีตัวน้อยที่เกาะอยู่ก็พลอยง่วงหงาวหาวนอนไปด้วย

ถงฉีฉวยโอกาสนี้ ลองจับเป็นครั้งที่สาม

คราวนี้ สำเร็จ!

ยันต์สะกดวิญญาณจมหายเข้าไปในหัวจอมเวทผีเหมันต์อย่างราบรื่น!

แววตาของจอมเวทผีเหมันต์กลับมาแจ่มใส โค้งคำนับให้ถงฉี

"สำเร็จแล้ว!" ถงฉีดีใจจนกระโดดโลดเต้น ทำเอาสวี่หลางเวียนหัวเพราะอะไรบางอย่างที่กระเพื่อมไหว