บทที่ 83: ลงมือทันที!
บทที่ 83: ลงมือทันที!
บทที่ 83: ลงมือทันที!
เมื่อหลี่ชิงซือได้ยินประโยคสุดท้ายที่หลี่ชิงม่านพูด คิ้วของเธอก็ขมวดแน่น แววตาฉายแววรังเกียจวูบหนึ่ง
“เฮ้อ คุณหนูชิงซือ พี่สาวเธอนี่ร้อนแรงจริง ๆ นะ เจอหัวหน้าครั้งแรกก็จูบเลย แถมยังสารภาพรักตรง ๆ อีก…”
สือเหมิ่งจุ๊ปากมองฉู่โจวที่กำลังเช็ดรอยลิปสติก พลางแซวว่า
“หัวหน้าก็จริง ๆ เลย ไม่รู้จักถนอมสาวงามบ้าง คุณหนูหลี่ชิงม่านก็สวยจะตาย แถมรวยแน่นอน ระดับสาวสวยรวยเพอร์เฟกต์ชัด ๆ”
“ถ้ามีสาวแบบนั้นมาสารภาพรักกับฉัน ฉันจะรับทันที…”
“เขาว่ากันว่า ตอนหนุ่มไม่รู้ค่าข้าวฟรี พอรู้ตัวก็เสียใจทีหลัง! โอกาสแบบนี้พลาดไม่ได้เด็ดขาด!”
หลี่ชิงซือเหลือบมองเขาเย็น ๆ ก่อนหัวเราะหยัน
“ถ้าเป็นนาย? คงตายคาที่ไปแล้ว!”
“บนโลกนี้ไม่มีของฟรีตกจากฟ้า เรื่องของพี่สาวฉันยุ่งยากมาก ถ้าไปยุ่งกับเธอ ต่อให้นายมีสิบชีวิตก็ไม่พอใช้!”
สือเหมิ่งขนลุกซู่
“น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”
ฉู่โจวกับหลิงจ้านก็มองหลี่ชิงซือ รอฟังคำอธิบาย
เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างลังเล
“เธอ…ก็ถือว่าเป็นคนน่าสงสารคนหนึ่ง”
“ยังไงเธอก็เป็นลูกพี่ลูกน้องฉัน บางเรื่องฉันพูดชัด ๆ ไม่ได้”
“รู้ไว้แค่ว่า เรื่องบนตัวเธอซับซ้อนมาก อย่าไปใกล้ชิดเกินไป ไม่อย่างนั้นอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตายยังไง”
ทั้งสามเข้าใจทันทีว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความลับของตระกูลหลี่ จึงไม่ถามต่อ
พวกเขาดื่มชาต่อ
แต่ความสงบอยู่ได้ไม่นาน
“พวกแกก็กล้าขวางฉัน?”
เสียงตะโกนเย็นเฉียบดังจากนอกสวน ตามด้วยเสียงร้องโหยหวน
จากนั้น ชายหนุ่มในชุดรบ แบกหอกยาว แววตาหม่นมืด ก้าวเข้ามาในสวน
ด้านหลังมีนักสู้ในชุดรบอีกสี่คนติดตาม
ทุกคนเพิ่งกลับจากแดนรกร้าง กลิ่นอายสังหารยังเข้มข้น
หลี่ชิงซือได้ยินเสียงร้องก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายทำร้ายพนักงานแล้วบุกเข้ามา
เธอโกรธจัด มองชายหนุ่มตรง ๆ
“ฉู่เฉิน นายทำอะไร? สโมสรชิงเถิงเป็นทรัพย์สินของตระกูลหลี่ นายกล้ามาอาละวาดที่นี่?”
แต่ชายหนุ่มราวกับไม่ได้ยิน
สายตาเขากวาดมาที่ฉู่โจว หลิงจ้าน และสือเหมิ่ง
“พวกมันเป็นใคร?”
“ไม่เกี่ยวกับนาย!” หลี่ชิงซือตอบอย่างไม่พอใจ
“เธอเป็นคู่หมั้นของฉัน เรื่องของเธอก็คือเรื่องของฉัน”
น้ำเสียงเขาเย็นชา เต็มไปด้วยความหยิ่งทระนง
“ฉันเป็นคู่หมั้นนายตั้งแต่เมื่อไหร่? เรื่องนั้นฉันไม่เคยยอมรับ!”
“อย่าลืมกฎของตระกูลหลี่ ถ้าพึ่งพาตัวเองได้ ไม่ใช้ทรัพยากรตระกูล ก็มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องแต่งงานเอง!”
เธอตอบเสียงแข็ง
ฉู่เฉินจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเธอ
“ความคิดเธอไม่สำคัญ กฎตระกูลเธอก็ไม่สำคัญ”
“ของที่ฉู่เฉินอยากได้ ต้องได้”
“ชิงซือ เธอยังไร้เดียงสาเกินไป คิดว่าหนีไปเจียงเฉิงแล้วจะเปลี่ยนอะไรได้หรือ?”
“ไม่มีประโยชน์ เธอถูกกำหนดให้เป็นผู้หญิงของฉู่เฉิน”
“ต่อให้พ่อเธอ…ก็เปลี่ยนไม่ได้”
“โลกนี้ สุดท้ายก็วัดกันที่พลัง”
“ยอมรับชะตาเถอะ”
หลี่ชิงซือตัวสั่นด้วยความโกรธ
แต่เมื่อคิดถึงภูมิหลังของอีกฝ่าย หัวใจก็เย็นวาบ
ถ้าเขาไม่สนกฎจริง ๆ และยืนกรานจะแต่งงานกับเธอ เธอแทบไม่มีทางต่อต้านได้ แม้แต่พ่อเธอก็อาจช่วยไม่ได้
ตระกูลหลี่แข็งแกร่งก็จริง แต่เป็นเพียงอำนาจระดับรองในเมืองเยว่ไห่
เหนือกว่ายังมีอีกมาก
และตระกูลฉู่ก็มีผลประโยชน์เกี่ยวพันกับตระกูลหลี่มหาศาล
ถ้าผิดใจกัน ความเสียหายคงร้ายแรง
ตระกูลหลี่มีสมาชิกหลายร้อยคน
แม้เธอมีสถานะไม่ต่ำ แต่ก็เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง
ตระกูลจะยอมเสี่ยงเพื่อเธอหรือ?
คำตอบชัดเจนอยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้อยากแต่งเพราะรัก
แต่เพราะผลประโยชน์จากตระกูลหลี่
สีหน้าเธอซีดเผือด
ชายคนนี้คือเงามืดในชีวิตเธอ
หลายปีมานี้ เธอหนีออกจากเมืองเยว่ไห่ เลิกพึ่งพาทรัพยากรตระกูล เพื่อสลัดเงานี้
แต่ดูเหมือนจะหนีไม่พ้น
ฉู่โจว หลิงจ้าน และสือเหมิ่ง แม้ยังไม่รู้รายละเอียดทั้งหมด แต่ก็เข้าใจสถานการณ์โดยคร่าว
ชัดเจนว่า หลี่ชิงซือไม่ได้เป็นคู่หมั้น และไม่ต้องการเป็น
เธอไปเจียงเฉิง ก็เพื่อหนีจากคนคนนี้
แต่ฉู่เฉินกลับไม่สนใจความคิดเธอ ใช้อำนาจและภูมิหลังบีบบังคับ
วูบ!
ทั้งสามลุกขึ้นพร้อมกัน กลิ่นอายสังหารพุ่งตรงไปยังฉู่เฉิน
เขามองอย่างดูแคลน
“คิดจะลงมือกับฉัน?”
“ถึงชิงซือไม่พูด ฉันก็พอเดาได้ว่าพวกแกเป็นใคร”
“ฉันสืบมาแล้ว หลังเธอปลุกพลัง เธอเข้าร่วมทีมนักสู้ชื่อทีมใบมีด”
“พวกแกก็คือสมาชิกทีมนั้นสินะ”
สายตาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
“ฟังให้ดี ต่อจากนี้ฉันจะตัดสินใจแทนเธอ ชิงซือจะถอนตัวจากทีมของพวกแก”
“และพวกแก ไสหัวกลับเจียงเฉิงไปซะ!”
“คืนนี้เที่ยงคืน ถ้าฉันยังรู้ว่าพวกแกอยู่ในเมืองเยว่ไห่ เตรียมตัวตายโดยไม่มีศพครบชิ้นได้เลย”
ฉู่โจว หลิงจ้าน และสือเหมิ่ง ไม่ตอบโต้ด้วยคำพูด
พวกเขา—
ลงมือทันที!