บทที่ 72 สิบชัยชนะรวด!

บทที่ 72 สิบชัยชนะรวด!

“ร่างกายของเขาแข็งแกร่งเกินไปแล้วหรือเปล่า? ขาของแมงมุมหนามแข็งยิ่งกว่าเหล็กกล้าผสมทั่วไป คมยิ่งกว่าดาบโลหะผสม รถหุ้มเกราะยังถูกฉีกได้ง่าย ๆ… แต่กลับทำร้ายร่างกายเขาไม่ได้ แถมขาของมันยังหักเองอีก”

“เหลือเชื่อจริง ๆ”

ในสนามประลองระดับเหนือมนุษย์หมายเลข 3

ผู้ชมจำนวนมากจ้องมองฉู่โจวที่ยืนอยู่ข้างซากแมงมุมหนามอย่างตะลึง

หยางเจินเจินกล่าวกับตงฟางหมิงจูว่า

“เพื่อนของพี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ ไม่เพียงฝึกกายาทองคำไท่จี๋ระดับ S สำเร็จ ดูเหมือนยังฝึกถึงขั้นที่สองแล้วด้วย”

“ในร้านนักสู้มีขายแค่ขั้นแรกเท่านั้น… หรือว่าเขาคิดค้นขั้นสองเอง?”

ตงฟางหมิงจูไม่ตอบ เพียงจ้องเงาของฉู่โจวอย่างเงียบงัน

ในใจรู้สึกโชคดีที่ได้รู้จักเขา

มุมหนึ่งของอัฒจันทร์ มีชายหนุ่มชาวตะวันตกสองคนกำลังจับตาดูฉู่โจวเช่นกัน

ลอเรน–เมดิชี เอ่ยยิ้ม ๆ

“คิดว่าครั้งนี้มาดูแค่การต่อสู้ของผู้ควบคุมสองท่าน คงไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว ไม่คิดว่าจะมีเซอร์ไพรส์”

“โคโมรา นายที่ฝึกวิชาฝึกร่างกายหนักหนา คงสนใจเขามากสินะ”

โคโมรา–เอินสท์ ดวงตาเป็นประกายดุจสัตว์ล่าเหยื่อ

“แน่นอน ขั้นสองของกายาทองคำไท่จี๋ ต้องช่วยยกระดับร่างกายฉันได้มาก”

ลอเรนขมวดคิ้ว

“นายจะคิดแย่งวิชานั่นหรือ?”

“ฉันจะเจรจาก่อน หวังว่าเขาจะรู้จักที่ต่ำที่สูง”

ลอเรนเตือนทันที

“ที่นี่ไม่ใช่ตะวันตก อิทธิพลตระกูลเราใช้ไม่ได้มาก ถ้าไปล่วงเกินสนามหรือผู้มีอำนาจในฐานเมืองเยว่ไห่ จะอันตราย”

โคโมราตอบเรียบ ๆ

“ฉันไม่โง่ขนาดลงมือในสนามหรอก”

ลอเรนได้แต่ถอนใจ

ในสนาม

ซากแมงมุมหนามถูกเคลื่อนออก

จอขึ้นข้อความ

ฉู่โจว – ชนะ 1 ครั้ง

เขาเลือกสู้ต่อทันที

พื้นสนามเปิดออก

สัตว์ร้ายขนแดงทั้งตัวพุ่งออกมา—หมูปีศาจ “รถถังโลหิตคลั่ง”

ตัวใหญ่ราวรถบรรทุก ทุกย่างก้าวสั่นสะเทือน

เขี้ยวยาวสองข้างคมราวดาบโค้ง

ขึ้นชื่อด้านพละกำลัง ชนภูเขาเล็กสูงสิบกว่าเมตรแตกได้

มันเห็นฉู่โจวก็พุ่งชนทันที

ตูมมม—

เสียงดังราวม้าศึกหมื่นตัวควบ

แต่ฉู่โจวเพียงวางฝ่ามือลงบนหัวมันเบา ๆ

สัตว์ร้ายหยุดชะงักเหมือนถูกกดปุ่มหยุด

จากนั้นเขากดลงสู่พื้น

หัวมันกระแทกพื้นระเบิดราวแตงโม

เลือดและสมองกระเซ็น

จอประกาศ

ฉู่โจว – ชนะ 2 ครั้ง

ผู้ชมรู้สึกหนังศีรษะชา

สัตว์ร้ายที่ขึ้นชื่อด้านพละกำลัง กลับถูกกดตายด้วยฝ่ามือเดียว

ดูเหมือนฉู่โจวเป็นสัตว์ร้ายยิ่งกว่าเสียอีก

การต่อสู้ดำเนินต่อไป

ครั้งที่ 3

ครั้งที่ 4

…

ครั้งที่ 9

เก้ารอบ เขาฆ่าสัตว์ร้ายเจ็ดตัว และนักโทษประหารสองคน

ตลอดกระบวนการ เขาแทบไม่ขยับเท้าเลย

บรรยากาศในสนามพลัยเดือดพล่าน

รอบที่ 10 มาถึง

ทุกสายตาจับจ้องทางเดินใต้ดิน

ไม่นาน ร่างยักษ์ยาวร้อยเมตรคลานออกมา

ตะขาบเหล็กกล้า

ลำตัวส่องประกายโลหะ ขามีดหนึ่งร้อยข้างคมกริบ

กระสุนสไนเปอร์ยังยิงไม่เข้า

มันเคยพ่นหมอกพิษละลายตึก 18 ชั้นทั้งหลังในสิบกว่านาที

ตงฟางหมิงจูเอ่ยกับหยางเจินเจิน

“แค่รอบสิบก็ส่งตัวนี้ออกมา โหดไปไหม”

หยางเจินเจินตอบเรียบ

“ขึ้นสนามแล้ว ต้องยอมรับความตาย หากเขาเป็นอัจฉริยะที่แท้จริง ตะขาบเหล็กก็ไม่เพียงพอที่จะขวางเขาได้”

ตะขาบเหล็กพุ่งชนเกราะพลังงานหลายสิบครั้ง หวังหลบหนี

เมื่อหนีไม่ได้ มันหันจ้องฉู่โจว ดวงตาดำเปลี่ยนเป็นแดง

เจตนาฆ่าฟุ้งกระจาย

ผู้ชมเริ่มตึงเครียด

แต่ฉู่โจวพึมพำเบา ๆ

“จบรอบนี้ก็สิบชัย เงินหนึ่งร้อยล้านเข้ากระเป๋า หาเงินง่ายจริง ๆ”

ผู้ชมเงียบกริบ

นี่คือตะขาบเหล็กนะ!

มันโกรธจัด พ่นหมอกพิษสีเขียวใส่เขา

ฉู่โจวก้าวเท้า

เกิดเงาร่างแยกหลายสิบสาย

หมอกพิษละลายพื้นเป็นน้ำพิษ แต่ตัวจริงของเขาไปโผล่อีกฝั่งแล้ว

ตะขาบเหล็กขุดดินโผล่ขึ้นมาพันรัดเขา

ขามีดฟันใส่ร่างที่หุ้มเกราะเงิน

ประกายไฟกระเด็น เสียงเสียดเหล็กดังสนั่น

แต่ผลลัพธ์เหมือนเดิม

เขาไม่เป็นอะไร ขามีดกลับหัก

ผู้ชมตะลึง

หยางเจินเจินพึมพำ

“นี่คือพลังของกายาทองคำไท่จี๋ขั้นสอง…”

ตงฟางหมิงจูเองก็ยอมรับ

ถ้าเป็นเธอ คงถูกบดเป็นชิ้นไปแล้ว

ในที่สุด ฉู่โจวดวงตาก็ฉายแสงเย็นวาบ

สองมือสอดเข้าไปในลำตัวตะขาบ

แล้ว…

เขาจับร่างยาวร้อยเมตรนั้นเหวี่ยง!

ซ้าย!

ขวา!

ฟาด! ฟาด! ฟาด!

ตูม! ตูม! ตูม!

พื้นสนามแตกยับ

ฟาดกว่าร้อยครั้ง จนพื้นแทบพังหมด

ก่อนจะเหวี่ยงร่างโชกเลือดทิ้ง

“เสียดาย การฆ่าในสนามประลอง ซากถูกเก็บกลับไป ไม่งั้นก็ได้กำไรก้อนใหญ่แล้ว”

เขาเดินไปยังหัวมัน

หมัดเดียวทะลุดวงตา

สมองแหลก

เสียงประกาศดังก้อง

ฉู่โจว – ชนะ 10 ครั้งรวด!

สนามหมายเลข 3 ระเบิดเสียงโห่ร้อง

ตงฟางหมิงจูและหยางเจินเจินมองเขาด้วยสายตาเปล่งประกาย

บนอัฒจันทร์ โคโมรา–เอินสท์เอ่ยอย่างตื่นเต้น

“เห็นไหม? ขั้นสองแข็งแกร่งขนาดนี้ ฉันต้องได้มันมา!”

ลอเรน–เมดิชีเองก็เริ่มหวั่นไหว

กายาทองคำไท่จี๋…

ช่างทรงพลังจริง ๆ