บทที่ 400 เทพทั้งหลายมาถึงแล้ว
บทที่ 400 เทพทั้งหลายมาถึงแล้ว
ถังฮ่าวกล่าวเสียงทุ้ม
“เสี่ยวซาน ข้าดีใจที่เจ้ามีความคิดเช่นนี้ แต่ราชาสังหารไม่ใช่ศัตรูที่จัดการได้ง่าย ๆ หากเจ้าจะฆ่ามัน อย่างน้อยต้องทะลวงสู่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ก่อน”
ถังซานพยักหน้า
“ท่านพ่อ ข้าคนเดียวอาจยังไม่พอ แต่ยังมีท่านมิใช่หรือ? ดั่งคำกล่าว ‘บิดาบุตรร่วมรบในสนามเดียวกัน’ เมื่อข้าก้าวราชทินนามพรหมยุทธ์ เราสองคนร่วมมือกัน ราชาสังหารต้องตายแน่!”
ถังฮ่าวพยักหน้า เห็นพ้องด้วย
หลายวันต่อมาสองพ่อลูกกลับถึงนครเทียนโต้ว
เดิมทีถังซานอยากกลับสถาบันสื่อไหล่เคอทันที เขาห่างหายไปห้าปี คิดถึงอาจารย์ใหญ่และสหายยิ่งนัก อีกทั้งครบกำหนดสัญญาห้าปีพอดี
ทว่าถังฮ่าวกลับพาเขาไปยัง “หอเยว่” สถานที่ฝึกมารยาทและดนตรีชั้นสูง
เป้าหมายคือหนึ่งปี ต้องควบคุมจิตสังหารอันรุนแรงให้ได้อย่างสมบูรณ์
ดังนั้นถังซานจึงสงบใจ เริ่มฝึกกิริยามารยาทและดนตรีกับ “ท่านอา” ของตน
ดินแดนเทพ
เวลาผ่านไปหกปีในโลกมนุษย์ ซึ่งเทียบเท่าหกวันในแดนเทพ
เทพอสูรและเทพแห่งความชั่วร้ายฟื้นตัวจากบาดแผลเจ็ดถึงแปดส่วนแล้ว
เหล่า “ห้าผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนเทพ” รวมตัวหารืออีกครั้ง
เทพแห่งความชั่วร้ายกล่าวเสียงหนัก
“ผู้นั้นทำให้ข้าและเทพอสูรบาดเจ็บได้ง่ายดาย พลังของเขาเกรงว่าทะลุระดับราชาเทพแล้ว เขามาจากที่ใดกัน?”
ไม่มีผู้ใดตอบได้
เทพอสูรกล่าวขึ้น
“ตลอดประวัติศาสตร์แดนเทพ ไม่เคยมีผู้ใดเช่นนี้... หรือว่าเขามาจากฟากฟ้าดวงดาว?”
เหล่าเทพต่างพยักหน้า ความเป็นไปได้นี้สมเหตุสมผลที่สุด
เทพีแห่งชีวิตกล่าวเสียงเคร่งเครียด
“ครั้งนั้นราชามังกรแข็งแกร่งยิ่งกว่าเรา หากมิใช่เพราะเกิดปัญหาภายใน เราคงพ่ายแพ้ไปแล้ว”
“บัดนี้ บุคคลลึกลับผู้นั้นอยู่เคียงข้างราชินีมังกรเงิน หากเขาเป็นศัตรูกับเรา เราจะรับมืออย่างไร?”
บรรยากาศตึงเครียด
เทพแห่งความชั่วร้ายปลดปล่อยจิตสังหาร
“หากเขาเลือกอยู่ฝ่ายสัตว์วิญญาณ เราก็สู้! แดนเทพมีพลังศักดิ์สิทธิ์หนุนหลัง มิแน่ว่าใครจะแพ้ชนะ!”
เทพแห่งการทำลายล้างลุกขึ้น
“หากต้องรบ ข้าไม่เคยหวาดกลัว!”
ทั้งห้าหายวับไปจากแดนเทพ
ปรากฏกายกลางห้วงอวกาศเหนือดาวโต้วหลัว
ตำหนักสังฆราช
ในลานกว้างทุกคนกำลังล้อมเด็กชายวัยห้าขวบผู้หนึ่ง เขาคือบุตรของตู้กู๋เหยียน
ชื่อ “ตู้กู๋ชิวไป๋” ชื่อที่ปู่ตั้งไว้ หมายถึงไร้ผู้ต้านในรุ่นเดียวกัน
เด็กน้อยได้รับพลังมังกรและเลือดมังกรจากอ้าวเทียน ร่างกายแข็งแกร่งระดับวิญญาจารย์ตั้งแต่อายุห้าขวบ
วันนี้คือวันปลุกวิญญาณของเขา
“เสี่ยวไป๋ อย่ากลัวนะ” ตู้กู๋เหยียนกล่าวอ่อนโยน
“ท่านแม่ ข้าไม่กลัว!” เด็กชายตอบอย่างกล้าหาญ
บีบี้ตงยิ้ม
“เอาล่ะ เริ่มเถิด”
ทันใดนั้น อ้าวเทียนเงยหน้ามองฟ้า มุมปากยกยิ้ม
“ช้าก่อน มีแขกมา”
“ผู้ใด?” บีบี้ตงถาม
“เหล่าเทพ” อ้าวเทียนตอบเรียบง่าย
ทุกคนตกตะลึง
กู่เยวี่ยน่าหรี่ตาเย็นชา
“หลบอยู่ตั้งนาน ในที่สุดก็กล้าโผล่มา”
อ้าวเทียนกล่าว
“น่าเอ๋อร์ ไปกับข้า”
“ตกลง”
โบกมือหนึ่งครั้ง ร่างของทั้งสองหายวับไปจากลาน
เหนือฟากฟ้า การเผชิญหน้าระหว่างเทพกับผู้เหนือเทพ
กำลังจะเริ่มต้นขึ้น…