Chapter 168 ไม่ว่าใครก็สามารถเปลี่ยนได้.

เห็นไหมแมงมุมที่ถูกลากเร็วขึ้นและก็เร็วขึ้น ทุกคนต่างชำเลืองมองตาโต หยุดนิ่งรอคอยกับเรื่องมหัศจรรย์นี้.

กงจูเฉียนโหยวที่จ้องมองไหมแมงมุมที่ถูกลากไป บางทีความรู้สึกของนาง ก็คาดหวังว่าจงซานจะสามารถทำได้สำเร็จ.

ภายในมีเส้นทางหลายหมื่นเส้น เพียงแค่มดตัวเดียวจะสามารถหาทองออกมาได้จริง ๆ รึ?

ทุกคนที่รอคอยอย่างอดทน มีเพียงแค่จงซานเท่านั้นที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ หลังจากที่ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง ท้ายที่สุด อาต้า อ้าเอ้อและสุ่ยเทียนหยา ดวงตาเบิกกว้างเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง มดที่แข็งแรงนั่นสามารถผ่านเขาวงกตได้สำเร็จ คาดไม่ถึงเลยว่ามันจะลากไหมแมงมุมจนมาถึงทางออก เพื่อมาหาราชินีแมงมุมได้.

"จงซาน นี่คือวิชาของสำนักยวีโชวอย่างงั้นรึ?"กงจูกล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจ.

"สำนักยวีโชว? ควบคุมสัตว์อย่างงั้นรึ?"จงซานที่ดึงลากไหมแมงมุมจ้องมองไปยังกงจูเฉียนโหยวด้วยท่าทางประหลาใจ.

จากวิธีการของเขา ถึงแม้ว่าจงซานไม่ได้บอกกล่าวต่อกงจูเฉียนโหยวนางก็รู้แล้วว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ.

จงซานที่ทำการมัดเม็ดข้าวกับปลายของไหมแมงมุม ก่อนที่จะชโลมน้ำมันถั่วไปทั่วไหมแมงมุมและเม็ดข้าว จนมันวาว จากนั้นก็ค่อย ๆ ดึงอย่างนุ่มนวล ลากเม็ดข้าวจากอีกฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่ง.

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าน้ำมันถั่วนั้นใช้เพื่อลดความหนืด ป้องกันเม็ดข้าวแตกหักระหว่างทาง.

"นี่ไม่ใช่วิชาควบคุมสัตว์หรอกรึ?"กงจู่เฉียนโหยวที่กล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจ.

กงจูเฉียนโหยวที่คิดว่าคนผู้นี้สามารถควบคุมสัตว์ได้เหมือนกับนิกายยวีโยว ทว่าสำหรับนิกายยวีโชวแล้วพวกเขาจะควบคุมแต่สัตว์ขนาดใหญ่เป็นสัตว์นักล่าเกือบทั้งหมด เกี่ยวกับมดตัวเล็ก ๆ นี้ ไม่เคยมีเลย เป็นไปได้อย่างไร เป็นไปได้ว่าจงซานร้ายกาจกว่ากว่าบรรพชนสำนักยวีโชวอย่างงั้นรึ?

เห็นท่าทางของทุกคนที่เต็มไปด้วยความสงสัย จงซานที่กล่าวออกมาอย่างนุ่มนวล "นี่เป็นเพียงเชาว์ปัญญาจากโลกปุถุชนเท่านั้น ทุก ๆ ท่านเคยอยู่แต่ในเมืองเซียน คงไม่เคยเห็น."

จงซานที่บอกว่ามันไม่ได้สำคัญนัก จากน้ำเสียงของเขานั้น ทำให้คนทั้งสี่พูดไม่ออก ความรู้ทั่วไปอย่างงั้นรึ?

จงซานที่เริ่มอธิบายและชี้ไปยังมดทั้งสองตัว "มดที่ถูกจับติดเอาไว้ที่ทางออกนั้น คือราชินีมด ส่วนมดที่แข็งแรงก็คือมดแรงงาน ราชินีมดที่กำลังถูกคุกคาม มันจะส่งกลิ่นที่พิเศษออกมาเพื่อขอความช่วยเหลือ เหล่ามดแรงงานจะเร่งรีบมาอย่างแน่นอน อีกทั้งมันยังปล่อยเสียงที่พิเศษออกมา เพื่อนำทางมดงาน เสียงที่ทั้งมดงานและราชีมดปล่อยออกมานั้นพวกเราไม่สามารถได้ยินมันได้ ทว่าเหล่ามดงานจะรับรู้ได้และเร่งรีบตามกลิ่นและเสียงนั่นมาอย่างเต็มที.

"กลิ่น?เสียงอย่างงั้นรึ? อืม ราชินีมดได้ทำการปล่อยเสียงพิเศษ และกลิ่นพิเศษออกมาสินะ."กงจูเฉียนโหยวพยักหน้า.

กงจูเฉียนโหยวที่จ้องมองด้วยความอัศจรรย์ใจไปยังจงซาน เขาได้กลิ่น?หรือได้ยินเสียงได้อย่างไร? แม้แต่กงจูเฉียนโหยวที่มีพลังฝึกตนแข็งแกร่งกว่ายังไม่รู้.

"แต่ว่านะ ข้าคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นความรู้ทั่วไป ที่มีแต่คนในโลกปุถุชนรู้เหมือนดั่งที่เจ้ากล่าวหรอกนะ?"กงจูเฉียนโหยวที่เผยยิ้มเป็นนัย.

"กงจูโปรดอภัย นี่เป็นเพียงเรื่องแก้เบื่อเมื่อครั้งยังเยาว์ ด้วยการศึกษารังมด เป็นสิ่งที่ข้าได้สังเกตเห็น."จงซานกล่าวออกมาอย่างช่วยไม่ได้ สำหรับรังมด ราชินีมดและเหล่ามดงาน แน่นอนว่าเป็นความรู้ของโลกเบื้องล่าง ทว่ากงจูย่อมไม่เชื่อว่าทุกคนรับรู้เรื่องนี้ จะมีสักกี่คนที่จะชอบสังเกตเช่นนี้.

แน่นอนว่ากงจูเฉียนโหยวไม่ได้โกรธแต่อย่างใด ในเวลาเดียวกัน กงจูเฉียนโหยวรู้สึกดีใจประหลาดใจด้วยซ้ำ จะตำหนิเขาได้อย่างไร? ศึกษารังมดเมื่อยังเด็กอย่างงั้นรึ? มีใครกันบ้างที่เป็นคนสังเกตเช่นนี้? คงไม่มีทางที่คนธรรมดาปกติทั่วไป ที่จะมองเห็นได้?

"เจ้าไม่ได้กล่าวว่ามีวิธีอีกมากมายไม่ใช่รึ?ยกเว้นวิธีนี้แล้ว หากเจ้าบอกข้ามาอีกสักวิธี ข้าจะไม่ตำหนิเจ้า."กงจูเฉียนโหยวกล่าวต่อจงซาน.

"ยังมีอีกหลายวิธี เพียงแต่วิธีอื่น ๆ นั้นจำเป็นต้องใช้เวลาสักเล็กน้อย."จงซานกล่าว.

"อย่างงั้นรึ?"กงจูเฉียนโหยวที่สอบถามออกมาด้วยความสงสัย.

"บอลกลั่นวิญญาณมีมีเพียงแค่สองรูเข้าออก มีเพียงแค่เส้นทางเดียว ถึงจะเป็นทางวงกตก็ตาม มีอีกวิธีหนึ่งคือการอัดปราณอากาศที่ทางเข้าเพื่อให้โผล่ออกมาอีกทางที่ทางออก ถึงแม้ว่าจะสัมผัสถึงอากาศได้เพียงเล็กน้อยที่ปลายทางออกจนคนทั่วไปไม่สามารถสัมผัสได้ แต่สำหรับแมลงบางชนิดกลับสามารถสัมผัสถึงมันได้ หากว่าผูกไหมแมงมุมไว้กับตัวมัน ก็สามารถที่จะคลำทางออกได้เช่นกัน ส่วนการล่อด้วยราชินีมดดึงดูดมดงาน จะให้ผลที่เร็วกว่า."จงซานกล่าว.

แม้ว่าจะเป็นแค่คำพูดไม่ได้ทำออกมาจริง ๆ  ทว่าก่อนหน้านี้วิธีใช้มดงานได้แสดงให้เห็นแล้ว วิธีดังกล่าวนี้ย่อมสามารถเชื่อถือได้.

สุ่ยเทียนหยา อาต้า และอาเอ้อ ต่างก็เชื่อว่าทำได้ เพราะว่าวิธีการของมดงานนั้นดูเหมือนว่าจะมีอัตราความสำเร็จสูงกว่า ทว่ากงจูพบว่าด้วยวิธีดังกล่าวนั้นนับว่าเป็นวิธีที่ยากเป็นอย่างมาก ส่วนที่ยากนั้น คงเป็นการหาแมลงที่พิเศษ ซึ่งแน่นอนว่าย่อมไม่ใช่งานง่าย ๆ เลย อย่างไรก็ตามกงจูเฉียนโหยวก็ไม่ได้ค้านอะไร.

กงจูเฉียนโหยวที่สะบัดพัดเผยยิ้มออกมาอย่างนุ่มนวล"ปริศนาข้อแรกถือว่าเจ้าสามารถแก้ได้ แล้วปริศนาข้อสองล่ะ เจ้ามีวิธีอะไร?"

จงซานอาจจะรู้เรื่องวิธีการใช้มดได้อย่างบังเอิญ?ทว่ากงจูเฉียนโหยวก็ไม่เชื่อว่าจะมีหลายวิธีขนาดนั้น ทว่าอย่างไรก็ตามจงซานก็สามารถแก้ไขได้ แม้ว่าจะมีแค่ทางเลือกเดียว ก็ถือว่าได้แก้ไขปัญหานี้แล้ว กงจูเฉียนโหยวยืนยันได้ถึงความสามารถของเขา ดังนั้นจึงเริ่มสอบถามหัวข้อต่อไปทันที.

จงซานที่จ้องมองไปยังเม็ดยายกระดับ ก็เผยยิ้มออกมาอย่างนุ่มนวล หัวข้อแรกอาจจะมองดูเหมือนว่ามีโชคช่วยอยู่บ้าง ทว่าหัวข้อที่สองที่เปลี่ยนเม็ดยายกระดับไปเป็นเม็ดยารวมวิญญาณ เกี่ยวกับเรื่องนี้ นับว่าเป็นเรื่องที่จงซานเก่งที่สุด ไม่สิ หากกล่าวว่าอยู่ในเมืองอู๋ซวังนั้นนับว่าเป็นเรื่องง่าย แต่หากเปลี่ยนเป็นอยู่เกาะหมาป่าสวรรค์แล้วล่ะก็ ไม่มีทางที่ทำได้.

"เกี่ยวกับเรื่องนำเม็ดข้าวผ่านบอลกลั่นวิญญาณถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา ส่วนการเปลี่ยนเม็ดยายกระดับไปเป็นเม็ดยารวมวิญญาณนั้น ที่จริงก็ไม่ได้ยากนัก หากจะกล่าวล่ะก็ ตราบเท่าที่ข้าบอกวิธี ไม่ว่าใครก็สามารถเปลี่ยนได้ "จงซานกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

ได้ยินคำพูดของจงซานแล้ว อาเอ้อ อาต้าและสุ่ยเทียนหยาถึงกับชำเลืองมองตาโต การแก้ปัญหาก่อนหน้านี้อาจบอกได้ว่าเขาโชคดี ที่เคยสังเกตเห็นความลึกลับของมดได้ในวัยเด็ก ทว่าการเปลี่ยนเม็ดยายกระดับให้กลายเป็นเม็ดยารวมวิญญาณ จะเป็นไปได้อย่างไร? ถึงแม้ว่าจะเป็นปรมาจารย์ปรุงยา ยังไม่กล้าพูดจาเช่นนี้เลย ไม่ ด้วยสถานการณ์ห้ามเพิ่มสิ่งใดลงไป ไม่มีใครสามารถทำได้สำเร็จ มีเพียงแต่เทพเซียนเท่านั้นที่จะทำได้.

ทว่าด้วยท่าทางของจงซาน ทุกคนถึงกับตื่นตกใจ เปลี่ยนได้อย่างงั้นรึ? เรื่องนี้เขามีแผนการอะไร?

"อย่างงั้นรึ?"กงจูเฉียนโหยวที่เต็มไปด้วยอัศจรรย์ใจ.

"เพียงแค่ข้าเขียนวิธีการ การแลกเปลี่ยน ก็ให้เขา..."จงซานที่เอ่ยพร้อมกับชี้ไปยังอาต้า.

"อาต้า."อาต้าที่แนะนำตัว.

ที่จริงจงซานรู้อยู่แล้ว่าเขามีนามว่าอาต้า ทว่าเขาไม่รู้ว่านั่นคือชื่อจริง หรือชื่อเล่นที่กงจูใช้เรียกเขา ดังนั้นเขาจึงลังเลเล็กน้อย ซึ่งหากกล่าวชื่อเขาออกไปตรง ๆ  อาจจะดูเหมือนไม่สุภาพนั่นเอง.

"ข้าจะให้วิธีกับอาต้าไปแลกเปลี่ยนก็แล้วกัน?"จงซานที่เผยยิ้มออกมา.

จงซานที่กล่าวออกมา ทำให้อาต้าค่อนข้างตื่นเต้นเลยทีเดียว เปลี่ยนเม็ดยาอย่างงั้นรึ?เปลี่ยนเม็ดยายกระดับเป็นเม็ดยารวมวิญญาณ? นี่คือวิชาลับอะไรกัน? เป็นอะไรที่สุดยอดไม่ใช่รึ? หลังจากนี้ไม่ใช่ว่าซื้อแค่เม็ดยายกระดับ ก็สามารถเปลี่ยนเป็นเม็ดยารวมวิญญาณได้หรือไม่?

สุ่ยเทียนหยาและอาเอ้อที่จ้องมองไปยังจงซานด้วยท่าทางตื่นตะลึง ท่าทางของจงซานนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจ สามารถเปลี่ยนได้จริง ๆ รึ?

กงจูเฉียนโหยวที่ชำเลืองมองไปยังจงซาน เผยยิ้มออกมาอย่างนุ่มนวล."ดี!"

จงซานที่นำกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา จากนั้นก็เริ่มเขียนข้อความลงไป.

จงซานที่เขียนข้อความมากมายลงไปเต็มแผ่นกระดาษ ทุกคนต่างก็รอคอยอย่างอดทน.

ผ่านไปราว ๆ หนึ่งชั่วโมง. จงซานทำการเป่าให้หมึกแห่ง ก่อนที่จะนำกระดาษข้อความดังกล่าวยื่นออกไป.

"กงจูเชิญตรวจสอบ."จงซานที่ส่งกระดาษให้นาง.

กงจูที่รับมาอย่างนุ่มนวล.

เห็นข้อความในกระดาษแล้ว ดวงตาของกงจูเฉียนโหยวเป็นประกาย เข้าใจทุกอย่างในนั้นได้ในทันที แววตาของนางเต็มไปด้วยความดีใจ.

"อาต้า."กงจูเฉียนโหยวยื่นกระดาษข้อความออกไป.

"ครับ."อาต้าที่ก้าวเข้ามารับด้วยความตื่นเต้น ทว่าอาเอ้อและสุ่ยเทียนหยาเองก็ต้องการเห็นกระดาษดังกล่าวด้วยเช่นกัน.

กงจูเฉียนโหยวที่เข้าใจทุกอย่างในกระดาษใบนั้น ทว่าอาต้านั้น จ้องมองแล้วไม่สามารถเข้าใจได้.

"กงจูนี่คือ?"อาต้าขมวดคิ้วไปมา.

บนกระดาษดังกล่าวนั้นมีตัวอักษรมากมายเขียนเอาไว้.

เม็ดยายกระดับ = 95 ศิลาวิญญาณระดับสูง = 95 ไข่จิตวิญญาณ = 16 เม็ดยาผลนิทรา+26 ศิลาเงินจิตวิญญาณ = 2 ผลไม้สายฟ้าคำราม+13 จิน น้ำลายมังกรสีโลหิต =.....= 25,000 ศิลาวิญญาณระดับสูง = 1 เม็ดยาวรวมวิญญาณ.

เห็นตัวอักษรมากมายนี้อาต้าถึงกับงงงวย อย่างไรก็ตามทุกอย่างเป็นไปตามที่นางได้คาดหวังเอาไว้ นางเวลานี้ไม่ได้คิดที่จะทดสอบความสามารถจงซานอีกต่อไป ทว่าตามมารยาท ก็ควรรอผลของวิธีการนี้.

มีวิธีเช่นนี้ด้วย?นี้คือการซื้อและขายสินค้า ที่จงซานได้ทำการดัดแปลงขึ้น.

ด้วยความรู้ทางการค้าขาย! รูปแบบการตลาด จงซานไม่มีคำว่าอดตาย.

หลายวันก่อน ที่เขาและหนานป้าเทียน สุ่ยอู๋เหินไปเดินเที่ยวที่ย่านการค้าเมืองอู๋ซวัง จงซานก็ได้ทำการตรวจสอบราคาต่าง ๆ ของสินค้าแล้ว ด้วยนิสัยของจงซานแล้ว ราคาของสินค้าแต่ละที่จะแตกต่างกันไป เขาสามารถหาช่องทางในการทำกำไรได้ เมื่อครั้งที่จงซานยังหนุ่มนั้น กับราคาที่แตกต่างกันของสินค้าแต่ละอย่าง เขาสามารถนำมาซื้อขายเพื่อหารายได้ ด้วยความแตกต่างของความผันผวนราคาสินค้า เขาสามารถที่จะทำให้มันมีค่าขึ้นมา จนสามารถซื้อสินค้าที่เขาต้องการได้.

เป็นแค่เรื่องง่าย แม้จะดูเหมือนว่าราคาสินค้าในเมืองอู่ซวังนั้นจะยุติธรรม ทว่าหากมีการซื้อขายหลาย ๆ อย่าง ด้วยสินค้าที่มีอยู่มากมาย จงซานสามารถนำมาวิเคราะห์ซื้อขายสินค้าเพื่อเพิ่มมูลค่าจากความแตกต่างของราคาได้ เขาสามารถที่จะทำกำไร สามารถหาเงินได้เป็นจำนวนมาก กับวิธีการในการซื้อและขายสินค้านี้ เป็นความสามารถพิเศษของเขาที่จะสามารถทำกำไรได้อย่างมหาศาลได้เสมอ.

นี่คือวิธีการทางการค้า ของสุดยอดพ่อค้า เป็นทักษะชั้นเยี่ยมอย่างหนึ่ง ในการหากำไรจากความแตกต่างของราคา? หรืออาจจะเรียกได้ว่าการเพิ่มมูลค่าจากความต่างของราคาสินค้า.

"ไม่จำเป็นต้องคิดอะไร เดินทางไปยังย่านธุรกิจการค้าของเมืองอู๋ซวัง พร้อมกับซื้อขายแลกเปลี่ยน ตามลำดับ ก่อนอื่นเจ้านำเม็ดยายกระดับไปขายที่ร้านใหนก็ได้ จากนั้นก็ซื้อสินค้าตามนั้นและขายไปตามลำดับของข้า สุดท้ายแล้วมันจะสามารถเปลี่ยนเป็นเม็ดยารวมวิญญาณได้."จงซานกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

"คัดลอกไป แล้วทำตามนั้น."กงจูเฉียนโหยวกล่าว.

"ครับ."อาต้าพยักหน้า จากนั้นก็ทำการคัดลอกลงหยกบันทึก ตามรายการที่จงซานได้เขียนขึ้นมา เสร็จแล้วก็ส่งกระดาษบันทึกคืนและหยิบเม็ดยายกระดับพร้อมจากไปอย่างรวดเร็ว.

"กงจู ขอให้ผู้น้อยดูได้หรือไม่?"สุ่ยเทียนหยากล่าว.

"เจ้าลองดู เจ้าเองก็อยู่ในเมืองอู๋ซวังมานานแล้ว."กงจูเฉียนโหยวที่พยักหน้าให้พร้อมกับรอยยิ้ม.

ทว่าอาเอ้อที่อยู่ไกล้ ๆ ก็ชะเง้อตามด้วยท่าทางอยากรู้ด้วยเช่นกัน.

"อาเอ้อ เจ้าเองก็ดูได้."กงจูเฉียนโหยวกล่าว.

"ครับ."อาเอ้อที่ก้าวเข้ามาใกล้ ๆ ด้วยความตื่นเต้น.

ทั้งคู่ที่รับกระดาษบันทึกและจ้องมองอย่างระมัดระวัง.