Chapter 67 การถ่วงเวลาของจงซาน.

ทันทีที่เจียงซือเงินโจมตีมา เมียวเซียนเหรินไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขากวัดแกว่งกระบี่เข้าต้านอย่างรีบเร่ง พร้อมกับกระตุ้นแก่นแท้ใช้พลังทั้งหมดออกมา.

"ตูมมมมม!"

ท่ามกลางเสียงระเบิดครั้งนี้ เมียวเซียนเหรินลอยกระเด็นออกมาอีกครั้ง ขณะที่เขาลอยอยู่บนอากาศ ก็ม้วนตัวขึ้นไปยืนบนกระบี่เหินในทันที.

ชั่วระยะเวลาที่เขาลอยอยู่บนอากาศนั้น เมียวเซียนเหรินรู้สึกดีใจขึ้นมาทันที ดูเหมือนว่าเจียงซือเงินเองจะไม่ตามมา.

ดูเหมือนว่าเจียงซือทองแดงกับเจียงซือเงินนั้นจะไม่สามารถบินได้ เจียงซือเงินก็พียงแค่ยกระดับทางร่างกายจากเจียงซือทองแดงเท่านั้นเอง มีเพียงแค่เจียงซือเงินที่วิวัฒนาการไปอีกขั้นจนไปถึงเจียงซือทองเท่านั้นถึงจะสามารถบินได้.

ความแข็งแกร่งของเจียงซือทองแดงนั้นเทียบได้กับแกนทองขั้นต้น ส่วนเจียงซือเงินนั้นอยู่ในระดับก่อตั้งวิญญาณขั้นต้น แม้ว่าจะมีพลังกายที่แข็งแกร่ง แต่ก็ไม่สามารถใช้วิชาใด ๆ ได้ ดังนั้นพวกมันจึงไม่สามารถบินได้นั่นเอง.

เมียวเซียนเหรินที่เหินขึ้นไปบนฟ้าและสายตาก็จ้องมองลงมาด้วยความเย็นชา เขาที่เช็ดโลหิตออกจากมุมปาก แสดงท่าทางโกรธเกลียดชายชุดดำเป็นอย่างมาก.

อีกฝั่งเช่นกัน ชายชุดดำที่ลุกขึ้นยืนและจ้องมองไปบนท้องฟ้าด้วยท่าทางเย็นชา.

เจียงซือเงินสามตัวที่ปรากฏอยู่รอบ ๆ ของชุดดำ กำลังปกป้องเขาอยู่.

ผมของเขาที่สยายทิ้งลงมา หัวใจเองก็ยังอยู่ในมือของเขา เขายังคงจ้องมองไปยังเมียวเซียนเหริน.

ชายชุดดำนั้นไม่น่าจะมีพลังเท่าเมียวเซียนเหริน ทว่าก็ไม่น่าจะมีพลังแตกต่างกันมากนัก เขาน่าจะสามารถบินได้ ทว่าเขาไม่คิดที่จะไล่ตามอย่างั้นรึ?

เมียวเซียนเหรินที่ทำมุสาส่งปราณกระบี่นับร้อยสายพุ่งตรงมายังด้านล่าง ปราณกระบี่มากมายที่พุ่งออกไปราวกับลูกศรตกไปยังชายชุดดำ ชายชุดดำแม้ว่าจะไม่ได้ทรงพลังเท่าเมียวเซียนเหริน ทว่าด้วยการสามารถควบคุมเจียงซือเงิน ซึ่งเขาได้ส่งหนึ่งในนั้นพุ่งออกมารับปราณกระบี่ ได้ได้สร้างโล่เจียงซือป้องกันร่างของเขา ปราณสีเขียวมากมายทั่วร่างของมันแผ่ออกมากลายเป็นโล่ป้องกันอยู่บนอากาศ.

"ตูมม ตูมมม ตูมมม........."

ด้วยห่าพายุปราณกระบี่กระแทกไปยังโล่เจียงซือ ปราณกระบี่ทั้งหมดก็สลายหายไป ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน.

เมียวเซียนเหรินนั้นนับว่าเป็นคนที่ชั่วร้ายมาก เขาสามารถทำได้ทุกสิ่งเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย แม้ว่าจะมีเจียงซือเงินสามตน ทว่าเขาก็ยังคิดที่จะจัดการคนเหล่านี้ ในเมื่อเจียงซือเหล่านี้อยู่ภายใต้การควบคุมของชายชุดดำ หากว่าชายชุดดำตาย เจียงซือเงินก็จะหยุดทำงาน.

ตราบเท่าที่เขาสามารถสังหารชายชุดดำ เช่นนั้นทุก ๆ อย่างก็จะอยู่ในการควบคุมของเขา ปราณเกราะกระบี่ที่รวมตัวขึ้นอีกครั้ง เป็นปราณเกราะกระบี่ที่มีขนาดใหญ่มากกว่าเดิมก่อนที่จะสับลงไปยังชายชุดดำ บางทีด้วยเพลงกระบี่ที่เหนือกว่า ปราณเกราะกระบี่ของเขาครั้งนี้ทรงพลังเพียงพอที่จะทะลวงเกราะเจียงซือได้.

"พรึดด!!!"

ปราณเกราะกระบี่ที่ทะลวงโล่ป้องกัน และตรงไปยังชายชุดดำด้วยพลังมหาศาล.

ปราณเกราะกระบี่ความยาวสิบกว่าจั้ง พุ่งตรงไปยังด้านหน้าชายชุดดำ พร้อมที่จะกุดหัวชายชุดดำในทันที.

"ตูมมมมมมมมม"

เจียงซือเงินอีกตนหนึ่งกระโดดออกมาขวางปราณเกราะกระบี่ที่ทรงพลังเอาไว้ ร่างกายของมันทรงพลังมาก เสื้อผ้าบนร่างของมันเป็นรูขนาดใหญ่ เผยให้เห็นร่างกายสีเงินได้.

เมื่อเห็นการโจมตีล้มเหลว เมียวเซียนเหรินฉวยโอกาสนั่นบินหนีขึ้นไปบนอากาศในทันที.

สามเจียงซือเงินอย่างงั้นรึ?

การรวมพลังกันของสามเจียงซือเงินนั้นกลายเป็นกำแพงที่แข็งแกร่งมาก แม้ว่าเมียวเซียนเหรินจะยืดเวลาต่อสู้ไปอีกสองชั่วโมง สุดท้ายก็ไม่สามารถสร้างได้แม้แต่รอยข่วนของชายชุดดำ.

เมียวเซียนเหรินที่ไม่เร่งรีบ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถสร้างอาการบาดเจ็บต่อชายชุดดำ ทว่า ก็มีเพียงแค่เขาที่เป็นฝ่ายโจมตี ฝ่ายตรงข้ามนั้นทำได้แต่ป้องกัน ไม่ช้าก็เร็วการป้องกันนั่นจะต้องพังทลาย เขายังคงบินหมุนวนไปรอบ ๆ สามเจียงซือ.

บางทีการพยายามโจมตีเขาไม่หยุดหย่อนนี้ ทำให้ชายชุดดำเกินขีดจำกัดความอดทนแล้ว ดวงตาของเขาที่เปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยวและทันใดนั้นหมอกสีแดงโลหิตก็ค่อย ๆ ลอยออกมาจากหัวใจในมือของเขา.

จงซานสามารถบอกได้ว่าชายชุดดำนั่นได้เตรียมเผยไพ่ตายออกมาแล้ว แน่นอนว่าเมียวเซียนเหรินเองก็สามารถตระหนักได้เช่นกัน ขณะที่หมอกสีโลหิตปรากฏขึ้น ดูเหมือนว่าเจียงซือเงินจะหยุดนิ่งในทันที เมื่อเกิดช่องว่างเกิดขึ้น ดวงตาของเมียวเซียนเหรินก็เป็นประกาย ปราณกระบี่ของเขาก็ฟันออกไปอีกครั้งอย่างรุนแรง.

ก่อนที่ปราณกระบี่จะเข้าเป้า แม้ว่าเจียงซือเงินจะไม่ตอบสนองก็ตาม และยังไม่ได้ปล่อยปราณสร้างโล่ขึ้นมาด้วย ปราณกระบี่ที่กำลังพุ่งเข้าหาชายชุดดำ.

แต่ถึงกระนั้น ชายชุดดำ สายตาของเขาที่เพ่งพิศไปยังปราณกระบี่นั่น ดูราวกับว่าเขาไม่ได้เป็นกังวลอะไรเลยแม้แต่น้อย. ดวงตาของเขาที่หรี่ลงเล็กน้อย.

เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น บนใบหน้าของจงซานที่รู้สึกดีใจ ที่ก่อนหน้านี้ที่เจียงซือทองแดงไล่ตามเขาไปนั้น จงซานตัดสินเร่งรีบหนีไปไม่ต้องการเข้ามาใกล้ชายชุดดำเลย.

เมียวเซียนเหรินที่สามารถมองเห็นท่าทางของชายชุดดำได้ ทว่าเขาไม่สามารถบอกได้ว่าเขากำลังทำอะไรกันแน่.

ปราณกระบี่ที่พุ่งตรงกระแทกเข้าไปยังศีรษะของชายชุดดำ.

"ตูมมมม!"

ปราณกระบี่ที่แตกกระจายหายไป ราวกับว่าพลังที่พุ่งไปนั้นได้กระแทกเข้ากับพลังที่มองไม่เห็น.

รอบ ๆ ร่างกายของชายชุดดำนั้น เต็มไปด้วยปราณพลังที่แปลกประหลาดเป็นเหมือนกับหมอกสีทองเข้ม เมื่อปราณกระบี่กระแทกเข้า เพียงแค่สัมผัสกับปราณสีทองเข้มก็พังทลายแตกกระจายไปในทันที.

เมียวเซียนเหรินที่เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นถึงกับดวงตาเปลี่ยนไปเป็นซับซ้อนขณะบินอยู่บนอากาศ และเต็มไปด้วยความหวาดผวา เร่งรีบบินออกไปอย่างรวดเร็ว.

ที่ด้านขวาของชายชุดดำ มีร่างอีกร่างที่มีผ้าสีขาวพันอยู่รอบ ๆ  ลอยขึ้นมาบนพื้น แม้ว่าจะมองแค่ภายนอก ทว่ากลิ่นอายที่แผ่สีทองออกมานั้น ปราณเช่นนี้ เป็นพลังปิศาจที่แปลกประหลาด เป็นปราณสีทองเข้มที่น่าหวาดกลัวมาก.

"เจียงซือทอง สามารถควบคุมเจียงซือทองได้เลยรึ?"เมียวเซียนเหรินที่อุทานอยู่บนอากาศ.

แทบจะในเวลาเดียวกันเจียงซือทองถูกยิงขึ้นมาจากพื้นดิน ตรงดิ่งขึ้นมาบนท้องฟ้า.

"ปัง!!"

เสียงระเบิดดังสนั่น เมียวเซียนเหรินที่อยู่บนอากาศ ถูกกระแทกลอยขึ้นไปสูงกว่าเดิม ฝ่ามือหนึ่งที่ปรากณขึ้นมาอย่างรวดเร็วกระแทกเข้ามาบนหน้าอกของเขาและทำเกิดเป็นรอยช้ำสีเขียวที่เกาะกินผิวหนังของเขาทันที เป็นพิษนั่นเอง.

"พรึด ๆ "

เขาได้รับบาดเจ็บหนักในทันที เมียวเซียนเหรินที่พ่นโลหิตออกมาคำโต แรงกระแทกนั้นส่งให้เขาลอยออกไปไกลกว่าจะหยุดได้ อย่างไรก็ตามเจียงซือทองตนนี้ได้กลับไปปรากฏขึ้นที่ด้านข้าง ๆ ชายชุดดำเพื่อปกป้องเขาแล้ว.

เขาในเวลานี้เตรียมถอยทันที เมียวเซียนเหรินไม่ต้องการหัวใจนั่นอีกต่อไป และในเวลานี้ สิ่งสำคัญที่สุดต้องไปให้พ้นจากที่นี่ให้เร็วที่สุดและรักษาบาดแผลของเขาและขับพิษที่มีในร่างกายออกไป.

อย่างไรก็ตามในเวลานั้นกลับได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือที่หวาดผวาดังเข้ามา.

"ศิษย์พี่ ช่วยข้าด้วย!"

เขาที่หันหน้ากลับไปนั้นก็เห็นจงซานที่อยู่ภายใต้การล้อมรอบของเจียงซือทองแดงราวกับว่ามันกำลังจะสังหารเขาได้ทุกเวลา.

เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมียวเซียนเหรินรู้สึกโกรธเกรี้ยวขึ้นมาในทันที มันจะโง่อะไรขนาดนั้น วิ่งหนีเกือบครึ่งวันกลับวิ่งกลับมา ซ้ำยังเข้ามาใกล้กับเจียงซือทองตนนั้นอย่างงั้นรึ?

เมียวเซียนเหรินที่ต้องการทิ้งจงซานเอาไว้ ทว่าเขาไม่ยินยอมที่จะทิ้งเคล็ดวิชาหงหลวนเทียนแน่!

อย่างไรก็ตามเมียวเซียนเหรินนั้นสังเกตเห็นว่าชายชุดดำนั้นไม่ต้องการที่จะส่งเจียงซือทองออกไปไกลนัก บางทีหากว่าอยู่ห่างจากร่างของเขามากเขาอาจจะสูญเสียการควบคุมมันก็ได้ หรือว่ามันไม่สามารถควบคุมได้ไกลหรือไม่? เมียวเซียนเหรินที่นึกได้ก่อนหน้านี้ชายชุดดำยังมีระดับไม่สูง เขาจึงไม่สามารถควบคุมเจียงซือทองได้ด้วยพลังตัวเอง? เป็นเพราะหัวใจนั่น เขาได้ใช้หมอกโลหิตนั่นช่วยควบคุม.

เมื่อเขาคาดเดาเรื่องทั้งหมดได้ เมียวเซียนเหริน ราวกับว่าได้ตัดสินใจครั้งสำคัญ ดวงตาของเขาที่เปลี่ยนเป็นสีแดงเปี่ยมไปด้วยความดุร้ายก่อนที่จะเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ของกระบี่เหินเป็นสามเท่า.

ในเวลานี้เมียวเซียนเหรินที่ทุ่มสุดกำลัง แม้เขาได้รับบาดเจ็บและได้รับพิษมาด้วย ตอนนี้เขาใช้วิชาลับเพื่อเพิ่มพลังให้กับตัวเอง.

ในพริบตาเดียว เมียวเซียนเหรินที่วกกลับมายังหุบเขาดังกล่าว ปราณกระบี่มากมายที่ถูกปลดปล่อยออกมา กระแทกลงไปยังกลุ่มของเจียงซือทองแดง.

ชายชุดดำที่ชำเลืองออกไปด้วยสายตาที่เย็นชาและเจียงซือทองก็เคลื่อนที่อีกครั้งด้วยความรวดเร็ว.

"แฮก ๆ ."เมียวเซียนเหรินที่ใช้มือซ้ายจับคอเสื้อของจงซานเอาไว้ขณะที่เขากำลังวิ่ง.

"ตูมมมมม"

เสียงระเบิดดังสนั่น ฝ่ามือข้างข้างของเมียวเซียนเหรินที่กระแทกเข้ากับฝ่ามือที่เหินผ่านอากาศมาอย่างรุนแรง ส่งร่างของเขาลอยขึ้นไปบนอากาศอย่างรวดเร็ว.

เมียวเซียนเหรินเชื่อว่าด้วยวิชาลับของเขา แม้แต่เจียงซือเงินก็ไม่สามารถตามความเร็วของเขาได้ ส่วยเจียงซือทองก็มีเพียงแค่ตนเดียวและยังเคลื่อนที่ได้ในรัศมีที่จำกัด.

การปะฝ่ามือกันกับเจียงซือทองส่งร่างของเขาลอยออกไปยังภูเขาอีกลูกเลย.

"ตูมมมม"ศิลาขนาดใหญ่ที่แตกกระจาย ศิลาก้อนเล็กก้อนน้อยที่กระเด็นออกไปทุกทาง.

"แฮก ๆ ๆ "

เมียวเซียนเหรินที่พ่นโลหิตออกมาคำโต ทว่าเขาก็ค่อนข้างพอใจทีเดียวที่เขาลอยออกมาไกล เจียงซือทองเองก็ไม่ได้ไล่ตามมา เขาที่คาดเดาได้ว่าเจียงซือทองนั้นไม่สามารถออกห่างจากชายชุดดำได้ไกลนัก เขาปลอดภัยแล้ว แน่นอนแม้ว่าเขาจะยังพ่นโลหิตออกมาอีกหลายคำ.

ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของจงซานคนเดียวที่ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บหนักขนาดนี้ หลังจากที่เขากลับไปจะต้องบังคับจงซานบอกเคล็ดวิชาหงหลวนออกมาให้หมด เขาวางแผนที่จะสังหารจงซานไปในทันที.

เจียงซือทองไม่ได้ตามเขามา ทว่าเจียงซือเงินต้องตามมาแน่ พวกเขาจะต้องหลบหนีไปในทันที.

เมียวเซียนเหรินที่ชำเลืองมองไปยังเจียงซือทองที่น่าหวาดกลัว เขาไม่กล้าที่จะเสี่ยงตายอีกแล้ว เขาเองก็หวาดกลัวว่าชายชุดดำจะตามมาเช่นกัน เขาอาจจะบินมาพร้อมกับเจียงซือทองก็เป็นได้.

ด้วยการใช้มือขวาในการปะทะเข้ากับฝ่ามือของเจียงซือทอง ทำให้มือขวาของเขาราวกับว่ามันไม่สามารถใช้การได้เลย มีเพียงแค่แขนซ้ายเท่านั้นที่ยังใช้การได้ เขาไม่ต้องการที่จะต่อสู้กับเจียงซือเงินอีกในสภาพเช่นนี้ เขาที่เรียกกระบี่เหินก่อนที่จะนำจงซานบินกลับไปยังทิศทางตรงกันข้าม.

"ฉวับ!"

ในทันใดนั้นกระบี่เล่มหนึ่งปรากฏออกมาทันที พุ่งออกไปตัดแขนด้านซ้ายของเมียวเซียนเหรินก่อนที่เขาจะตอบสนองทันซะอีก.

โลหิตพุ่งกระฉู่ เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงสำหรับเมียวเซียนเหริน จงซานวางแผนสังหารข้าอย่างงั้นรึ? แทบจะในทันที เมียวเซียนเหรินก็ตระหนักได้ในทันทีเกี่ยวกับคำพูดของจงซานที่ล่อเขามาที่นี่ เช่นนั้นทั้งหมดนี่คือแผนการตั้งแต่ต้นเลยอย่างงั้นรึ?

จงซานที่รอโอกาสมาตลอด ที่จริงเขาต้องการที่จะโจมตีไปยังหน้าอกของเมียวเซียนเหรินในทันที ทว่าเมียวเซียนเหรินนั้นป้องกันร่างเอาไว้ด้วยม่านปราณเกราะปกคลุมร่างกายของเขาเอาไว้ตลอด ส่วนแขนซ้ายที่เปิดโล่งนั้นเป็นเพราะว่าเขาใช้ดึงร่างของจงซานมานั่นเอง.

เป็นโอกาสที่เขาจะพลาดไม่ได้ จงซานไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยได้ใช้กระบี่นิรันดร์ตัดแขนซ้ายของเมียวเซียนเหรินด้วยพลังทั้งหมดที่เขามี.