ตอนที่ 35 : เชียนเหรินเสวี่ยสติแตก สมองนางมีปัญหาหรือเปล่าเนี่ย?

ตอนที่ 35 : เชียนเหรินเสวี่ยสติแตก สมองนางมีปัญหาหรือเปล่าเนี่ย?

หนังสือนิยายของเชียนเหรินเสวี่ยเขียนจบแล้ว และผู้ที่ครอบครองหนังสือนิยายก็ได้รับการแจ้งเตือนทันที

เมื่อเห็นว่ามีคนทวงให้อัปเดตก่อนหน้านี้ พวกเขาก็รู้ว่าเนื้อเรื่องตอนของคืนนี้จะต้องเป็นเรื่องของเชียนเหรินเสวี่ยอย่างแน่นอน

และมันจะต้องถูกเขียนจนจบเรื่องแน่ๆ

เพื่อนนักอ่านหลายคนอยากรู้ว่าอนาคตของเชียนเหรินเสวี่ยจะเป็นอย่างไร

ลูกรักสวรรค์แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ ลูกสาวขององค์สังฆราชปีปี่ตง

อนาคตของนางจะจบลงที่การคืนดีกับแม่ หรือแตกหักกันไปเลย? แล้วนางจะกลับไปที่สำนักวิญญาณยุทธ์ไหม?

คำถามมากมายล้วนเป็นที่สนใจของเพื่อนนักอ่าน

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาได้อ่านเนื้อหาของเรื่องราว พวกเขากลับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ภายในสำนักวิญญาณยุทธ์ เมื่อการแจ้งเตือนปรากฏขึ้น ปีปี่ตงก็เริ่มอ่านทันที

คราวนี้นางอ่านอย่างละเอียดทุกตัวอักษร ไม่ยอมให้พลาดรายละเอียดใดๆ เลย

นางอยากรู้ว่าอนาคตของเชียนเหรินเสวี่ยจะเป็นอย่างไร

ความคิดแบบนี้ช่างแปลกประหลาดจริงๆ

ก่อนหน้านี้ นางไม่เคยสนใจไยดีเชียนเหรินเสวี่ยเลย ไม่เคยสนด้วยซ้ำว่านางจะเป็นตายร้ายดียังไง

แต่หลังจากอ่านเรื่องราวก่อนหน้านี้ นางกลับรู้สึกอึดอัดใจอย่างบอกไม่ถูก

นั่นเป็นเหตุผลที่นางรีบทวงให้อัปเดตทันที

อย่างไรก็ตาม เมื่อเรื่องราวดำเนินไป ปีปี่ตงก็ต้องขมวดคิ้ว

เชียนเหรินเสวี่ยไปพัวพันกับถังซานเนี่ยนะ?

แม้ตอนแรกนางจะไม่รู้สถานการณ์ แต่หลังจากที่ตัวตนของถังซานถูกเปิดเผย เชียนเหรินเสวี่ยกลับทำตัวเหมือนคนคลั่งรัก ยอมปล่อยถังซานไปครั้งแล้วครั้งเล่างั้นเหรอ?

'ยัยเด็กเวรนี่... สมองมีปัญหาหรือเปล่าเนี่ย?'

ปีปี่ตงกัดฟันกรอด จากเนื้อหาในนิยาย จะเห็นได้ว่าเชียนเหรินเสวี่ยหลงใหลถังซานหัวปักหัวปำ

ไอ้เด็กถังซานนั่นมันร้ายกาจจริงๆ

คอยหว่านเสน่ห์ใส่สาวๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม แม้แต่ลูกรักสวรรค์อย่างเชียนเหรินเสวี่ยยังตกหลุมพราง

ในเรื่องของการตกปลา ถังซานก็เก่งกาจไม่แพ้อวี้เสี่ยวกังเลยจริงๆ

มิน่าล่ะถึงเป็นศิษย์อาจารย์กันได้!

ตอนนี้ปีปี่ตงเริ่มสงสัยในสติปัญญาของเชียนเหรินเสวี่ยอย่างหนักแล้ว!

แต่เมื่อพล็อตเรื่องดำเนินต่อไป หัวใจของปีปี่ตงก็หนักอึ้งขึ้นมาทันที

จุดจบของเชียนเหรินเสวี่ยช่างน่าเศร้าจริงๆ!

ในศึกเทพคู่ แม้เชียนเหรินเสวี่ยจะไม่ตาย แต่จุดจบก็ยังน่าเศร้าอยู่ดี

สิ่งที่ทำให้นางประหลาดใจที่สุดคือ เชียนเหรินเสวี่ยถึงขั้นยอมทำลายตำแหน่งเทพของตัวเองเพื่อช่วยชีวิตนางเนี่ยนะ?

น่าเสียดายที่แม้แต่ในวินาทีสุดท้าย เชียนเหรินเสวี่ยก็ไม่ได้รับความเห็นใจหรือความผูกพันใดๆ จากถังซานเลย

ต้องรู้ก่อนนะว่า เชียนเหรินเสวี่ยมีโอกาสฆ่าถังซานตั้งหลายครั้ง

ถังซานเองก็รู้เรื่องนี้ดี

ถ้าเชียนเหรินเสวี่ยไม่ออมมือให้เขา เขาคงตายหยังเขียดไปตั้งนานแล้ว

เขาคงถูกจัดการไปตั้งแต่ตอนที่ตัวตนถูกเปิดเผยแล้ว

ถึงกระนั้น ถังซานก็ไม่เคยคิดจะไว้ชีวิตเชียนเหรินเสวี่ยเลย

แม้สุดท้ายเชียนเหรินเสวี่ยจะรอดชีวิตมาได้ แต่มันก็เห็นได้ชัดว่าถังซานแค่ต้องการรักษาภาพลักษณ์คนดีของตัวเองเท่านั้นภาพลักษณ์จอมปลอม!

"เชียนเหรินเสวี่ย... เสวี่ยเอ๋อร์"

ปีปี่ตงจ้องมองหนังสือนิยายอย่างเหม่อลอย พลางพึมพำ

จู่ๆ นางก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจ ราวกับถูกเข็มนับพันทิ่มแทง แม้แต่การหายใจก็ยังยากลำบาก

นางไม่เคยคาดคิดเลยว่า ท้ายที่สุดแล้วเชียนเหรินเสวี่ยจะยอมทำลายตำแหน่งเทพเพื่อช่วยชีวิตนาง

นั่นคือความภาคภูมิใจของตระกูลเชียนเชียวนะ!

ถ้าไม่ใช่เพราะต้องมาช่วยนาง เชียนเหรินเสวี่ยก็อาจจะไม่แพ้ถังซานก็ได้

ถ้ามีเวลามากพอ เชียนเหรินเสวี่ยจะต้องเอาชนะถังซานได้อย่างแน่นอน!

นางเคยคิดว่าเชียนเหรินเสวี่ยสมควรจะเกลียดชังนาง

ท้ายที่สุด นางก็ไม่เคยมอบความรักความอบอุ่นแบบแม่ให้นางเลย

แต่ตอนนี้นางตระหนักแล้วว่านางคิดผิด

แม้ว่านางจะไม่เคยทำหน้าที่แม่เลย แต่เชียนเหรินเสวี่ยก็มองว่านางเป็นแม่เสมอ และโหยหาความห่วงใยจากนางมาตลอด

ในตอนนี้ หัวใจของปีปี่ตงรู้สึกเหมือนถูกฉีกทึ้งเป็นชิ้นๆ

ความเจ็บปวดนั้นยิ่งใหญ่กว่าตอนที่นางได้รู้ธาตุแท้ของอวี้เสี่ยวกังเสียอีก

ในขณะเดียวกัน ส่วนวิจารณ์หนังสือก็คึกคักเป็นพิเศษเช่นกัน

【ทารกน้อยสีลาพิสลาซูลี: 'สรุปคือ ลูกสาวขององค์สังฆราชแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ เป็นคนฝังกลบสำนักวิญญาณยุทธ์ด้วยมือตัวเองงั้นเหรอ?'】

【จิ้งจอกน้อย: 'ทำไมมีแต่คนไปพัวพันกับถังซานเนี่ย? หมอนั่นมันมีเวทมนตร์อะไรนักหนา? ข้าอยากจะอัดมันให้ตายจริงๆ เล้ย!'】

【งูน้อยเล่นไม้เท้า: 'ต้องบอกว่าถังซานปากหวานเก่งมาก แต่ความรู้สึกของเชียนเหรินเสวี่ยที่มีต่อองค์สังฆราชนี่... อธิบายยากจัง'】

【กระต่ายสีชมพู: '@นางฟ้ากำพร้าพ่อแม่ ยอมทำลายตำแหน่งเทพในตอนท้ายเพื่อช่วยชีวิตแม่งั้นเหรอ? ข้านับถือเจ้าจริงๆ! เจ้าต้องรักแม่ของเจ้ามากแน่ๆ'】

【มังกรไฟขี้โมโห: '@พรหมยุทธ์จักรพรรดิแมงมุม เจ้าไม่อยากได้ลูกสาวที่แสนดีขนาดนี้เหรอ? ตาบอดหรือเปล่าเนี่ย?'】

อย่างไรก็ตาม ปีปี่ตงไม่ได้ตอบกลับ ตอนนี้จิตใจของนางกำลังสับสนวุ่นวายอย่างหนัก

ในจักรวรรดิเทียนโต่ว เชียนเหรินเสวี่ยเปิดอ่านทันทีที่ได้รับการแจ้งเตือน

ก่อนจะอ่าน นางก็แอบสงสัยว่าอนาคตของนางจะเป็นอย่างไร และนางจะได้คืนดีกับแม่หรือเปล่า

แต่หลังจากอ่านบทนำไปได้นิดเดียว สมองของนางก็อื้ออึงไปหมด

นางไปพัวพันกับไอ้สวะถังซานได้ยังไง?

และหลังจากรู้ตัวตนของเขาแล้ว นางก็ยังออมมือให้เขาครั้งแล้วครั้งเล่างั้นเหรอ?

สุดท้ายความรู้สึกก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก?

ไม่เข้าใจเลยจริงๆ นางขาดความรักขนาดนั้นเลยเหรอ?

"นี่ข้าจริงๆ เหรอ? แน่ใจนะว่าสมองข้าไม่ได้มีปัญหา?"

มุมปากของเชียนเหรินเสวี่ยกระตุกอย่างรุนแรง นางรู้สึกว่าคนในหนังสือนิยายต้องไม่ใช่นางแน่ๆ

ตอนที่นางอ่านเรื่องของปีปี่ตงก่อนหน้านี้ นางโกรธมากและลั่นวาจาไว้ว่าจะไม่มีวันเป็นคนคลั่งรัก และจะไม่มีวันเป็นแบบนางเด็ดขาด

แต่ผลลัพธ์ล่ะ?

ผลลัพธ์ก็คือ ในหนังสือนิยาย นางดันกลายเป็นคนประเภทเดียวกับแม่ของนางซะงั้น ตกอยู่ในวังวนของความรัก

สองศิษย์อาจารย์ อวี้เสี่ยวกังกับถังซานนี่มันน่าขยะแขยงจริงๆ!

อาจารย์ทำให้แม่ของนางต้องคิดถึงเขาทั้งชีวิต ถึงขนาดนึกถึงเขาก่อนตาย

ส่วนศิษย์ก็มาทำร้ายนางเนี่ยนะ?

สองศิษย์อาจารย์คู่นี้มันต้นตอของความชั่วร้ายชัดๆ!

"ถังซาน... ไอ้นี่มันสมควรตายจริงๆ!"

สายตาของเชียนเหรินเสวี่ยเย็นชาและเฉียบคมขึ้นมาทันที

สำนักวิญญาณยุทธ์คือเลือดเนื้อและหยาดเหงื่อของตระกูลเชียน จะยอมให้ถูกทำลายด้วยน้ำมือของถังซานได้ยังไง?

นางตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ต่อให้ถังซานจะมีพรสวรรค์ในการเป็นเทพจริงๆ นางก็ต้องหาโอกาสฆ่าเขาให้ได้

จะปล่อยให้เขาเติบโตไม่ได้เด็ดขาด และจะปล่อยให้เขามาเป็นภัยคุกคามต่อสำนักวิญญาณยุทธ์ไม่ได้

จะปล่อยให้เขามาหลอกใช้และทำลายชีวิตนางไม่ได้

และแน่นอนว่าจะปล่อยให้เขาเป็นต้นเหตุการตายของแม่นางไม่ได้เด็ดขาด

ไม่ว่ายังไง การลอบสังหารถังซานต้องเป็นความสำคัญอันดับแรก!

นางเปิดส่วนวิจารณ์หนังสือดู และรู้สึกว่าค่านิยมของเพื่อนนักอ่านค่อนข้างถูกต้องเลยทีเดียว

แม้ว่าบางคนจะเยาะเย้ยนาง แต่พวกเขาก็เยาะเย้ยความคลั่งรักของนางที่โดนคนอย่างถังซานหลอกเอา

ยิ่งไปกว่านั้น ในนิยายยังพูดถึงประเด็นหนึ่ง นั่นคือราคาที่ต้องจ่ายในการเป็นเทพของนาง!

เชียนเต้าหลิว ท่านปู่ของนาง ต้องยอมสังเวยตัวเองเพื่อให้นางได้เป็นเทพ!

ถ้าราคาของการเป็นเทพคือความตายของท่านปู่ นางก็ไม่ยอมหรอก

แม้ว่าการสืบทอดตำแหน่งเทพธิดาทูตสวรรค์จะเป็นความปรารถนาของตระกูลเชียนมาหลายปี แต่นางก็ไม่อยากเป็นเทพด้วยวิธีนี้

"การเป็นเทพ... มันต้องเสียสละขนาดนั้นเลยเหรอ?"

เชียนเหรินเสวี่ยรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก นางเริ่มลังเลว่าควรจะยอมแพ้ดีไหม

แต่จู่ๆ นางก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

หนังสือนิยาย!

หนังสือนิยายสามารถมอบรางวัลให้นางมากมาย ถ้างั้น จะมีวิธีที่จะได้เป็นเทพโดยไม่ต้องมีการสังเวยหรือเปล่านะ?

บางทีเมื่อจำนวนคอมเมนต์เพิ่มขึ้น อาจจะมีรางวัลพิเศษบางอย่างก็ได้

ทันใดนั้น ก็มีคนมาตามหานางในส่วนวิจารณ์หนังสือ

【พรหมยุทธ์จักรพรรดิแมงมุม: '@นางฟ้ากำพร้าพ่อแม่ เจ้าพอมีเวลากลับมาเยี่ยมบ้านบ้างไหม?'】

เมื่อเห็นข้อความนี้ หัวของเชียนเหรินเสวี่ยก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

แม่ของนางมาตามหานางจริงๆ เหรอเนี่ย?