ตอนที่ 11 : รางวัลสำหรับการทวงนิยายสำเร็จ ต้องอัปเดต!

ตอนที่ 11 : รางวัลสำหรับการทวงนิยายสำเร็จ ต้องอัปเดต!

การปรากฏตัวของฟังก์ชัน 'ทวงนิยาย' จุดประกายความหวังให้กับเสี่ยวอู่

หลังจากได้รู้ถึงฟังก์ชันอย่างละเอียด นางก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น

การทวงนิยายต้องใช้ของขวัญ และมีของขวัญหลากหลายประเภท

อาจเป็นพลังวิญญาณ วงแหวนวิญญาณ กระดูกวิญญาณ เหรียญทอง หรือสิ่งของต่างๆ

ตราบใดที่เป็นสิ่งของ ก็สามารถใช้ทวงนิยายได้

เสี่ยวอู่คิดดูแล้ว ฟังก์ชันทวงนิยายนี่แหละอาจเป็นกุญแจสำคัญในการล่วงรู้อนาคตได้อย่างรวดเร็ว ทำให้นางรู้จักตัวเองมากขึ้น

มันจะทำให้นางได้รู้ความจริง!

แต่จะใช้อะไรทวงดีล่ะ?

ตอนนี้นางไม่มีเงินติดตัวสักแดงเดียว!

คิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็หยิบ... แครอทออกมา

"คง... คงไม่โดนดูถูกหรอกมั้ง? นี่ของโปรดข้าเลยนะ"

เสี่ยวอู่พึมพำ

ใช้แครอทมาทวงให้อัปเดตนิยาย ทำไมมันรู้สึกน่าอายจังเลยนะ?

ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้นางเป็นผีที่ยากจนล่ะ?

พอกดปุ่มทวง แครอทก็บินเข้าไปในหน้าต่างป๊อปอัป

【ขอบคุณสำหรับการทวงนิยายที่สำเร็จ รางวัล: แครอทสีทอง * 1!】

ทวงนิยายแล้วได้รางวัลด้วยเหรอ?

พอเห็นชื่อแครอทสีทอง เสี่ยวอู่ถึงกับสมองตื้อไปชั่วขณะ

มีรางวัลให้จริงๆ ด้วย!

แต่แครอทสีทองคืออะไรล่ะ?

ขณะที่นางกำลังคิด หนังสือนิยายก็เด้งหน้าต่างขึ้นมาอีกครั้ง

【แครอทสีทอง ก่อตัวขึ้นจากการดูดซับแก่นแท้ของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ การบริโภคสามารถเสริมสร้างสายเลือดและเพิ่มพลังวิญญาณได้!】

แม่เจ้า! มันทรงพลังขนาดนั้นเลยเหรอ?

เสี่ยวอู่อ้าปากค้าง

เมื่อนางก้มลงมองอีกครั้ง แครอทสีทองสิบหัวก็ลอยอยู่ตรงหน้านางแล้ว

สีทองอร่ามและกลิ่นหอมประหลาดที่โชยออกมา ทำให้นางอดไม่ได้ที่จะหยิบขึ้นมา กัดคำโต

มันกรุบกรอบ หวานฉ่ำ และชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำ

เมื่อแครอทสีทองหัวแรกลงท้อง นางก็สัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้นจริงๆ

และสายเลือดของนางก็ดูเหมือนจะค่อยๆ ดีขึ้น

นางรีบนั่งสมาธิ ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงเพื่อดูดซับพลังงานของแครอทสีทองอย่างสมบูรณ์

"พลังวิญญาณเพิ่มขึ้นครึ่งระดับเลยเหรอ?"

เสี่ยวอู่เกาหัว รางวัลนี้ดูเหมือนจะใจกว้างมากทีเดียว

แครอทสีทองหนึ่งหัวเพิ่มพลังวิญญาณครึ่งระดับ ถ้านางกินหมดนี่ ก็ไม่เพิ่มขึ้นห้าระดับเลยหรือ?

นางรู้สึกคาดหวังเล็กน้อย กัดคำแล้วคำเล่า ไม่นานแครอทสีทองทั้งสิบหัวก็หมดเกลี้ยง

หลังจากย่อยพลังงานอย่างสมบูรณ์ นางพบว่าพลังวิญญาณไม่ได้เพิ่มขึ้นมากอย่างที่คิด

หัวแรกเพิ่มครึ่งระดับ แต่หัวที่สองเพิ่มน้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด

พอถึงหัวที่สิบ การเพิ่มขึ้นก็น้อยลงไปอีก

แต่โดยรวมแล้ว การเพิ่มขึ้นก็ยังถือว่าเกินจริงอยู่ดี

จนถึงตอนนี้ มันเพิ่มขึ้นมาหนึ่งระดับแล้ว!

ทว่า พลังงานส่วนใหญ่ของแครอทสีทองยังไม่ถูกย่อย แต่ถูกเก็บสะสมไว้ในร่างกายของนาง

"พลังวิญญาณระดับ 30... วงแหวนวิญญาณวงที่สาม!"

ความคิดของเสี่ยวอู่เปลี่ยนไป ตอนนี้นางอยู่ระดับ 30 แล้ว นางน่าจะควบแน่นวงแหวนวิญญาณวงที่สามของนางเลยสิ!

เมื่อวงแหวนวิญญาณวงที่สามถูกควบแน่น พลังวิญญาณของนางก็พุ่งพรวดเป็นระดับ 33 ในทันที

สถานการณ์นี้ทำให้นางตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ

"มาก... มากเกินไปแล้ว"

เสี่ยวอู่แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง การทวงนิยายให้รางวัลที่บ้าคลั่งขนาดนี้เลยเหรอ?

พลังวิญญาณระดับ 33 ในตอนนี้ ถือว่าเวอร์วังอลังการมากแน่นอน

ทว่า นางยิ่งตั้งตารอการอัปเดตนิยายมากกว่าเดิมเสียอีก

นางทวงไปแล้ว ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะอัปเดตเรื่องราชาค้อนจอมตีสองหน้ากับราชาสัตว์ป่าปัญญาอ่อนนะ?

ภายในหอสมุดเมืองวิญญาณยุทธ์ เย่ มู่กำลังอ่านหนังสืออยู่ จู่ๆ คัมภีร์สวรรค์ไร้อักษรก็เด้งออกมา

คัมภีร์สวรรค์ไร้อักษรเด้งออกมาเองทำเอาเขาชะงักไปครู่หนึ่ง

หรือว่าการวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว?

แต่พอดูใกล้ๆ การวิวัฒนาการยังไม่เสร็จนี่นา แล้วมันเกิดอะไรขึ้นล่ะ?

ขณะที่เขากำลังสงสัย คัมภีร์สวรรค์ไร้อักษรก็คลี่ออก และหน้ากระดาษก็พลิกไปที่เรื่องแรกเอง

"ทวงนิยาย?"

เห็นข้อความแจ้งเตือน เย่ มู่สงสัยว่าตาฝาดไปหรือเปล่า

'กระต่ายสีชมพูใช้แครอททวงให้อัปเดตนิยาย โปรดทำตามคำขอโดยเร็วที่สุด'

นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เย่ มู่อึ้งไปเลยจริงๆ

นี่คือวิญญาณยุทธ์ของเขานะ ทำไมคนอื่นถึงมาทวงได้ล่ะ?

เดี๋ยวก่อน กระต่ายสีชมพูเหรอ?

ทันใดนั้น เขาก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ชื่อของ 'เพื่อนนักอ่าน' คนนี้มันเป็นเอกลักษณ์เกินไป แถมยังทวงเรื่องแรกอีกจะเป็นเสี่ยวอู่หรือเปล่านะ?

แต่นางรู้เรื่องนิยายที่เขาเขียนได้ยังไง?

ในฐานะผู้ทะลุมิติ เขาก็คิดอะไรบางอย่างออกอย่างรวดเร็ว

เรื่องราวที่เขาเขียนดูเหมือนจะไปปรากฏอยู่ในมือของตัวละครที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนั้น

คำถามคือ ตัวละครทุกคนได้มันไป หรือแค่เฉพาะบางคน?

ระหว่างที่คิด เขาก็สังเกตเห็นสถานการณ์อื่นๆ ของคัมภีร์สวรรค์ไร้อักษรเช่นกัน

ส่วนวิจารณ์หนังสือ!

มีชื่อมากมายปรากฏอยู่ในส่วนวิจารณ์หนังสือ

พรหมยุทธ์จักรพรรดิแมงมุม, นางฟ้ากำพร้าพ่อแม่, ทารกน้อยสีลาพิสลาซูลี...

แต่ละชื่อทำให้เขานึกถึงตัวละครบางตัวได้อย่างง่ายดาย และเขาก็รู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย

ตัดสินจากเพื่อนนักอ่านในส่วนวิจารณ์ หนังสือนิยายของเขาดูเหมือนจะไปอยู่ในมือของตัวละครหญิงบางคน

แม้แต่ปีปี่ตงก็ยังมี

ให้ตายสิ!

นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย?

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่ามันค่อนข้างจะยุ่งยากซะแล้ว

โดยเฉพาะเมื่อเห็นบางคอมเมนต์ ดูเหมือนพวกนางจะอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวเขาในฐานะผู้เขียน และสนใจเนื้อเรื่องมากๆ ด้วย

"ทำตามคำขอทวงนิยายสำเร็จแล้วจะได้รางวัลเหรอ?"

หลังจากมองดูชื่อเพื่อนนักอ่านแต่ละคนอย่างละเอียด สายตาของเขาก็กลับมาที่คำขอทวงนิยายอีกครั้ง

กระต่ายสีชมพูใช้แครอททวงเขา

ถ้าเขาทำตามคำขอสำเร็จ เขาจะได้รับรางวัล

เนื้อหาของรางวัลค่อนข้างเยอะทีเดียว!

กระต่ายสีชมพูให้แครอทมา แต่ในคัมภีร์สวรรค์ไร้อักษร มันกลับกลายเป็นรางวัลสำหรับการวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์

การทำตามคำขอสำเร็จสามารถเพิ่มความเร็วในการวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์ได้

แม้เขาจะไม่รู้ว่ามันจะเพิ่มความเร็วขึ้นเท่าไหร่ แต่มันก็เป็นสัญญาณที่ดีแน่นอน

"ข้าจะรับรางวัลจากการทวงครั้งนี้แน่นอน!"

เย่ มู่สูดหายใจลึกๆ ในเมื่อมีคนขอร้องให้รีบเขียนเรื่องราวของราชาค้อนจอมตีสองหน้ากับราชาสัตว์ป่าปัญญาอ่อนให้จบ แล้วเขาจะต้องเกรงใจไปทำไม?

ต้องอัปเดต!

เขียนเลยละกัน!

เมื่อตกกลางคืน สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อกลับถึงที่พักคือเปิดคัมภีร์สวรรค์ไร้อักษรและรีบเขียนเนื้อหาของตอนแรก

รางวัลสำหรับการวิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์ต้องคว้าไว้ให้ได้ ได้มาเร็วก็ยิ่งอุ่นใจ

คราวนี้ พลังวิญญาณทั้งหมดถูกใช้ไปกับการเขียนนิยาย

เขาเขียนไปจนถึงเนื้อเรื่องช่วงหลังการแข่งขันประลองวิญญาณจารย์แล้ว

ตามพล็อตเรื่องหลักของโต้วหลัวภาค 1 เนื้อเรื่องหลังจากที่ทั้งสองตกลงคบกันแล้วมีไม่เยอะเท่าไหร่ เลยเขียนง่ายมาก

【ความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากสิ้นสุดการแข่งขันประลองวิญญาณจารย์ เจ้าเปี๊ยกถังซานและราชาสัตว์ป่าก็ถูกสำนักวิญญาณยุทธ์ไล่ล่า...】

【ถังต้าฉุยอ้างเรื่องความปลอดภัยของทั้งสองฝ่าย ให้ราชาสัตว์ป่าแยกทางกับเจ้าเปี๊ยกถังซานไปก่อน แล้วค่อยพาเจ้าเปี๊ยกถังซานไปบำเพ็ญเพียร...】

【ต่อมา สำนักวิญญาณยุทธ์ก็บุกเข้าไปในป่าซิงโต้วและปะทะเข้ากับเจ้าเปี๊ยกถังซานที่กำลังตามหาราชาสัตว์ป่าอยู่พอดี】

【น่าสนใจตรงที่ ทั้งที่รู้ว่าสำนักวิญญาณยุทธ์มีผู้เชี่ยวชาญมากมาย และราชาสัตว์ป่าจะต้องตกอยู่ในอันตราย แต่เจ้าเปี๊ยกถังซานที่กำลังถูกไล่ล่ากลับมุ่งหน้าไปในทิศทางของราชาสัตว์ป่าซะงั้น】

【ถ้าเป็นคนรักกันจริงๆ เขาควรจะอยู่ให้ห่างจากราชาสัตว์ป่าในสถานการณ์แบบนี้ไม่ใช่เหรอ?】

【ท้ายที่สุด ราชาสัตว์ป่าก็สังเวยตัวเอง และเจ้าเปี๊ยกถังซานก็ได้วงแหวนวิญญาณแสนปีและกระดูกวิญญาณไปสมใจอยาก...】

เนื้อหาเขียนเสร็จอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสอดแทรกการตีความของเขาเองลงไปบ้าง

ในต้นฉบับ เหตุการณ์ในป่าซิงโต้วนี้เป็นช่องโหว่ที่ใหญ่มาก

และมันก็ทำให้ผู้คนมองเห็นจุดประสงค์ที่แท้จริงของถังซานด้วย

ทั้งที่รู้ว่าสำนักวิญญาณยุทธ์กำลังจะไล่ล่าเสี่ยวอู่ แต่ก็ยังนำทางคนของสำนักวิญญาณยุทธ์ไปโผล่ใกล้ๆ เสี่ยวอู่อีกงั้นเหรอ?

มันน่าขันจริงๆ!

ถ้าจะบอกว่าเขาไม่มีจุดประสงค์แอบแฝงล่ะก็ ต่อให้เป็นผีก็ยังไม่เชื่อเลย!