ตอนที่ 49 เรื่องราวเล็กๆ ของอุจิวะ

ตอนที่ 49 เรื่องราวเล็กๆ ของอุจิวะ

ประสบการณ์ของนัตสึฮิโกะในช่วงสองสามวันนี้แสดงให้เห็นว่า ความสามารถในการรักษานี้ดีจริงๆ เป็นรองแค่เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของผมเท่านั้น

แม้ว่า ‘การรักษาพลังกาย’ โดยพื้นฐานแล้วจะไม่ใช่ความสามารถในการเสริมพลังชีวิต แต่นี่เป็นเพียงผลพลอยได้จากการรักษาเท่านั้น

แต่ก็แค่เปลืองจักระเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

แน่นอนว่านัตสึฮิโกะยังคงใช้วิชาเนตรหลักของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา ‘เทพโทโยทามะฮิเมะโนะมิโคโตะ’

แม้วิชานี้ในนามจะเป็นวิชาเนตรของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา แต่เมื่อใช้มาจนถึงตอนนี้ ดวงตาของนัตสึฮิโกะก็ไม่รู้สึกเมื่อยล้าแม้แต่น้อย การใช้พลังเนตรยังน้อยกว่าคาถามายาทั่วไปเสียอีก

มันต่างหากที่เป็นความมั่นใจที่แข็งแกร่งที่สุดของนัตสึฮิโกะในการพิชิตหญิงสาวมากมาย!

‘การรักษาพลังกาย’ เป็นเพียงส่วนเสริมของมัน

และการรวมกันของทั้งสอง ใช้สลับกัน คือวิธีที่ถูกต้อง!

เมื่อทั้งสองรวมกัน นัตสึฮิโกะรู้สึกว่าเขาสามารถต่อสู้ต่อเนื่องได้หลายวันหลายคืนโดยไม่หยุดพัก!

พลังการต่อสู้พุ่งสูงขึ้น!

“เมื่อคิดเช่นนี้ ควรขยายขนาดการรับสมัครนะ!”

ดังนั้น นัตสึฮิโกะจึงเริ่มการคัดเลือกภรรยากับอนุภรรยาเพื่อฟื้นฟูอุจิวะอีกครั้ง โบกมือครั้งใหญ่ เรียกนินจาหญิงจำนวนมากที่มาสมัครภารกิจ

เขายังเกือบทำให้นินจาชายของโคโนฮะคลุ้มคลั่ง — คนสวยๆ ที่จีบง่ายๆ ถูกคุณเอาไปหมดแล้ว ไม่เหลือเลยสักคน แล้วพวกเราจะทำยังไงล่ะ?

ดังนั้น ภายใต้การต่อต้านโดยไม่รู้ตัวของผู้ชาย กระแสสังคมที่ไม่ดีบางอย่างก็เริ่มแพร่กระจายในโคโนฮะ

“นินจาหญิงที่แต่งเข้าตระกูลอุจิวะล้วนแต่เพื่อเงิน! พวกเธอล้วนเป็นผู้หญิงหน้าเงิน!”

“เพื่อแต่งเข้าตระกูลใหญ่ พวกคุณยอมทิ้งมากมายขนาดนี้คุ้มค่าหรือ? พวกคุณมันต่ำทราม!”

“ยอมร้องไห้ในคฤหาสน์อุจิวะ ไม่ยอมหัวเราะในห้องเช่า... ผู้หญิงทำไมถึงได้ต่ำทรามขนาดนี้?”

“ภรรยาและอนุภรรยาของนัตสึฮิโกะทุกคน ล้วนต่ำทราม!”

พวกเขาอาจไม่ได้คิดอย่างนั้นจริงๆ แต่กลับส่งต่อคำพูดเหล่านี้โดยไม่รู้ตัว

แม้ว่าคำพูดเหล่านี้จะไม่มีใครกล้าพูดต่อหน้านัตสึฮิโกะแน่นอน

แต่ข่าวที่แพร่กระจายอย่างเงียบๆ ก็ค่อยๆ เข้าไปในตระกูลอุจิวะ

ภรรยาและอนุภรรยาของนัตสึฮิโกะบางคนได้ยินข่าวลือเหล่านั้นแล้วขอบตาแดงก่ำ

พูดตามตรง ในบรรดาภรรยาและอนุภรรยาของนัตสึฮิโกะก็มีผู้หญิงหน้าเงินอยู่ไม่น้อย ในตอนแรกก็มุ่งหวังที่จะเป็นคุณนายเศรษฐี

แต่นัตสึฮิโกะรูปหล่อและยังใจกว้าง พูดจาไพเราะ เป็นคนใจกว้าง แสดงออกว่าเป็นผู้ชายอบอุ่น รู้จักเป็นห่วงเป็นใยผู้อื่น แม้แต่ความสามารถบนเตียงก็ไร้ที่ติ

เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า ก็สามารถกุมหัวใจภรรยาและอนุภรรยาจำนวนไม่น้อยได้อย่างสมบูรณ์ — ไม่อย่างนั้นสายลับเหล่านั้นก็คงไม่ถึงกับผ่านมาสองปีแล้ว มีเพียงอายาโกะที่ถูกโอโรจิมารุล้างสมองมากเกินไปเท่านั้นที่ทรยศอุจิวะ

ดังนั้นเมื่อนัตสึฮิโกะได้ยินข่าวลือจากโคโนฮะ เขาก็ถือว่าพวกนั้นพูดจาเหลวไหล

อย่างไรก็ตาม ภรรยาและอนุภรรยาต่างทนไม่ไหวแล้ว พวกเธอรู้สึกว่าศักดิ์ศรีของตัวเองแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี

บางคนที่มีนิสัยหยิ่งผยองยังยื่นคำขอหย่ากับนัตสึฮิโกะ ไม่ต้องการทำให้ชื่อเสียงของอุจิวะมัวหมอง

และในเวลานี้

นัตสึฮิโกะก้าวออกมา!

เขาประกาศอย่างเปิดเผยว่า “ผมรักภรรยาของผมทุกคน และผมก็เชื่อว่าภรรยาของผมก็รักผมอย่างสุดซึ้งเช่นกัน”

“บางทีจุดเริ่มต้นที่เราได้อยู่ด้วยกันอาจไม่บริสุทธิ์นัก แต่ที่สามารถมาถึงตอนนี้ได้ ความรู้สึกของเราก็ไม่เป็นที่สงสัย”

จากนั้นก็อธิบายด้วยเหตุผลอย่างจริงจัง แสดงให้เห็นว่าด้วยฐานะของภรรยาและอนุภรรยาของเขา แม้พวกเธอจะหย่าตอนนี้ ก็ยังสามารถใช้ชีวิตที่ดีโดยไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกิน

ในเมื่อไม่ขาดเงินแล้ว แต่ก็ยังเต็มใจที่จะอยู่ข้างผม...

แล้วมันก็เหลือแค่ความรักไม่ใช่หรือ?

แต่ก็ยังมีคนตั้งคำถามว่า “ในเมื่อเป็นความรักทั้งหมด ทำไมคุณยังต้องให้เงินพวกเธอ? คุณกำลังใช้เงินทำให้ความรักมัวหมอง!”

คุณให้เงิน นั่นคือความรักที่ไม่บริสุทธิ์!

อย่างไรก็ตาม นัตสึฮิโกะยังคงส่ายหน้า และเล่าเรื่องราวของยูกิโนะ ภรรยาคนแรกของเขา

ยูกิโนะเป็นภรรยาคนแรกของนัตสึฮิโกะ เธอก็แต่งงานกับนัตสึฮิโกะแล้วก่อนที่ภารกิจ ‘แผนการทุ่มเงินมหาศาลเพื่อขอบุตร’ จะถูกประกาศ แต่นัตสึฮิโกะกลับมอบรางวัลให้เธอหลังจากประกาศภารกิจ ‘แผนการทุ่มเงินมหาศาลเพื่อขอบุตร’ ในภายหลัง

ยูกิโนะไม่ยอมรับเรื่องนี้ กล่าวว่า “ฉันรักคุณ ไม่ใช่เงินของคุณ!”

แต่นัตสึฮิโกะกลับเล่าเรื่องราวหนึ่งที่ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์อุจิวะซึ่งเป็นเรื่องจริง (แต่เขาแต่งขึ้นมาเอง)

ว่ากันว่าในสมัยนั้น พ่อของอุจิวะ มาดาระ อุจิวะ ชิมาดะ เพราะความวุ่นวายในยุคสงคราม เนตรวงแหวนของอุจิวะสูญหายไปเป็นจำนวนมาก จึงได้ออกคำสั่งพิเศษ

กำหนดว่าสมาชิกตระกูลอุจิวะที่สามารถแย่งชิงเนตรวงแหวนที่ตกไปอยู่ในมือคนนอกกลับคืนมาได้ จะได้รับรางวัลเป็นเงินจำนวนมากจากตระกูล

ครั้งหนึ่ง อุจิวะ มาดาระเอาชนะศัตรูในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง และยึดเนตรวงแหวนมาได้คู่หนึ่ง

เขาผู้รักตระกูล ได้มอบเนตรวงแหวนคืนให้แก่ตระกูล แต่ไม่ยอมรับรางวัลนี้ แต่หวังว่าจะนำรางวัลนี้ไปใช้ในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตระกูลอุจิวะในด้านอื่นๆ แทนที่จะเป็นตัวเขาเองซึ่งมีฝีมือไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

อย่างไรก็ตาม พ่อของเขา อุจิวะ ชิมาดะ กลับพูดอย่างใจเย็นว่า “มาดาระเอ๋ย ลูกทำแบบนี้ไม่ถูกต้อง”

“การที่ลูกยอมรับรางวัลจากตระกูล จะไม่ส่งผลกระทบต่อความรักที่ลูกมีต่ออุจิวะ”

“แต่การที่ลูกไม่ยอมรับ คิดว่าตัวเองมีคุณธรรมสูงส่ง หลงคิดว่าตัวเองมีเกียรติ หารู้ไม่ว่ากำลังใช้ศีลธรรมบีบบังคับให้คนอื่นไม่รับรางวัลไปด้วย แล้วในอนาคตจะมีสมาชิกตระกูลสักกี่คนที่เต็มใจต่อสู้เพื่อปลดปล่อยเนตรวงแหวนที่ตกไปอยู่ในมือศัตรู?”

ผ่านไปหลายวัน อุจิวะ อิซึนะ น้องชายของอุจิวะ มาดาระ ในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง ได้ช่วยชีวิตสมาชิกตระกูลอุจิวะคนหนึ่งจากมือศัตรูด้วยการแลกกับการบาดเจ็บ

สมาชิกตระกูลรู้สึกขอบคุณเขา จึงมอบวิชาลับที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเองให้อิซึนะ เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิต

ในฐานะบุตรชายคนที่สองของหัวหน้าตระกูลอุจิวะ อุจิวะ อิซึนะจริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องใช้วิชาลับของสมาชิกตระกูลธรรมดา แต่เขาก็ยังคงรับไว้

อุจิวะ ชิมาดะได้ยินดังนั้น ก็กล่าวอย่างมีความสุขว่า “อิซึนะทำได้ดีมาก คราวนี้ตระกูลอุจิวะของเราจะต้องยินดีช่วยเหลือสมาชิกตระกูลอย่างแน่นอน!”

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ตระกูลอุจิวะรวมใจเป็นหนึ่ง ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

อุจิวะ มาดาระเห็นดังนั้น ก็ตกตะลึงอย่างมาก

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาเริ่มต้นจากความเป็นจริง ใช้ผลประโยชน์และศีลธรรมร่วมกันเพื่อกระตุ้นสมาชิกตระกูล นำพาอุจิวะให้รวมใจเป็นหนึ่งและก้าวหน้า ต่อสู้อย่างกล้าหาญ ทำให้ตระกูลอุจิวะแข็งแกร่งถึงขีดสุดอย่างรวดเร็ว

และหลังจากโฮคาเงะรุ่นที่หนึ่งก่อตั้งโคโนฮะ อุจิวะ มาดาระก็ยังคงยึดตามคำแนะนำของพ่อในสมัยนั้น และประสบการณ์ส่วนตัวของเขา เชื่อว่าการแสวงหาสันติภาพโดยอาศัยศีลธรรมส่วนบุคคลและความเข้าใจซึ่งกันและกันเพียงอย่างเดียวนั้นเป็นสิ่งผิด

ตามวิธีของเซ็นจู ฮาชิรามะ โลกนินจาจะไม่มีทางสงบสุขอย่างแน่นอน!

ดังนั้นจึงเสนอให้ร่วมมือกับเซ็นจู ฮาชิรามะ ด้วยซูซาโนะโอะ ทั้งสองคนทำลายสี่ประเทศ สร้างโลกที่โคโนฮะเป็นผู้นำ โดยมีผลประโยชน์เป็นตัวเชื่อม ซึ่งจะสามารถทำให้เกิดสันติภาพที่แท้จริงได้

แต่น่าเสียดายที่ถูกเซ็นจู ฮาชิรามะปฏิเสธ จึงทำให้สี่ประเทศที่เหลือยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน และต้องปล่อยให้คนรุ่นหลังต้องหลั่งเลือดต่อไป

“ดังนั้นยูกิโนะเอ๋ย” นัตสึฮิโกะกล่าวอย่างจริงจังว่า “เพื่อการฟื้นฟูตระกูลอุจิวะ คุณต้องรับเงินจำนวนนี้ไว้!”

ดังนั้นยูกิโนะจึงนำเงินที่นัตสึฮิโกะให้ ไปมอบให้พ่อแม่ของเธอ

พ่อแม่มีความสุขมาก และนำอาหารที่ทำเองมากมายมาให้นัตสึฮิโกะ ตระกูลอุจิวะก็ปรองดองกันอย่างยิ่ง...

เรื่องราวเล็กๆ ‘อุจิวะ มาดาระไถ่เนตร อุจิวะ อิซึนะรับของขวัญ’ ที่นัตสึฮิโกะดัดแปลงมาจาก ‘จื่อก้งไถ่คน จื่อลู่รับวัว’ ในชาติที่แล้ว แพร่กระจายไปทั่วโคโนฮะอย่างรวดเร็ว

ทุกคนได้ยินแล้วต่างประหลาดใจ

แม้ว่าอุจิวะ มาดาระจะเป็นศัตรูที่ทรยศโคโนฮะ แต่ชื่อเสียงอันเกรียงไกรของเขาในสมัยนั้นยังคงฝังแน่นอยู่ในใจของนินจารุ่นเก่า และด้วยวิธีการเล่าปากต่อปาก ก็เข้าสู่หูของนินจารุ่นใหม่

เรื่องราวของเขา มีความน่าสนใจโดยธรรมชาติ!

ซาสึเกะเมื่อได้รู้เรื่องราวนี้ ก็ยอมรับความคิดของบรรพบุรุษอุจิวะผู้นี้มาก อดไม่ได้ที่จะไปค้นหาบันทึกของตระกูล เพื่อหารายละเอียดเรื่องราวที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น

โฮคาเงะรุ่นที่สาม ดันโซ และคนอื่นๆ ที่เคยเห็นอุจิวะ มาดาระด้วยตาตัวเอง ถึงกับอดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึงนิสัยของอุจิวะ มาดาระ จินตนาการภาพที่อุจิวะ มาดาระถูกพ่ออบรมสั่งสอน แล้วก็พลั่กหัวเราะออกมา

ส่วนคนอื่นๆ ยิ่งจมอยู่ในความคิด — แนวคิดการกระทำของอุจิวะ มาดาระนั้นถูกต้องหรือไม่กันแน่ ถ้าเซ็นจู ฮาชิรามะกับอุจิวะ มาดาระร่วมมือกัน ทำลายหมู่บ้านนินจาอื่นๆ แล้วพวกเราก็ไม่จำเป็นต้องผ่านมหาสงครามนินจาครั้งแล้วครั้งเล่าใช่ไหม?

สงครามที่ยาวนานขนาดนี้ มีคนตายไปมากมายไม่น้อยเลยนะ!

และภรรยาและอนุภรรยาหลายคนของนัตสึฮิโกะก็ยังยืนสนับสนุนเรื่องราวเล็กๆ ของอุจิวะนี้: “ไม่ผิด ก่อนหน้านี้จะเป็นอย่างไรไม่สำคัญ ตอนนี้พวกเราตกหลุมรักนัตสึฮิโกะอย่างหมดใจแล้ว จริงๆ แล้วไม่อยากรับเงินของนัตสึฮิโกะเลย แต่เพื่อการฟื้นฟูอุจิวะ พวกเราก็จำเป็นต้องรับไว้!”

พวกเราไม่ได้รักเงิน!

พวกเราเพื่อการฟื้นฟูอุจิวะ!

ถ้านัตสึฮิโกะต้องการ ฉันสามารถนำเงินทั้งหมดออกมาได้ตอนนี้เลย เพื่อสร้างคุณูปการแก่อุจิวะ!

จากนั้นผู้หญิงจำนวนไม่น้อยก็มอบเงินทั้งหมดคืนให้นัตสึฮิโกะจริงๆ ทำให้นัตสึฮิโกะต้องคืนเงินให้ทีละคนอีกครั้ง

หลังจากดำเนินการหลายอย่าง ในที่สุดก็สามารถระงับกระแสสังคมลงได้

นินจาสายเหยี่ยวรุ่นใหม่บางคน เห็นด้วยอย่างยิ่งกับเรื่องราวเล็กๆ ‘การนำพาผู้คนด้วยผลประโยชน์’ นี้ คิดว่าโคโนฮะควรจะพิชิตโลก เพื่อให้โลกนินจาสงบสุขอย่างแท้จริง

ถึงกับเกิดความอยากรู้อยากเห็นอย่างแรงกล้าต่ออุจิวะ มาดาระที่ไม่เคยพบหน้า

และยังทำให้แววตาที่มองตระกูลอุจิวะ ดูเป็นมิตรขึ้นมาก

“ในที่สุดก็จบลงแล้ว” นัตสึฮิโกะถอนหายใจยาว เพื่อระงับวิกฤตการณ์ทางสังคม เขาใช้ความพยายามอย่างมากเลยนะ!

“ไม่คาดคิดว่าจะคิดพึ่งพากระแสสังคม ไม่ยอมให้นินจาหญิงแต่งเข้าตระกูลอุจิวะของผม ส่งผลกระทบต่อการฟื้นฟูตระกูลอุจิวะของผมหรือ? ไอ้แก่ดันโซ ผมว่านายคงอยากโดนซ้อมใช่ไหม?”

หืม แม้นัตสึฮิโกะจะไม่มีหลักฐาน แต่เขาก็รู้สึกว่าวิกฤตการณ์ทางสังคมที่เกิดขึ้นกะทันหันในครั้งนี้ เป็นกลอุบายของดันโซ

โคโนฮะมีแพะรับบาปนับพัน ชิมูระ ดันโซรับไปครึ่งหนึ่ง!

อย่างไรก็ตาม นอกจากเขาแล้ว ยังมีใครอีกที่จะมุ่งเป้าไปที่อุจิวะ?

(ดันโซ: ผมถูกใส่ร้ายนะ! ครั้งนี้ผมไม่ได้ลงมือจริงๆ เป็นคุณที่ส่งผลกระทบต่อความสุขทางเพศของผู้ชายโคโนฮะ ซึ่งก่อให้เกิดพฤติกรรมโดยธรรมชาติของพวกเขา ไม่เกี่ยวกับผมเลยนะ!) ยังไงซะ ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร นัตสึฮิโกะก็ตัดสินใจที่จะไปแก้แค้นดันโซ

เขาสวมชุดดำทั้งตัวและสวมหน้ากาก

มุ่งหน้าไปยังฐานทัพหน่วยราก...