บทที่ 39 - หยาดนมพิภพบงกชเขียว

บทที่ 39 - หยาดนมพิภพบงกชเขียว

"ยอมทุ่มสุดตัวจนหมดเนื้อหมดตัวเพียงเพื่อยาลูกกลอนที่ดูดีแต่เปลือกเนี่ยนะ"

"ไม่รู้จริงๆ ว่าพวกผู้หญิงคิดอะไรกันอยู่?"

ฉินเซียวส่ายหน้าไปมา

ชาติก่อนเขาเป็นแค่คนจนกรอบที่ไม่มีแม้แต่แฟนสาว

ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยเข้าใจความคิดของผู้หญิงเท่าไหร่นัก

ทัศนคติการใช้เงินแบบนี้มันหลุดโลกเกินไปแล้ว

เยี่ยนหลิงจีสตรีผู้งดงามเย้ายวนเอนกายพิงขอบหน้าต่าง พลางแกว่งเรียวขาขาวเนียนไปมา ปิ่นอัคคีวิญญาณในมือหมุนควงไปมาดุจผีเสื้อร่ายรำ ดวงตากลมโตแสนเย้ายวนจดจ้องไปยังขวดยาบนลานประมูลไม่วางตา

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเซียว นางก็ดึงสติกลับมาแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า "คุณชาย ท่านคงไม่เคยทำความรู้จักผู้หญิงอย่างลึกซึ้งเลยสินะเจ้าคะ ของพรรค์นี้มันมีพลังทำลายล้างผู้หญิงสูงมากเลยนะเจ้าคะ!"

เอ่อ...

คำพูดของเยี่ยนหลิงจีทำเอาฉินเซียวถึงกับใจเต้นตึกตัก

ทำความรู้จักอย่างลึกซึ้งงั้นรึ

ข้าก็อยากจะทำความรู้จักเจ้าอย่างลึกซึ้งเหมือนกันแหละน่า

แต่ตอนนี้เจ้ามีค่าความรู้สึกดีกับข้าแค่ 30 แต้มเองนี่นา

ข้าก็ไม่กล้าเข้าไปทำความรู้จักลึกซึ้งหรอกนะ!

แต่คำพูดของเยี่ยนหลิงจีก็ทำให้เขานึกขึ้นมาได้

โอสถคงกระพันความงามนี้เขามีอยู่ตั้งสามเม็ด

ขายไปหนึ่งเม็ดก็ยังเหลืออีกสองเม็ด

เก็บไว้เม็ดหนึ่งรอให้ฮัวโต๋มาถึงแล้วค่อยให้เขาเอาไปวิจัยดู

ด้วยวิชาแพทย์ของเขา น่าจะใช้เวลาไม่นานก็คงหาวิธีปรุงยาได้สำเร็จ

ส่วนอีกเม็ดที่เหลือ...

ก็เอาไปแจกได้เลยนี่หว่า!

เยี่ยนหลิงจีเห็นได้ชัดว่าสนใจยานี้มาก แถมยังเป็นตัวละครที่สุ่มได้จากระบบ การเพิ่มค่าความรู้สึกดีก็น่าจะทำได้ง่ายกว่า

เมื่อถึงเวลานั้น...

หึหึหึ!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ฉินเซียวก็เอ่ยถามขึ้นมาว่า "เยี่ยนเยี่ยน เจ้าอยากได้ยาเม็ดนี้จริงๆ รึ?"

"ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่อยากได้หรอกเจ้าค่ะ!"

เยี่ยนหลิงจีส่งค้อนวงโตให้ฉินเซียวอย่างมีจริตจะก้าน

นางไม่ค่อยชอบสรรพนามที่ฉินเซียวใช้เรียกนางสักเท่าไหร่

มันฟังดูน่าเกลียดพิลึก

ฟุ่บ!

สิ้นเสียงของนาง ฉินเซียวก็ล้วงขวดยาออกมาจากถุงมิติ

"ก็แค่ยาลูกกลอนเม็ดเดียวไม่ใช่รึ?"

"เจ้าอยากได้ ข้าก็ให้!"

ฉินเซียวพูดด้วยท่าทีไม่ใส่ใจ

"นะ... นี่ของจริงหรือเจ้าคะ?"

เยี่ยนหลิงจีมองขวดยาในมือฉินเซียวด้วยความตกตะลึง

หนานกงชิงหว่านเบ้ปากพลางพูดขัดคอด้วยสีหน้าไม่เชื่อถือว่า "ท่านคงไม่ได้เอายาบ้าบออะไรมาหลอกคนอื่นหรอกนะ!"

"ยังไงซะยานี้กินเข้าไปแล้วก็มองไม่เห็นผลลัพธ์ในทันทีอยู่แล้วนี่!"

นางสังเกตเห็นมานานแล้วว่าสายตาที่ฉินเซียวมองเยี่ยนหลิงจีมันไม่ปกติ

นี่ต้องเป็นแผนหลอกล่อเด็กสาวแน่ๆ

ทว่าเยี่ยนหลิงจีกลับไม่คลางแคลงใจเลยสักนิด นางกระโดดลงมาจากขอบหน้าต่าง ก้าวฉับๆ ด้วยเรียวขายาวๆ เข้ามาหาฉินเซียวแล้วรับขวดยาไปอย่างหน้าตาเฉย

จากนั้นนางก็เทยาลูกกลอนที่อยู่ข้างในออกมาแล้วโยนเข้าปากไปทันที

"เอ๊ะ... เจ้า..."

หนานกงชิงหว่านอ้าปากค้าง

นางไม่กลัวว่ายานี้จะมีปัญหาจนกินแล้วเป็นอันตรายเลยหรือไง?

ทว่าในวินาทีต่อมา จู่ๆ ร่างกายของเยี่ยนหลิงจีก็แผ่กลิ่นหอมกรุ่นออกมา ผิวพรรณบนใบหน้ากระตุกขึ้นเล็กน้อย

แม้จะเป็นเพียงความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย แต่ทุกคนในห้องก็สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าผิวของเยี่ยนหลิงจีดูเต่งตึงและชุ่มชื้นขึ้นกว่าเดิมมาก เดิมทีนางก็เป็นสาวงามระดับหาตัวจับยากอยู่แล้ว ตอนนี้ความสวยของนางก็ยิ่งก้าวล้ำขึ้นไปอีกขั้น

[ติ๊ง เยี่ยนหลิงจีมีค่าความรู้สึกดีต่อโฮสต์เพิ่มขึ้น 29 แต้ม]

[ค่าความรู้สึกดีปัจจุบัน: 59]

ฉินเซียวรู้สึกเสียดายนิดหน่อย

ระบบนี่กะจังหวะเก่งจริงๆ แฮะ

ค่าความรู้สึกดี 60 แต้มความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็จะพัฒนาไปเป็นคนรักได้แล้ว

แต่ขาดไปแค่แต้มเดียว สถานะก็เลยติดแหง็กอยู่ที่เกินเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน

ขาดอีกแค่นิดเดียวแท้ๆ

ชั่วคราวคงยังสลัดคราบคนโสดทิ้งไม่ได้สินะ

อย่างที่คิดไว้เลย สาวงามระดับนี้นอกจากจะซื่อสัตย์ต่อเขาอย่างที่สุดแล้ว ในแง่ของความรู้สึกก็ไม่ได้พิชิตใจได้ง่ายๆ เลยจริงๆ

จุ๊บ!

ในขณะที่ฉินเซียวกำลังลอบเสียดายอยู่นั้น จู่ๆ กลิ่นหอมกรุ่นก็ลอยมาเตะจมูก เยี่ยนหลิงจีประทับริมฝีปากแดงระเรื่อลงบนแก้มของเขาเบาๆ

"ขอบคุณนะเจ้าคะ!"

ริมฝีปากเย็นเฉียบสัมผัสเพียงแผ่วเบาก็ผละออก

ฉินเซียวยังไม่ทันได้ซึมซับความรู้สึก เยี่ยนหลิงจีก็ถอยห่างออกไปเสียแล้ว

แถมยังขยิบตาให้เขาอย่างซุกซนอีกด้วย

"ข้ารู้สึกว่าข้าขาดทุนนะเนี่ย!"

ฉินเซียวพูดด้วยใบหน้าสุดแสนจะน้อยใจ

"คิกคิก ใครใช้ให้ท่านรีบหยิบออกมาเร็วขนาดนั้นล่ะเจ้าคะ!"

เยี่ยนหลิงจีหัวเราะอย่างสะใจ เมื่อค่าความรู้สึกดีเพิ่มสูงขึ้น ท่าทีที่นางมีต่อฉินเซียวก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน

มันไม่ได้เป็นเพียงความสัมพันธ์แบบเจ้านายกับลูกน้องเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

"ทะ... ท่านมีโอสถคงกระพันความงามอยู่จริงๆ ด้วย!"

หนานกงชิงหว่านทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ

ความเปลี่ยนแปลงของเยี่ยนหลิงจีประจักษ์อยู่ตรงหน้า ไม่มีข้อกังขาใดๆ ทั้งสิ้น

ฉินเซียวหัวเราะอย่างได้ใจ "ฮูหยิน ดูท่ามาอยู่ข้างกายข้าตั้งเดือนกว่า เจ้าก็ยังไม่รู้จักข้าดีพอเลยสินะ!"

"ข้าว่าเราสองคนควรจะต้องมาทำความรู้จักกันให้ลึกซึ้งและละเอียดถี่ถ้วนสักหน่อยแล้วล่ะ เพื่อที่เจ้าจะได้รู้ว่าซ่อนรูปมันเป็นยังไง"

"ถ้าเจ้ายอมเรียกข้าว่าสามีสุดที่รัก ข้าจะให้เจ้าเม็ดนึง เอาไหมล่ะ?"

หนานกงชิงหว่านถลึงตาใส่เขาพลางแหวใส่ว่า "ฝันไปเถอะ!"

"ข้าไม่เห็นจะอยากได้เลยสักนิด!"

อันที่จริงนางก็อยากได้โอสถคงกระพันความงามมากเหมือนกัน เพราะอายุก็เริ่มจะเยอะแล้ว จะไปสู้พวกเด็กสาววัยสิบแปดสิบเก้าได้ยังไง

แต่จะให้นางเรียกฉินเซียวว่าสามีสุดที่รักเนี่ยนะ

ฝันไปเถอะ!

ฉินเซียวทำได้เพียงยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

ไม่คิดจะลงทุนอะไรเลย ผีที่ไหนจะยอมยกให้ล่ะ!

ถึงเจ้าเรียกข้าก็ไม่ให้อยู่ดีแหละ

เขาหันกลับไปมองนอกหน้าต่างอีกครั้ง

ราคาประมูลโอสถคงกระพันความงามพุ่งไปถึง 5 แสนตำลึงเงินแล้ว

และคนที่เสนอราคาก็คือแขกจากห้องวีไอพีหมายเลขสี่อันลึกลับนั่นเอง

ช่างเป็นเศรษฐินีตัวแม่จริงๆ แฮะ!

อุตส่าห์เอาเงินก้อนโตมาประเคนให้ข้าถึงที่

สุดท้ายแล้วหลังจากการแย่งชิงอันดุเดือด โอสถคงกระพันความงามเม็ดนี้ก็ตกเป็นของแขกจากห้องวีไอพีหมายเลขสี่ไปด้วยราคา 5 แสน 5 หมื่นตำลึงเงิน

ตามที่ตกลงกันไว้ หอการค้าสราญรมย์จะไม่หักค่าธรรมเนียมสำหรับยาเม็ดนี้

ฉินเซียวรับเงินเข้ากระเป๋าเต็มๆ

เรื่องนี้ต้องขอบคุณแม่หนูมั่วเสวี่ยซินแล้วล่ะ

หลังจากนั้นก็เป็นการประมูลของที่น่าเบื่ออีกหลายชิ้น

เนื่องจากไม่มีบุตรแห่งสวรรค์คนไหนลงมือ ฉินเซียวก็เลยขี้เกียจไปแย่งด้วย

จนกระทั่งของประมูลชิ้นรองสุดท้ายปรากฏตัวขึ้น

ในที่สุดบุตรแห่งสวรรค์ฉู่เฟิงก็เปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่เสียที

ของสิ่งนี้มีชื่อว่า หยาดนมพิภพบงกชเขียว ซึ่งเป็นของวิเศษที่เกิดจากฟ้าดิน

ชื่อดันไปซ้ำกับของวิเศษในโลกกำลังภายในชื่อดังเรื่องหนึ่งเข้าเสียได้

แต่ของพรรค์นี้ในโลกกำลังภายในแบบนี้จะไปเทียบกับของเขาได้ยังไงกัน

ถึงอย่างนั้นสรรพคุณของหยาดนมพิภพบงกชเขียวขวดนี้ก็ยังถือว่ายอดเยี่ยมอยู่ดี

ไม่เพียงแต่จะสามารถรักษารอยแผลเป็นซ่อนเร้นและช่วยบำรุงเส้นลมปราณของผู้ฝึกยุทธ์ได้เท่านั้น

แต่ยังสามารถช่วยขัดเกลารากฐานของผู้ฝึกยุทธ์ได้อีกด้วย

ทำให้พรสวรรค์ของผู้ฝึกยุทธ์โดดเด่นมากยิ่งขึ้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับอัจฉริยะที่รีบร้อนก้าวหน้าเกินไปในช่วงสามระดับขั้นล่างจนรากฐานไม่มั่นคง สิ่งนี้เปรียบดั่งของล้ำค่าที่ช่วยชดเชยข้อบกพร่องได้เป็นอย่างดี

หยาดนมพิภพบงกชเขียวขวดนี้คือเป้าหมายหลักของจ้าวเฟยเยี่ยนในคืนนี้

วิชายุทธ์ที่จ้าวเฟยเยี่ยนฝึกฝนไม่ได้เป็นวิชาลับของราชวงศ์

แต่เป็นวิชายุทธ์ที่ถูกคิดค้นขึ้นโดยยอดฝีมือระดับแปดแห่งวิทยาลัยหลวงเทียนอู่ แม้จะทรงพลังแต่ก็มีข้อเสียที่ร้ายแรงมากเช่นกัน

หากฝึกฝนพลาดไปแม้แต่นิดเดียวก็จะส่งผลเสียอย่างรุนแรงต่อร่างกาย

จ้าวเฟยเยี่ยนเลือดร้อนเกินไป ในช่วงหลายปีมานี้เร่งฝึกฝนเร็วเกินเหตุ จนส่งผลให้รากฐานได้รับความเสียหาย เรื่องนี้มีคนในเมืองอู่ตี้รู้ดีอยู่หลายคน

ดังนั้นนางจึงต้องคว้าของวิเศษชิ้นนี้มาให้ได้

และในฐานะหมาเลียผู้ภักดีของจ้าวเฟยเยี่ยน เป้าหมายสูงสุดของฉู่เฟิงในคืนนี้ก็คือการช่วยนางประมูลของวิเศษชิ้นนี้มาให้ได้

"สองแสนตำลึง!"

ฉู่เฟิงรีบเสนอราคาขึ้นมาทันที

เพิ่มราคาขึ้นไปรวดเดียวสิบหมื่นตำลึงเลย

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่กระตุ้นภารกิจปล้นชิงแต้มโชคชะตา: เป่าดับเปลวไฟกองน้อย ตัดเส้นทางเกาะผู้หญิงกินของฉู่เฟิงให้ขาดสะบั้น]

[ขอให้โฮสต์ประมูลหยาดนมพิภพบงกชเขียวมาให้ได้ เพื่อดับเปลวไฟแห่งความผูกพันสายสุดท้ายระหว่างฉู่เฟิงกับจ้าวเฟยเยี่ยนให้มอดดับลง]

[รางวัลภารกิจ: เงินสองล้านตำลึง วิชายุทธ์ระดับนภาหนึ่งชุด]

[แต้มโชคชะตาที่ปล้นชิงได้: 1000 แต้ม]

[จบแล้ว]