บทที่ 49 - อสรพิษเชตูกับสาวน้อยปริศนา

บทที่ 49 - อสรพิษเชตูกับสาวน้อยปริศนา

◉◉◉◉◉

ณ น้ำตกแห่งหนึ่งบนภูเขาคลาวด์

ใต้สายน้ำตก เชตูเงยหน้าขึ้นมองไปยังด้านบนของน้ำตกอย่างเงียบงัน

ในทิศทางที่สายตาของเชตูมองไป มีเด็กสาวสวมชุดกระโปรงยาวสีดำสนิทคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนโขดหินกลางน้ำตก เงยหน้ามองดวงจันทร์

เชตุมองเด็กสาวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

"อุ๊ยตาย ถูกเจอตัวซะแล้ว สมกับที่เป็นคุณเชตูเจ้าของฉายาอสรพิษ จมูกไวจริงๆ เลยนะคะ" เด็กสาวก้มลงมองเชตู ใบหน้าเปื้อนยิ้ม

"เธอเป็นใคร" เชตูถาม

เด็กสาวมีรอยยิ้มประดับหน้า แต่ไม่ได้ตอบคำถามของเชตู

"ดูเหมือนเธอจะเป็นคนลงมือกับทางโรงเรียนในช่วงนี้สินะ" เชตูพูด

"อย่าสงสัยคนอื่นมั่วซั่วสิคะ ช่วงนี้คนที่ก่อเรื่องในโรงเรียนไม่ใช่เค้าซะหน่อย" เด็กสาวทำหน้ามุ่ยอย่างน้อยใจ

"แล้วใคร"

"คิดว่าฉันจะบอกคุณเหรอคะ" เด็กสาวเอียงคอมองเชตู ยิ้มอย่างอารมณ์ดี

เชตูหรี่ตาลง

กวนตีนนะ

ชั่วพริบตา เด็กสาวรู้สึกราวกับตัวเองเป็นหนูทดลองที่ถูกงูพิษจ้องมอง เหมือนมีหนามทิ่มแทงอยู่ข้างหลัง ตับไตไส้พุงแทบแตกสลาย

จะตาย จะตาย จะตายแน่

หลอกกันชัดๆ เป็นแค่นักอัญเชิญแท้ๆ ไม่ได้ยืมพลังจากสัตว์พันธสัญญา ทำไมตัวเขาเองถึงแข็งแกร่งขนาดนี้

แค่สายตาเดียวก็ทำให้รู้สึกเหมือนตกอยู่ในความตาย เด็กสาวเริ่มเสียใจที่ประมาทปล่อยให้เชตูหาตัวเจอ ไม่สิ เธอไม่ควรมาที่ภูเขาคลาวด์เลย

เด็กสาวกัดริมฝีปาก ยิ้มเจื่อนๆ ออกมา

"ขอโทษด้วยค่ะ ฉันประเมินคุณเชตูต่ำไปหน่อย"

เด็กสาวไม่มีท่าทีสบายๆ เหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว แต่กลับจริงจังขึ้นมา

"ถึงฉันจะบอกฐานะของตัวเองกับคุณเชตูไม่ได้ แต่ฐานะของคนที่บุกโจมตีโรงเรียนช่วงนี้บอกให้คุณรู้ได้ค่ะ"

"ว่ามา" เชตูพูดเสียงเย็น ยังคงไม่คลายความระมัดระวัง กลิ่นอายยังคงล็อคเป้าอยู่ที่ตัวเด็กสาว พร้อมจะลงมือทุกเมื่อ

เด็กสาวรู้ว่าเชตูไม่ได้ล้อเล่น สูดหายใจลึก ตั้งใจจะพูดความจริง

"เป็นผลงานทดลองที่ล้มเหลว โค้ดเนม ฉี่สือ (จุดเริ่มต้น) คุณเชตูน่าจะรู้นะคะ ฝีมือของเขาไม่ได้เก่งกาจขนาดนั้น ไม่งั้นคุณคงตามหาฉันไม่เจอโดยตรงหรอก ก็แค่รับมือยากนิดหน่อย แถมผลงานทดลองนั่นก่อนจะกลายมาเป็นหนูทดลอง ดูเหมือนจะมีความแค้นอะไรสักอย่างกับโรงเรียนตราสัญลักษณ์เมืองอวิ๋น พอได้รับพลังมหาศาลมาก็เลยกลับมาแก้แค้นน่ะค่ะ"

"การทดลอง"

"การทดลองปลูกถ่ายตราสัญลักษณ์ค่ะ"

"การทดลองนั่น... ยังมีคนทำอยู่อีกเหรอ"

"ก็เลยบอกว่าเป็นผลงานทดลองที่ล้มเหลวไงคะ บนโลกใบนี้สิ่งที่ไม่เคยขาดแคลนเลยก็คือพวกหลงตัวเอง พวกหัวชนฝาที่ไม่ยอมกลับตัว เลยมักจะคิดว่าตัวเองจะเป็นผู้ประสบความสำเร็จคนนั้นเสมอ" เด็กสาวผายมือ ทำท่าจนปัญญา

"แล้วเธอเล่นบทบาทอะไรในเรื่องนี้" เชตูถามต่อ

"ฉันเหรอ" เด็กสาวยิ้ม "ฉันถือเป็นคนบันทึกข้อมูลมั้งคะ ต่อให้เป็นผลงานที่ล้มเหลว ก็ยังมีค่าให้บันทึก จริงไหมคะ"

"องค์กรเบื้องหลังของเธอทำการทดลองพวกนี้เหรอ" เชตูถาม

"แน่นอนว่าไม่ค่ะ การทดลองไร้รสนิยมแบบนี้จะเป็นเป้าหมายขององค์กรที่ฉันอยู่ได้ยังไง" เด็กสาวยิ้มพูด

"แล้วอะไรคือเป้าหมาย"

"การรวมทวีปเป็นหนึ่งเดียวนับไหมคะ"

เชตูทำหน้านิ่ง จนเกือบจะหลุดขำ

เมื่อเผชิญการซักไซ้ของเชตู เด็กสาวไม่ได้ปิดบังอะไร ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี แต่ถึงจะมีรอยยิ้มบนหน้า แต่ก็ดูฝืนๆ ชอบกล

เด็กสาวดูท่าทางของเชตูแล้ว รู้สึกสังหรณ์ใจว่าเชตูจะลงมือตู้มเดียวใส่เธอ

ถ้าเชตูลงมือ เด็กสาวคิดว่าเรื่องสู้กลับหรือไม่ไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือจะสู้ได้ไหม ถ้าสู้ไม่ได้ ตัวเองจะตายอนาถไหมนะ

บัดซบ ข้อมูลที่สืบมาไม่ได้บอกว่าเชตูเก่งขนาดนี้นี่นา ไม่ใช่บอกว่าเป็นแค่ครูธรรมดาๆ ที่ใกล้จะเกษียณเหรอ แล้วแรงกดดันนี่มันคืออะไร

ไม่ได้การ ต้องสืบให้รู้แน่ว่าเชตูเป็นใครกันแน่ แน่นอนว่าต้องภายใต้เงื่อนไขที่ว่าตัวเองรอดกลับไปได้นะ

เด็กสาวได้สัมผัสอย่างลึกซึ้งว่า การทำเท่แล้วโดนตบกลับมันเป็นยังไง

เชตูลืมตาขึ้น กลิ่นอายที่ล็อคเป้าเด็กสาวหายไป เด็กสาวรู้สึกโล่งอกทันที

"ปละ... ปล่อยฉันไปแล้วเหรอคะ" เด็กสาวพูดอย่างตะลึงๆ ไม่อยากจะเชื่อ

เชตุมองเด็กสาว ความหมายชัดเจนมาก ถ้าไม่ไปก็นั่งคุยกันต่ออีกหน่อยได้นะ

"ขอตัวค่ะ ราตรีสวัสดิ์" พูดประโยคเดียว เด็กสาวก็กลายเป็นขนนกสีดำหายวับไป

ยุคสมัยนี้องค์กรผิดกฎหมายมีเยอะแยะไปหมด เชตูเองก็ไม่ใช่พวกตื่นตูม ปล่อยเด็กสาวไปก็ไม่มีผลกระทบอะไรกับเขา ส่วนการทดลองพวกนั้น ก็ไม่เกี่ยวกับเชตู เชตูย่อมไม่สนใจ จับคนร้ายเป็นหน้าที่ของตำรวจ

คืนนี้ที่เชตูมาหาเด็กสาว เพราะเขาสัมผัสได้ถึงคนที่มีฝีมือใช้ได้คนหนึ่ง เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่เกิดเหตุไม่คาดฝัน เชตูถึงได้มาดู ส่วนผลงานทดลองที่ก่อเรื่องนั่น ปล่อยให้พวกครูฝึกจัดการก็พอแล้ว

ไม่นาน เชตูก็เข้าใกล้วิลล่า จู่ๆ สีหน้าก็ชะงักไป

"ทางไป๋หลี่หยวนเกิดเรื่องเหรอ"

เชตูเปลี่ยนทิศทาง ตั้งใจจะไปดูทางไป๋หลี่หยวน

ไปทำไม

ไปดูละครไง

...

เวลานี้ทางฝั่งไป๋หลี่หยวนค่อนข้างวุ่นวายจริงๆ

ตุ๊กตายักษ์สองตัวที่เด็กหญิงเรียกออกมานั้นรับมือยากมาก แม้จะดูน่ารัก แต่ไม่ว่าพละกำลังหรือความเร็ว ก็ไม่ใช่สิ่งที่ไป๋หลี่หยวนจะรับมือได้ง่ายๆ

ตอนนี้ห้องของไป๋หลี่หยวนมีสภาพเหมือนเพิ่งโดนทีมรื้อถอนบุก เละเทะไม่มีชิ้นดี

ไป๋หลี่หยวนไม่มีเวลาใส่เสื้อผ้า ทำได้แค่หลบหลีกไปเรื่อยๆ

พื้นที่ในห้องมีจำกัด ไป๋หลี่หยวนทำได้แค่อัญเชิญโปเกมอนตัวเล็กๆ ออกมารับมือศัตรู

ตอนนี้ที่พัวพันอยู่กับตุ๊กตายักษ์สองตัวคือ เนียวโรโซ ปิกาจู บาชาโม และฮัสซัม

การต่อสู้ของโปเกมอนสี่ตัวกับตุ๊กตายักษ์สองตัวทำให้ห้องดูคับแคบไปถนัดตา ทำให้พวกโปเกมอนออกท่าทางได้ไม่เต็มที่

แถมตุ๊กตายักษ์สองตัวยังจงใจต้อนไป๋หลี่หยวนและพวกโปเกมอนให้อยู่แต่ในห้อง ไม่ให้มีโอกาสออกจากห้องไปได้

ตุ๊กตายักษ์สองตัวนี้ถ้าตีเป็นเลเวล ต้องมีเลเวลสี่สิบแน่นอน

โชคดีที่ยังไม่เกินสี่สิบ ไม่งั้นพวกโปเกมอนคงสู้ไม่ไหวจริงๆ

เวลานี้หกเงาร่างตะลุมบอนกันนัวเนีย ไม่ว่าเด็กหญิงหรือไป๋หลี่หยวนต่างไม่ได้ออกคำสั่ง แสงสว่างไม่เพียงพอ ทำให้ไป๋หลี่หยวนมองสถานการณ์การรบได้ไม่ชัดเจน สู้ปล่อยให้พวกโปเกมอนสู้กันเองยังดีกว่า

ไป๋หลี่หยวนหันไปมองเด็กหญิง

เด็กหญิงเองก็ยืนมองไป๋หลี่หยวนเงียบๆ

บนตัวเด็กหญิงไม่มีไข่สุ่มโผล่ขึ้นมา นั่นหมายความว่าระบบไข่สุ่มประเมินว่าเด็กหญิงไม่ได้อันตราย ตนสามารถรับมือได้

ไข่จะปรากฏในที่ต่างๆ ตามระดับความอันตราย แม้การเกิดของไข่จะเป็นแบบสุ่ม แต่ก็ไม่ได้เกลื่อนกลาด มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่สุ่มเกิดจริงๆ ไข่ส่วนใหญ่เกิดในตำแหน่งที่มีความหมาย

เช่น สำหรับเด็กผู้ชาย หน้าอกของเด็กผู้หญิงทุกคนคือเขตหวงห้าม จะจับซี้ซั้วไม่ได้ ไม่สิ ต้องบอกว่าบนตัวผู้หญิงไม่มีที่ไหนให้จับซี้ซั้วได้ต่างหาก

แต่ระบบไข่สุ่มไม่ได้ทำให้มีไข่โผล่ที่หน้าอกของเด็กผู้หญิงทุกคน ทำไมล่ะ เพราะมันไม่มีความหมายไง

มีเพียงบนตัวเด็กผู้หญิงที่มีสถานะพิเศษเท่านั้นถึงจะมีโอกาสเกิดไข่ และไข่ที่เกิดก็จะแตกต่างกันไปตามความแข็งแกร่ง ในทำนองเดียวกัน ไข่ที่เกิดบนตัวเด็กผู้ชายก็เหมือนกัน

บนตัวเด็กหญิงไม่มีไข่ เป็นไปได้สองอย่าง อย่างหนึ่งคือฝีมือของเด็กหญิงไม่แข็งแกร่ง อีกอย่างคือเด็กหญิงเป็นแค่เด็กหญิงธรรมดาๆ

แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน สำหรับไป๋หลี่หยวนล้วนเป็นข่าวดี เพราะนั่นหมายความว่าเขาสามารถจัดการเด็กหญิงได้อย่างง่ายดาย

ไป๋หลี่หยวนเลียริมฝีปาก ค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้เด็กหญิง...

[จบแล้ว]