ตอนที่ 6

ตอนที่ 6

ลูกแก้วสีเงินสว่างมีขนาดใหญ่กว่าลูกเบสลอลเล็กน้อยอยู่ในตู้เย็น เย็นเจี๊ยบเลยล่ะ

ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่า วางเจ้าลูกแก้วนี้ไว้ในช่องแข็งตอนไหน  ไม่สิไม่สิ ผมไม่เคยมีเจ้าสิ่งนี้ตั้งแต่แรกแล้วด้วยซ้ำ นั่นเลยเป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมผมถึงเดาว่ามันน่าจะเป็น [คอร์จริง]

หากเจ้าสิ่งนี้โดนขโมยไป ผมสูญเสียโดเมนเลยสินะ ?

แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับจอมมารที่สูญเสียโดเมนตัวเองไปล่ะ ? … ตายเหรอ ?

มีหลายต่อหลายอย่างที่ผมไม่รู้เกี่ยวกับโลกที่โดนดัดแปลงไปโดยสิ้นเชิง

ว่าแต่ทำไมเจ้าสิ่งที่สุดสำคัญนี้มันถึงมาโผล่ในตู้เย็นของผมได้ล่ะ ?

หรือกำลังจะบอกผมว่า ตู้เย็นนี่คือ ศูนย์กลางโดเมนของผมเหรอ ? หรือหากเอาลูกแก้วนี่ออกมาอุณหภูมิห้องแล้วมันจะละลาย ?

มีอะไรหลายอย่างมากที่ผมต้องทำ เหมือนผมดองการบ้านไว้เป็นภูเขาเลากาอยู่ตรงหน้า

ผมอยากจะหนีไป อยากหนีความจริงสุดๆเลยล่ะ

ผมอยากจะหนีความจริงที่ว่าเจ้าโลกใบนี้ที่มันหลุดโลกสุดๆไปเลยล่ะ

ถึงผมจะเสียเวลาไปมากมายแค่ไหน หนีไปยังไงปัญหามันก็แก้ด้วยตัวเองไม่ได้อยู่ดี

ถ้าที่ผู้วางแผนพูดไว้เป็นเรื่องจริง  ก็แสดงว่า ผมมีเวลาแค่เพียงเดือนเดียว

ผมบอกไม่ได้เหมือนกันว่ามันนานหรือสั้นแค่ไหน

แต่ทั้งหมดทั้งมวล ผมต้องเริ่มจากการใช้ BP ก่อน

ตอนนี้ผมเหลือ  3 BP ราวกับว่า ตัวผมตอนที่ดีอกดีใจตอนมี 20 BP นี่เป็นเรื่องโกหกไปเลย

ก่อนอื่น ผมค่อยๆนึกย้อนกลับไปตอนที่ผมใช้แต้มBPไปกับ การแปรธาตุ

สมาร์ทโฟนผมไม่ได้เสีย มันตอบสนองกับทุกการแตะหน้าจอ

จากสมมุติฐานของผมนะ

ค่าระดับของ [การแปรธาตุ ]ไม่ได้เปลี่ยนไปในการแตะครั้งแรก แต่เป็นครั้งที่สอง

มันเปลี่ยนระดับจาก [E] ไปเป็น [D]

นั่นก็คือ จากระดับ [E] ไป  [D]  ใช้ 2 BP.

ต่อจากนั้นผมก็แตะเบิ้ลเข้าไป แล้วก็แตะอีกสามทีติด ใส่แถบ [การแปรธาตุ ] เปลี่ยนจาก  [D] เป็น [C]

สรุปสั้นๆ ใช้  5 BP เพื่อเปลี่ยนค่า

และสุดท้ายผมที่กำลังสิ้นหวังก็ระดมแตะแถบ [การแปรธาตุ ] จนจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าแตะไปกี่ครั้ง

ตอนนี้ BP ผมเหลือ 3 ตอนแรกมีอยู่ 20 ผมใช้ไปทั้งหมด 17 BP

จำนวนแต้มจาก  [E] เป็น [C] ใช้ 2+5 = 7

ถ้าคำนวนย้อนกลับหลัง ก็หมายความว่า ผมใช้ 17-7= 10 BP เพื่อเปลี่ยนจากระดับ  [C] เป็น [B]

หากดูให้ดีๆแล้วการยกระดับ  [C] ไปเป็น [B] นี่ หนักหนาสาหัสเลย

นี่ถ้าผมรู้เรื่องนี้ตั้งแต่แรกนะ …

แผนการเดิมของผมคือ ตั้งใจจะเน้นไปที่ [การสร้าง] และ  [การแปรธาตุ]

และด้วยทั้งหมดทั้งมวลผมพบว่า จอมมารน่ะ  อ่า มันก็คือผมเองนี่แหละ  ไม่สามารถออกจากโดเมนได้

ผมจึงได้ข้อสรุปจากข้อมูลที่เก็บมาทั้งหมด เพื่อให้ผมสามารถอยู่รอดในโลกใบนี้ได้ ผมต้องแข็งแกร่งขึ้น

แล้วผมจะทำสำเร็จได้ยังไงกัน ? แยกตัวไปฝึกตนบนภูเขาแบบนักพรตเหรอ?

ไม่มีทางทันหรอกภายในเดือนเดียวน่ะ

ฝึกกล้ามเนื้อเหรอ ? เดือนเดียวก็ไม่ทันเหมือนกัน

คำตอบก็คือ เพิ่มเลเวลตัวเองยังไงล่ะ

คอนเส็ปของ [เลเวล ] นั้นเปลี่ยนโลกใบนี้ไปโดยสิ้นเชิงแล้วผมจะเพิ่มเลเวลได้ยังไงกันล่ะ

?

คำตอบก็ง่ายมากก็แค่ฆ่าศัตรูน่ะสิ ว่าแต่ศัตรูของผมอยู่ที่ไหนกันน่ะ ?

ณ ตอนนี้ก็คือ พวกมนุษย์ ฝ่าย[กฏ] นั่นไง

ตามที่ผู้วางแผนบอกไว้ เจ้าพวกนั้นจะบุกโดเมนของผม  โดยเอาชีวิตตัวเองเป็นเดิมพัน

ประเด็นนึงที่น่าคิดก็คือ หลักการแบบนั้นมันใช้ได้กับ ฝ่าย[โกลาหล ] ด้วยหรือเปล่า?

ไม่แน่แฮะ หากเป้าหมายคือการสร้างความขัดแย้ง ต่อสู้ดิ้นรอเพื่อไปให้ถึงความสุดยอด ; ก็อาจจะเหมือนกับพวก  [กฏ] ด้วยเช่นกัน

ในทางกลับกันมนุษย์ฝ่าย [กฏ ] ตอนนี้ก็คงพยายามเพิ่มเลเวลอยู่

นั่นก็หมายความว่าต้องรีบกำจัดเจ้าพวกนั้นก่อนที่พวกนั้นจะเพิ่มเลเวลนั่นก็หมายความว่า ต้องฆ่ามนุษย์ฝ่าย [กฏ] นั่นเอง

มีสองวิธีที่จะทำให้ประสบความสำเร็จในเรื่องนี้

อย่างแรกคือ เปิดฉากการโจมตีก่อน พอจบหนึ่งเดือนแล้ว ฝ่ายผมจะเป็นผู้เปิดการโจมตีมนุษย์ฝ่าย [กฏ] ทันที

สิ่งนี้จะสร้างความสับสนให้เข้าพวกนั้นหลังจากที่ผู้วางแผนบอกรายละเอียดกับพวกเขา

วิธีที่สองคือ การจัดการกับพวกนั้นตอนที่เข้ามาโจมตีโดเมนของผม วิธีหลังดูจะมีแนวโน้มสำเร็จมากกว่า

หากผมเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 พวกมนุษย์ฝ่าย [กฏ ]ก็ต้องเลเวล 1 อย่างไม่ต้องสงสัยเลย

โอกาสสำเร็จสูงขึ้นในขณะที่พวกนั้นยังคงงุนงงสับสนกันอยู่

ไม่รู้สึกผิดบ้างเหรอ? ผมเป็นจอมมารนะ ดังนั้นไม่รู้สึกอยู่แล้ว !

ถ้าพูดว่า ผมสูญเสียความรู้สึกผิดน่าจะตรงกว่า หลังจากที่ผมเสียความทรงจำที่มีกับคนอื่นยกเว้นตัวเองไปหมดแล้ว ผมก็เริ่มรู้สึกแปลกแยกจากพวกมนุษย์

ผมเข้าใจคำว่า รัก ,ซาบซึ้ง , ความเหมาะสม และความเห็นอกเห็นใจ ในฐานะที่เป็นคำๆหนึ่งนะ

แต่ตอนนี้ผมไม่มีใครที่ให้รู้สึกอย่างนั้น ผมสูญเสียอารมณ์เหล่านั้นไปพร้อมความทรงจำ

ขณะเดียวกันพอมาคิดๆดูแล้ว ผมกลับติดใจคำพูดของผู้วางแผนคำหนึ่ง คำที่พูดบอกว่า ให้สร้าง  [สายเลือด ] ที่จะขยายโดเมน

และอีกคำพูดก็คือ  “ตัวโดเมนน่ะ สามารถโดนสมาชิกของพวก [โกลาหล ] ขโมยไปได้นะ”

ปกติ ผู้วางแผนจะพูดเรื่องมนุษย์ทั้งสองฝ่าย

มีแค่ครั้งนั้นนั่นเองที่เธอพูดถึง กลุ่มของ [โกลาหล ] ทั้งกลุ่ม

พูดอีกอย่างคือ จอมมารอาจไม่สามารถทำการชิง [คอร์จริง ]ด้วยตัวเองได้อย่างนั้นหรือ ?

พอเรื่องนั้นแวบเข้ามาในหัวผมก็ถาม บริการพิเศษ☆

คำตอบก็คือ ใช่เลย

ดังนั้นแล้ววิธีการเพิ่มเลเวลของผมจึงเลือกวิธีหลัง จัดการกับมนุษย์ฝ่าย [กฏ ] ตอนที่พวกเขารุกบุกเข้ามา มันเป็นทางเลือกที่มีความเป็นไปได้มากกว่า

เริ่มจำนวนการถือกำเนิดก็น่าเป็นห่วง จำนวนจอมมารทั้งหมดคือ หนึ่งล้านตน

คิดเป็น  0.02% ของประชากรทั้งหมด  หรือก็คือ 1 ใน   5,000 คน

ประชากรญี่ปุ่นมี 80 ล้านคน และประชากรในเขตคานาซาว่าคือ  …  ถ้าจำไม่ผิดก็ราวๆ  300,000 คน ดังนั้นหมายความว่า คานาซาว่า มีจอมมารทั้งหมด  60 คน

ว่ากันตามตรง มันมีเยอะเกินไป ขนาดพื้นที่ของคานาซาว่า คือ   467.8 ตารางกิโลเมตร  ยาวจากทางตะวันออก23.3 กิโลเมตรไปจนถึงทางตะวันตกและจากทางเหนือไปถึงทางใต้ 37.3 กิโลเมตร

ผมจะลงลึกรายละเอียดพวกนี้ไปทำไมกันเนี่ย  ? เพราะผมรู้ไว้เพื่อใช้เป็นหัวข้อเปิดบทสนทนาชวนคุยยังไงล่ะ ! ผลน่ะเหรอ …? ฮ่าฮ่า ! สุดท้ายผมก็กลายเป็นคนโดดเดี่ยวไงล่ะ …

อุ้บ ผมนอกเรื่องอีกแล้ว สรุปง่ายๆก็คือ อยู่ในช่วงระยะรถวิ่งข้ามเมืองไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ

คราวนี้โดนเมนไหนที่เจ้าพวกมนุษย์ [กฏ] จะโจมตีก่อนกันล่ะ ? ก็น่าจะอยู่ในตัวเลือก 60 ตัวเลือกนั้นแหละ

ผมจะมีดวงเรื่องนั้นไหม?

แล้วถ้าผมเลเวลล้าหลังตามไม่ทันขึ้นมาล่ะ ? เกิดฝ่ายศัตรูเลเวลสูงกว่าผม ตอนที่ผมยังเลเวล 1 อยู่ล่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้นก็แพ้ตั้งแต่ในมุ้งเลยล่ะ

ดังนั้น ผมจึงต้องวางแผนล่อเจ้าพวกนั้นเข้ามา

ผมยังจำเนื้อหาหนังสือที่เคยอ่านไว้ในหัวได้

ถึงแม้จะไม่ได้มีหนังสือเล่มไหนที่ตรงเป๊ะกับสถานการณ์แบบนี้ แต่ก็มีเล่มหนึ่งที่คล้ายๆกันอยู่

ผมเป็นจอมมาร และโดเมนของผมก็คือ ดันเจี้ยน

ลองมาสรุปทวนดูแล้ว สำหรับเจ้าพวกมนุษย์ 【กฏ】 ที่จะเรียกว่า ผู้กล้าหรือผจญภัยก็ตามแต่  เจ้าพวกนั้นมันต้องการอะไรจากดันเจี้ยนกันล่ะ…?

อย่างแรกชื่อเสียงจากการที่กำจัดจอมมารได้

และอีกอย่างก็คือ สมบัติ

ใช่แล้วล่ะ ! อาวุธสุดทรงพลังที่หลับไหลอยู่ในดันเจี้ยน(นั่นมันโดเมนของผมเฟ้ย)  !

หากมีข่าวแพร่สะพัดไปไกล แล้วเจ้าพวกมนุษย์[กฏ] จะไม่แห่กันมาโดเมนผมเหรอ

การตกเป็นเป้าแบบนั้นถือเป็นเรื่องใหญ่เลยล่ะ

หากจะโดนบุกเข้ามาจริงๆก็สมควรให้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เนิ่นนๆ

ผมอยากให้เจ้าพวกนั้นมาสู้กันในโดเมนของผมก่อนที่เจ้าพวกนั้นจะกลายเป็นผู้กล้าที่เก่งกาจ  ผมอยากจะเลเวลอัพด้วยการกำจัดเจ้าพวกนั้นก่อน

เพราะไม่ช้าก็เร็ว ผมจะต้องไปปะทะกับฝ่าย[โกลาหล] อยู่ดี

ดังนั้นผมจึงตั้งเป้าจะเป็นจอมมารที่แข็งที่สุดในเขตคานาซาว่า  นั่นแหละทำไมผมถึงเลือกเน้นไป [การแปรธาตุ ]

เพื่อที่จะล่อเจ้าพวก [กฏ ] เข้ามา ผมต้องสร้างหีบสมบัติของตัวเองก่อน

ยิ่งกว่านั้นผมยังทำให้ตัวเองเก่งขึ้นด้วยอุปกรณ์ซึ่งเป็นของแถมพ่วงมาด้วย  ถือว่า ยิงนัดเดียวได้นกสองตัวจริงๆ

ตามปกติอาจไม่จำเป็นก็ได้ แต่…ถ้าหากเกิดกรณีที่ผมต้องสู้กับผู้กล้าที่เลเวลต่ำแต่มีอุปกรณ์ระดับสูง หรือผู้กล้าเลเวลสูงแต่มีอุปกรณ์ระดับต่ำ ก็มีโอกาสที่จะสูสีได้บ้าง

หลังจากมีหวังขึ้นมาบ้างแล้ว ผมก็ใช้BPไปกับหมวด  [การแปรธาตุ]

อย่างที่บอกก่อนหน้าแหละ ผมทำอะไรล้นเกินไปหน่อยเลยจ่ายBP ให้กับ [การแปรธาตุ] ไปเยอะ ซึ่งผมไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นหรอกเพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรหากผมล่อเจ้าพวกมนุษย์ [กฏ ] มาได้ แต่ดันไม่มีปัญญาเอาชนะพวกนั้น

เดิมทีผมจึงอยากจะเสริมร่างกายของผมด้วยเหมือนกัน

แต่ผมก็เลือกที่จะใช้ 2ใน3 แต้มBP ที่เหลืออยู่ลงไปกับ

[การสร้าง ]

ผมแอบกระวนกระวายว่า ปริมาณที่ใช้แต้มBPมันจะเหมือนกันไหม  แล้วก็โล่งใจตอนที่ระดับของ [การสร้าง ] เพิ่มขึ้นมาจาก [E] เป็น [D] อย่างราบรื่น