บทที่ 18 บังเอิญพบหญิงสาวสวย

บทที่ 18 บังเอิญพบหญิงสาวสวย

จางเล่อคิดในใจว่า กินข้าวเสร็จแล้วกลับเลยมันจะดูน่าเบื่อไปหน่อยไหม ยิ่งไปกว่านั้นอารมณ์ดีๆ เมื่อกี้ก็เกือบจะถูกจ้าวข่ายทำลายไปซะสนิท

เขาตั้งใจจะชวนขงเมิ่งหานไปเที่ยวที่อื่นต่อสักหน่อย จังหวะที่กำลังจะเอ่ยปากบอกขงเมิ่งหาน จู่ๆ เสียงกริ่งโทรศัพท์ของขงเมิ่งหานก็ดังขึ้น

"ได้ค่ะๆ อืม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้แหละ" ขงเมิ่งหานพูดกับปลายสาย

"ใครโทรมาเหรอ ดึกป่านนี้แล้ว คงไม่ได้มีงานอีกหรอกนะ?" จางเล่อถาม

"ใช่แล้วล่ะ เจ้านายโทรมาบอกว่ามีเอกสารฉบับหนึ่งต้องให้เขาดูและเซ็นชื่อ สำคัญมากด้วย ฉันก็เลยต้องรีบเข้าไปที่บริษัทเดี๋ยวนี้เลย" ขงเมิ่งหานตอบ

"เอาเถอะๆ เอาเถอะๆ ผมยังกะว่าจะชวนคุณไปเที่ยวต่ออีกสักหน่อยเชียว" จางเล่อพูดด้วยสีหน้าจนใจ

พอขงเมิ่งหานได้ยินเขาพูดแบบนี้ ก็ยิ้มแล้วถามจางเล่อว่า "ดึกป่านนี้แล้ว นายยังกะจะชวนฉันไปเที่ยวที่ไหนอีกเหรอ?"

จางเล่อตอบว่า "ไม่ได้กะจะไปเที่ยวที่ไหนหรอก แค่คิดว่าคุณอุตส่าห์เลี้ยงข้าวผมเป็นครั้งแรก จะให้กลับไปแบบนี้เลยมันก็ดูน่าเสียดายไปหน่อยน่ะ"

ขงเมิ่งหานหัวเราะ "ไม่เป็นไรหรอก รอให้คราวหน้านายคิดออกว่าจะพาฉันไปเที่ยวไหนแล้วค่อยว่ากันใหม่นะ เอาล่ะ งั้นฉันไปก่อนนะ"

จางเล่อคิดในใจว่า ที่เที่ยวมีตั้งเยอะแยะ เพียงแต่คุณขงเมิ่งหานอาจจะไม่กล้าไปก็เท่านั้นแหละ

ทั้งสองคนจึงแยกย้ายกันที่หน้าประตูโรงแรม

มองดูรถ BMW ของขงเมิ่งหานแล่นหายไปจนสุดปลายถนน จางเล่อก็บิดขี้เกียจ ฉันเองก็คงต้องกลับบ้านไปอาบน้ำนอนแล้วเหมือนกัน

กลับไปใช้ชีวิตแบบตัวคนเดียวอีกครั้งแล้วสินะ

เวลานี้เป็นช่วงเวลาที่เมืองคึกคักที่สุด ทว่าความคึกคักเหล่านี้กลับไม่ได้เกี่ยวอะไรกับจางเล่อเลย นิสัยเดิมของจางเล่อก็ชอบอยู่คนเดียวอยู่แล้ว เพื่อนก็ไม่ค่อยมี แถมยังไม่ชอบความวุ่นวาย ครอบครัวก็ไม่ได้อยู่ในเมืองนี้ด้วย

แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ตัวเบาสบาย ไร้ซึ่งพันธะผูกพัน เขาก็ชินกับการใช้ชีวิตแบบนี้ไปแล้ว

คิดเรื่องพวกนี้ไปพลาง เขาก็เปิดประตูขึ้นรถ

นี่คือรถ Porsche ที่จางเล่อเพิ่งซื้อมาได้ไม่กี่วัน หมดเงินไปกว่าสี่ล้านหยวน

จางเล่อเป็นคนรักรถมาตลอด แต่ก่อนหน้านี้ไม่มีเงิน เลยไม่มีปัญญาเล่นรถ ใบขับขี่ที่สอบมาได้ก่อนหน้านี้ก็เลยกลายเป็นแค่ของประดับ

ตอนนี้เขาถือว่าพอมีเงินบ้างแล้ว แน่นอนว่าต้องซื้อรถคันโปรดสักคัน จางเล่อยิ่งมองก็ยิ่งชอบ พอคิดว่าตัวเองจากนักศึกษาธรรมดาๆ จู่ๆ ก็ก้าวเข้าสู่ชนชั้นเศรษฐี ในใจก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ขับรถคันโปรดลัดเลาะไปตามถนนในเมือง ในใจไม่ต้องพูดถึงเลยว่าสุขสบายแค่ไหน เปิดเพลงร็อกที่ตัวเองชอบที่สุด แล้วก็อดไม่ได้ที่จะโยกย้ายไปตามจังหวะเพลง

จู่ๆ จางเล่อก็สังเกตเห็นว่าตรงทางแยกข้างหน้าเหมือนจะมีคนนอนอยู่บนพื้น

พอขับรถเข้าไปใกล้ก็พบว่าเป็นคนที่สวมเสื้อสีขาวนอนอยู่

จางเล่อคิดในใจว่า ช่างเถอะ ฉันไปดีกว่า ขืนช่วยคนแล้วโดนแบล็กเมล์เรียกค่าเสียหายขึ้นมาคงไม่ดีแน่ ยังไงซะช่วงนี้ก็มีข่าวคนโดนกรรโชกทรัพย์จากการช่วยคนให้เห็นอยู่ทุกวัน

คิดไปคิดมาจางเล่อก็สตาร์ทรถเตรียมจะไป

แต่พอขับไปได้ไม่กี่เมตร จางเล่อก็หยุดรถอีกครั้ง

บนถนนเส้นนี้คนไม่ค่อยเยอะ ถ้าตัวเองไม่ช่วยผู้หญิงคนนี้ ปล่อยให้นอนอยู่ตรงนี้ต่อไปเกรงว่าเธอจะตกอยู่ในอันตราย

จางเล่อตัดสินใจเด็ดขาด โดนแบล็กเมล์ก็โดนไปสิ ยังไงซะตอนนี้พี่ก็มีเงินเยอะแยะ ถ้าโดนแบล็กเมล์จริงๆ ก็แค่จ่ายเงินชดใช้ให้เธอจนหมดตัวไปเลย ถ้าเห็นคนใกล้ตายแล้วไม่ช่วย ในใจคงรู้สึกผิดไปชั่วชีวิตแน่ๆ

ดังนั้นจางเล่อจึงเปิดประตูรถ ลงจากรถ แล้วเดินไปดูที่ริมถนน ก็พบว่าเป็นหญิงสาวสวยวัยประมาณสามสิบกว่าปี สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ที่ขามีรอยถลอกอย่างเห็นได้ชัด

จางเล่อเอานิ้วไปอังใต้จมูกของเธอเพื่อสัมผัสดู ก็พบว่ายังมีลมหายใจอยู่ อย่างน้อยก็พิสูจน์ได้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่

จางเล่อเรียกเธออีกสองสามครั้ง: "นี่คุณ ตื่นสิ คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ"

เรียกซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้เจ็ดแปดรอบ ก็ยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ มั่นใจได้เลยว่าเธอสลบไปแล้วแน่นอน

หลังจากแน่ใจว่าหญิงสาวคนนี้ไม่มีบาดแผลอื่นใดอีก จางเล่อก็อุ้มเธอขึ้นรถ แล้วพาส่งโรงพยาบาล

กว่าจะพาหญิงสาวคนนี้มาถึงโรงพยาบาลก็ปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่มแล้ว

วุ่นวายมาทั้งคืน จางเล่อรู้สึกเหนื่อยล้าจนแทบจะไม่ไหวแล้ว

หญิงสาวคนนั้นถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินไปแล้ว จางเล่อทำได้เพียงนั่งรอผลอยู่ที่เก้าอี้ตรงทางเดิน

อาจจะเป็นเพราะเหนื่อยเกินไปจริงๆ จางเล่อที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ถึงกับเผลอหลับไป ท่ามกลางความสะลึมสะลือ เขาได้ยินเสียงคนเดินไปมาตรงทางเดิน แต่เขาก็ไม่สนใจอะไรแล้ว จึงหลับสนิทไปแบบนั้น

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เขารู้สึกว่ามีคนมากำลังเขย่าตัวเขา ทำให้รู้สึกอึดอัดมาก

จู่ๆ ก็มีเสียงแหลมสูงของผู้หญิงดังเข้ามาในหู "นี่คุณ รีบตื่นสิ รีบตื่นเดี๋ยวนี้!"

ทำเอาจางเล่อตกใจตื่นขึ้นมาจากภวังค์ความฝัน เขาขยี้ตางัวเงียแล้วพูดว่า "ทำไม มีอะไร มีเรื่องอะไรเหรอ? คุณรู้ไหมว่าการมารบกวนเวลานอนของคนอื่นมันทำให้อายุสั้นลงนะ?"

จางเล่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นหญิงสาวในชุดพยาบาลคนหนึ่ง มัดผมหางม้า หน้าตาสะสวยจิ้มลิ้ม ถ้าไม่ใช่เพราะมาปลุกให้เขาตื่น ผู้หญิงคนนี้ก็ถือว่ามีหน้าตาที่น่ารักน่าเอ็นดูเลยทีเดียว

แต่ทันทีที่ผู้หญิงคนนี้เอ่ยปาก ก็ทำให้จางเล่อเปลี่ยนความประทับใจแรกที่มีต่อเธอไปในทันที

"คุณถึงกับกล้าบอกว่าฉันจะอายุสั้นงั้นเหรอ คุณดูเรื่องดีๆ ที่ตัวเองทำไว้สิ ตอนนี้ขาของคนอื่นเขาหักได้รับบาดเจ็บอยู่เนี่ย" หมอผมหางม้าพูดอย่างโกรธจัด

จางเล่อทำหน้าประหลาดใจ แล้วพูดขึ้นว่า "ที่ว่าผมทำเรื่องดีๆ หมายความว่าไง ผมพาเขาส่งโรงพยาบาล แน่นอนว่าก็ต้องเป็นการทำเรื่องดีๆ สิ"