บทที่ 23 - สองแขนอสรพิษเขียว! หรือว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะจริงๆ?

บทที่ 23 - สองแขนอสรพิษเขียว! หรือว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะจริงๆ?

เมื่อข่าวเรื่องที่มีนักเรียนใหม่ได้รับวงแหวนวิญญาณหมื่นปีแพร่ออกไป เขตสอบคัดเลือกทุกโซนก็ตกอยู่ในความวุ่นวายทันที

"ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย?!"

เหล่าอาจารย์คุมสอบหลายท่านต่างก็รู้สึกสงสัยและไม่แน่ใจในสิ่งที่ได้ยิน

หากไม่ใช่เพราะต้องคอยรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยในสนามสอบ พวกเขาคงจะทนไม่ไหวและรีบพุ่งตัวไปพิสูจน์ความจริงด้วยตาตนเองนานแล้ว!

เหล่านักเรียนใหม่เองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน หากไม่ใช่เพราะกำลังอยู่ในช่วงการสอบ พวกเขาคงจะได้รวมตัวกันพุ่งเป้าไปที่โซนสามสิบห้ากันหมดแล้ว...

ทุกคนต่างก็อยากเห็นว่า นักเรียนคนไหนกันที่ทำเรื่องเหนือธรรมชาติได้ขนาดนี้?

วงแหวนที่สองกลับหลอมรวมระดับหมื่นปีเข้าสถิตในร่าง!

เรื่องโกหกใช่ไหม?

ในชั่วขณะหนึ่ง วิญญาณจารย์หลายคนรู้สึกราวกับว่าระดับสติปัญญาของตนกำลังถูกลบหลู่

วงแหวนที่สอง ต่อให้เป็นระดับพันปีก็ถือว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว!

แต่นี่พวกเจ้ากลับมาบอกว่ามีคนหลอมรวมระดับหมื่นปีได้สำเร็จอย่างนั้นหรือ?

จะหลอกเด็กหรือไงกัน?!

อย่างไรก็ตาม วิญญาณจารย์บางคนที่สอบเสร็จก่อนต่างก็ไม่อาจหักห้ามความอยากรู้อยากเห็นได้ พวกเขารีบมุ่งหน้าไปยังโซนสามสิบห้าทันที

แม้พวกเขาจะอยู่ในสนามกีฬาขนาดใหญ่แห่งเดียวกัน และใช้เวลาเดินทางไม่ถึงสองนาที แต่พวกเขากลับรู้สึกยาวนานราวกับผ่านไปเป็นปี!

"ตาฝาด!"

"ใช่ ต้องตาฝาดแน่นอน!"

"ข้าไม่เชื่อหรอก! ที่จะไปดูนี่ก็แค่อยากจะรู้ว่าไอ้หมอนี่มันเป็นใครกัน ถึงได้ว่างงานจนกล้าปล่อยข่าวปัญญาอ่อนแบบนี้ออกมา?"

"ก็นั่นน่ะสิ! พวกเราต้องรวมตัวกันไปอัดมันสักน่วม!"

"ที่นี่คือสถาบันสื่อไหลเค่อ เป็นที่ที่เอาไว้ให้สัตว์ประหลาดอยู่ ไม่ใช่ที่ให้ปิศาจมาจุติ!"

"..."

ด้วยเหตุนี้ เหล่านักเรียนใหม่กลุ่มหนึ่งจึงพากันเดินเข้าไปหาเรื่องอย่างเป็นกลุ่มก้อน

ทว่าเมื่อพวกเขาก้าวเข้าสู่โซนสามสิบห้า ทุกคนกลับยืนอึ้งอยู่กับที่ราวกับถูกสาป!

ใจกลางสนาม

เซียนเฉินกุมกระบี่พิฆาตสวรรค์เอาไว้ในมือ พลังวิญญาณรอบกายกำลังพวยพุ่งอย่างรุนแรง

ที่ใต้เท้าของเขามีวงแหวนวิญญาณสองวงลอยเด่นขึ้นมา

วงแรกคือสีเหลืองระดับร้อยปี แต่อีกวงหนึ่งกลับเป็นสีดำสนิทที่ดูลึกล้ำ... วงแหวนวิญญาณระดับหมื่นปี!

เดิมที เขาไม่ได้อยากจะแสดงความแข็งแกร่งออกมาเร็วเกินไปนัก เพราะมันไม่มีความจำเป็น

การเปิดเผยไพ่ตายเร็วเกินไป จะไม่เป็นการทำให้เหล่านักเรียนคนอื่นๆ เริ่มระมัดระวังตัวก่อนเวลาอันควรหรอกหรือ?

เซียนเฉินตั้งใจจะเก็บไว้แสดงในจังหวะสำคัญ เพื่อที่จะได้สร้างผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง!

ทว่าใครจะไปนึก ไอ้เจ้าหวงฉู่เทียนคนนี้กลับทำตัวไม่สมกับเป็นคน

อีกฝ่ายพยายามใช้พลังของทีมเข้ากดดันอย่างต่อเนื่อง จนดูเหมือนว่า "เทพตาข่ายฟ้าดิน" ของสองพี่น้องตระกูลหลันกำลังจะถูกทำลายลงแล้ว!

เซียนเฉินจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเรียกอาวุธสถิตคู่กายออกมา และกลิ่นอายของวงแหวนวิญญาณย่อมไม่อาจปกปิดไว้ได้อีกต่อไป

ดังนั้น ทั่วทั้งเขตสอบจึงเดือดพล่านราวกับน้ำที่ถูกต้มจนสุก เสียงฮือฮาดังกระหึ่มจนดูเหมือนจะพังหลังคาสนามกีฬาให้ถล่มลงมาได้!

"อ๊ากกก! อะไรกัน! นั่นมันสีอะไรกันแน่!"

"วงแหวนวิญญาณหมื่นปีของจริงนี่นา!"

"สวรรค์! มีนักเรียนใหม่ได้วงแหวนหมื่นปีมาครอง แถมยังเป็นวงที่สองด้วยนะโว้ย!"

คำพูดที่เปี่ยมไปด้วยความตกใจเหล่านี้แพร่กระจายไปยังโลกภายนอกอย่างต่อเนื่อง คาดว่าอีกไม่นาน ทั่วทั้งสถาบันลานนอกและลานในจะต้องรับรู้เรื่องนี้กันจนหมดแน่นอน!

อาจารย์คุมสอบบางท่านถึงกับต้องปลดปล่อยพลังจิตออกมาตรวจสอบ

เมื่อพวกเขาสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังของวงแหวนหมื่นปีวงที่สอง ต่างก็พากันอุทานออกมาด้วยความตกใจว่า

"ระบบการจับคู่ของวงแหวนวิญญาณที่สมบูรณ์แบบที่สุด... ไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว!!"

การที่วงแหวนวิญญาณสีดำทมิฬระดับหมื่นปีมาปรากฏอยู่ในร่างของนักเรียนใหม่ คิดดูก็แล้วกันว่ามันจะสร้างความตกตะลึงให้แก่พวกเขาได้มากขนาดไหน!

ก่อนหน้านี้ในใจพวกเขาไม่เชื่อมากเท่าไหร่ ตอนนี้พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกสงสัยในชีวิตของตัวเองมากเท่านั้น!

"นั่นคือวงแหวนหมื่นปีจริงๆ หรือ?"

"ไม่ผิดแน่ กลิ่นอายแบบนั้นไม่มีทางผิดเพี้ยนไปได้หรอก แถมมันยังดูแข็งแกร่งกว่าระดับหมื่นปีทั่วไปเสียอีก!"

"ตระกูลเซียนคงจะได้กลับมายิ่งใหญ่อย่างเต็มตัวแน่นอนแล้ว!!"

"..."

เซียนเฉินเมื่อวานนี้ ยังเป็นเพียงวิญญาณจารย์ระดับ 18 อยู่เลย

ทว่าเพียงชั่วพริบตา เขากลับกลายเป็นมหาธาตุมหาวิญญาณระดับ 21 ไปแล้ว?

ต่อให้การเลื่อนระดับจะรวดเร็วขนาดนี้ แต่มันก็ไม่มีทางเป็นไปได้ที่วงแหวนวิญญาณวงที่สองจะเป็นระดับหมื่นปีหรอกไม่ใช่หรือ?

"หรือว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะจริงๆ?"

ในหัวของอาจารย์หลายท่านจู่ๆ ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา

มิฉะนั้น จะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้ได้อย่างไร!

กลิ่นอายของวงแหวนหมื่นปีสีดำนั่นไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน และมันยังดูมีความพิเศษไม่เหมือนใครอีกด้วย!

ในตอนนั้น ฮั่วอวี่เฮ่าที่เพิ่งสอบเสร็จก็ได้เดินทางมาถึงที่เกิดเหตุ เมื่อเห็นภาพตรงหน้า เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามในใจว่า

"พี่เทียนมุ่ง หมอนั่นก็ทำสัญญากับสัตว์วิญญาณหมื่นปี หรือว่าถูกสังเวยพลังให้เหมือนกันงั้นหรือ?"

"สัตว์วิญญาณหมื่นปีทั่วไป ไม่น่าจะทำแบบนี้ได้นะ..." หนอนไหมน้ำแข็งนภาแสดงความสงสัยออกมา

ทว่าในวินาทีต่อมา เขาก็รีบตอบกลับด้วยความภาคภูมิใจว่า

"อวี่เฮ่า วางใจเถอะ! พี่ชายคนนี้มอบวงแหวนล้านปีให้เจ้านะ ต่อให้วงแหวนที่สองของมันจะเป็นระดับหมื่นปี ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องไปให้ค่ามันเลย!"

"อนาคตของเจ้าน่ะ คือจักรวาลที่กว้างใหญ่ไพศาลเชียวนะ!"

"อืม" ฮั่วอวี่เฮ่าพยักหน้าเบาๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่กลางสนามอย่างไม่กะพริบตา

ท่ามกลางสายตานับไม่ถ้วนและพลังจิตมากมายที่จดจ้องมาที่ร่างของเซียนเฉิน

ทว่าในตอนนี้หัวใจของเขากลับดูนิ่งสงบ ไร้ซึ่งความกังวลและความกลัวใดๆ!

ในเมื่อวงแหวนวิญญาณถูกเปิดเผยออกมาแล้ว ก็ถือโอกาสนี้เอาหวงฉู่เทียนมาลองวิชากระบี่เสียเลยก็แล้วกัน!

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เซียนเฉินก็สะบัดกระบี่เล่มยาวฟาดฟันออกไปด้านหน้าทันที

วงแหวนวิญญาณหมื่นปีสีดำวงที่สองส่องแสงสลัวออกมา ในขณะที่เงาอสรพิษเขียวสองสายบนวงแหวนนั้นดูราวกับมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ!

"สองแขนอสรพิษเขียว!"

ตูม!

ปราณกระบี่ที่พุ่งพล่านดั่งมังกร อสรพิษเขียวสองสายแผ่ขยายปราณกระบี่ออกไปทั่วความว่างเปล่า ช่างดูสง่างามและทรงพลังยิ่งนัก!

ราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไป!

ฟาดฟันเพื่อทำลายความกลัวและพันธนาการทั้งปวงที่อยู่ในใจและเบื้องหน้า นี่คือเจตจำนงที่แท้จริงของวิชาสองแขนอสรพิษเขียว!

และขั้นที่สูงกว่านั้นขึ้นไป ถึงจะเป็นหนึ่งกระบี่เปิดประตูสวรรค์!

เมื่อเห็นปราณกระบี่สีเขียวที่พุ่งพวยพุ่งราวกับแม่น้ำสายใหญ่ หวงฉู่เทียนก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว

แม้ว่าวิญญาณยุทธ์ของเขาจะเป็นวานรพลังเทพที่มีพลังโจมตีและป้องกันไม่ธรรมดาก็ตาม

ทว่าภายใต้ปราณกระบี่ที่น่ากลัวเช่นนี้ เขากลับเกิดความรู้สึกว่าตัวเองช่างเล็กจ้อยราวกับฝุ่นผง

ราวกับว่าในวินาทีต่อมา เขาจะถูกฟันจนตายคาที่และร่างแหลกสลายไม่เหลือแม้แต่กระดูก!

"อ๊ากกก!" พวกหวงฉู่เทียนทั้งสามคนต่างก็แผดเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ พวกเขาแทบจะขวัญหนีดีฝ่อไปแล้ว!

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ปราณกระบี่สีเขียว แต่คือแรงกดดันมหาศาลที่แฝงมากับปราณกระบี่นั่นต่างหาก!

ฟาดฟันพันธนาการ กลืนกินทุกสรรพสิ่งใต้หล้า!

มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน!

วิชาสองแขนอสรพิษเขียว ไม่เพียงแต่จะมีปราณกระบี่ที่เกิดจากพลังวิญญาณเท่านั้น แต่ยังแฝงไปด้วยการจู่โจมทางพลังจิตอีกด้วย!

ปัง!

ในจังหวะวิกฤต มู่จิ่นอาจารย์คุมสอบก็ได้ออกโรงช่วยชีวิต!

พลังวิญญาณระดับ 50 ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างรุนแรง ช่วยดึงตัวพวกหวงฉู่เทียนทั้งสามคนออกมาจากระยะอันตรายได้ทันท่วงที!

เมื่อสัมผัสได้ถึงปราณกระบี่ที่รุนแรงและดูราวกับจะกลืนกินทุกอย่างนั้น ใบหน้าอันงดงามของมู่จิ่นก็เคร่งเครียดขึ้นมาทันที

นี่มันคือวงแหวนหมื่นปีของสัตว์วิญญาณชนิดไหนกันแน่?

หากไม่ใช่เพราะเซียนเฉินยังมีระดับพลังเพียงมหาธาตุมหาวิญญาณระดับ 20 ละก็ นางเองก็ไม่กล้าพูดเหมือนกันว่าจะสามารถต้านทานมันได้อย่างง่ายดาย!

และในตอนนั้นเอง พวกหวงฉู่เทียนทั้งสามคนที่อยู่ด้านหลัง ต่างก็ตกใจจนสลบเหมือดไปเรียบร้อยแล้ว!

มู่จิ่นหน้าเสียไปเล็กน้อย นางรีบแผ่พลังจิตออกไปตรวจสอบทันที

ก่อนจะพบว่า ทั้งสามคนเพียงแค่ถูกแรงกระแทกจากพลังจิตที่แฝงมากับเจตจำนงแห่งกระบี่จนช็อกสลบไปเท่านั้น ดวงวิญญาณและร่างกายไม่ได้รับความเสียหายร้ายแรงแต่อย่างใด

เมื่อเป็นเช่นนี้ นางจึงค่อยรู้สึกเบาใจขึ้นมาบ้าง!

ในขณะเดียวกัน นางก็รู้สึกโชคดีที่ออกโรงช่วยเหลือได้ทันเวลา มิฉะนั้นผลที่ตามมาคงยากจะจินตนาการ

ส่วนผู้คนที่ยืนดูอยู่รอบๆ ต่างก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้างและยืนแข็งทื่ออยู่กับที่เป็นเวลานาน!

"นี่... นี่คืออานุภาพของทักษะวิญญาณหมื่นปีอย่างนั้นหรือ?"

"น่ากลัวเกินไปแล้ว! มังกรเขียวสองตัวนั้น ดูเหมือนจะสามารถฉีกกระชากสวรรค์ให้ขาดได้เลย!"

"เมื่อกี้ข้ายังสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกทางพลังจิตที่น่ากลัวมากด้วยนะ!"

"วงแหวนนี้ได้มาจากการล่าสัตว์วิญญาณตัวไหนกันแน่ ทำไมมันถึงได้ดูเหนือชั้นขนาดนี้!"

ไม่ไกลนัก ฮั่วอวี่เฮ่ามีเม็ดเหงื่อไหลเย็นเยียบออกมาที่หน้าผาก

ในหัวของเขา หนอนไหมน้ำแข็งนภาที่สัมผัสได้ถึงเจตจำนงแห่งกระบี่อันยิ่งใหญ่ภายนอก ก็เริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป!

"อวี่เฮ่า! ไอ้หมอนั่นมันเป็นศัตรูของเจ้าหรือเปล่า? ต้องรีบหาทางกำจัดมันทิ้งซะตั้งแตตอนนี้เลยนะ!"

"อานุภาพที่ระเบิดออกมาจากวงแหวนหมื่นปีวงนี้ มันแทบจะไม่ด้อยไปกว่าพวกสัตว์ร้ายแสนปีที่ข้าเคยเจอมาก่อนเลยด้วยซ้ำ!"

"เพียงแต่ตอนนี้พลังวิญญาณและพลังจิตของหมอนั่นยังไม่เพียงพอ จึงยังไม่อาจสำแดงอานุภาพที่แท้จริงออกมาได้ หากพลังวิญญาณของมันถึงระดับหนึ่งล่ะก็ ข้าเกรงว่ามันจะไม่ด้อยไปกว่าวงแหวนแสนปีเลย!"

(จบแล้ว)