บทที่ 14 - พี่สาว ท่านว่าคุณชายเซียนจะถูกต่อยตายในหมัดเดียวไหม?

บทที่ 14 - พี่สาว ท่านว่าคุณชายเซียนจะถูกต่อยตายในหมัดเดียวไหม?

ไม่ใช่แค่พวกที่ฝักใฝ่ตระกูลหวงเท่านั้นที่คิดว่าเซียนเฉินโอหัง

แม้แต่นักเรียนที่พยายามประจบตระกูลเซียนเองก็คิดเช่นเดียวกัน แต่ละคนต่างมีสีหน้าที่ประหลาดใจอย่างยิ่ง

ไม่ใช่หรือไง?

แค่รับกระบี่เจ้าหนึ่งครั้ง ก็เป็นตัวแทนตระกูลเซียนยอมสยบให้เลยหรือ?

เขากล้าพูดจาใหญ่โตขนาดนี้ได้อย่างไรกัน!

หวงฉู่เทียนคนนั้นมีวิญญาณยุทธ์เป็นวานรพลังเทพใครจะกล้าบอกว่าสามารถล้มเขาได้ในกระบวนท่าเดียว?

นี่มันล้อเล่นกันใช่ไหม?

แม้ว่าวิญญาณยุทธ์มังกรกระบี่เรืองรองของตระกูลเซียนจะไม่ธรรมดา แต่พูดแบบนี้มันก็เกินไปหน่อย!

คิดว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากในรอบพันปีหรืออย่างไร?

ทุกคนต่างรู้ดีว่า เพื่อตามจีบผู้หญิงอย่างเซียวเซียว เซียนเฉินไม่เพียงแต่ละเลยการฝึกฝนพลังวิญญาณเท่านั้น แม้แต่ประสบการณ์การต่อสู้เขาก็ไม่มีเลยแม้แต่น้อย!

ไม่อย่างนั้น ท่านย่าของตระกูลเซียนคงไม่ส่งเขามาอยู่ในห้องเจ็ดซึ่งเป็นห้องที่ธรรมดาที่สุดแบบนี้หรอก...

แค่เนี้ยนะ?

เจ้ากล้าไปท้าทายหวงฉู่เทียนได้อย่างไร!

ต่อให้วิญญาณยุทธ์ของเจ้าจะวิเศษแค่ไหน หากไม่ขยันฝึกฝน พลังจะเพิ่มขึ้นได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น หวงฉู่เทียนไม่ใช่คนไร้ชื่อเสียง แต่เขาคืออัจฉริยะของตระกูลหวงเชียวนะ!

ส่วนเจ้าล่ะเซียนเฉิน?

เป็นเพียงวิญญาณจารย์ระดับ 18 พลังวิญญาณต่างกันถึง 7 ระดับ!

เมื่อเห็นเช่นนั้น นักเรียนบางคนอาจจะไม่พูดอะไรออกมา แต่สายตาของพวกเขากลับเปิดเผยความรู้สึกออกมาจนหมดสิ้น!

อย่างไรก็ตาม พวกลูกหลานตระกูลใหญ่ที่ฝักใฝ่ตระกูลหวง ย่อมไม่มีความเกรงใจใดๆ พวกเขาพากันหัวเราะเยาะออกมาทันที

"ฮ่าๆๆ! ขำชะมัด! แค่รับกระบี่เดียวก็จะยอมสยบให้เลยหรือ?"

"เจ๋งขนาดนั้นเลย? ทำไมไม่บินขึ้นฟ้าไปเลยล่ะ?!"

"นึกว่ามีตระกูลเซียนหนุนหลังแล้วจะทำอะไรก็ได้หรือไง? เจ้าทำตัวโอหังแบบนี้คนทางบ้านรู้หรือเปล่า?"

"พวกเราไม่ใช่ตระกูลเซียวหรอกนะ ที่จะยอมให้เจ้ามารรังแกโดยไม่ปริปาก!"

"พี่ฉู่เทียน! อย่าไปยอม อัดมันที่ลานประลองสิ!"

"..."

และหวงฉู่เทียนเป็นคนนิสัยอย่างไร?

เขาเป็นคนเย่อหยิ่งและบ้าบิ่น!

เมื่อถูกทุกคนยุแยงขนาดนี้ มีหรือที่เขาจะไม่ตอบรับ เขาจึงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันทีและกล่าวว่า:

"ดี! เซียนเฉิน! เจ้ารอรับมือให้ดีก็แล้วกัน!"

"แน่จริงก็ไปเจอกันที่ลานประลองของสถาบันสิ!"

ลานประลองเป็นสถานที่ที่สถาบันจัดไว้ให้เหล่านักเรียนใช้แก้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างกัน

ทั้งสองฝ่ายตกลงกันด้วยความสมัครใจและขึ้นประลองบนเวที!

หลังจากการต่อสู้จบลง ความแค้นในอดีตก็ถือว่าสิ้นสุดลงไป

หากใครคิดจะล้างแค้นในภายหลัง ก็นับว่าเป็นการละเมิดกฎเหล็กของสถาบันสื่อไหลเค่อ!

เรื่องนี้ต่อให้เป็นตระกูลเซียนก็จะไม่ฝ่าฝืนเด็ดขาด!

เมื่อได้ยินดังนั้น เซียนเฉินก็ไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย เขาจึงลุกขึ้นยืนทันทีและกล่าวว่า: "ข้าจะให้โอกาสเจ้าสักครั้ง"

คนอย่างหวงฉู่เทียนที่มีแต่กำลังแต่ไม่มีสมอง ยังกล้ามาทำตัวกร่างอีกหรือ?

ถ้าไม่ให้บทเรียนเสียบ้างคงไม่ได้แล้ว!

แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ เขาต้องทำให้พี่น้องตระกูลหลันเห็นถึงความแข็งแกร่งของเขา ไม่อย่างนั้นจะร่วมทีมกันได้อย่างไร?

หากไม่ร่วมทีม แล้วจะไปบดขยี้บุตรแห่งโชคชะตาได้อย่างไรกัน?!

สนามประลอง

ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของสถาบันสื่อไหลเค่อ

ที่นี่เป็นสถานที่ที่นักเรียนชั้นปีสูงๆ มักจะแวะเวียนมาอยู่เป็นประจำ

ไม่เพียงแต่จะมีอาจารย์คอยทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินเท่านั้น แต่ยังมีหน้าที่คอยปกป้องและช่วยเหลือเหล่านักเรียนอีกด้วย

เพียงแต่ว่า หากต้องการประลองที่นี่ จะต้องจ่ายเงินสิบเหรียญทองวิญญาณ

สถาบันจะหักไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือจะเป็นของผู้ชนะในการประลอง!

แม้แต่การเข้าชมก็ต้องเสียหนึ่งเหรียญเงินวิญญาณ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีนักเรียนจำนวนมากพากันแห่มาดู!

เหตุผลง่ายๆ ก็คือ

การชนะการประลองที่นี่จะได้รับคะแนนสะสม ซึ่งสามารถนำไปใช้เพิ่มคะแนนในการสอบปลายภาคได้!

ดังนั้น สถานที่แห่งนี้จึงได้รับความนิยมจากนักเรียนชั้นปีสูงมาโดยตลอด

แต่ครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินว่ามีนักเรียนใหม่มาประลองกันที่นี่!

เมื่อนักเรียนห้องเจ็ดพากันเดินออกมาเป็นกลุ่มใหญ่ นักเรียนใหม่ห้องอื่นๆ ก็เริ่มได้รับข่าวทันที!

"อะไรนะ?! เซียนเฉินกับหวงฉู่เทียนไปท้าดวลกันที่ลานประลองงั้นหรือ?"

"ถ้าข้าจำไม่ผิด เซียนเฉินเพิ่งจะมีระดับพลังสิบกว่าเองไม่ใช่หรือ? เขากล้าขนาดนั้นเลยหรือ!"

"เขาถูกตระกูลเอาอกเอาใจจนเสียคนหรือเปล่า ถึงได้โอหังขนาดนี้?"

"ก็นั่นน่ะสิ! หวงฉู่เทียนเป็นถึงอัครวิญญาณจารย์ระดับ 25 แถมวิญญาณยุทธ์ยังเป็นวานรพลังเทพอีกด้วย!"

"..."

ในช่วงเวลาสั้นๆ นักเรียนใหม่ที่ได้รับข่าวต่างก็พากันวิ่งตรงไปยังลานประลองทันที

แม้แต่ข้าวเที่ยงก็ยังขี้เกียจกินแล้ว!

ภายในลานประลอง เสียงตะโกนดังกึกก้องไปทั่ว

ตรงกลางมีลานว่างขนาดใหญ่เป็นรูปหกเหลี่ยม

ท่ามกลางสายตานับพันคู่ เซียนเฉินก้าวขึ้นไปบนเวที

ส่วนที่นั่งรับชมรอบๆ นั้น ถูกเติมเต็มไปด้วยนักเรียนกว่าพันคน!

ไม่เพียงแต่นักเรียนใหม่ส่วนใหญ่จะมาที่นี่ แม้แต่รุ่นพี่สาวๆ ชั้นปีสูงหลายคนก็ยังมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

แต่สาเหตุหลักก็คือ เรื่องราวที่แพร่กระจายไปทั่วเมืองเมื่อคืนนี้ ทำให้เซียนเฉินกลายเป็นบุคคลที่ถูกจับตามองที่สุด!

หลายคนจึงอยากเห็นว่า รุ่นน้องเซียนเฉินที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองคนนี้จะเป็นคนอย่างไร!

บนเวทีประลอง

หวงฉู่เทียนหักข้อนิ้วมือจนเสียงดังกร๊อบแกร๊บ

ร่างกายของเขากำยำล่ำสันมาก และเมื่อเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมาสถิตร่าง เขาก็ยิ่งดูแข็งแกร่งและสูงใหญ่ขึ้นไปอีก สายตาที่เขามองมายังเซียนเฉินนั้นเต็มไปด้วยความดุร้าย

ต่อให้เป็นนายน้อยตระกูลเซียนแล้วอย่างไร?

ต่อให้มีวิญญาณยุทธ์ระดับท็อปแล้วอย่างไร?

เป็นแค่วิญญาณจารย์ระดับ 18 ข้าแค่กระทืบเท้าเพียงครั้งเดียวก็บดขยี้เจ้าได้สบายๆ แล้ว!

เมื่อวานนี้ ตระกูลเซียนใช้มาตรการรุนแรงทำให้ตระกูลเซียวเสียหายอย่างหนัก

สร้างความเกรงขามไปทั่ว!

และในวันนี้ หากข้าสามารถเหยียบเซียนเฉินไว้ใต้ฝ่าเท้าได้ จะมีเรื่องอะไรที่น่าสะใจไปกว่านี้อีกไหม?

ไม่แน่ว่าชื่อเสียงของตระกูลหวงอาจจะพุ่งสูงขึ้นตามไปด้วย!

เมื่อเห็นทั้งสองฝ่ายขึ้นมาบนเวทีเรียบร้อยแล้ว เสียงเชียร์จากที่นั่งรับชมก็ดังกึกก้องราวกับคลื่นยักษ์!

"ว้าว! รุ่นน้องเซียนเฉินหล่อจริงๆ เลยนะเนี่ย!" รุ่นพี่สาวชั้นปีสูงที่มีรูปร่างเย้ายวนคนหนึ่งมีแววตาที่เป็นประกาย

"เหอะๆ แต่น่าเสียดายนะ! รุ่นน้องที่เจ้าชอบกำลังจะถูกอัดแล้วล่ะ?"

"เฮ้อ! ก็น่าเสียดายจริงๆ นั่นแหละ รุ่นน้องมีระดับแค่ 18 เอง ไม่ใช่แนวของข้าเลย"

"เมื่อกี้ข้าเหมือนได้ยินใครบางคนบอกว่าอยากจะให้ความอบอุ่นกับรุ่นน้องอยู่นี่นา?"

"..."

เหล่านักเรียนใหม่ที่มาลานประลองเป็นครั้งแรก ต่างก็รู้สึกตื่นเต้นจนเลือดในกายเดือดพล่าน

"สู้! สู้!!"

เสียงตะโกนดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย!

แน่นอนว่าสองพี่น้องหลันซู่ซู่และหลันลั่วลั่วก็อยู่ที่นี่ด้วย ในตอนนี้ใบหน้าของพวกนางเต็มไปด้วยความกังวลและเป็นห่วง

"พี่สาว ท่านว่าคุณชายเซียนจะถูกต่อยตายในหมัดเดียวไหม?"

"คงไม่หรอกมั้ง... ได้ยินมาว่ามังกรกระบี่เรืองรองของตระกูลเซียนก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะ..."

ไว่ปิงปิงที่ได้รับรายงานจากนักเรียนห้องเจ็ดก็รีบวิ่งมาที่ลานประลองอย่างรวดเร็ว จนไม่มีเวลาแม้แต่จะกินข้าวเที่ยง!

ในตอนนี้ สีหน้าของนางเคร่งเครียดมาก และพึมพำกับตัวเองว่า:

"จบกัน! ก่อนหน้านี้ข้ารับปากกับผู้อาวุโสซ่งไว้แล้วว่าจะดูแลเซียนเฉินให้ดี!"

"เจ้าเด็กคนนี้ทำอะไรเร็วเกินไปจริงๆ!"

ไว่ปิงปิงรู้สึกจนปัญญาอย่างยิ่ง

ในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว นางทำได้เพียงเฝ้าดูอยู่ข้างสนาม หากเห็นท่าไม่ดี นางจะรีบเข้าไปช่วยทันที!

ช่วงเวลานี้เป็นช่วงสำคัญของการสอบคัดเลือกนักเรียนใหม่ จะปล่อยให้เซียนเฉินได้รับบาดเจ็บสาหัสไม่ได้เด็ดขาด!

บนสนามประลอง

เซียนเฉินมีความกระหายในการต่อสู้อย่างแรงกล้า!

เขารู้ดีถึงความน่ากลัวของหวงฉู่เทียน!

ไม่ว่าจะอย่างไร อีกฝ่ายก็คือนักสู้ระดับอัครวิญญาณจารย์ระดับ 25 ของจริง!

ต่อให้วิญญาณยุทธ์ของเขาจะผันแปรไป แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรับมือ!

ทว่า เซียนเฉินนั้นแตกต่างจากคนทั่วไปในโลกใบนี้

เขาคือผู้ที่ข้ามมิติมา ย่อมคุ้นเคยกับสิ่งต่างๆ มากมายที่คนอื่นไม่รู้!

ตัวอย่างเช่น...

กระบวนท่าการต่อสู้ของหวงฉู่เทียน!

"เซียนเฉิน! เข้ามา!" หวงฉู่เทียนตะโกนลั่น เขาแทบจะรอไม่ไหวแล้ว

เมื่อได้ยินดังนั้น เซียนเฉินก็ยิ้มออกมาและพูดว่า: "รีบร้อนขนาดนั้นเลยหรือ? ข้าจะสงเคราะห์ให้เอง!"

ท่ามกลางสายตาของทุกคน เขาค่อยๆ ก้าวเดินไปข้างหน้า

"เริ่มการประลองได้!"

ทันทีที่เสียงของผู้ตัดสินสิ้นสุดลง นักเรียนบนที่นั่งรับชมต่างก็กลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เวทีอย่างไม่กะพริบตา เพราะกลัวว่าถ้ากะพริบตาเพียงนิดเดียวอาจจะพลาดช็อตเด็ดไป!

ถ้าเกิดเซียนเฉินถูกเอาชนะอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ พวกเขาที่เสียเหรียญเงินวิญญาณเข้ามาดูคงจะรู้สึกขาดทุนแย่เลย!

ตูม!

ในวินาทีต่อมา เซียนเฉินก็ยกมือขวาขึ้น กระบี่พิฆาตสวรรค์ซึ่งเป็นอาวุธสถิตคู่กายปรากฏขึ้นในมือของเขา

กลิ่นอายกระบี่ที่น่าเกรงขามและกว้างใหญ่ไพศาลพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที!

(จบแล้ว)