บทที่ 11 - แผนการทำลายชื่อเสียง

บทที่ 11 - แผนการทำลายชื่อเสียง

สายตาของเซียนเฉินจับจ้องไปยังหน้าจอร้านค้าระบบ วิชาและทักษะระดับเทพที่ปรากฏอยู่บนนั้นล้วนเป็นชื่อที่เขาคุ้นหูเป็นอย่างดี!

【เทพกระบี่ข้ามเวหา, หนึ่งกระบี่เซียนสยบ, หนึ่งกระบี่เปิดประตูสวรรค์...】

ยังมีวิชาที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งจักรวาลอย่าง 【เคล็ดกระบี่อักษรหญ้า】, 【คัมภีร์มหาธรรมิกเนรมิต】, 【หมัดจักรพรรดิเทพ】 เป็นต้น

เซียนเฉินมองดูจนตาพร่าพราย

วิชาระดับจักรพรรดิเทพพวกนี้ หากเขาสามารถแลกเปลี่ยนออกมาใช้ในโลกใบนี้ได้ ไม่ใช่ว่าจะกวาดล้างศัตรูได้ทุกคนเลยหรือ?

เมื่อมองดูวิชาและทักษะที่น่าอิจฉาเหล่านี้ หัวใจของเซียนเฉินก็สั่นไหวด้วยความปรารถนาอย่างยิ่งยวด

วิชาเหล่านี้หากสุ่มหยิบออกมาเพียงอย่างเดียวในโลกภายนอก ก็เพียงพอที่จะสร้างชื่อเสียงกระฉ่อนโลก!

ไม่ต้องพูดถึงหมัดจักรพรรดิเทพหรือคัมภีร์มหาธรรมิกเนรมิตที่พลิกผันหยินหยาง

เพียงแค่หยิบเอาเพลงกระบี่ที่ยอดเยี่ยมออกมาสักหนึ่งหรือสองท่า ก็เพียงพอที่จะทำให้เหล่าราชทินนามพรหมยุทธ์ทั่วทั้งทวีปคลุ้มคลั่งได้แล้ว!

ไม่แน่ว่าการก่อตั้งสำนักดาบขึ้นมาใหม่อาจไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

หากข่าวนี้แพร่ออกไป เกรงว่าแม้แต่ตระกูลเซียนก็อาจจะไม่สามารถปกป้องเขาไว้ได้

ต้องรู้ก่อนว่า ผู้ที่สามารถคิดค้นเพลงกระบี่ขึ้นมาได้นั้น จะได้รับการยกย่องให้เป็นดั่งเทพกระบี่!

ทว่าในวินาทีต่อมา เมื่อเซียนเฉินเหลือบไปเห็นตัวเลขยาวเหยียดที่ต่อท้ายทักษะเทพเหล่านั้น เขาก็ถึงกับอึ้งไปทันที!

ราคาพวกนี้มันปล้นกันชัดๆ!

แม้เซียนเฉินจะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่เขาก็ยังคงตกใจกับราคาที่สูงลิบลิ่วนี้!

【หนึ่งกระบี่เซียนสยบ: 100,000 แต้มตัวร้าย!】

【หนึ่งกระบี่เปิดประตูสวรรค์: 500,000!】

ที่ไร้สาระที่สุดคือ 【หมัดจักรพรรดิเทพ】 ซึ่งต้องใช้แต้มตัวร้ายถึงหนึ่งพันล้านแต้ม?

...

แม้จะรู้สึกอิจฉามาก แต่เซียนเฉินก็เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของตัวเองดี

สรุปแล้ว ปัญหาก็คือแต้มตัวร้ายยังมีไม่พอ!

"ไม่ต้องรีบร้อนไป เมื่อวานแค่จัดการกับตระกูลเซียวไปนิดหน่อยก็ได้มาตั้งห้าพันแต้มแล้ว หลังจากนี้ยังมีโอกาสอีกเยอะ!"

ยิ่งไปกว่านั้น ฮั่วอวี่เฮ่าที่เป็นบุตรแห่งโชคชะตาคนนี้ ยังมีวาสนาที่เหลือล้นจนน่ากลัว!

ขอเพียงเขาตัดวาสนาเหล่านั้นทิ้งให้หมด ยังต้องกลัวว่าจะไม่มีแต้มมาแลกหรือ?

ทักษะระดับจักรพรรดิเทพเหล่านั้น ก็แค่ฝากไว้ในระบบก่อนชั่วคราวเท่านั้น!

หลังจากมองดูอยู่พักหนึ่ง เซียนเฉินก็ถอนหายใจและออกจากระบบไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

ไม่มีทางเลือกอื่น สิ่งที่เขาสามารถแลกได้ตอนนี้ ตระกูลเซียนเองก็มีอยู่แล้ว

ส่วนสิ่งที่ตระกูลเซียนไม่มี แต้มตัวร้ายของเขาก็ยังขาดอีกมาก...

ในตอนนี้แววตาของเซียนเฉินดูลึกล้ำ และเขาก็ได้ตั้งเป้าหมายที่ใหญ่กว่าเดิมไว้แล้ว!

อย่าว่าแต่หอสมบัติของตระกูลเซียนเลย ต่อให้เป็นทักษะวิญญาณหรือวิชาทั้งหมดในโลกโต้วหลัว เมื่อมาอยู่ต่อหน้าความสามารถของระบบแล้ว มันก็ไม่มีค่าอะไรเลย!

"ฮั่วอวี่เฮ่า และหวังตง พวกเจ้าทั้งสองคนต้องพยายามให้มากขึ้นนะ ไม่อย่างนั้นข้าจะรีดแต้มตัวร้ายจากพวกเจ้าให้พอได้ยังไง?"

พอคิดแบบนี้แล้ว เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนดีจริงๆ!

ที่เฝ้าภาวนาให้บุตรแห่งโชคชะตาขยันหมั่นเพียร...

เซียนเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจสาดน้ำมันเข้าไปในกองเพลิงนี้อีกสักหน่อย!

ไม่ใช่เพื่ออะไรอื่น แต่เพื่อผลักดันกลุ่มสามสหายบุตรแห่งโชคชะตา เพื่อที่เขาจะได้รีดแต้มตัวร้ายออกมาได้มากขึ้น!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เซียนเฉินจึงเดินออกจากห้อง และเรียกคนรับใช้คนหนึ่งมาสั่งการว่า:

"เจ้าไปหาคนมาสองสามคน แล้วแอบไปป่าวประกาศในเมืองสื่อไหลเค่อ ให้กระจายข่าวเรื่องความขัดแย้งระหว่างข้ากับเซียวเซียวออกไปให้ทั่ว"

"นอกจากนี้ จำไว้ว่าต้องเน้นเรื่องของนางกับหวังตงเป็นพิเศษ โดยเปิดโปงว่าเซียวเซียวเอาทรัพยากรของตระกูลเซียนไปเลี้ยงฮั่วอวี่เฮ่าและหวังตง!"

เมื่อได้ยินดังนั้น คนรับใช้ก็ตอบรับอย่างนอบน้อม: "ขอรับนายน้อย! บ่าวจะไปจัดการเดี๋ยวนี้!"

เซียนเฉินพยักหน้า เขารู้สึกวางใจในความสามารถของคนรับใช้คนนี้มาก

หมอนั่นไม่มีความสามารถด้านอื่นหอก แต่ในตระกูลนั้นเขามีชื่อเสียงโด่งดังเรื่องการนินทาที่สุด...

แม้ว่าในชาติก่อนเซียนเฉินจะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการชี้นำกระแสสังคม

แต่ในโลกใบนี้ เพียงแค่เขาชี้แนะนิดหน่อยและมอบหมายให้คนที่ถนัดจัดการ เรื่องแค่นี้มันก็ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากไม่ใช่หรือ?

ในวันต่อมา

เพียงแค่คืนเดียว เรื่องราวระหว่างเซียวเซียวและเซียนเฉินก็กลายเป็นที่รู้จักไปทั่วทั้งเมืองสื่อไหลเค่อ

เดิมที ความวุ่นวายของตระกูลเซียวทำให้พวกเขาเกิดความสงสัยอยู่แล้ว

แต่เมื่อข่าวนี้ถูกปล่อยออกมา ทุกคนก็ได้รู้ความจริงว่าเกิดอะไรขึ้น

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งคืน ข่าวนี้ก็ได้แพร่กระจายไปจนถึงขั้นที่ใครๆ ก็รู้กันทั่ว

ในช่วงเวลาสั้นๆ ข่าวลือต่างๆ นานาก็ปลิวว่อนไปหมด

"น่าตกใจ! ที่แท้คุณหนูตระกูลเซียวตัดสัมพันธ์กับนายน้อยตระกูลเซียนเพราะเรื่องนี้เอง!"

"เซียวเซียวรู้สึกว่าเซียนเฉินนั้นห่วยเกินไป เลยแอบไปเลี้ยงดูหวังตงที่เป็นหนุ่มหน้าขาว!"

"เหลือเชื่อจริงๆ! คุณหนูตระกูลเซียวเล่นแรงขนาดนี้เลยหรือ?"

ในไม่ช้า ข่าวนี้ก็แพร่ไปทั่วทุกมุมของเมืองสื่อไหลเค่อ

มันกลายเป็นหัวข้อสนทนายามว่างของเหล่าชาวเมืองทั่วไป!

"เฮ้อ... นึกไม่ถึงเลยจริงๆ! คุณหนูตระกูลเซียวเพิ่งจะเป็นนักเรียนใหม่ของสถาบันสื่อไหลเค่อเองไม่ใช่หรือ? ก็เริ่มเลี้ยงผู้ชายซะแล้ว?"

"มันจะเป็นอะไรไปล่ะ เรื่องแบบนี้พวกลูกสาวตระกูลใหญ่เขาก็ทำกันเป็นปกติอยู่แล้ว..."

"พี่ชายท่านนี้ ขอคุยด้วยหน่อยสิ ดูเหมือนท่านจะรู้ลึกรู้จริงนะ!"

"ข้าเป็นนักเรียนใหม่ของสถาบันสื่อไหลเค่อ ข้าขอยืนยันว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง!"

"..."

เรื่องนี้ไม่เพียงแต่แพร่สะพัดไปทั่วเมืองสื่อไหลเค่อเท่านั้น แต่สุดท้ายมันยังลุกลามใหญ่โตจนเข้าหูของนักเรียนวิญญาณจารย์จำนวนมาก

หลังจากนั้น ยิ่งมีนักเรียนของสถาบันหลายคนออกมาแสดงตัวเพื่อยืนยันเรื่องนี้!

"ข้าว่าเรื่องนี้เป็นไปได้สูง มีใครคิดเหมือนข้าบ้างไหมว่าหวังตงหน้าตาเหมือนพวกแมงดาจริงๆ?"

"โอ้โห! พอเจ้าพูดแบบนี้ ข้าก็ว่ามันใช่เลยนะ!"

"ข้าก็สังเกตเห็นเหมือนกัน! ตอนแรกยังนึกว่าหวังตงกับฮั่วอวี่เฮ่ามีอะไรซึ้งๆ กันซะอีก!"

"ความคิดของเจ้านี่มันกล้าหาญมากเลยนะ!"

"ตอนแรกก็นึกว่าหวังตงมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา ที่ไหนได้ กลับกลายเป็นว่าคุณหนูตระกูลเซียวแอบเลี้ยงดูอยู่นี่เอง!"

"..."

ภายในสถาบันสื่อไหลเค่อ ที่หอพักหญิง มีคนออกมาแสดงความเห็นอกเห็นใจแทนเซียนเฉิน

"เฮ้อ! น่าสงสารรุ่นน้องเซียนเฉินจริงๆ ที่ไปเจอคนไม่ดีเข้า!"

"ก็ใช่น่ะสิ ทุ่มเททรัพยากรไปตั้งมหาศาล สุดท้ายเซียวเซียวกลับเอาไปทำให้คนอื่นได้ดีแทน?"

"พี่สาวทั้งหลาย มีใครรู้จักรุ่นน้องเซียนเฉินบ้างไหม? รุ่นพี่คนนี้อยากจะไปให้ความรักความอบอุ่นกับเขาเสียหน่อย"

"ถุย! เจ้าอยากไปให้ความอบอุ่นที่ไหนกันล่ะ? เจ้าแค่อยากได้สมบัติของเขามากกว่า!"

"อ๊ะ! ที่นี่คือสถาบันนะ พวกเจ้าจะมองโลกตามความเป็นจริงเกินไปแล้ว! อีกอย่าง... นับข้าเข้าไปด้วยคนสิ ข้าก็เป็นรุ่นพี่เหมือนกัน และข้าก็อยากจะไปให้ความรักความอบอุ่นกับรุ่นน้องเซียนเหมือนกัน!"

"..."

เช้าตรู่วันนี้ เรื่องนี้ก็ได้เข้าหูของเซียวเซียวจนนางเกือบจะเป็นลมล้มพับไปกับพื้น

ส่วนหวังตงที่อยู่ในสถาบันสื่อไหลเค่อและได้รับรู้เรื่องนี้ ก็โกรธจนตัวสั่นไปหมด

นางซึ่งมีภูมิหลังจากสำนักฟ้ากระจ่างอันยิ่งใหญ่ กลับมีวันที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแมงดาเลี้ยงอย่างนั้นหรือ?

"อวี่เฮ่า! พวกเราจะต้องคว้าอันดับหนึ่งในการสอบคัดเลือกนักเรียนใหม่ในอีกไม่กี่วันนี้ให้ได้ ข้าอยากจะดูนักว่าใครมันจะกล้าเรียกข้าว่าหนุ่มหน้าขาวอีก!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฮั่วอวี่เฮ่าก็กำหมัดแน่น และตัดสินใจอย่างแน่วแน่ในใจเช่นกัน พร้อมกับให้กำลังใจว่า:

"อืม! ขอเพียงพวกเราสามคนร่วมแรงร่วมใจกันและพยายามฝึกฝนให้มากขึ้น! ในการสอบคัดเลือกนักเรียนใหม่ พวกเราย่อมมีโอกาสสูงมาก!"

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ แววตาของเขาก็ฉายประกายเจิดจ้า

การสอบคัดเลือกจะเป็นการต่อสู้แบบทีม เมื่อถึงตอนนั้น ทักษะเนตรวิญญาณของเขาถึงจะแสดงอานุภาพที่แท้จริงออกมาได้!

ครู่ต่อมา ก็ถึงเวลาเข้าเรียน

ที่หน้าประตูสถาบันสื่อไหลเค่อ มีผู้คนพลุกพล่าน

ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีรถอุปกรณ์วิญญาณสีทองที่หรูหราและมีราคาสูงลิ่วคันหนึ่งขับตรงเข้ามา ดึงดูดสายตาของคนทั้งสนาม

นี่คือรถอุปกรณ์วิญญาณรุ่นจำกัดที่มีอยู่ไม่กี่คันในทวีปนี้!

คนธรรมดาทั่วไปต่อให้มีเงินก็ยังหาช่องทางซื้อไม่ได้!

รถค่อยๆ จอดลงที่หน้าสถาบัน ประตูรถเปิดออก และเด็กหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาคนหนึ่งก็ก้าวลงมา

คนผู้นั้นคือเซียนเฉินนั่นเอง

เมื่อเห็นดังนี้ เหล่ารุ่นพี่สาวๆ หลายคนต่างก็มีประกายดาวในดวงตา

ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเซียนเฉิน หรือว่าเป็นเพราะรถสีทองคันนั้นกันแน่...

ไม่ไกลนัก แววตาของเซียวเซียวกลับฉายแววโกรธแค้นอย่างล้ำลึก นางรีบก้าวเท้าเข้าไปหาทันที และตะโกนถามด้วยความโกรธจัดว่า:

"เซียนเฉิน! เจ้ามันเกินไปแล้ว! เจ้ากล้าดียังไงมาใส่ร้ายข้ากับหวังตงแบบนี้!!"

(จบแล้ว)