บทที่ 33 - กำแพงที่สี่ของเดดพูล

บทที่ 33 - กำแพงที่สี่ของเดดพูล

โทนี่ส่งข้อความเข้าไปในกลุ่ม

โทนี่ สตาร์ก: "รอดตายหวุดหวิด โชคดีจริงๆ"

เยี่ยนหลิงจี: "คุณลุงโทนี่! ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ? เมื่อกี้ดูน่ากลัวมากเลย!"

อุจิวะ มาดาระ: "ตอนนี้ให้ข้าไปช่วย ก็ยังทันนะ"

ยิปมัน: "อำนาจการยิงรุนแรงมาก ศัตรูของคุณโทนี่เป็นใครกันแน่"

โทนี่ สตาร์ก: "จะเป็นใครไปได้ล่ะ ก็อาวุธที่สตาร์กอินดัสตรี้สร้างขึ้นมาเองนั่นแหละ"

ทูตสวรรค์เยี่ยน: "พวกมนุษย์อย่างพวกนายก็โง่แบบนี้แหละ สร้างอาวุธที่ทำลายตัวเองได้ แล้วก็เอามาเข่นฆ่ากันเอง"

ไป๋เยว่ขุย: "โทนี่ มีคนกำลังพุ่งตรงไปหานาย"

โทนี่ใจหายวาบ รีบหลับตาลงทันที ทำท่าเหมือนคนใกล้ตาย นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ก้นหลุมระเบิด

ทหารรับจ้างพร้อมอาวุธครบมือกว่าสิบคน ค่อยๆ ย่องเข้ามาใกล้ซากปรักหักพังบริเวณนั้น

ชายผิวสีร่างใหญ่ที่เป็นหัวหน้า หยิบรูปถ่ายขึ้นมาเทียบกับใบหน้าของโทนี่ในหลุม

"ไอ้หมอนี่แหละ เอาตัวไป"

เขาโบกมือสั่ง ลูกน้องสองคนกำลังจะลงไปมัดตัว

ฉึก!

มีดสั้นเล่มหนึ่งแทงทะลุหน้าอกของชายผิวสีร่างใหญ่จากด้านหลัง

ทรยศกันเองงั้นเหรอ?

ทหารรับจ้างที่เหลือต่างก็อึ้งไปตามๆ กัน

คนที่ลอบโจมตีคือชายสวมฮู้ด เขาดึงมีดออก แล้วพุ่งตัวหลบ

การเคลื่อนไหวของเขาเร็วอย่างเหลือเชื่อ เขาล้วงเอาดาบเล่มโตแวววาวสองเล่มออกมาจากกางเกง

"ปังๆๆ!"

ปืนกลพ่นไฟใส่เขา แต่กระสุนกลับทำอันตรายอะไรเขาไม่ได้เลย

ประกายดาบวาบวับ เลือดสาดกระเซ็น

เพียงแค่ชั่วอึดใจ ทหารรับจ้างกว่าสิบคนก็ถูกฟันล้มกลิ้งระเนระนาด

ชายสวมฮู้ดจัดการทุกคนเสร็จ ก็สะบัดเลือดออกจากดาบ แล้วเดินตรงไปที่หลุมระเบิด

"ไงพวก"

เสียงแหบพร่าและกวนประสาทดังออกมาจากใต้ฮู้ด

"เซอร์ไพรส์ไหมล่ะ? นึกไม่ถึงเลยใช่ไหมล่ะ?"

โทนี่ลืมตาขึ้น แล้วลุกขึ้นนั่ง

"นายเป็นใคร? บอดี้การ์ดที่ฉันจ้างมางั้นเหรอ?"

ชายสวมฮู้ดพยักหน้ารัวๆ

"ถอดฮู้ดออก ให้ฉันดูหน้านายหน่อย" โทนี่สั่ง "ไม่งั้นค่าจ้างหนึ่งล้านเหรียญ ฉันจะหักเหลือแปดสิบเปอร์เซ็นต์นะ"

"โธ่เอ๊ย ไอ้พวกนายทุนหน้าเลือด"

ชายสวมฮู้ดบ่นอุบ แต่ก็ยอมถอดฮู้ดออก

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นน่าเกลียดน่ากลัวราวกับโดนสาดน้ำกรด ปรากฏให้เห็นชัดเจน

โทนี่รู้สึกมวนท้องจนแทบอ้วก

"ฉันชื่อ เวด วิลสัน หรือจะเรียกฉันว่า เดดพูล ก็ได้"

ผู้ชายคนนั้นสวมหน้ากากสีแดงกลับเข้าไปใหม่

โทนี่: "หน้านายแปลกแบบนี้ คงยังโสดอยู่สินะ"

เดดพูล: "ฉันเคยมีแฟนนะ แต่เลิกกันแล้ว แต่ไม่เป็นไรหรอก ฉันรู้ว่าถ้านายตาย ครอบครัวของนายก็จะได้รับการดูแลเป็นอย่างดี"

เขาพูดพลางล้วงเอาหมวกสีเขียวอี๋ออกมาจากกระเป๋า แล้วยื่นให้โทนี่

"โดยเฉพาะเพื่อนซี้อย่าง แฮปปี้ จะดูแลให้เป็นอย่างดีเลยล่ะ"

โทนี่ตัวแข็งทื่อไปเลย

เรื่องนี้ มีแค่คนในกลุ่มแชตเท่านั้นที่รู้!

หมอนี่ไปรู้มาได้ยังไง?

โทนี่ สตาร์ก: "@ทุกคน ไอ้หมอที่ชื่อเดดพูลนี่ มันเป็นใครกันแน่! ทำไมมันถึงรู้เรื่องของฉันได้!"

ทูตสวรรค์เยี่ยน: "เจ้านี่มันแปลกๆ นะ"

เยี่ยนหลิงจี: "หน้าตาขี้เหร่จัง"

หัวหน้ากลุ่มเยี่ยเสี่ยวเซียน: "ที่แท้ก็เจ้านี่ โทนี่ นายโชคดีนะที่เจอเขา"

หัวหน้ากลุ่มเยี่ยเสี่ยวเซียน: "เดดพูล เป็นตัวตนที่พิเศษมากๆ ในจักรวาลมาร์เวลของนาย เขาสามารถทำลายกำแพงมิติ หรือที่เรียกว่า 'กำแพงที่สี่' ได้"

หัวหน้ากลุ่มเยี่ยเสี่ยวเซียน: "เขารับรู้ได้ว่าตัวเองเป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูน และยังสามารถคุยกับคนเขียนได้ด้วย เพราะงั้น เขาถึงรู้เรื่องราวของพวกคุณทุกคนไงล่ะ"

โทนี่ สตาร์ก: "อะไรนะ? พวกเราเป็น... ตัวละครในการ์ตูนงั้นเหรอ?"

ประมุขพรรคไบ่เยว่: "คนเขียน? ชีวิตของพวกเรา ล้วนเป็นเรื่องราวหลอกลวงที่คนอื่นแต่งขึ้นอย่างนั้นหรือ?"

ทูตสวรรค์เยี่ยน: "ข้าไม่เชื่อ! ชะตากรรมของข้า ข้ากำหนดเอง!"

หัวหน้ากลุ่มเยี่ยเสี่ยวเซียน: "ไม่ต้องไปสนใจหรอกว่าจริงหรือหลอก การมีอยู่ของพวกคุณในตอนนี้ นั่นแหละคือความจริง จงอยู่กับปัจจุบันซะ"

เซียนกระบี่ต้าซาง: "ความเข้าใจของเสี่ยวเซียน ไม่เลวเลยทีเดียว"

ตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัวของโทนี่อีกครั้ง

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าเส้นทางโชคชะตาของสมาชิกกลุ่ม 'โทนี่ สตาร์ก' เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่]

[ตรวจพบพลังลึกลับแทรกแซง กำลังบิดเบือนไทม์ไลน์...]

[ตรวจพบตัวตนของ 'ผู้ใช้สังสารวัฏ'!]

[ทริกเกอร์ภารกิจส่วนตัวระดับ D: กวาดล้าง]

[เนื้อหาภารกิจ: กำจัดภัยคุกคามจากผู้ใช้สังสารวัฏที่บุกรุกเข้ามาในโลกนี้]

[รางวัลภารกิจ: 10,000 คะแนน]

หน้าของโทนี่เปลี่ยนเป็นสีเขียวทันที

ผู้ใช้สังสารวัฏอีกแล้วเหรอ?

แถมยังเป็นภารกิจเดี่ยวอีก?

แบบนี้จะเอาชนะได้ยังไงเนี่ย?

โทนี่ สตาร์ก: "ช่วยด้วย! ฉันเจอผู้ใช้สังสารวัฏเหมือนกัน! แถมเป็นภารกิจเดี่ยวด้วย! ฉันสู้ไม่ไหวหรอก!"

ทูตสวรรค์เยี่ยน: "ทำไมถึงเป็นผู้ใช้สังสารวัฏอีกแล้วล่ะ? ครั้งนี้ไม่ใช่ภารกิจกลุ่มเหรอ?"

หัวหน้ากลุ่มเยี่ยเสี่ยวเซียน: "ภารกิจระดับ D ความยากไม่สูงหรอก แสดงว่าผู้ใช้สังสารวัฏที่มาคงไม่โหดมาก แต่ว่าการจะข้ามโลกได้ต้องซื้อคริสตัลข้ามมิติ ซึ่งคนในกลุ่มส่วนใหญ่ไม่มีปัญญาซื้อหรอกนะ โทนี่ นายเอาตัวรอดเองก็แล้วกัน"

โทนี่ สตาร์ก: "..."

อุจิวะ มาดาระ: "ข้าไปได้"

อุจิวะ มาดาระ: "แต่คะแนนภารกิจ แบ่งกันคนละครึ่ง"

โทนี่ สตาร์ก: "ปู่มาดาระ นี่มันฉวยโอกาสขูดรีดชัดๆ! ขูดรีดนายทุนเลยนะเนี่ย!"

อุจิวะ มาดาระ: "หกสี่ ข้าหก เจ้าสี่"

โทนี่ สตาร์ก: "เดี๋ยว! คนละครึ่งก็คนละครึ่ง! ตกลง!"

...

เดดพูลยังคงพูดพึมพำกับตัวเองอยู่ตรงหน้าโทนี่

โทนี่มองดูไอ้หมอนี่ที่เอาแต่พูดพล่าม แล้วก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

"ฉันจะตายอยู่แล้ว นายช่วยหุบปากสักพักได้ไหม?"

เดดพูลขยับเข้ามาใกล้ กระซิบเสียงเบา: "ไม่ต้องห่วง ฉันรู้จักสุสานดีๆ อยู่ที่นึง วิวสวย แถมยังมีส่วนลดด้วยนะ"

วินาทีต่อมา โทนี่ก็รู้สึกถึงของเหลวอุ่นๆ กระเด็นใส่หน้า

เขายกมือขึ้นเช็ด เลือดแดงฉานเต็มมือ

หัวของเดดพูลกลิ้งหลุนๆ เป็นลูกฟุตบอลมาหยุดอยู่ที่เท้าของเขา

ปากบนหัวที่ขาดหลุดกระเด็นนั้นยังคงขยับอยู่: "เฮ้ มุมนี้ดีแฮะ มองเห็นขนจมูกของฉันด้วย"

รองเท้าบูตทหารข้างหนึ่งเหยียบลงมาอย่างแรง

"ปัง!"

แตงโมระเบิด

ตรงหน้าโทนี่ ทหารรับจ้างสามคนที่ถูกเดดพูลฟันล้มไปก่อนหน้านี้ กลับยืนขึ้นมาได้อย่างไร้รอยขีดข่วน

เขาเข้าใจแล้ว พวกนี้แหละคือผู้ใช้สังสารวัฏ

ชายชาวเอเชียผู้เป็นหัวหน้า ดึงหน้ากากอนามัยออก แล้วสบถด่า: "บ้าเอ๊ย เกือบโดนไอ้เวรนี่เล่นงานซะแล้ว อุตส่าห์แฝงตัวมาอยู่ในทีมพวกเราได้"

อีกสองคนก็ดึงหน้ากากออกเช่นกัน

ผู้หญิงผมดำ ถือดาบคาตานะเรียวยาว ใบดาบไม่มีคราบเลือดติดอยู่เลย

และผู้ชายผิวขาวร่างบึกบึน ตัวโตอย่างกับหอคอยเหล็กขนาดย่อม ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม

ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนฟันหัวเดดพูลขาด ส่วนผู้ชายร่างบึกเป็นคนเหยียบหัวจนแหลก

ชายชาวเอเชียชี้ไปที่โทนี่: "เลิกพล่ามได้แล้ว ลงมือ ฆ่ามันซะ"

ชายผิวขาวร่างบึกบึนบีบมือจนกระดูกลั่นดังกรอบแกรบ

"ไอ้หนู ฉันจะบิดแกให้เป็นเกลียวเลยคอยดู"

โทนี่พยายามทำใจดีสู้เสือ: "ฉันขอแนะนำให้พวกนายยอมจำนนซะตอนนี้ ฉันอาจจะพิจารณาเก็บศพพวกนายไว้แบบครบสามสิบสองประการ"

อีกฝ่ายมองเขาด้วยสายตาเหมือนมองคนบ้า

"สมองแกโดนลากระโดดเตะรึไง?"

โทนี่โกรธจนหน้าแดง: "ลาบ้านแกสิกระโดดเตะ!"

ในวินาทีคับขัน เขาก็ยกแขนขวาขึ้นอย่างฉับพลัน

ถุงมือโลหะสีแดงสลับทองปรากฏขึ้นสวมทับฝ่ามือและท่อนแขนของเขา

ตรงใจกลางฝ่ามือ มีแสงสีฟ้าอมม่วงรวมตัวกัน

"ตูม!"

ปืนเลเซอร์ความร้อนสูงถูกยิงออกไป