บทที่ 1 - ตำรวจฝึกหัด

บทที่ 1 - ตำรวจฝึกหัด

รถตำรวจคันหนึ่งแล่นไปตามถนนฟิฟท์อเวนิวในแมนฮัตตัน นิวยอร์ก ลิงก์เป็นคนจับพวงมาลัย ในฐานะตำรวจฝึกหัด การได้จับพวงมาลัยรถไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

คนที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับคือนักสืบรามี เบลอน ครูฝึกของเขา แต่ทว่าวันนี้เขาแต่งกายด้วยชุดไปรเวท

ในช่วงระยะเวลาฝึกงานหนึ่งปี จะมีอยู่หนึ่งวันที่ครูฝึกสวมชุดไปรเวทแล้วนั่งเงียบๆ อยู่ที่เบาะข้างคนขับ ปล่อยให้ตำรวจฝึกหัดออกลาดตระเวนและจัดการกับคดีทั้งหมดที่พบเจอด้วยตัวเอง

และช่วงเวลานี้มักจะเป็นช่วงที่ใกล้จะจบการฝึกงาน ตำรวจฝึกหัดหลายคนมักจะมาตกม้าตายเอาตรงนี้ ทำให้ต้องบอกลาชีวิตตำรวจที่อุตส่าห์เหนื่อยยากมาหลายเดือน

ลิงก์นิ่งสงบมาก เขาขับรถตำรวจมุ่งหน้าต่อไปตามเส้นทางลาดตระเวนตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาเพื่อทำการลาดตระเวนตามปกติ

วันนี้ถือว่าโชคดีทีเดียว เขาไม่ได้รับแจ้งเหตุเลยสักครั้ง และไม่เจอรถที่ทำผิดกฎจราจรเลยแม้แต่คันเดียว

รถตำรวจขับมาถึงทางแยก สัญญาณไฟจราจรข้างหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดง ลิงก์จอดรถตำรวจต่อท้ายรถเก๋งฟอร์ดคันหนึ่ง จากนั้นก็เอื้อมมือไปพิมพ์ป้ายทะเบียนของรถคันหน้าลงในคอมพิวเตอร์ประจำรถ

การสุ่มตรวจป้ายทะเบียนเป็นเรื่องที่เห็นได้ทั่วไป เพราะในอเมริกามีรถยนต์เยอะมาก และรถที่ไม่ได้มาตรฐานการขับขี่บนท้องถนนก็มีเยอะเช่นกัน

นอกจากนี้ยังมีอาชญากรที่มีหมายจับ อาชญากรหลบหนี และอื่นๆ อีกมากมายที่มักจะขับรถ การสุ่มตรวจแบบนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าสามารถตามหาตัวคนร้ายได้จริงๆ

"หืม?" ลิงก์ชะงักไปครู่หนึ่งหลังจากพิมพ์เลขทะเบียนรถลงไป ในฐานข้อมูลของตำรวจกลับไม่มีข้อมูลของรถคันข้างหน้า แบบนี้ไม่ธรรมดาแล้ว

แต่ตอนนี้เขายังไม่ได้เปิดไซเรนและไฟวับวาบในทันที เพราะตรงนี้จอดรถไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงรอจนกว่าสัญญาณไฟจราจรจะเปลี่ยนเป็นสีเขียว ลิงก์ถึงขับตามรถของอีกฝ่ายไปติดๆ

พอถึงจุดที่รถคันข้างหน้าเริ่มบางตาลง เขาถึงค่อยเปิดไฟวับวาบและเสียงไซเรน

"วี้หว่อ..." เสียงไซเรนดังขึ้น คนขับรถคันข้างหน้าเห็นรถตำรวจตามหลังมาก็เปิดไฟเลี้ยวทันที ลิงก์เองก็เปิดไฟเลี้ยวพร้อมกันเพื่อบล็อกเลนด้านหลังของอีกฝ่าย ป้องกันไม่ให้มีรถพุ่งมาชนท้าย ถือเป็นการปกป้องรถคันหน้าไปในตัว

แต่ลิงก์ทิ้งระยะห่างออกไปเล็กน้อยเพื่อความปลอดภัย รอจนกว่ารถของอีกฝ่ายจะจอดสนิท เขาถึงปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วผลักประตูลงจากรถ

มือขวาวางอยู่บนซองปืนที่เอวขวา มันคือปืนกล็อก 19 ซึ่งเป็นรุ่นย่อส่วนของกล็อก 17 แต่ก็มีแมกกาซีนมาตรฐาน 15 นัดเหมือนกัน ด้านหน้าเอวซ้ายของลิงก์มีแมกกาซีนสำรองอยู่สองอัน

ลิงก์อยู่ทางฝั่งซ้าย เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงด้านหลังเยื้องๆ กับที่นั่งคนขับของอีกฝ่าย ใช้เสากลางรถเป็นเกราะกำบังให้ตัวเอง ส่วนครูฝึกของเขาอยู่ทางฝั่งขวา

อีกฝ่ายลดกระจกรถลงและหยิบใบขับขี่ออกมาแล้ว ตอนนี้ลิงก์ถึงเห็นชัดเจนว่าคนขับเป็นผู้หญิงผิวดำ แต่แต่งตัวเป็นทางการมาก น่าจะมีหน้าที่การงานที่มั่นคง

ลิงก์ไม่ได้ยื่นมือไปรับใบขับขี่ของอีกฝ่ายในทันที แต่เขาก้มตัวลงมองอีกฝ่ายแล้วพูดว่า "คุณผู้หญิงครับ สาเหตุที่ผมเรียกให้คุณจอดรถ เป็นเพราะผมค้นหาข้อมูลของรถคันนี้ในฐานข้อมูลตำรวจไม่พบครับ"

ในฐานะตำรวจ เขาจำเป็นต้องแจ้งเหตุผลในการสั่งให้หยุดรถแก่อีกฝ่าย

หญิงผิวดำคนนี้ไม่ได้ตื่นตระหนกเลย เธอกลับถามสวนมาว่า "ทำไมถึงตรวจป้ายทะเบียนรถฉันล่ะ"

คำถามของเธอมีเจตนาชี้นำอย่างชัดเจน หากลิงก์ให้เหตุผลที่ไม่เพียงพอ เธอสามารถฟ้องกลับลิงก์ในข้อหาเหยียดสีผิวได้

ลิงก์ก็ไม่ลุกลน เขายังคงไม่รับใบขับขี่ของอีกฝ่าย เพราะเขายังไม่ได้สั่งให้อีกฝ่ายหยิบเอกสารออกมา

"เป็นการสุ่มตรวจครับ ตอนที่อยู่ตรงสัญญาณไฟจราจรเมื่อกี้ ผมจอดอยู่ข้างหลังคุณพอดี ก็เลยลองพิมพ์ป้ายทะเบียนรถคันหน้าดู นี่เป็นธรรมเนียมปฏิบัติของตำรวจเราอยู่แล้วครับ" ลิงก์อธิบายต่อ "แน่นอนว่าไม่ได้มีแค่กรณีนี้กรณีเดียวนะครับ อย่างพวกรถที่ออกมาจากโมเต็ลที่ลงทะเบียนไม่ละเอียด หรือรถที่ขับขี่ผิดปกติ อะไรพวกนี้ด้วย"

"การสุ่มตรวจเป็นวิธีการทำงานที่เห็นได้ทั่วไปครับ"

"เข้าใจแล้ว" ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้า แต่ก็ยังคงชูใบขับขี่ของตัวเองค้างไว้อยู่

ลิงก์จึงถามขึ้นว่า "รถคันนี้เป็นของคุณหรือเปล่าครับ"

"ไม่ใช่ค่ะ นี่เป็นรถของหน่วยงานที่ฉันทำงานอยู่" ผู้หญิงคนนั้นตอบ "เป็นรถยนต์ของทางราชการ"

"ตกลงครับ รบกวนขอดูใบขับขี่ด้วยครับ" ลิงก์พูดจบถึงได้ยื่นมือไปรับใบขับขี่มา เขาดูอยู่ครู่หนึ่งแล้วหันหลังเดินกลับไปที่รถตำรวจของตัวเอง

หญิงผิวดำคนนี้ต้องเป็นคนของหน่วยงานรัฐแน่ๆ เผลอๆ อาจจะอยู่แผนกที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายด้วยซ้ำ บทสนทนาเมื่อกี้เต็มไปด้วยหลุมพราง ตำรวจรุ่นเก๋าบางคนยังอาจจะรับมือไม่ไหวเลย

แต่มารอดูกับเขาเนี่ย เธอเลิกคิดที่จะเล่นตุกติกไปได้เลย เขาไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปหรอกนะ

ลิงก์วิทยุเรียกศูนย์วิทยุเพื่อขอตรวจสอบข้อมูลป้ายทะเบียน ในขณะเดียวกันเขาก็กรอกข้อมูลบัตรประจำตัวของผู้หญิงคนนั้นลงในคอมพิวเตอร์ประจำรถ เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ยายป้าคนนี้เป็นอัยการศาลแขวง

ศูนย์วิทยุก็หาข้อมูลป้ายทะเบียนไม่พบเช่นกัน ลิงก์จึงบอกให้ศูนย์วิทยุสอบถามไปยังศาลแขวง คราวนี้ถึงได้ข้อมูลมาว่ารถคันนี้เป็นรถในความลับ

เรื่องนี้ไม่ใช่หน้าที่ของลิงก์แล้ว ถึงแม้กรณีแบบนี้จะมีน้อยแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีปัญหา การที่ข้อมูลหลุดไปจากฐานข้อมูลของตำรวจมันไม่ใช่เรื่องที่ตำรวจฝึกหัดอย่างเขาจะเข้าไปยุ่งได้

เขาถือใบขับขี่ของอีกฝ่ายกลับมาแล้วส่งคืนให้เธอ ลิงก์พูดว่า "คุณผู้หญิงครับ ตอนนี้คุณไปได้แล้วครับ"

"ไม่มีปัญหาอะไรแล้วเหรอ" ผู้หญิงคนนี้ยังคงเล่นลิ้นอยู่

"ทางศูนย์วิทยุตรวจสอบแล้วว่ารถคันนี้เป็นรถในความลับของศาลแขวงครับ" ลิงก์ตอบ "ทางศาลแขวงยืนยันมาแล้ว ดังนั้นตอนนี้คุณไม่มีปัญหาอะไรแล้วครับ เชิญไปได้เลย"

"เข้าใจแล้วค่ะ แต่ฉันจะขอสงวนสิทธิ์ในการเอาผิดนะคะ" ยายป้าคนนี้น่าจะรู้สึกเสียหน้าสินะ

"แน่นอนครับ นั่นเป็นสิทธิ์ของคุณ" ลิงก์พูดจบก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่สนใจอีก

รามี เบลอน ครูฝึกของเขาก็ยังคงไม่พูดอะไร ทั้งสองคนกลับขึ้นรถ ลิงก์สตาร์ทเครื่องยนต์แล้วออกลาดตระเวนต่อไป

กะนี้เป็นกะกลางวัน แต่ก็ต้องทำงานถึงสิบสองชั่วโมง กว่าจะกลับถึงสถานีตำรวจก็ปาเข้าไปสองทุ่มแล้ว ทว่าพวกเขากลับถูกผู้กองเรียกตัวไปพบทันที

"เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ให้ฟังหน่อยสิ" ผู้กองเข้าเรื่องทันที ดูเหมือนอัยการคนนั้นจะโทรมาจริงๆ ด้วยแฮะ

ลิงก์เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังรอบหนึ่ง จากนั้นรามี เบลอนก็เล่าอีกรอบ หลังจากผู้กองฟังจบก็รู้สึกว่าไม่มีปัญหาอะไร

ตอนนั้นลิงก์ก็พูดขึ้นมาว่า "ตอนที่ตรวจป้ายทะเบียนรถอยู่ตรงทางเข้าสัญญาณไฟจราจร XXX กล้องวงจรปิดตรงนั้นน่าจะถ่ายภาพไว้ได้ครับ"

"ฉันรู้แล้ว พวกนายสองคนเลิกงานได้" ผู้กองโบกมือไล่ให้พวกเขาออกไป

ลิงก์ไม่ได้ถามถึงผลงานของตัวเองในวันนี้ นั่นเป็นหน้าที่ของครูฝึก ตราบใดที่พรุ่งนี้เขาไม่โดนไล่ออก ก็น่าจะแปลว่าไม่มีปัญหาอะไร

ไม่มีปัญหาจริงๆ ด้วย ลิงก์ได้รับการบรรจุเป็นตำรวจเต็มตัวอย่างรวดเร็ว แต่เขากลับถูกสั่งย้ายออกจากสถานีตำรวจแห่งนี้ เขาต้องไปรายงานตัวที่สถานีตำรวจมิดทาวน์เวสต์ ซึ่งที่นั่นก็คือย่านเฮลส์คิตเชนอันเลื่องชื่อนั่นเอง

ลิงก์ไม่ได้บ่น ร้องเรียน หรือโวยวายว่าไม่ยุติธรรมอะไรทั้งนั้น เขาแค่จัดเก็บของในตู้ล็อกเกอร์ เก็บชุดเครื่องแบบตำรวจของตัวเอง แล้วจากที่นี่ไปอย่างอารมณ์ดี

เฮลส์คิตเชน ที่นั่นมีแก๊งอันธพาลมากมาย มีเหตุอาชญากรรมเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน แถมยังมีการปะทะกันระหว่างแก๊งอยู่เสมอ เป็นที่ที่อันตรายสุดๆ

[จบแล้ว]