บทที่ 27 - ทักษะเทพ แรงกดแม่เหล็กธาตุ

บทที่ 27 - สกิลระดับเทพ เขตแรงดึงดูดธาตุ

༺༻

ไม่ใช่แค่ซูหยวน แต่นักเรียนหลายร้อยคนที่กำลังฝึกฝนอยู่ในเขตแดนลับต่างก็ได้รับการแจ้งเตือนจากเครื่องระบุตำแหน่งของตนเช่นกัน

"เฮ้ พานจื่อ มีบอสด้วยว่ะ แถมอยู่ไม่ไกลจากพวกเราด้วย ไปดูกันหน่อยไหม?"

"จะไปจริงๆ เหรอ? เราควรเอาเวลาไปล่าสัตว์อสูรดาระดับผู้ฝึกหัดเพิ่มไม่ดีกว่าเหรอ?"

"ไปดูเฉยๆ ไม่เสียหายหรอก ไม่เสียเวลานานหรอกน่า"

"เอ้อ... ก็ได้ ไปก็ไป"

...

"เจิ้งฉี ดูเหมือนบอสจะตรงมาทางพวกเรานะ"

"จริงด้วย เราควรหนีไปซ่อนตัวนะ!"

"นายไม่อยากเห็นเหรอว่ามันหน้าตาเป็นยังไง?"

"ด้วยความสามารถของพวกเรา แค่สัตว์อสูรระดับเก้ายังแทบจะไม่ไหวเลย อย่างที่เขาว่ากันว่าความอยากรู้อยากเห็นฆ่าแมวได้นะ เราควรเจียมตัวไว้หน่อย!"

...

พื้นที่ส่วนกลาง เยื้องไปทางตะวันตกเล็กน้อย

"บอส?"

ฟางคุนมองดูเครื่องหมายบนแผนที่พลางแสยะยิ้ม เขาดึงดาบยาวที่เสียบคาอยู่บนซากสัตว์อสูรที่แทบเท้าออกมา จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ระบุไว้อย่างรวดเร็ว

...

เวลาผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ ซูหยวนเปิดแผนที่ดู เขาอยู่ห่างจากบอสเครื่องหมายดำไม่ถึงสองกิโลเมตรแล้ว

ยิ่งกว่านั้น ซูหยวนยังได้ยินเสียงเอะอะและเสียงอุทานของนักเรียนที่ดังมาจากข้างหน้าเลือนราง

"รีบหนีเร็ว!"

"เจ้านี่มันน่ากลัวชะมัด!"

"..."

ซูหยวนปีนขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆ อย่างว่องไว และมองออกไปไกลๆ ในทิศทางที่เสียงดังมา

เขาเห็นฝุ่นตลบ นกแตกตื่น และดูเหมือนมีบางอย่างกำลังพุ่งชนป่าอย่างบ้าคลั่ง พรรณไม้และต้นไม้ระหว่างทางถูกชนจนล้มระเนระนาด

ซูหยวนพึมพำ "ดูเหมือนจะเป็นบอสนั่นนะ น่าเสียดายที่อยู่ไกลเกินไปจนมองเห็นไม่ชัดว่าเป็นตัวอะไร"

ต้นไม้ในป่าบดบังทัศนวิสัย และด้วยระยะทางขนาดนี้ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะระบุรูปลักษณ์ของมันได้ชัดเจน

ซูหยวนกระโดดลงจากต้นไม้และมุ่งหน้าต่อไป เขาจะรู้เองว่ามันคืออะไรเมื่อได้เห็นกับตา

แต่ในไม่ช้า ซูหยวนก็ได้คำตอบ

เพราะหลังจากเขาเริ่มเคลื่อนที่ได้ไม่นาน เด็กหนุ่มจากโรงเรียนอื่นคนหนึ่งก็วิ่งสวนมาทางซูหยวนด้วยท่าทางลนลาน

เมื่อเห็นซูหยวนกำลังมุ่งหน้าเข้าไป เด็กหนุ่มคนนั้นก็ไม่ลืมที่จะตะโกนบอก "หนีไป! ข้างหน้ามีอสูรธาตุดินอยู่ ถ้ามันจับนายได้ นายหนีไม่รอดแน่!"

อสูรธาตุดินงั้นเหรอ?

ซูหยวนชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความตกใจ จากนั้นความปิติยินดีอย่างล้นเหลือก็เอ่อล้นขึ้นมาในหัวใจ

มันคืออสูรธาตุดินจริงๆ ด้วย!

อสูรธาตุดินไม่เพียงแต่เป็นสัตว์อสูรดาระดับหัวกะทิเท่านั้น แต่มันยังเป็นหนึ่งในระดับหัวกะทิที่แข็งแกร่งที่สุดอีกด้วย

ทว่า ความแข็งแกร่งของมันไม่ได้อยู่ที่คุณสมบัติหกมิติ แต่อยู่ที่สกิลประจำตัวของมัน ซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในสกิลระดับท็อปท่ามกลางสกิลสีเขียวนับไม่ถ้วน นั่นก็คือ เขตแรงดึงดูดธาตุ

[เขตแรงดึงดูดธาตุ สกิลสีเขียว สามารถเปลี่ยนแปลงแรงโน้มถ่วงภายในขอบเขตที่กำหนดผ่านพลังแม่เหล็กโลก]

นี่คือสกิลควบคุมไร้สภาพที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ ซึ่งสามารถเล็งเป้าได้ทั้งศัตรูเดี่ยวและศัตรูกลุ่ม อีกทั้งยังสร้างความเสียหายได้บ้าง ในฐานะสกิลสายควบคุม มันถือเป็นระดับท็อปอย่างไม่ต้องสงสัย

ยิ่งไปกว่านั้น เขตแรงดึงดูดธาตุยังมีแง่มุมที่พิเศษมากอีกอย่างหนึ่ง

การเปลี่ยนแปลงแรงโน้มถ่วงจากเขตแรงดึงดูดธาตุไม่เพียงแต่จะเพิ่มแรงโน้มถ่วงได้เท่านั้น แต่ยังสามารถลดมันลงได้ด้วย

เล่ากันว่าเมื่อฝึกฝนเขตแรงดึงดูดธาตุจนถึงระดับสมบูรณ์แบบ มันจะสามารถทำให้เกิดการลอยตัวในช่วงเวลาสั้นๆ ได้!

ต้องรู้ไว้ว่า สตาร์การ์ดมาสเตอร์ระดับต่ำกว่า 99% ไม่สามารถทำให้เกิดการลอยตัวได้ ซึ่งความสามารถนี้จะทำให้ใครก็ตามต้องอิจฉาจนตัวระเบิด!

ดังนั้น สกิลสายควบคุมระดับท็อปบวกกับการลอยตัว... ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคือสกิลระดับเทพ!

แม้ว่าจะมีโอกาสเพียงเล็กน้อยที่จะสกัดเขตแรงดึงดูดธาตุจากแกนดาราอสูรธาตุดินได้ และต้องใช้เวลาและความพยายามมหาศาลในการฝึกฝนมันจนถึงระดับสมบูรณ์แบบเพื่อให้ลอยตัวได้

แต่สำหรับซูหยวน เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาเลย!

สกัดการ์ดบวกย่อยสลายการ์ด จัดไป~

มันเป็นเพียงเรื่องของการใช้เวลาล่าสะสมละอองดาวให้มากขึ้นเท่านั้น

"เขตแรงดึงดูดธาตุ สกิลนี้ฉันต้องเอามาให้ได้..." ดวงตาของซูหยวนเป็นประกายด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า

"เฮ้! มัวยืนเหม่ออะไรอยู่? รีบหนีเร็ว!" เด็กหนุ่มจากโรงเรียนอื่นที่วิ่งผ่านเขาไปแล้ว เห็นซูหยวนยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นจึงไม่ลืมที่จะตะโกนเรียกอีกครั้ง

"ไม่เป็นไรครับ คุณไปก่อนเถอะ" ซูหยวนตอบกลับ จากนั้นเขาก็เดินหน้าต่อไปยังตำแหน่งเครื่องหมายดำ

"ทำไมหมอนี่ไม่ฟังคำเตือนเลยนะ?"

เด็กหนุ่มจากโรงเรียนอื่นส่ายหัว เขาไม่รู้จักซูหยวน การเตือนครั้งสองครั้งก็นับว่าทำหน้าที่เพื่อนมนุษย์ดีที่สุดแล้ว เมื่อเห็นอสูรธาตุดินใกล้เข้ามา เด็กหนุ่มคนนั้นก็ไม่สนซูหยวนอีกต่อไปและวิ่งหนีไปให้เร็วกว่าเดิม

ซูหยวนก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง ในไม่ช้า เขาก็เห็นสัตว์อสูรดาสี่เท้าสีเทาดำที่ดูน่าเกรงขามจากระยะไกล

มันคืออสูรธาตุดินนั่นเอง!

ไม่เหมือนกับสัตว์อสูรดาราระดับทองแดงตัวก่อนๆ ดวงตาของอสูรธาตุดินตัวนี้เปล่งประกายสีแดงจางๆ ดูเหมือนมันจะได้รับผลกระทบจากบางอย่างจนมีความคิดที่จะจู่โจมอย่างรุนแรง

ในตอนนั้น มันกำลังไล่ล่ารักเรียนสองคนจากโรงเรียนอื่นอย่างดุดันในป่าทึบ มันไม่ได้เสียเวลาเลี้ยวรถเลยแม้แต่น้อย พุ่งชนต้นไม้ที่ขวางทางจนล้มระเนระนาดด้วยหัวที่แข็งแกร่งของมัน!

"มันคืออสูรธาตุดินจริงๆ ด้วย และอยู่ในระดับทองแดงขั้นต้นเท่านั้น" ซูหยวนสังเกตสัตว์อสูรจากระยะไกล รู้สึกยินดียิ่งขึ้น "ถ้ามันเป็นระดับทองแดงขั้นกลาง ฉันคงรับมือไม่ไหวแน่"

อย่างไรก็ดี นี่เป็นเพียงการทดสอบประเมินผล หากพวกเขาปล่อยอสูรธาตุดินระดับทองแดงขั้นกลางออกมา การประเมินนี้คงจะยากนรกแตกและไร้ความหมาย

"ไม่ดีแน่ มันตามทันแล้ว!" นักเรียนคนหนึ่งเหลียวหลังกลับไปพบว่าอสูรธาตุดินอยู่ห่างออกไปเพียงสามสิบเมตร เขาจึงร้องลั่น

นักเรียนทั้งสองคนนี้อยู่ระดับผู้ฝึกหัดแปด และเพียงแค่อยากมาดูว่าบอสหน้าตาเป็นยังไง สุดท้ายจึงกลายเป็นเป้าหมายของอสูรธาตุดิน

ความจริงแล้ว ก่อนหน้าสองคนนี้ อสูรธาตุดินได้คัดนักเรียนออกไปแล้วหลายสิบคน...

ในวินาทีนั้น เมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนร่วมทาง สีหน้าของอีกคนก็เคร่งเครียดขึ้นมา "บ้าจริง รีบขอความช่วยเหลือเร็ว... อ๊าก!"

เขายังพูดไม่ทันจบ ร่างของอสูรธาตุดินก็สว่างวาบด้วยสีเทา และเขตแดนไร้สภาพก็เข้าปกคลุมนักเรียนทั้งสองที่กำลังหนีอย่างกะทันหัน

ทันใดนั้น ทั้งสองคนก็ทรุดลงคุกเข่าพร้อมกับเอามือยันพื้นไว้! ร่างกายของพวกเขาสั่นเทา ดวงตาแดงก่ำ และเริ่มมีเลือดไหลซึมออกมาจากปากและจมูก ราวกับถูกกดทับด้วยแรงมหาศาล!

เขตแรงดึงดูดธาตุ!

เมื่อถูกห้อมล้อมด้วยเขตแรงดึงดูดธาตุ ทั้งสองคนก็ไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลย แม้แต่จะร้องขอความช่วยเหลือก็ทำไม่ได้!

อสูรธาตุดินควบคุมพวกเขาสองคนไว้และวิ่งเข้าหาอย่างรวดเร็ว มันยกขาสุดทรงพลังข้างหน้าขึ้นเตรียมจะฟาดลงมา

ด้วยคุณสมบัติพละกำลังระดับ D ของอสูรธาตุดิน หากการโจมตีนี้เข้าเป้า นักเรียนคนนั้นคงจะถูกสังหารทันที

ในจังหวะนั้นเอง ร่างที่กำยำร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างกายนักเรียนทั้งสอง เพียงชั่วพริบตาเดียว เขาคว้าตัวทั้งสองคนออกมาจากใต้เท้าสีดำของอสูรธาตุดิน และถอยร่นไปไกลกว่าสิบเมตร

"โฮก!!"

อสูรธาตุดินกำลังจะทำสำเร็จอยู่แล้ว แต่มนุษย์คนนี้กลับเข้ามาขัดขวางมันกะทันหัน มันจึงคำรามลั่นด้วยความโกรธ ร่างกายของมันส่องแสงสีเทาอีกครั้งและพุ่งเข้าใส่อีกรอบ

ทว่า ชายคนนี้กลับดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของแรงโน้มถ่วงเลย เขายืนตัวตรงและยังชำเลืองมองมายังซูหยวนที่ซ่อนตัวอยู่ในระยะไกล

"กัปตันเซียว?"

เมื่อได้สบสายตา ซูหยวนก็จำใบหน้าของชายคนนั้นได้ เขาคือเซียวหย่ง ผู้รับผิดชอบการประเมินผลครั้งนี้ทั้งหมดนั่นเอง

ซูหยวนอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกภาพออก

ถูกแล้ว อสูรธาตุดินนั้นอันตรายจริงๆ หากนักเรียนถูกจับได้ด้วยเขตแรงดึงดูดธาตุ พวกเขาอาจจะไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะขอความช่วยเหลือ และมันไม่แน่นอน 100% ว่าทหารกองรักษาการณ์เมืองระดับเงินและทองแดงจะช่วยนักเรียนทุกคนที่ถูกอสูรธาตุดินจู่โจมได้ทันเวลา

เมื่อเห็นอสูรธาตุดินใกล้เข้ามา เซียวหย่งที่แบกนักเรียนทั้งสองไว้ก็กลายเป็นเงาสีดำและหายลับไปจากสายตาเพียงไม่กี่ก้าว...

༺༻